Кіріспе

Сербия ақыны Милица Стойадинович Срепкина (1828–1878) – серб ақыны, кейде "19 ғасырдың ең ұлы серб әйел ақыны" деп аталады.

Мансап

Оның атағы Австрия империясының серб мәдениетінің шегінен асып, кеңірек таралған кезде, князь Михаило Обренович оны Белградқа келген сайын сарайға шақыратын. Веналық антрополог және ақын Иоганн Габриэль Зайдл оған арнап өлең жазды. Ол жазушылар Джордже Райкович (1825–1886), Любомир Ненадович, Вук Стефанович Караджич және оның қызы Вильгельмина/Мина, Божена Немцова, сондай-ақ Людвиг Август фон Франклмен көптеп хат алмасты. 1891 жылы Людвиг фон Франкл Венада Милица Стоядиновичтің хаттарының жинағын қамтитын Die Dioskuren альманағын жариялады.

Қабылдау

Оның шығармалары, алайда, 20 ғасырдың көп бөлігінде жұртшылықтан тыс қалып, әдебиет сарапшыларынан басқа ешкімге дерлік ұмытылды. Біріншіден, ол 1870 жылға дейінгі ескірген поэзиялық форма ретінде ғасыр соңының модернистік поэзиясында, ал кейіннен коммунистік үкімет кезінде Югославияның алты ұлтының тек біреуі үшін (сербтер) қабылдамас патриотизмдік өрнек ретінде қарастырылды. Жосип Броз Титоның қайтысынан кейін оның шығармаларына қызығушылық қайта оянды, және соңғы 25 жылда оның құрметіне Нови-Садта жыл сайын төрт күндік поэзиялық еске алу шарасы өткізіледі, онда оның атымен аталатын поэзия сыйлығы Сербияның көрнекті ақындарына табыс етіледі. Биляна Дойчинович феминистік көзқарас арқылы Сербиядағы әйелдер әдебиетінің дамуында Стойадинович Серпкинаның рөлі туралы жазған.