Норвеж-Америкалық сериалдық кісі өлтіруші Бель Ганнесс

Кіріспе

Норвегиялық-американдық сериялық кісі өлтіруші

Белл Ганнесс, туған Бринхильд Полсдаттер Сторсеф (11 қараша 1859 – болжам бойынша 28 сәуір 1908), «Тозақтың Әдемісі» деген лақап атымен белгілі, кем дегенде 14 адамды өлтірген деп есептеледі (олардың көпшілігі жеке жарнамалар арқылы оның Индиана штатындағы шалғайдағы мүлкіне келген ер адамдар), ал кейбір дереккөздер оның 40-қа жуық кісі өлтіруге қатысқан болуы мүмкін екенін айтады, бұл оны тарихтағы ең көп кісі өлтірген әйелдердің бірі етеді. Ганнесс 1908 жылы өртте қайтыс болғандай көрінеді, бірақ көпшілік оның өлімін жалған екеніне сенеді. Оның нақты тағдыры әлі де расталмаған.

Ерте өмір

Белл Гуннесс 1859 жылдың 11 қарашасында Норвегияның Сор-Трёнделаг аймағындағы Селбу қаласында Бринхильд Полсдаттер Сторсет болып дүниеге келген. Ол 1881 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келді.

Мадс Соренсен және балалары

Гуннес 1884 жылы Мадс Дитлев Антон Соренсенге үйленді. Жұбайлардың тәтті дүкені болған, ол кейін толығымен өртеніп кеткен. Олардың үйі де өртеніп, екеуіне де сақтандыру төлемдері төленді. Екі полис бір уақытта қолданыста болды, себебі біреуі сол күні аяқталып, екіншісі күшіне енеді. Соренсен сол күні ми қан кетуінен қайтыс болды. Гуннес оның бас ауырып үйге келгенін айтты және оған ауырсынуды басу үшін хинин ұнтағын берді; кейін ол оны тексерді, ол қайтыс болған еді. Гуннес мерзімі бітетін өмірлік сақтандыру полисінен де, сол күні күшіне енген полистен де ақша жинап, барлығы 5000 доллар алды. Кешіккен тергеу барысында Гуннеске тиесілі жерде кем дегенде 11 адамның дене қалдықтары табылды. Гуннеске тиесілі үйінде болған өрт салдарынан Гуннес пен оның балалары деп саналатын денелер табылғаннан кейін, Ла-Порт полициясына Асле Хельгелиен хабарласты, ол өзінің бауыры Эндрю Хельгелиен мен Гуннес арасындағы хат алмасуды тапқан; хаттарда оған Ла-Портқа көшіп келу, ақша әкелу және көшуді құпия ұстау туралы өтініштер болған. Асле Хельгелиеннің бұрынғы жұмысшысымен Гуннес фермасына жасаған сапары, шошқалардың қорасына айналған жердегі "ендіктерге" назар аударуға себеп болды; осы жердегі ендіктің бірін қысқаша қазғаннан кейін, ішінде "екі қол, екі аяқ және бір бас" бар қап табылды, Хельгелиен бұл оның бауырына тиесілі екенін мойындады. Бір құрбанның бауыры Гуннеске оның бауырының жоғалуын тексеру үшін фермаға келуі мүмкін екенін ескерткен. Бірақ, басқа газетте Лампхердің екінші мойындауы туралы мақала жарияланды. Құрбандардың отбасыларының амандығына алаңдаған Шелл Бехлиге мойындауды ұсынды, ол кейін жарияланды. Бехлидің "Ланфердің мойындауы" атты баяндамасында Бехлидің мына қорытындысы бар: Мойындауында Ланфер Гуннес ханым мен балаларын балтамен өлтіріп, денелерін керосинмен шашып, оларды және үйді өртеп жібергенін айтты. Ол кісі өлтірудің толық мәліметтерін берді және Гуннес фермасында болған бұрынғы кісі өлтірулердегі оның рөлін айтты, оның міндеті көбінесе бақта денелерді көму болды. Бірақ, ең бастысы, қылмыскер әйел қашқын ретінде тірі емес еді. Лампхердің мойындауы жарияланғаннан кейін оның серігі Элизабет Смит тұтқындалды. Екі мойындау арасындағы қайшылықтар, соның ішінде Белл Гуннес тірі қалғандығы туралы мәселе, әлі толық шешілмеген тарихи мәселелер болып қалуда.

Gunness married Mads Ditlev Anton Sørensen in 1884. The couple owned a candy store which later burned to the ground. Their home had also burned down, and both instances granted the couple insurance payouts. both policies were active at the same time, as one would expire that day and the other would enter into force. Sørensen died of cerebral hemorrhage that day. Gunness explained he had come home with a headache and she provided him with quinine powder for the pain; she later checked on him and he was dead. Gunness collected money from both the expiring life insurance policy, and the one that went into effect that day, making a total of $5,000. Further investigation unearthed the partial remains of at least 11 additional people on the Gunness property. After the fire at the Gunness homestead led to the discovery of bodies believed to be Gunness and her children, La Porte police authorities were contacted by Asle Helgelien, who had found correspondence between his brother, Andrew Helgelien, and Gunness; the letters included petitions for him to relocate to La Porte, to bring money, and to keep the move a secret. A visit by Asle Helgelien to the Gunness farm with a former hired hand led to attention being paid to "soft depressions" in what had been made into a pen for hogs; after briefly digging one of the depressions in the lot, a gunny sack was found that contained "two hands, two feet, and one head", which Helgelien recognized to be those of his brother. The brother of one victim had warned Gunness that he might arrive at the farm shortly to investigate his brother's disappearance. However, a separate newspaper published a story with speculation regarding the second Lamphere confession. Described as worried as to the peace of the families of the victims, Schell offered the confession to Bechly, which was later published. The Bechly narrative, entitled "Lanphere's Confession" [sic], contains this summary from Bechly: In the confession, Lanphere [sic] said that he had killed Mrs. Gunness and children with an ax, sprinkled the bodies with kerosene and set fire to them and the house. It gave details of the slaying, and told of his part in the former murders which occurred at the Gunness farm, his task usually being the burying of the bodies in the garden. The essential fact, however, was that the murderess was not alive as a fugitive. The publication of Lamphere's confession resulted in the subsequent arrest of his accomplice Elisabeth Smith. The inconsistencies between the two confessions, including the matter of the survival of Belle Gunness, remain historical issues that are not fully resolved.

Мұра

Белл Ганнесс өлі деп жарияланды, бірақ мәйіт саралаған дәрігер бассыз денесінің Ганнестен 5 дюйм қысқа және 50 фунтқа жеңіл екенін куәландырды. Денесінің басына не болғаны туралы ешқандай түсіндірме берілген жоқ. Ганнесс өртте қайтыс болды ма, әлде қашып кетті ме, белгісіз қалды, бірақ шериф «қашып кетті» деген әңгімені ойлап тапқан Чикаголық американдық тілшіні кінәлады. Ганнестің қылмыстары әшкере болғаннан кейін, Ганнес фермасы туристер үшін тартымды орынға айналды. Көптеген адамдар елдің түкпір-түкпірінен жаппай қабірлерді көруге келді, сондай-ақ жер участалары мен сувенирлер сатылды. Ганнес кем дегенде екі американдық музыкалық балладаның тақырыбы болды. Method, 2004 жылғы фильмде Элизабет Херли Ребекка рөлінде ойнайды, ол Румынияда түсірілген фильм ішіндегі фильмде Ганнесті бейнелейді. 2017 жылы шынайы қылмыстар туралы подкаст My Favorite Murder Ганнестің қылмыстарын егжей-тегжейлі баяндайтын тікелей эфирді өткізіп, кейін жариялады. The Farm, 2021 жылғы фильмде Трэйси Лордс басты рөлде ойнайды және ол Белл Ганнесс оқиғасына негізделген. Hell's Princess: The Mystery of Belle Gunness, Butcher of Men – Гарольд Шехтердің 2018 жылы жарық көрген, Белл Ганнесс өміріне арналған көркем емес кітабы. In the Garden of Spite: A Novel of the Black Widow of LaPorte – Камилла Брюстің 2021 жылы АҚШ-та жарық көрген романы, ол Белл Ганнесс өміріне негізделген, «норвегиялық нуар және шынайы қылмыс» элементтерін қамтиды. Ұлыбританияда «Трифлерлерге мұқтаждық жоқ» деген атпен жарық көрді. My Men, Виктория Киелландтың 2023 жылғы норвегиялық романы, Ганнестің өмірінің ойдан шығарылған нұсқасы. 2024 жылы Сезар Перес Гелиданың Bajo tierra seca романы, испандық Premio Nadal сыйлығына ие болды және Белл Ганнесс тарихынан шабыттанды.