Жапонның Мёсин-дзи ғибадатханасы: Ринзай Дзен буддизмінің бас шіркеуі
Myōshin-ji
Жапонияның Киото қаласындағы Мёсин-дзи – Ринзай Дзен буддизмінің ірі мектебінің бас ғибадатханасы. 3400-ге жуық храмды қамтиды. Тарихы император сарайымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мёсин-дзи (妙心寺) – Жапонияның Киото қаласындағы ғибадатхана кешені, ол Ринзай Дзен буддизмінің тиісті тармағының бас ғибадатханасы болып табылады. Мёсин-дзи мектебі Ринзай Дзеніндегі ең ірі мектеп болып есептеледі, ол басқа он үш тармақтың барлығынан шамамен үлкен: оның құрамында Жапония бойынша шамамен 3400 ғибадатхана, сондай-ақ шетелде бірнеше ғибадатхана бар, ал жалпы Ринзай ғибадатханаларының саны шамамен алты мыңға жетеді. Бұған қоса, ол жалпы соңғы қырық Ринзай монастырі мен бір әйелдер монастырінің ішіндегі он тоғыз байланысты монастырьды қамтиды.
Myōshin ji (妙心寺) is a temple complex in Kyoto, Japan, which serves as the head temple of the associated branch of Rinzai Zen Buddhism. The Myōshin ji School is by far the largest school in Rinzai Zen, approximately as big as the other thirteen branches combined: it contains within it about 3,400 temples throughout Japan, together with a handful overseas, of the approximately six thousand total Rinzai temples, and also has nineteen associated monasteries, of the total of forty Rinzai monasteries and one nunnery.
Тарих
Ғибадатхананың аумағы бұрын император Ханазононың сарайы болған. 1318 жылы Ханазоно тақтан бас тартып, 1335 жылы монахқа айналып, 1342 жылы ғибадатхананы құру үшін сарайын сыйға тартты. Аудан және аймақтағы көптеген жерлер оның құрметіне "Ханазоно" деп аталды. Ықпалды Отокан әулетінің үшінші патриархы, Зен шебері Канзан Эген (関山慧玄, 1277–1360) 1342 жылы бас ғибадатхананы құрды. Жапониядағы көптеген Дзен ғибадатханалары сияқты, Мёшин-дзи атауымен қатар, ғибадатхана кешенінің "тау аты" да бар, ол Қытайдағы Дзен ғибадатханаларының көпшілігі тауларда орналасқан дәуірді еске түсіреді. Мёшин-дзидің тау аты – Шёбозан (正法山), яғни "Нағыз Дхарма Тауы". 1467 жылы Ōнин соғысында ғимараттардың көбі қирады. Бірақ олардың көпшілігі қайтадан салынды, бастапқыда алтыншы патриарх Секко Сошин Дзендзи (1408–1486) басшылығымен. Қазіргі ғимараттар негізінен келесі 150 жыл ішінде (15 ғасырдың соңы мен 17 ғасырдың басында) салынды, ал бүгінде Мёшин-дзи бақтары ұлттық көрікті және тарихи орын болып саналады. Окикичо деп аталатын ғибадатхананың қоңырауы – Жапониядағы буддалық боншоның ("ғибадатхана қоңырауы") ең көне мысалы, сонымен қатар әлі күнге дейін қолданылып келе жатқан әлемдегі ең көне қоңырау. Ол 698 жылы құйылған.
The grounds of the temple were formerly a palace for the Emperor Hanazono. Hanazono abdicated in 1318 and took the tonsure (became a monk) in 1335, and in 1342 donated the palace to found the temple. The district and many places in the area are named "Hanazono" in his honor. The head temple was founded in 1342 by the Zen master Kanzan Egen (関山慧玄, 1277–1360), third patriarch in the influential Ōtōkan lineage. As with most Zen temples in Japan, in addition to the name Myōshin ji, the temple complex also has a "mountain name," harkening back to the period in China when most Zen temples were located in the mountains. Myōshin ji's mountain name is Shōbōzan (正法山), or "Mountain of the True Dharma." Nearly all of the buildings were destroyed in the Ōnin War in 1467. However, many of them have been rebuilt, initially under the leadership of Sekko Soshin Zenji (1408–1486), the sixth patriarch. The present buildings were primarily built during the following 150 years (late 15th through early 17th century), and today the gardens of Myōshin ji are a nationally designated Place of Scenic Beauty and Historic Site. The temple's bell, known as Okikicho, is the oldest known example of a Buddhist bonshō ("temple bell") in Japan, as well as being the oldest bell in the world still in use. It was cast in 698.
Мектеп
Бұл және Ринзай Дзеннің басқа мектептері арасындағы айырмашылық – Мёшин-дзи мектебінің біреудің ағарту деңгейін сынау үшін белгіленген коан жиынтығын міндетті түрде қолданбауында. Керісінше, Мёшин-дзи мектебі ұстазға коанды әр оқушының қажеттіліктері мен өзінің түсінігіне қарай өзгертуге рұқсат береді. Бұл тәсіл дәстүрлі түрде қабылданған коан жинағынан ерекшеленеді.
A difference between this and other schools of Rinzai Zen is that the Myōshin ji school does not necessarily follow the set of established kōan for the sake of testing one's stage of enlightenment. Rather, the Myōshin ji school allows the master to specifically tailor kōan to a student's needs and background. This method diverges from the traditionally accepted canon of kōan.
Орналасу
Бұл кешен өте кең, биік қабырғалармен шекерілген көптеген ирек жолдарға ие, сондықтан аумақтан өтіп бара жатқанда бағдарыңды жоғалту оңай. Жапон ғибадатханаларын салудағы дәстүр бойынша, негізгі ғимараттар кешеннің оңтүстік-батыс бөлігінде, оңтүстік қақпадан солтүстікке қарай созылатын бағытта орналасқан. Солтүстік және оңтүстік қақпаларды байланыстыратын негізгі солтүстік-оңтүстік жол бар, ол негізгі ғимараттармен қатар басталып, кейін солтүстікке қарай сәл қисықпен жалғасып, солтүстік қақпада аяқталады. Негізгі ғимараттардан шығысқа қарай бағытталған шығыс-батыс жолы да бар (батыстан Тендзю кіші ғибадатханасынан басталып, хатто мен буцуден арасынан өтеді, содан кейін қисықтан кейін шығыста Торин кіші ғибадатханасында аяқталады). Осы тікелей солтүстік-оңтүстік жолдан өзге, солтүстік қақпадан шығысқа қарай созылып, Кейшун кіші ғибадатханасынан өтіп, Дайшин кіші ғибадатханасының оңтүстігінде аяқталатын ұзақ жол да бар. Бұл негізгі бағыттардан басқа, көптеген қосалқы жолдар бар, олардың барлығы кіші ғибадатханалармен қатарластырылған, әдетте әрқайсысының бір ғана кіреберісі болады.
The complex is quite sprawling, and features a number of winding paths flanked by high walls, so it is easy to become disoriented when walking the grounds. As is usual in Japanese temple construction, the main buildings are located on the axis that extends north from the south gate, in the south west quadrant of the complex. There is a main north–south path connecting the north gate and the south gate, which starts parallel to the main buildings, and then continues north, through a slight curve, and ends at the north gate. There is also an east–west path leading east from the main buildings (starting in the west at the sub temple Tenju in, passing between the hattō and butsuden, then ending in the east, after a curve, at the sub temple Tōrin in). In addition to the direct north–south path, there is a longer path that proceeds east from the north gate, winds past Keishun in, and then terminates just south of Daishin in. In addition to these main routes, there are a number of side paths which are all lined with sub temples, generally each with a single entrance.
Мектеп
Ханзано университеті, Ринзай мектебіне қарасты университет, 1872 жылы Мёшин-джи ғибадатханасымен құрылған және ғибадатхана кешенінен оңтүстік-шығысқа қарай шалқар орналасқан. Ғибадатхана кешенінің төртбұрышты аумағының оңтүстік-шығыс бұрышында, шағын өзеннен өтетін Ханазоно жоғары мектебі орналасқан.
Hanazono University, the Rinzai School university, was established by Myōshin ji in 1872, and is located some distance to the southeast of the temple complex. In the southeast corner of the square plot of the temple complex proper is the associated Hanazono High School, just across a small river.