Gleem тіс пастасы және тарихы

Кіріспе

Gleem – Procter & Gamble компаниясына тиесілі тіс гигиенасы өнімдерінің американдық бренді, оның ішінде тіс пастасы және электр тіс щеткалары бар. Ол 1952 жылы АҚШ-та тіс пастасы ретінде пайда болды және 2014 жылы өндірілімі тоқтатылды. Procter & Gamble кейіннен Gleem тіс пастасын Crest тіс пастасының бір дәмдік түрі ретінде қайта жаңғыртты (Crest Fresh and White Fluoride, Peppermint Gleem тіс пастасы). 2019 жылы Procter & Gamble брендін электр тіс щеткаларының желісімен кеңейтті.

Маркетинг

1952 жылы Gleem компаниясы Colgate компаниясының сол кездегі ең танымал тіс пастасы – Dental Cream-ге бәсекелес ретінде Compton Advertising, Inc. компаниясының жарнамалық қолдауымен таныстырылды. "Жағымсыз тележарнамаларға қарсы лига" 1963 жылдың мамыр айында Gleem тіс пастасының жарнамасын "Ең жаман 10 жарнама" тізіміне қосты. 1958 жылы Gleem ең сатылатын тіс пасталарының арасында екінші орынға ие болды, ал Colgate сатылым бойынша әлі де бірінші, ал Crest үшінші орында тұрды. 1969 жылға қарай Gleem брендінің танымалдығы төмендеді. Қосымша сатуды қамтамасыз ету үшін Procter & Gamble компаниясы бұл есепті Mary Wells Lawrence, Wells, Rich, Greene фирмасына тапсырды. 1950 жылдардағы жарнамаларда оның құрамында GL 70 бар екені айтылды, ол "иіссіздендіруші және бактерияға қарсы әсер ететін қосылыс" болды. Gleem II фторид және "жасыл жылтыр" қосылғаннан кейін бірнеше жыл ішінде тіс пастасы нарығының 9% үлесіне қол жеткізді. Бірақ, жаңа бәсекелес брендтер пайда болғаннан кейін бұл көрсеткіш шамамен 6%-ға төмендеді. Gleem-нің танымалдығының төмендеуінің басты себебі оның басты бәсекелесі – Crest-тің өркендеуіне байланысты болды. Gleem және Crest арасындағы ерекшелік – Gleem қатаң түрде "тіс пастасы" болды және бастапқыда фторид қамтылған жоқ. Фторид 1955 жылы Crest сатылымға түскеннен кейін Gleem-ге тұтынушылардың бәсекелестігінің бір түрі ретінде енгізілді. Gleem тіс пастасы болып қала бергенімен, Crest хош иісті "пасталар", "гельдер" және т.б. түрлеріне көшті. Өндірілімі тоқтатылғанға дейін Gleem тіс пастасының қаптамасында "Қант жоқ" деген жазу қалың әріптермен жазылған. Crest құрамында қанттың, сондай-ақ жасанды хош иіс және бояу заттары бар екені белгілі, бұл кішкентай балалар мен жасөспірімдерді ауыз гигиенасын сақтауға ынталандыруға бағытталған. 1963 жылы Gleem тіс пастасы нарығының 17 пайызын алып, үшінші орынға ие болды, ал жарнамалық бюджеті 7,1 миллион долларды құрады. Американдық тіс дәрігерлер қауымдастығы Crest-ке ADA логотипін беруге рұқсат бергеннен кейін Gleem-нің танымалдығы азайды. Сонымен қатар, Crest құрамында тіс эмалын нығайтатын және қорғайтын, кальциймен байланысты және гингивит пен бактериялық инфекциямен күресетін қалайы фториді бар, бірақ ол көбінесе тітіркендіруге, абразивті болуға және дақ тудыруға бейім, ал Gleem құрамындағы натрий фториді жұмсақ, дақ қалдырмайды, бірақ бактериялық инфекцияларды одан әрі болдырмау үшін көбірек қолдануды (ұзақ немесе жиі щеткалауды) қажет етеді және кальцийге тигізетін әсері аз болуы мүмкін. 1975 жылы Gleem телеарнадағы жарнамаға 6 миллион доллар жұмсады. 1976 жылдың тамызында Procter & Gamble Gleem-ді Wells, Rich, Greene фирмасынан Чикаго қаласындағы Leo Burnett Company компаниясына берді.

Gleem was positioned in 1952 as a competitor to top Colgate's then top Dental Cream, with advertising coordinated by Compton Advertising, Inc. The League Against Obnoxious TV Commercials included a Gleem toothpaste commercial in its list of the terrible 10 in May 1963. In 1958 Gleem had become number two in top toothpastes, with Colgate still first in sales and Crest in third place. By 1969, Gleem was a declining brand name. In an effort to obtain additional sales, Procter & Gamble assigned the account to the firm of Mary Wells Lawrence, Wells, Rich, Greene. Advertisements in the 1950s stated that it contained GL 70, an "odor and bacteria fighting compound". When Gleem II with fluoride and "green sparkles" was introduced within several years, the brand achieved a 9% share of the toothpaste market. However, this portion declined to around 6% with the introduction of new competing brands. Gleem's main decline was promotion geared toward its take over competitor, Crest. The difference between Gleem and Crest is Gleem was strictly a "toothpaste" and originally contained no fluoride. Fluoride was later introduced into Gleem after Crest was first sold in 1955, as a form of consumer competition. While Gleem remained a toothpaste, Crest advanced into flavored "pastes", "gels", and so on. Until its discontinuance, the Gleem toothpaste package stated "Contains No Sugar" in bold print. Crest has been known to carry increments of sugar as well as artificial flavoring and coloring, aimed at coaxing young children and preteen enticement to prompt oral hygiene. In 1963, Gleem carried a 17 percent share of the toothpaste market in third place, with an advertising budget at $7.1 million. Gleem continued to become less prevalent when the American Dental Association granted Crest approval for the ADA logo. In addition, Crest contains stannous fluoride which has been said to strengthen and protect tooth enamel, calcium and fight gingivitis and bacterial infection, but is often irritant, abrasive and stains, while sodium fluoride (contained in Gleem) is more gentle, does not stain, but requires more application (longer or more brushings) to further prevent bacterial infections and can have little effect with calcium. In 1975, Gleem was supported by $6 million in television advertising alone. In August 1976, Procter & Gamble transferred Gleem from Wells, Rich, Greene to the Leo Burnett Company of Chicago, Illinois.