Кіріспе

Словакиялық актриса (1942 жылы туған)

Эмилия Вашáрыова, Доктор Артис Dramaticae (hon.) (18 мамыр 1942 жылы туған) – словак сахна және кино актрисасы, Variety және басқа да басылымдар оны «Словакия театрының бірінші ханымы» деп атайды. Бес он жылдықтан астам өмірлік жолында ол көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде Еңбегі сіңген артист (1978), Альфред Радок сыйлығы (1996), «Чехия Арысы» сыйлығы, «Алтын тостаған» сыйлығы (2008) және Чехия кино және теледидар академиясының 2010 жылғы ELSA сыйлығы (2010). Оның кіші әпкесі – бұрынғы дипломат Магдалена Вашариова болғандықтан, iDNES газеті оның жанкүйерлері оны «Чехия мен Словакия қарым-қатынасының құрметті консулы» деп санайтынын жазды.

Алғашқы жылдар

Вашариова Бірінші Словакия Республикасындағы Хорна Штубня қаласында дүниеге келді. Бірақ, кіші әпкесі Магдаленамен (ол да танымал актеріз болды) бірге, екеуінің де ата-аналары сабақ берген Банска Штиавницада өсті. Оның әкесі Жозеф Вашари – венгр ақсүйек отбасының мүшесі болған. Ол гимназияда словак әдебиеті мен грамматикасын оқытқан. Оның анасы Гермина неміс тілінен сабақ берген. Вашариова бала кезінде және жас кезінде әуесқой театр мен гимнастикаға қатысқан. Штиавницадағы JSŠ орта мектебінде оқып жүргенде, словак/венгр фильмінде эпизодтық рөл алды. Ол бір ғана сөзі бар қызметші қыз рөлінде ойнады: "Мен келе жатырмын, мен келе жатырмын!".

1960 жылдар

Ол университетте тілдерді немесе өнер тарихын оқығысы келді, бірақ оған Чехословакия Коммунистік партиясы шығарған, сонымен аталатын "құпия іс қағаздары" жетіспеді. Соңында Братиславадағы Сахналық өнер академиясына түсе алды, онда театр мамандығын оқыды. Оқу кезінде ол екі қара-ақ фильмде – "Marching Is Not Always Fun" (1960) және "Midnight Mass" (1962) фильмдерінде эпизодтық рөлдерді ойнады. "Young Ages" (1962) фильмі оның теледидардағы дебюті болды. Оның үлкен жетістігі Войтех Ясныйдың "The Cassandra Cat" фильмінде ("Диана") басты рөлді ойнаған кезде келді, онда бір сиқырлы мысық көретін әр адамның нағыз жаратылысын ашады. Фильм 1963 жылы Канн кинофестивалінде көрсетіліп, екі маңызды жүлде – C. S. T. жүлдесі мен Арнайы Төрешілер жүлдесін жеңіп алды. Сондай-ақ, фильм Испания, Грекия, Колумбия және Италияда өткен әртүрлі халықаралық фестивальдарда марапаттарға ие болды. 1963 жылдың желтоқсанында Питер Солан режиссерлік еткен "Терезедегі Бет" фильмі Лядислав Чудик пен Штефан Квиетикпен бірге оның қатысуымен ашылды, олардың екеуі де оның мансабына зор әсер етті. Келесі жылы Чудик оны Словакия Ұлттық театрының труппасына шақырды, бірақ кейбір ересек актерлер оның осындай маңызды ұлттық сахнаға тым жас және тәжірибесіз деп ойлады. Дегенмен, ол осы мүмкіндікке де біршама тәжірибе әкелді, өйткені ол бұрын Братиславаның негізгі сахнасы – Жаңа сахнада бір маусым жұмыс істеген. Чехия президенті Густав Хусак әйелі Магда Гусакова Локвенцованың ықпалымен ол төрт қойылымда ойнады. Ұлттық театрдағы тұңғыш рөлі – "Гамлет" пьесасындағы Офелия. 1967 жылы ол екі рөлі – Шекспирдің "Жазғы түнінің арманындағы" Елена және Лопе де Веганың "Биші шебер" комедиясындағы Флорелла үшін Янко Бородач сыйлығын алды. «Мен актриса болғым келмеді, сондықтан күні бойы жылап жүрдім, – деді Магда [қарындасы] солай дейді. Мен оны әлі жақсы есімде ұстамаймын». Оның басқа көркем фильмдері: "Иелизавета алаңы" (1965), "Бас жазалаушы" (1966), "Трейлердегілер" (1966), "Аждаһаның оралуы" (1967) және "Басқа жол жоқ" (1968). Осы кезеңде Вашáрьова теледидардағы мансабын да бастады, 1967 жылы Брнодағы "Ең танымал актриса" атағын жеңіп алды және 1968 жылы ұлттық "Алтын бақа" телеконкурсының бірінші шығарылысында жеңіске жетті.

1970 жылдар

Сахнада актерлік қызметімен қатар (Павол Орсаг Хвиездославтың "Герод пен Иродиада", Горькийдің "Васса Железнова" және "Соңғылар", Палариктің "Шүкіршілік күні" оқиғасы, Софоклдің "Антигона" және Лев Толстой мен Эрвин Пискатордың "Соғыс және бейбітшілік" пьесаларында ойнады. Вашарьёва теледидардағы мансабын "Жеті асылғанның балладасы" (1968), "Париж мохикандары" (1971), "Нудлдом" (1971), "Шопанның әйелі" (1972), "Мона Ванна" (1973) және "Сабырсыз жүрек" (1974; онда оның қарындасы Магда да түсті) фильмдерінде жалғастырды. Ол бірнеше фильмдерде ойнады, соның ішінде Мартин Холли-младший режиссерлік еткен "Мыс мұнара" (Вашарьёвамен бірге "Жеті асылғанға арналған балладада" жұмыс істеген) фильміне түсті. Бұл фильм 1970 жылы Пролетариаттардың 21-ші кинофестивалінде (ФФП) арнайы жүлде алды. Мартин Ťапақтың "Өлмейтін күн" фильмі ең үздік режиссер және Штефан Квиетикке ең үздік ер актер сыйлықтарын жеңіп алды. 70-жылдардың екінші жартысы табысты кезең болды, ол кино мен театр сахнасында қуатты рөлдерді орындады. Ол "Зуза" рөлін "Жаңбырда кім қалады" (режиссер Мартин Холли-младший) фильмінде ойнады және 1975 жылы 13-ші Чехословакия кинофестивалінде (FČSF) Прагадағы ZČDU сыйлығын ең үздік әйел актер ретінде жеңіп алды. Андрей Леттрихтің "Қызыл шарап" фильмі, режиссерлігі үшін Клемент Готвальдтың мемлекеттік сыйлығын алған, оған экранда және теледидарда, осы драма екі бөлімді телесериал ретінде көрсетілгенде, үлкен танымалдылық әкелді. Леттрихтің тағы бір фильмі - "Заңгер" 1978 жылы Ческе-Будеевицедегі 16-шы Чехословакия кинофестивалінде (FČSF) үздік фильм сыйлығын жеңіп алды және Вашарьёваға 21-ші Карловы Вары халықаралық кинофестивалінде екінші ZČDU сыйлығын сыйлады, онда ол ÚV SZŽ алтын тақтасын да алды. Ол сонымен қатар "Еңбегі сіңген артист" құрметті атағымен марапатталды.

1980 жылдар

"Цитата" қойындысы: Даңқ? Ешқашан. Мен өзімнің еңбегімді үлкен жетістіктерге жеткен кездерде де мақтамаймын. Сондықтан мен өзімнің фильмдерімді көруге жаратпаймын. Ол үлкен экранда соңғы рет пайда болғанына шамамен сегіз жыл өткен еді, бірақ ол Бранислав Мишиктің "Қызыл цыган" (1992) фильмінде "Сильвия" рөлін ойнап, қайтадан танымал болды. Оның "Хазард" (1995) фильміндегі рөлін Роман Петренко (чех режиссері, орыс медиа-директорымен шатастырмау керек) сомдады. Ол шын оқиғаға негізделген фильмде Марек Вашутпен бірге түсті. Томаш Крнач Вашариованы өзінің "Жоғары билік" (1996) атты қысқаметражды фильмінде, ауыр сырқатқа шалдыққан дива рөлінде ойнатты. Театр сахнасында ол 1996 жылы Прагадағы Divadlo na Zábradlí театрында қойылған Томас Бернхардтың "Ritter, Dene, Voss" пьесасындағы "Кіші қарындас" рөлімен танылды. Бұл пьеса 1996 жылдың үздік пьесасы деп танылды. Тоқсаныншы жылдардың екінші жартысында Вашариова елуге жуып, өзінің аңызға айналған кинокарьерасын сәтті жаңғыртты. Ол күрделі рөлдерді ойнауға көшті. "Қоймадан" кейін ол он жылға жуық уақытқа теледидардан кетіп қалды. Ол Мартин Шуликтің "Orbis Pictus" фильмінде ойнады, бұл фильм Халықаралық Мангейм-Гейдельберг кинофестивалінде жоғары бағаланды. Вашарова ана рөлін сомдады. Ол Ева Борушовичеваның тұңғыш толық метражды фильмі "Көк аспан" (1997) фильмінде түсті, бұл фильм бірнеше фестивальдерде көрсетілді, соның ішінде 32-ші Карловы Вары кинофестивалінде және Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында жыл сайын өткізілетін Cinequest тәуелсіз кинофестивалінде. Войтех Ясныйдың "Жоғалған жұмаққа оралу" фильмі Монреаль кинофестиваліне ұсынылды. Оның келесі фильмі, "Жылы үйлер" (Cosy Dens, 1999) – Ян Хребектің комедиясы болды. Вашарова сол жас режиссердің музасы мен бейнесіне айналды, ол 2000-ші жылдар бойы оның фильмдерінде ойнады. Сәхнеде ол Эдвард Альбидің "Наздік тепе-теңдік" (A Delicate Balance) пьесасында Агнес рөлін ойнады және 1999 жылы театр/кинодағы үздік актриса ретінде "Кристалл қанаты" сыйлығын алды.

Марапаттар

ЖылСыйлықКатегорияНоминацияланған жұмыс(тар)НәтижеКино1975ZČDU сыйлығыҮздік әйел актер «Жаңбырда кететін» 1978«Заңгер»ÚV SZŽ Алтын тақтасы2004Чех Арыстаны«Жоғары да төмен»2005Кино сыйлығыSFZ сыйлығыLitFond сыйлығы2008Алтын тостағанВацлавЧех АрыстаныҮздік әйел қосалқы рөлде«Жаман А»2014–2015«Желдегі күн» сыйлығыҮздік әйел актерЕва НоваТелевизия1968Алтын крокЕң танымал әйел актерӘртүрлі телеспектакльдер1992«Телемуза»Үздік әйел актер«La Musica / Иса анасы»1995Үздік әйел дублер«Жүректердің сынуы»1999Алтын Лопард«Тесс сақтау»2001«Игри» сыйлығыҮздік әйел актер«Қожа»1996Алфред Радок сыйлығыРиттер, Дене, ВоссLitFond сыйлығыТеатрлық қойылым«Шерри бағы» Студенкова жеңіске жетті. Вашарова Анна Шишковадан кейін үшінші орын алды. C Жеңіс Здена Студенковаға тиді. Вашарова Камила Магаловадан кейін үшінші орын алды.2016Братислава кинофестивалінің «Даңқ аллеясы»