Чарльз Айвстің Екінші Симфониясы: Тарихы мен ерекшеліктері
Symphony No. 2 (Ives)
Шарль Айвстің Екінші симфониясы: 1897-1902 ж. аралығында жазылған, 5 бөлімнен тұрады. 40 минуттық шығарма, тұңғыш рет 1951 ж. Леонард Бернстайнмен орындалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші симфония Чарльз Айвс тарапынан 1897 және 1902 жылдар аралығында жазылған. Ол бес бөлімнен тұрады және шамамен 40 минутқа дейін орындалады.
The Second Symphony was written by Charles Ives between 1897 and 1902. It consists of five movements and lasts approximately 40 minutes.
Нәрселеу
Бұл шығарма пикколо, 2 флейта, 2 гобой, 2 кларнет, 2 фагот, контрафагот, 4 валторна, 2 труба, 3 тромбон, туба, литавра, үшбұрыш, малый барабан, бас барабан және скрипкалар тобы үшін жазылған. Бұл шығарма, Allegro molto vivace бөліміне кіріспе ретінде баяу Lento maestoso бөлімін қосу арқылы, дәстүрлі төрт бөлімді симфониялық құрылымнан өзгешеленеді.
The piece is scored for piccolo, 2 flutes, 2 oboes, 2 clarinets, 2 bassoons, contrabassoon, 4 horns, 2 trumpets, 3 trombones, tuba, timpani, triangle, snare drum, bass drum and strings. The piece departs from the conventional four movement symphonic structure by the insertion of a slow Lento maestoso movement as an introduction to the Allegro molto vivace.
Тарих және талдау
Бұл шығарма Айвс 20 жасында жазғанмен, оның тұңғыш орындалуы 1951 жылғы 22 ақпанда Леонард Бернштейн басқарған Нью-Йорк филармониясының концертінде жарты ғасырдан кейін болды. Симфонияға шапақатпен қарсы алды, бірақ Айвс қысыммен жауап берді (дегенде түкірген) – ол концертке жеке қатыспады, бірақ 4 наурызда радиодағы қайталап беруді тыңдады. Ұзақ уақыт бойы қойылымды кешіктіруге себеп – Айвстің американдық классикалық қауыммен арасының суынуы. Йельде Горацио Паркерден білім алғаннан бастап, Айвс еуропалық классикалық құрылымдардың шекараларын кеңейтіп, Жаңа Англиядағы балалық шағындағы халықтық музыканы еске түсіретін дыбыстық ландшафттар жасау арқылы олардың наразылығына тап болды. Айвстің еуропалық және американдық мұраны құрметтейтін басқа да шығармалары сияқты, Екінші симфонияда танымал американдық әндердің толық цитаталары жоқ, бірақ "Кэмптаун жарысы", "Дән жинау", "Көп бұрын", "Түркиядағы құс", "Америка әдемі" сияқты әндер түпкілікті тақырыптарға сілтеме жасап, жаңаша құрылады. Бірден-бір ерекшелік – "Колумбия, мұхиттың маржаны", оның шумағы бесінші бөлімнің биігінде Айвстің бастапқы тақырыбына қарсы толық және өзгеріссіз орындалады. Сонымен қатар, батыстың музыкалық канонынан шыққан туындыларға сілтемелер бар, атап айтқанда Бетховеннің бесінші симфониясының бірінші бөлімі (түпнұсқамен салыстырғанда біршама сәл) және Брамстың бірінші симфониясының бір бөлігін қайта жазу, сондай-ақ Иоганн Себастьян Бахтың F минорындағы үш бөлімдік инвенциясынан (бірінші және соңғы бөлімдерде) үзінді. Айвс Вагнердің "Тристан мен Изольда" операсынан "Өлімге құштарлық" мотивін де пайдаланады. Бернштейннің тұңғыш орындалуы және кейінгі интерпретациялары кейіннен партитурамен еркіндікке салғаны үшін көп сынға түсті. 1951 жылы қолданылған партитурада мыңға жуық қателік болды, сонымен қатар Бернштейн финалды айтарлықтай қысқартты, Айвстің кейбір темптік көрсеткіштерін елемеді, аспаптар құрамын өзгертті және "Бронкстің қуанышы" диссонансын сегізінші нотадан жарты нотадан астамға дейін ұзартты. Көптеген дирижерлер мен тыңдаушылар Бернштейннің мысалына сүйеніп, соңғысын осы шығарманың ерекше белгісі деп есептейді. 2000 жылы Чарльз Айвс қоғамы партитураның ресми сындық басылымын дайындады және Айвстің ниеттерін дәл сақтау үшін Кеннет Шермерхорн мен Нэшвилл симфониялық оркестрінің жазуына рұқсат берді.
Although the work was composed during Ives's 20s, it was half a century before it was premiered, on February 22, 1951, in a New York Philharmonic concert conducted by Leonard Bernstein. The symphony was premiered to rapturous applause but Ives responded with ambivalence (he reportedly spat)—he did not attend the concert in person, but listened to a radio rebroadcast on March 4. The public performance had been postponed for so long because Ives had been alienated from the American classical establishment. Ever since his training with Horatio Parker at Yale, Ives had suffered their disapproval of the mischievous unorthodoxy with which he pushed the boundaries of European classical structures to create soundscapes that recalled the vernacular music making of his New England upbringing. Like Ives's other compositions that honor the European and American inheritances, the Second Symphony makes no complete quotation of popular American tunes, but tunes such as "Camptown Races", "Bringing In the Sheaves", "Long, Long Ago", "Turkey in the Straw" and "America the Beautiful", are alluded to and reshaped into original themes. The sole exception is "Columbia, the Gem of the Ocean", whose verse is heard complete and almost unaltered at the climax of the fifth movement as a counterpoint to Ives's original first theme. There are also a number of references to works from the Western canon of music, notably the first movement of Beethoven's fifth symphony (some rather subdued compared with the original) and a rescoring of part of Brahms's first symphony, as well as a passage (in the first and last movements) from the F minor three part invention of Johann Sebastian Bach. Ives also quotes the so called Longing for Death motif from Wagner's opera Tristan und Isolde. Bernstein's premiere and subsequent interpretations were later widely criticized for taking liberties with the score. The score used in 1951 contained about a thousand errors, but in addition Bernstein made a substantial cut to the finale, ignored some of Ives's tempo indications, changed instrumentation, and prolonged the terminating "Bronx cheer" discord from an eighth note to more than a half note. Many conductors and audiences, influenced by Bernstein's example, have considered the last of these practices one of the trademarks of the piece. In 2000, the Charles Ives Society prepared an official critical edition of the score and authorized a recording by Kenneth Schermerhorn and the Nashville Symphony Orchestra to adhere more closely to Ives's intentions.
Жазбалар
Әлемдік премьерасы кейіннен CD-де жарық көргенімен, алғашқы студиялық жазбаны Ф. Чарльз Адлер 1953 жылдың ақпанында Вена филармония оркестрімен жасады. Леонард Бернштейн мен Нью-Йорк филармониясы осы туынды 1958 жылдың 6 қазанында Columbia Records үшін стерео және моно нұсқаларында жазды. Юджин Орманди мен Филадельфия оркестрі симфонияны 1973 жылдың 7 ақпанында RCA Victor үшін жазды, ол кейіннен Dolby Surround Sound кодтауымен CD-де көп арналы нұсқада шығарылды. Айвздің музыкасын ұзақ жылдар бойы қолдаған Бернард Херрман 1972 жылдың 4 қаңтарында Лондон симфониялық оркестрімен Decca/London-ның 'Phase 4 Stereo' альбомында жазды. Ол 1956 жылдың 25 сәуірінде BBC радиосында сол оркестрмен бірге Айвстің 2-ші симфониясының Ұлыбританиядағы тұңғыш көрсетілімін өткізді – бұл тарихи орындау қазір Pristine Audio арқылы CD-де жарық көрді. Сондай-ақ, 1998 жылы Стивен Сомаридің Нюрнберг симфониялық оркестрімен бірге жазған туындысын Claves Records шығарғанын атап өткен жөн.
Although the world premiere performance was later issued on CD, the first studio recording was made by F. Charles Adler with the Vienna Philharmonia Orchestra in February 1953. Leonard Bernstein and the New York Philharmonic recorded the work in stereo and mono versions for Columbia Records on October 6, 1958. Eugene Ormandy and the Philadelphia Orchestra recorded the symphony for RCA Victor on February 7, 1973, in a multi channel version later issued on CD with Dolby Surround Sound encoding. Bernard Herrmann, another long time champion of Ives's music, recorded the work with the London Symphony Orchestra in Decca/London's 'Phase 4 Stereo' on January 4, 1972. He had given the UK premiere of Ives's 2nd Symphony in a BBC radio broadcast with the same orchestra on April 25, 1956, a historic performance that has now been released on CD by Pristine Audio. Also of note is the 1998 recording Stephen Somary conducted with the Nürnberg Symphony Orchestra, released by Claves Records.