Пол Фентенер ван Влиссинген: Голланд кәсіпкері және қайырымдылық шаруасының тарихы
Paul Fentener van Vlissingen
Пол Фентенер ван Влиссинген: голландский бизнесмен, филантроп, CEO SHV Holdings. Вклад в африканские заповедники, поместье в Шотландии. Семейная история и вклад.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Фентенер ван Влиссинген (21 наурыз 1941 жылы Утрехт қаласында дүниеге келген, 21 тамыз 2006 жылы Лангбрук қаласында қайтыс болған) – голландиялық кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы, үш онжылдық бойы SHV Holdings компаниясының бас директоры қызметін атқарды. Ол Африкадағы қорықтарды дамытуға үлес қосты және 1978 жылы Шотландиядағы Леттерев иелігін сатып алды. 2003 жылғы Шотландияның жер реформасы заңы қабылдалуына дейін ол онда еркін жүріп-туралу құқығын қамтамасыз етті.
Paul Fentener van Vlissingen (21 March 1941 in Utrecht – 21 August 2006 in Langbroek) was a Dutch businessman and philanthropist who was CEO of SHV Holdings for three decades. He contributed to the development of game reserves in Africa and purchased the Letterewe estate in Scotland in 1978. He pledged the right to roam there prior to the passage of the Scottish Land Reform Act of 2003.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Пауль Фентенер ван Влиссинген Фриц Фентенер ван Влиссинген II-нің кіші ұлы болды. Ван Влиссингендер отбасы – 19 ғасырда Рейн өзені арқылы көмір тасымалдаудан байлық жинаған, Голландияның жетекші өнеркәсіпші отбасыларының бірі. Паульдің әкесі, "голландиялық экономиканың әкелерінің бірі" деп сипатталған, 1896 жылы сегіз басқа голландиялық сауда отбасыларымен бірігіп SHV Holdings-ті құрды және кейіннен басқа отбасылардың көп бөлігін сатып алды. Бастапқыда Еуропадағы ең ірі көмірдің көтерме саудасымен айналысқан SHV қазір Нидерландыдағы ең ірі жеке меншік компания болып табылады.
Paul Fentener van Vlissingen was the youngest son of Frits Fentener van Vlissingen II. The van Vlissingen family was a leading Dutch industrialist family whose fortune was based on shipping coal on the Rhine in the 19th century. Paul's father, described as one of the "fathers of the Dutch economy", had co founded SHV Holdings through a merger with eight other Dutch trading families in 1896 and later bought out most of the other families. Originally Europe's largest coal wholesaling business, SHV is the largest privately owned company in the Netherlands.
SHV Holdings компаниясындағы мансап
Пауль әкесінен SHV Holdings компаниясының маңызды үлесін мұра етіп алды және SHV-ге кірмес бұрын Гронинген университетінде экономиканы оқыды. 1974 жылдың мамыр айында ол SHV басқармасына қосылды және 1980 жылы ағасы Фриц III-тің орнына төраға болды. Пол 1960 жылдардың ортасынан бастап үш онжылдық бойы SHV-ті бас атқарушы директор ретінде басқарды. Оның басшылығымен компания 1960 жылдары көмір нарығының құлдырауынан бұрын жаңа салаларға кеңейді. Ол кірген салалардың ішінде Makro және Otto Reichelt азық-түлік супермаркеттері мен дүкендер желісі арқылы бөлшек сауда, сондай-ақ Ұлыбританиядағы Calor Gas және Франциядағы Primagaz сияқты сұйытылған газ компанияларын сатып алу арқылы энергетика саласы болды. Ол сонымен қатар металл шығындары, қайта өңдеу, мұнай барлау, жаңартылатын энергия және жеке капиталға да инвестиция жасады. 1995 жылы ол қызметтен кетіп, кейін атқарушы емес төраға болып қызмет етті. Фентенер ван Влиссинген ерекше және консервативті емес философиялық көшбасшылық стиліне ие болды. Ол сенген жас менеджерлерге Makro операцияларын шетел нарықтарында құруға мүмкіндік берді, оларға ерекше тәуелсіздік сыйлады. Ол 1990 жылдардың басында-ақ жаһандық жылыну мүмкіндігін мойындады және тұспалдау афоризмдерді ұнатты. 2001 жылы ол үлкен көпұлттық конгломератты басқарудағы бизнес тәжірибесін талқылаған «Ondernemers zijn ezels» атты кітап жазды, оны «Кәсіпкерлер - есектер» деп аударуға болады. 2002 жылы ол «Overstekende ezels» атты кітап шығарды, ол «Кешіп бара жатқан есектер» деп аударылды. Бұл екінші кітабында ол кәсіпкерлік, сыбайлас жемқорлық, амбиция, евро, ақша, адалдық, өзгерістер және табысқа қатысты өз ойларын талқылады.
Paul inherited a significant shareholding in the company SHV Holdings from his father and studied economics at the University of Groningen before joining SHV. In May 1974, he joined the SHV board and he succeeded his brother, Frits III, as chairman in 1980. Paul led SHV as chief executive officer for three decades from the mid 1960s. Under his leadership the company diversified into new areas ahead of the collapse of the coal market in the 1960s. The areas he became involved with included retail, through the Makro and Otto Reichelt chains of grocery supermarkets and cash & carries, and energy, through the acquisitions of liquified petroleum gas companies including Calor Gas in the UK and Primagaz in France. He also diversified into scrap metal, recycling, oil exploration, renewable energy and private equity. In 1995 he stepped down and then served as non executive chairman. Fentener van Vlissingen had a maverick and unconventionally philosophical leadership style. He allowed young managers whom he trusted to establish Makro operations in overseas markets, giving them unusual amounts of autonomy. He recognised the possibility of global warming as early as the early 1990s and had a love for cryptic aphorisms. In 2001 he wrote a book discussing his business experiences directing a large multi national conglomerate entitled Ondernemers zijn ezels, which can be translated as Entrepreneurs are Jackasses. He followed this up in 2002 with a book entitled Overstekende ezels, translated Crossing Jackasses. In this second book he discussed his views regarding entrepreneurs, corruption, ambition, the euro, money, honesty, change and success.
Қайырымдылық және табиғат қорғау
Фентенер Ван Влиссинген табиғатты қорғаушы ретінде танылды және Шотландия, Оңтүстік Африка, Малави, Замбия және Эфиопиядағы аң қорықтарын дамытуға үлес қосты. 1978 жылы ол Вестер Роста жолсыз және жолдары жоқ Леттерев егістігін сатып алды, ал 2006 жылы Шотландиядағы ең ірі шетелдік жер иесі деп аталды. "Мен өзімді иесімін деп атамаймын", - деді ол Леттереу туралы. "Мұндай жерге ие болу мүмкін емес. Ол планетаға тиесілі. Мен тек оның қорғаушысымын." Letterewe келісімі, жерді құрметтеуге уәде бергендерге Леттерев егістігінің барлық аумағына еркін кіруді қамтамасыз еткен келісім, Шотландия Парламентінің осы құқыққа ие болу заңнамасынан он жылдан астам бұрын жасалған. Ол "жер иелері, журналистер, құс бақылаушылар немесе саяхатшылар болсын, барлығын егістікке шақырып, мәселелерді бетпе-бет талқылауға бейімділігімен" белгілі болды. Ол сондай-ақ осы егістікке қасқырлар мен сілеусіндерді қайта енгізуді ұсынды. 1980 жылы Ходжкин емес лимфомаға шалдыққаннан кейін, ол Ван Влиссинген қатерлі ісік қорын құрды, ол қазір Нидерландыдағы қатерлі ісікпен күресудің ірі ұйымдарының бірі. 1994 жылдан қайтыс болғанға дейін оның үйі Англияның Уилтшир округінде, Гэмпширмен шектес Конхолт Парк егістігінде орналасқан. Мұнда да ол тұрақты жер басқару және табиғатты қорғау принциптерін қолданды.
Fentener Van Vlissingen was recognised as a conservationist and contributed to the development of game reserves in Scotland, South Africa, Malawi, Zambia and Ethiopia. In 1978 he bought the wild and roadless Letterewe estate in Wester Ross, and in 2006 was described as the largest foreign landowner in Scotland. "I don't call myself the owner," he said of Letterewe. "You can't own a place like this. It belongs to the planet. I'm only the guardian of it." The Letterewe Accord, an agreement that gave ramblers freedom of access to the entire Letterewe estate in exchange for a pledge to respect the land, predated the Scottish Parliament's own right to roam legislation by over a decade. He was known for the "habit of inviting everyone, whether landowners, journalists, birdwatchers or ramblers, to visit the estate and talk about issues face to face." He also proposed reintroducing wolves and lynx to this estate. After a near fatal brush with non Hodgkin lymphoma in 1980, he founded the Van Vlissingen Cancer Fund, which is now one of the major cancer fundraisers in the Netherlands. From 1994 until his death, his home was the Conholt Park estate in Wiltshire, England, on the border with Hampshire. Here, too, he applied sustainable land management and nature conservation.
Өлім және мұра
2006 жылдың сәуірінде ван Влиссинген өзінің панкреатикалық қатерлі ісігі бар екенін және химиотерапиядан өтпейтінін мәлімдеді. Ол былай деді: "Батыс әлемінде біз өлімді ұзаққа созуға тырысамыз. Менің ойымша, үлгі алуға лайық – американдықтар. Өлім жақындап қалғанда, олар жақын достары мен туыстарына барып, қуанышты естеліктермен бөліседі және өткен жақсы уақыттарды еске алады". 2006 жылдың сәуір айында жарияланған голландиялық "De Telegraaf" газетіне берген сұхбатында ол былай деді: "Біздің планетаның жағдайы мен бала кезімдегіден әлдеқайда нашар. Мұндай құлдырау осы қарқынмен жалғаса алмайды. Менің буыным болашақ ұрпаққа қандай жағдайда планетамызды тапсырып отырғаны үшін ұялуы керек". 2006 жылдың тамызында ісігі нашарлап, 20-21 тамыз түнінде қайтыс болды. Оның өлімі туралы хабар 22 тамызда жарияланды. 2006 жылдың ақпанында Фентенер ван Влиссинген өсиеті бойынша мүлкінің көп бөлігін серіктесі, Guardian газетінің бұрынғы өнер сыншысы Каролина Тисдаллға, сондай-ақ бірнеше миллионды сүйіктісі, голланд бизнескери Сузан Вольфке қалдырғаны белгілі болды. "The Scotsman" газеті Тисдалл миллиардердің Вольфпен арақатынасына соңғы жылдары төзімділік танытқанын хабарлады. Ол байлығының басым бөлігін және Шотландияның солтүстік-батысындағы Леттереу иелігін екі қызы – Алисия мен Тетке, сондай-ақ олардың балаларына қалдырды. Оның үлкен ағасы Фриц III 2006 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Джон, ортаңғы ағасы, үш ағаның арасында соңғы тірі қалғаны.
In April 2006, van Vlissingen announced that he had terminal pancreatic cancer and that he would not be having chemotherapy. He said: "In the Western world we mistakenly try to keep death at bay. I look to Native Americans instead. When they see their death approaching, they visit good friends and family to share happy memories and look back at the good things." In an interview with the Dutch newspaper De Telegraaf published in April 2006, he said: "Our planet is in a much sorrier state than it was when I was a child. The destruction cannot go on at this pace. My generation should be ashamed of the condition in which we are passing on our planet to future generations." In August 2006, the cancer got worse and led to his death on the night of 20–21 August 2006. The news of his death was released to the public on 22 August. In February 2006 it emerged that in his will Fentener van Vlissingen left a significant portion of his estate to his partner, the former Guardian art critic Caroline Tisdall, as well as several million to his lover, the Dutch businesswoman Suzanne Wolff. The Scotsman reported that Tisdall had been prepared to tolerate the billionaire's relationship with Wolff in his latter years. He left the bulk of his fortune and the Letterewe Estate in north west Scotland to his two daughters, Alicia and Tet, and to their children. Frits III, his eldest brother, died in March 2006. John, the middle brother, is the last of the three brothers alive.