Дорoтея Уэддингхэм: Ұлыбританиялық қылмыскер медбике

Кіріспе

Ағылшын қарттар үйінің медбикесі және кісі өлтіруші (1899–1936)

Доротея Нэнси Уоддингэм (21 маусым 1899 – 16 сәуір 1936) – кісі өлтіргені үшін сотталған ағылшын қарттар үйінің медбикесі.

Өмір

Дороти Уоддингэм Дороти Нэнси Мерелина Аллан Чендлер болып дүниеге келді, оның ата-анасы оның туылғаннан кейін бір жыл өткен соң үйленді – Уоддингэм оның әкесінің тегі болған. Доротея Нотингемге жақын шаруа қожалығында дүниеге келген. Ол "медбике" Уоддингэм деп аталды, себебі оған тағылған және сотталған екі адам өлтіру қылмысы Англиядағы Нотингемге жақын орналасқан қарттар үйінде жасалған. Алайда, ол білікті медбике емес еді және ол алған жалғыз медициналық білім – Бертон-он-Трент маңындағы ауруханада санитар болып жұмыс істеу болды. 1925 жылы Доротея Нэнси Уоддингэм атымен Томас Уиллоуби Личке үйленді. Ол одан екі есе үлкен және қатерлі ісікке шалдыққан болатын. Олардың некелерінде ол алдамшылық және ұрлық үшін екі рет түрмеге қамалды. Олардың үш баласы болды. Лич 1933 жылы қайтыс болды, сол кезде Уоддингэм Рональд Джозеф Салливан деген басқа бір ер адаммен қарым-қатынаста болды. Салливан Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысқан, батырлығы үшін Әскери медальмен марапатталған және соғыстан кейін Ирландияда қызмет өткерген. Олар ешқашан үйленбегенімен, екі балалары болды. Салливанмен бірге тұрғанда, ол қарттар мен денсаулығы нашар адамдарды қабылдап, 32 Девон драйв мекенжайындағы үйін қарттар үйіне айналдырды.

Іс-шаралар

Округтік медбикелер қауымдастығының құрметті хатшысы Блэгг ханым Уоддингэмнің жұмысын бекітіп, 88 жастағы Луиза Багули ханым мен оның көптеген склерозы немесе сол кездегі «жақырап бара жатқан паралич» деп белгілі болған қызы Аданы емделушілер ретінде қабылдауға мүмкіндік жасады. 1935 жылдың ақпан айында тағы бір науқас, миссис Кемп, морфиннің үлкен дозасын қажет ететін аурудан қайтыс болды, ал оның өлімінен кейін дәрі-дәрмектің бір бөлігі Уоддингэмнің зейнеткерлер үйінің ішінде қалды. Ада Багули өсиетнама жасап, өлімінен кейін £1,600 мүлкін анасына берді, ал қалғанын екі туысы Лоуренс Багули мен Фред Гилбертке анасы қайтыс болғаннан кейін бөліп беруді тапсырды. Адаға анасынан бұрын қайтыс болуы мүмкін екені айтылған. Алайда, Ада 1935 жылдың мамыр айында бұл өсиетнаманы жойды және барлық ақшаны Доротеа Уоддингэм мен Рональд Салливанға қалдыратын жаңа өсиетнама жасады (Ада мен анасына күтім жасағандары үшін өтеу ретінде). Қартайған миссис Багули мамыр айының екінші аптасында қайтыс болды. Ада 1935 жылдың көктемі мен жазын өткізді. 1935 жылдың 10 қыркүйегінде Адаға отбасылық досы Элис Бриггс келіп, оны көңіл көтеріп, жақсы көңіл күйге келтірді. Бриггс Уоддингхемге бірнеше күннен кейін Аданы шайға шақыратынын айтты. Келесі күні Салливан Г. Мэнсфилдке пациенті Аданың комада екенін хабарлады. Мэнсфилд келді және Аданың денесін тапты. Бұл күтілгендіктен, дәрігер күдікке түспеді және Уоддингхемнен қосымша мәлімет алғаннан кейін, Аданың жүрек-қан тамырларының нашарлауынан қайтыс болғанын көрсететін өлім туралы куәлікті толтырды. Аданың денесін кремациялау туралы нұсқауы болған, егер кремация орындалса, Уоддингхемді Аданың өліміне кінәлі деп тану мүмкін болмас еді. Алайда, денені кремациялау үшін өлім туралы куәлікке екі дәрігердің қолы қойылуы керек еді, бұл тек қаназадан кейін хабарланған жағдайда ғана жасалуы мүмкін еді. Ада өсиетнамасында туыстарына хабарламау туралы өтініш білдірген, ал Уоддингхемде туыстар жоқ деді, бұл жалғандық еді. Кремацияға жауапты адам – Сирил Бэнкс, ол сонымен қатар Нотингемдегі денсаулық сақтау жөніндегі медициналық қызметкер болды. Бэнкс ешқашан Уоддингхемнің «зейнеткерлер үйі» деп аталатын үйін жоғары бағаламады және штаттық тіркелген медбике болмағанын білді, өйткені ол болуы керек еді. Ол Ада Багулидің кремациялауға рұқсат берген жазбасына күдікпен қарады және мәйіттерді қарауды бұйырды. Мәйіттерді қарау кезінде Аданың физикалық жағдайларына байланысты өлімге себеп болатын ешқандай іздер табылған жоқ. Бұл Ноттингемдік сарапшының аға көмекшісі В. В. Тейлордың марқұмның мүшелерін талдауына әкелді, ол оның асқазанында, бауырында, бүйректерінде және жүрегінде морфиннің көп мөлшерін (үш түйірден астам) тапты. Осыдан кейін миссис Багулидің өліміне күдік туды және Ішкі істер министрлігі эксгумация жасауға бұйрық берді. Бұл операцияны доктор Рош Линч қадағалады, ол Луиза Багулидің де морфинге уланып қайтыс болғанын анықтады. Бұл Уоддингэм мен Салливанның екі кісіні өлтіргені үшін тұтқындалуына әкелді.

Mrs. Blagg, the Honorary Secretary of the County Nursing Association, approved of Waddingham's work and arranged for Mrs. Louisa Baguley, who was 88, and her daughter Ada, who had multiple sclerosis or "creeping paralysis" as it was known at the time, to become patients. In February 1935, another patient named Mrs. Kemp died from an illness that required large dosages of morphine and a quantity of the drug remained on the premises of Waddingham's nursing home after her death. Ada Baguley had made a will leaving her estate of £1,600 in trust for her mother after her death with the rest to be divided between two cousins, Lawrence Baguley and Fred Gilbert, after her mother died. Ada had been informed that it was likely that she would precede her mothers' death. However, this will was destroyed by Ada in May 1935, and a new will drawn up that left all the money to Dorothea Waddingham and Ronald Sullivan when Ada and her mother both died (in recompense for the nurse's care of them). The elderly Mrs. Baguley died in the second week of May. Ada lasted through the spring and summer of 1935. On September 10, 1935, Ada received a visit from a family friend, Alice Briggs, who spent an afternoon cheering her up. Briggs told Waddingham that she would have Ada over for tea at her home in a couple of days. The next day, Sullivan advised H. H. Mansfield that his patient Ada was in a coma. Mansfield came and found Ada dead. As this was expected, the doctor was not suspicious, and after gaining further details from Waddingham, he filled out a death certificate stating Ada died of cardiovascular degeneration. Ada had left instructions to be cremated, and if the cremation had gone through it is probable that Waddingham could not have been proved guilty of Ada's death. However, for a body to be cremated, two doctors were required to sign the death certificate, which could only be done after the family of the deceased was notified. Ada had noted in her will a request not to notify her relatives, and Waddingham said there were no relatives, which was a lie. The man in charge of cremations was Cyril Banks, who was also the Medical Officer for Health for Nottingham. Banks had never thought highly of Waddingham's so called "nursing home" and knew there was no State Registered Nurse on the staff as there should have been. He became suspicious at the note from Ada Baguley that authorised cremation and ordered a post mortem. The post mortem found no traces of anything connected to Ada's physical conditions that could have immediately caused death. This led to an analysis of the organs of the deceased by W. W. Taylor, Senior Assistant to the Nottingham Analyst, who found considerable traces of morphine (over three grains) in her stomach, liver, kidneys, and heart. Suspicions were now raised about the death of Mrs. Baguley and an exhumation was ordered by the Home Office. This was supervised by Dr. Roche Lynch, who found that Luisa Baguley had also died of morphine poisoning. This led to the arrest of Waddingham and Sullivan for the two murders.

Сот

Уоддингэмнің соты 1936 жылғы 4 ақпанда судья Рейнер Годдард басқаруымен басталды. Оның адвокаты – мистер Иалс болды, ал айыптауды Норман Биркетт жүргізді (Биркетт әдетте қылмыстық қорғаумен айналысатын, сирек кездесетін жағдай). Биркетт көптеген зиянды куәліктерді ұсынды, соның ішінде Ада Багулидің соңғы тағамы оның жағдайына қарай ауыр және бай болғанын айтты: Уоддингэм Адаға шошқа еті, пісірілген картоп, бүйрек бұршағы және екі порция жеміс пирогы бергенін мойындады. Бұл өлімнің себебін жасыруға жасалған әрекет ретінде қарастырылды және пациенттің денсаулығына немқұрайлылық танытты. Соның салдарынан Уоддингэм миссис Баглей мен Аданы морфинмен улағандығы үшін кінәлі деп танылды. Осы қылмыстардың ықпалды себебі Багулилердің мүлкін иемдену болды. Сондай-ақ, Уоддингэм доктор Мэнсфилд Ада Багули үшін артық морфин таблеткаларын бергенін мәлімдеді, бірақ дәрігер бұл жала жалықты. Сотта Салливан жеткіліксіз дәлелдер болғандықтан босатылды, бірақ Ада Багулидің кремацияға қатысты жазған хаты оның қолымен жазылғаны анықталды. Уоддингэм 27 ақпанда кінәлі деп танылды. Ол бірнеше кішкентай баланың анасы болғандықтан, оған мейірімділік таныту туралы ұсыныс жасалғанмен, 1936 жылғы 16 сәуірде жазалау алдында қылмысын мойындады. Оның жазасы Уинсон Грин түрмесінде орындалды, ал жазалаушы Томас Пьерпойнт болды, оған оның інісі Альберт Пьерпойнт көмектесті. Уоддингэм бес баланың анасы болды және жазаланған кезде 3 айлық баласын әлі де емшекпен тамақтандырып отырды. Түрме сыртында 10 мың адам жиналып, "Осы ананы өлтіруді тоқтатыңыз!" деп ұрандап, жазалауға қарсылық білдірді. Фильм соғыс жылдарында жаза орындалғандай көрсетілген, бұл дұрыс емес. Бұл іс сондай-ақ "Deadly Women" бағдарламасында көрсетілді, ол оныншы маусымның "Cash In" эпизодындағы үш істің екіншісі болды. Оның ісі 2019 жылы "Қатіл, құпия және менің отбасым" бағдарламасында зерттелді. Сот оның үкімін күшінде қалдыру керек деген шешімге келді. Оқиға 1949 жылғы "Скотланд-Ярдтың құпиялары" радиосериалында "Медебике Уоддингэм" атты эпизодта бейнеленді.

Waddingham's trial started on 4 February 1936 before Justice Rayner Goddard. Her barrister was Mr. Eales, with the prosecution by Norman Birkett (a rarity, for Birkett normally handled criminal defence). Birkett brought out much damaging testimony, including how Ada Baguley's last meal was heavy and rich for a woman in her condition: Waddingham admitted that she gave Ada pork, baked potatoes, kidney beans, and two portions of fruit pie. It was suggested as an effort to disguise the cause of death and showed a lack of concern for the patient's welfare. The result was that Waddingham was convicted of using morphine to poison Mrs. Baguley and Ada. The purported motive behind the murders was to gain the Baguleys' estate. It was also revealed that Waddingham claimed that Dr. Mansfield gave her surplus morphine tablets for Ada Baguley, which that doctor denied. In trial, Sullivan was discharged for insufficient evidence, although the so called note from Ada Baguley regarding cremation was written by him. Waddingham was found guilty on 27 February. Despite a recommendation of mercy due to her being a mother of several young children, she was hanged on 16 April 1936, having confessed to the crime shortly before her execution. Her execution was carried out at Winson Green Prison and her hangman was Thomas Pierrepoint, assisted by his nephew Albert Pierrepoint. Waddingham was a mother of five and was still breastfeeding her 3 month old baby at the time of her execution. 10,000 people gathered outside the gaol to demonstrate against the execution, chanting "Stop this mother murder!". The film is also incorrect in that it depicts the execution taking place during the war years. The case itself is also featured on the Investigation Discovery program Deadly Women, appearing as the second of three cases in the tenth season episode "Cash In". Her case was examined in Murder, Mystery and My Family in 2019. A judge concluded that her conviction should be upheld. The case was dramatised in the episode 'Nurse Waddingham' in the 1949 51 Radio Series Secrets of Scotland Yard.