Ирландияның Англиялық Лорд-депутаты Уильям Фитцуильям
William FitzWilliam (Lord Deputy)
Уильям Фитцуильям – лорд-заместитель Ирландии, руководил казнью Марии Стюарт. Политик, депутат парламента, представитель знатного английского рода. История и биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның ағылшын лорд-депутаты
English Lord Deputy of Ireland
Уильям Фитцуильям (1526–1599) – Ирландияның ағылшын лорд-әділеті, кейін Ирландияның лорд-депутаты болған. 1587 жылы Фотрингхей қамалының губернаторы ретінде ол Шотландия королевасы Мэриге тағайындалған өлім жазасының орындалуын қадағалады. Ол Питербороу округінен Парламент мүшесі болып сайланды және Ирландияның Төменгі палатасында Карлоу округін өкілдік етті. Ол Гейнспарк (Эссекс) және Милтон Холлде тұрды.
Sir William FitzWilliam (1526–1599) was an English Lord Justice of Ireland and afterwards Lord Deputy of Ireland. In 1587, as Governor of Fotheringhay Castle, he supervised the execution of the death sentence on Mary, Queen of Scots. He was the Member of Parliament for Peterborough and represented County Carlow in the Irish House of Commons. He lived at Gainspark, Essex, and Milton Hall.
Ерте өмір
ФицВильям Нортгемптонширдегі Милтон Холлде, сэр Уильямның (1576 жылы қайтыс болған) және Энн Сапкотттың, сэр Ричард Сапкотттың Эльтоннан болған қызының үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Уильям Фицвильямның немересі, Лондон шерифі болған және кардинал Вулсидің қазынашысы мен камерагері қызметтерін атқарған, сондай-ақ 1506 жылы Милтон Холлді сатып алған адамның немересі еді. Анасының туысқандарының арасында Бедфорд графы да болды, оның арқасында ФицВильям король Эдуард VI-ға жол тауып, танысты.
FitzWilliam was born at Milton Hall, Northamptonshire, the eldest son of Sir William (died 1576) and Anne Sapcote, daughter of Sir Richard Sapcote of Elton, and grandson of William Fitzwilliam, Sheriff of London, who had been treasurer and chamberlain to Cardinal Wolsey and purchased Milton Hall in 1506. On his mother's side FitzWilliam was related to the Earl of Bedford, to whom he owed his introduction to King Edward VI.
Парламент мүшесі
Ол 1553 жылдың қазанында, 1559 жылы Питерборо округінен парламент депутаты болып сайланды және 1581 жылы қайтыс болған бұрынғы депутаттың орнын иеленді.
He was elected MP for Peterborough in October 1553, 1559 and replaced the deceased existing member in 1581.
Ирландиялық мансап
1559 жылы ФицВильям Ирландияның қазынашысының орынбасары болып тағайындалды және Карлоу округін өкілдік ету үшін Ирландияның Төменгі палатасына сайланды. Оның қазынашы ретіндегі қызметі сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптауларға әкелді, бірақ олар ешқашан дәлелденбесе де, оның мансабы бойында оны қуғынға түсті. 1559 мен 1571 жылдар аралығында ол бес рет Ирландияның Лорд-Сотшысы болып қызмет етті (Сассекс графының және оның ізбасары, сэр Генри Сиднидің болмауы кезінде). 1571 жылы ол лорд-депутат лауазымына тағайындалды, бірақ Елизавета патшайымның басқа қызметкерлері сияқты ол да қазынадан аз және сирек үлеске ие болды. Оның үкімділігі кедейлікпен және оның салдарынан туындаған жамандықтармен – тиімсіздік, бүлік және жалпы тәртіпсіздікпен сипатталды. ФицВильям Конахт Лорд-президенті сэр Эдвард Фитонмен (1527–1579) қатты дауласты, бірақ 1574 жылы тәуелсіздікке ұмтылған Десмонд графына бағынуға мәжбүр етті. Ол Эссекс графының Ольстердегі отарлау экспедициясын жақтырмады, содан кейін Фитонмен тағы да жанжалдасты. Ауыр сырқаттан кейін ол лауазымынан кетуге рұқсат алды. 1575 жылы Англияға оралғаннан кейін ФицВильям Фоттерингхей қамалының губернаторы болып тағайындалды, онда ол Шотландия королевасы Мэриге тағайындалған өлім жазасын орындауын қадағалады.
In 1559 FitzWilliam was appointed Vice Treasurer of Ireland and elected a member of the Irish House of Commons to represent County Carlow. His conduct as treasurer provoked allegations of corruption against him and, although these were never proven, they dogged him throughout his career. Between 1559 and 1571 he served five times as Lord Justice of Ireland (during the absences of the Earl of Sussex, and of his successor, Sir Henry Sidney). In 1571 he was appointed to the office of Lord Deputy itself, but like Queen Elizabeth's other servants he received scant and infrequent allotments from the Treasury. His government was thus marked by penury and its attendant evils, inefficiency, mutiny and general lawlessness. FitzWilliam quarrelled bitterly with the Lord President of Connaught, Sir Edward Fitton (1527–1579), but he did manage to compel the troublesome Earl of Desmond into submission in 1574. He disliked the colonial expedition in Ulster of the Earl of Essex, and then had a further quarrel with Fitton. After a serious illness, he was allowed to resign his office. After his return to England in 1575, FitzWilliam was appointed governor of Fotheringhay Castle, where he supervised the execution of the death sentence on Mary, Queen of Scots.
Ирландиядағы соңғы тур
1588 жылы ФицВильям тағы да Ирландияда Лорд-депутат ретінде қызмет етті, және қарт болса да, денсаулығы нашарлағанмен, ол жорықтарды басқаруда зор белсенділік танытты және Коннахттың жаңа президенті, сэр Ричард Бингеммен (1528–1599) дауласуға уақыт тапты. Ол Ирландияның бас судьясы, сэр Роберт Гардинерге көп сенді және оның денсаулығына байланысты зейнетке шығу туралы өтініштерін қабылдамады, Гардинердің "ақылды, салмақты және пайдалы" болғандықтан, жұмысының ауырлығына қарамастан, одан айырылу мүмкін емес еді. Оның кеңседегі алдағы лауазымын сэр Джон Перрот атқарған. ФицВильям оны беделсіз ету үшін мүмкіндікті пайдаланып, Перроттың Испания королі II Филиппен бірлесіп патшаны құлатуды жоспарлағаны туралы бір дін қорғаушының айыптауларын қолдады. Бұл айыптаулар негіссіз болғанымен, Перротқа қарсы сынның күші соншалықты болды, ол Вестминстерде мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды және 1591 жылы өлім жазасын күтіп жүріп қайтыс болды. ФицВильям Коннахтта және Ольстерде бастан-ақ қатаң саясат жүргізді. Бұл саясат аралдың көп бөлігінде бұрын-соңды болмаған бейбітшілікті қамтамасыз еткен келісімдерді бұзды. 1588 жылы испандық «Армада» флотының үлкен бөлігі Ирландия жағалауында сүңгіп кетті, ал ФицВильям 2000-ға дейін аман қалғандарды өлімге кесуге бұйрық берді. Испаниялық қауіп тез арада жойылды, ал ФицВильям Тирон графына адалдығын сақтаған Ольстер лордтарына қысымды күшейтті. Осы лордтардың бірі, Макмахон, 1591 жылы Монаган қаласында патшалық билікпен өлімге кесілді, және Дублин үкіметі Ольстердің гаэлдік көшбасшыларының билігін толығымен шектеуге ниеттенгені анық болды. Тирон тәжге адалдығын көрсеткенімен, тоғыз жылдық соғыстың басталуымен 1595 жылы көтеріліске шықты. 1594 жылы ФицВильям Ирландияны мүлдем тастап кетті, ал бес жылдан кейін Милтон-холлде қайтыс болды.
In 1588 FitzWilliam was again in Ireland as Lord Deputy, and although old and ill he displayed great activity in leading expeditions, and found time to quarrel with Sir Richard Bingham (1528–1599), the new President of Connaught. He relied heavily on the Lord Chief Justice of Ireland, Sir Robert Gardiner, and refused his pleas to be allowed to retire on health grounds, saying that Gardiner was so "wise, temperate and useful" that he could not be spared, in spite of his crushing workload. His predecessor in office had been Sir John Perrot. FitzWilliam immediately seized on an opportunity to discredit him by giving countenance to the allegations by a renegade priest that Perrot had plotted with King Philip II of Spain to overthrow the Queen. The allegations were wild, but such was the momentum of criticism that came Perrot's way that he was convicted of treason at Westminster, and died while awaiting sentence of death in 1591. FitzWilliam had pursued aggressive policies in Connaught and Ulster from the start. These policies upset the accommodations that had delivered an unusual peace to much of the island in the preceding years. In 1588 a large portion of the Spanish Armada was wrecked on the Irish coast, and FitzWilliam was responsible for ordering the executions of up to 2,000 survivors. The Spanish threat was readily dealt with, and FitzWilliam turned up the pressure on those Ulster lords who owed their allegiance to the Earl of Tyrone. One of these lords, the MacMahon, was put to death by royal authority in Monaghan town in 1591, and it became clear that the Dublin government was set on thoroughly curbing the power of the Gaelic leaders of Ulster. Although Tyrone continued to display his loyalty to the crown, the course had been set for a showdown and he went into rebellion in 1595, at the start of the Nine Years' War. In 1594 FitzWilliam left Ireland for good, and five years later he died at Milton Hall.