Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық Рим католик қасиеттісі
Italian Roman Catholic saint
Римнің қамқоршысы болған Мартина Римде 226 жылы, кейбір деректер бойынша 228 жылы, папа Урбан І-нің басшылығымен шейіт болған. Оның мерекесі қаңтардың 30-ы.
Martina of Rome, a patron saint of Rome, was martyred in 226, according to some authorities, more probably in 228, under the pontificate of Pope Urban I, according to others. Her feast day is January 30.
Өмірбаян
Бұрынғы консулдың қызы, жас кезінде жетім қалған ол асыл және әдемі бойжеткен ретінде сипатталған. Ол өзінің христиандық сенімін ашық білдіргендіктен, Северус Александрдың қудалауынан қашып құтыла алмады. Құрметке алынып, оған қайтадан бұтқа табынуды бұйырды, бірақ ол бас тартты. Оның өмірбаянында бұл азаптаулардың арасында қамшылау болғандығы айтылады. Ол амфитеатрда жабайы аңдарға тасталды, бірақ керемет түрде олар оған тиіспеді. Содан кейін оны өртенген отқа лақтырды, одан да зардапсыз құтылды, соңында басы кесілді. Оның қасиетті өмірбаянында оның жазалаушыларының бір бөлігі де христиан дініне көшкен және өздері де басы кесілгендігі айтылады. Кейіннен оның құрметіне Мамертин түрмесіне жақын орналасқан Санти Лука е Мартина шіркеуі салынды. 1634 жылдың 25 қазанында, Римде бұл кезде кең таралғандай, криптты қалпына келтіру кезінде Accademia di San Luca президенті, суретші Пьетро да Кортона көмілген сүйектерді тауып, оларды шейіт болған Әулие Мартинаға жатқызды. Бұл жаңа шіркеуде қасиетті дереліктерді сақтау үшін қаржы ағынын қамтамасыз етуді көздегені сөзсіз. Сол кезде Киелі Таққа отырған Папа Урбан VIII шіркеуді жөндеуге бұйрық берді және, көрінеді, оның қызметінде орындалатын әндердің мәтінін жазды.
The daughter of an ex consul and orphaned at an early age, she was described as a noble and beautiful virgin. She so openly testified to her Christian faith that she could not escape the persecutions under Severus Alexander. Arrested and commanded to return to idolatry, she refused, whereupon she was subjected to various tortures and was finally beheaded. These tortures according to her vita include being scourged. She was condemned to be devoured by wild beasts in the amphitheater but was miraculously untouched by them. She was then thrown onto a burning pyre, from which she also escaped unhurt, and was finally beheaded. Her hagiography asserts that some of her executioners also converted to Christianity and were themselves beheaded. where a church near the Mamertine Prison, Santi Luca e Martina, was later dedicated in her honour. On October 25, 1634, during restoration of the crypt, as was common at this time in Rome, buried remains were found by the painter Pietro da Cortona, president of the Accademia di San Luca, and were attributed to the martyred Saint Martina. No doubt it was hoped that this would precipitate an influx of funds to shelter the relics in a new church. Pope Urban VIII, who occupied the Holy See at that time, had the church repaired and, it would seem, composed the hymns which are sung at her office.