Кіріспе
Равеннадағы сол аттас базилика. Әулие шейіттер Виталь, Валерия, Гервасио және Протасионың ерте христиандық императорлық базиликасы, көбінесе Сан-Витале және Мартирлер Компани базиликасы ретінде, немесе қарапайымдап Сан-Витале аль-Квиринале деп белгілі. Бұл Римнің тарихи орталығында, Национал көшесінде орналасқан ең көне католиктік құдайға табыну орны. 386 жылдан кейін Папа Сирицийдің басшылығымен салынған және 402 жылы Папа Иннокентий (Луиджи Хуттер мен Винченцо Гользино) киелілендіріп, әсем безендірген Сан-Виталь-аль-Квиринале императорлық базиликасы – бұрынғы пұтқа табынушылық ғибадатханалардың үстіне салынбаған, баптистериясы бар (әлі табылған жоқ) алғашқы қоғамдық христиандық базилика. Бұл Римдегі ең көп фрескамен безендірілген базилика.
The early Christian imperial basilica of the Saints Martyrs Vitale, Valeria, Gervasio and Protasio known more commonly as the basilica of San Vitale and Compagni Martiri in Fovea (Roman Parish) or more simply as San Vitale al Quirinale. It is the oldest Catholic place of worship in the historic center of Rome, located in via Nazionale. The imperial basilica of San Vitale al Quirinale, built under the pontificate of Pope Siricius after 386 and consecrated and richly decorated by Pope Innocent in 402 (Luigi Hutter and Vincenzo Golzino) is the first public Christian basilica with a baptistery (still not found) not founded on pre existing pagan temples, mentioned in the Liber pontificalis, built by the Emperor Theodosius at the behest of Saint Ambrose of Milan, in honor of the miraculous discovery of the bodies of martyrs Gervasius and Protasius in Milan. It is the most frescoed basilica in Rome.
Тарих
Базилика 400 жылы бай жесір Вестинаның қаржысымен салынды және 401/402 жылдары Папа Иннокентий I оны киеледі. Ол әулиелер Гервасий мен Протасийға арналды және "titulus Vestinae" деп аталды. Әулие Виталис және оның отбасына (әулие Валерия, оның әйелі, және әулиелер Гервасий мен Протасий, олардың ұлдары) арналғаны 412 жылы тіркелген. Бұл шіркеу Рим папасы Симмахтың 499 жылғы синодының құжаттарында Titulus Vestinae деп жазылған, және шіркеуден үш дін қызметкері қол қойған. Сан-Витале бірнеше рет қайта жаңартылды, ең маңыздысы – Папа Сикст IV оны 1475 жылғы юбилейге дейін кеңінен қайта салды. Басқа да жөндеулер 1512 жылы кардинал дель Монте кезінде, 1598 жылы, 1859 жылы Папа Пий IX-тың жомарттығымен, 1938 және 1960 жылдары жасалды. Ғасырлар бойы қаладағы өзгерістерге байланысты, шіркеудің едені қазір орналасқан көшенің деңгейінен бірнеше метр төмен, қазіргі Национал көшесінен төмен орналасқан.
Кедендік
Маркис аймалынан шыққан Франческо Силланың өсиетімен, шіркеу әр жұма сайын кедейлерге тегін нан үлестіретін.
Сыртқы
Портик – шіркеудің ең көне бөлігі, бұл V ғасырға дейін салынған болуы мүмкін. Ол 16 ғасырдың соңында қайта жаңартылды. Портиктегі Папа Сикст IV-тің гербі бар жазу осы кезеңде жасалған. Рим папасы Пьос IX 1859 жылы V ғасырға дейінгі портикке баспалдақ салдырды.
Интерьер
Шіркеудің бір ғана кемесі бар, қабырғалары шейіттердің көріністерімен фрескамен суреттелген, олардың ішінде Антиохиялық Игнатийдің шейіт болуы бейнеленген, онда қираған Колизей көрсетілген. 5-шы ғасырдағы шіркеудің сақталған бөлігі – апсида, Андреа Коммодидің "Калварийге жол" атты фрескасымен әсемделген.