Кіріспе
Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің қанағаттанушылық шабуылдары үшін қолданылған моторлы қайықтар.
Shinyo (震洋) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтар жасаған қанағаттанушылық моторлы қайықтар. Олар Жапонияның арнайы шабуыл жасақтары бағдарламасының бір бөлігі болды.
Тарих
1943 жылдың соңына қарай, соғыстағы қолайсыз жағдайға жауап ретінде жапондық жоғары басшылығы түрлі шаһидтік құралдар туралы ұсыныстарды тыңдады. Бұл ұсыныстар бастапқыда "жеңіліске ұмтылушылық" деп қарастырылып, кейін қажеттілік деп танылды. Әскери-теңіз департаменті үшін бұл камикадзе ұшақтары, кайтен суасты қайықтары, фукурю шаһидтік суға батушылар немесе адам-миналар, және shinyo шаһидтік қайықтарын білдірді.
Сипаттамалары
Бұл жылдам моторлы қайықтарды бір адам басқарды, олардың жылдамдығы шамамен 150 км/сағатқа дейін жететін. Олар әдетте, алдыңғы бөлігіне орнатылған, 150 кг дейін жарылғыш заттардан тұратын зарядтармен жабдықталған. Бұл зарядтар соққы арқылы немесе жүргізуші орналасқан жердегі қолмен қосылатын қосқышпен детонирленуі мүмкін еді. Бұл шабуылдық қайықтарда сондай-ақ жүргізушінің артында, қайықтың екі жағында орналасқан ұңғыштарда бекітілген екі кемеге қарсы ракета да болды. Жапон императорлық армиясы қолданған ұқсас "Мару Ни" қайықтары екі тереңдік бомбасымен жабдықталған, бірақ олар жанкешті қайықтар емес еді, себебі жоспар тереңдік бомбаларын тастап, жарылыс болғанға дейін қайықты кері бұрудан тұрды. Қайық пен экипаж жарылыс толқынынан аман қалу мүмкіндігі аз болғанымен, бірнеше экипаж мүшесі сәтті құтылуға үлкерді. Қолданылған тереңдік бомбалары "Эксперименттік өндіріс, 120 кг тереңдік бомбасы" деп аталды және кешіктірілген әрекетті тұтандырғышпен қаруландырылды. Бағдарлама 1944 жылдың наурыз айында басталды. Бірінші қайықтар 27 мамырда сынақтан өтті, содан кейін жапондық болаттың жетіспеуіне байланысты бастапқы болат корпус дизайны ағаш корпусқа ауыстырылуға шешім қабылданды. 1 тамызда, орташа есеппен 17 жастағы 150 студент "Шиньо" үшін оқуға түсуге ниет білдірді. Жапон императорлық теңіз күштері үшін 6 197 "Шиньо" және Жапон императорлық армиясы үшін 3 000 "Мару Ни" қайығы салынды. 400-ге жуық қайық Окинава мен Формозаға тасымалданды, ал қалғандары күтілетін Отан аралдарына басып кіруге қарсы қорғану үшін Жапонияның жағалауында сақталды. Негізгі қолданылуы 1944-1945 жылдардағы Филиппин кампаниясы кезінде болды.
Операциялық нәтижелер
1945 жылдың 10 қаңтары: Лингяен шығанағында, Лусон, Филиппин, АҚШ-тың USS LCI(G) 365 (десанттық кеме – артиллериялық қайық), USS LCI(M) 974 (десанттық кеме – минометтік қайық) кемелерінің батып кетуі және USS War Hawk (көмекші көлік) кемесінің қирауы. 1945 жылдың 31 қаңтары: Филиппиннің Лусон аймағындағы Насугбу маңында ПК 1129 (суасты кемелерді қуушы) кемесінің батып кетуі. 1945 жылдың 16 ақпаны: Маривелес, Коррегидор арнасы, Лусон жағалауында USS LCS(L) 7 (десанттық қолдау кемесі – үлкен), LCS(L) 26 және LCS(L) 49 кемелерінің батып кетуі. 1945 жылдың 4 сәуірі: Окинава жанында USS LCI(G) 82 (десанттық кеме – артиллериялық қайық) және LSM 12 (орта десанттық кеме) кемелерінің батып кетуі. 1945 жылдың 9 сәуірі: Чарльз Дж. Баджер кемесіне зақым келтірілуі. 1945 жылдың 27 сәуірі: Окинавадағы Бакнер шығанағында Хачинс кемесінің қирауы. 1945 жылдың 4 мамыры: Окинавадағы Бакнер шығанағының солтүстік жағында Карина кемесіне зақым келтірілуі.