Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ақсұлтаны және саясаткер Джордж Мелвилл, Мелвиллдің 1-ші графы (1636 – 20 мамыр 1707) – Уильям III және Мэри II патшалық құрған кезеңде белсенді болған шотланд ақсұлтаны және саясаткер. 1643 жылы ол әкесінен Лорд Мелвилл титулын мұраға алды.
Scottish peer and politician
George Melville, 1st Earl of Melville (163620 May 1707) was a Scottish peer and politician who was active during the reign of William III and Mary II. In 1643, he succeeded his father as Lord Melville.
Мансап
Стюарттардың қайта орнатуынан кейін Мелвилл, орташа виг және пресвитериан болды. 1679 жылы Монмут герцогының басшылығымен Келісімшілерді басу кезінде ол бүлікшілерді (виг экстремистерін) қаруларын бейбіт түрде төңкеруге көндіруге тырысты.
After the Stuart Restoration, Melville was a moderate Whig and Presbyterian who whilst serving under the Duke of Monmouth in his suppression of the Covenanters in 1679 had tried to persuade the insurgents (Whig extremists) to lay down their arms peacefully.
Жер аудару
Карьерасындағы шешуші кезең 1683 жылы келді, осы жылы Мелвилл мен оның ұлы, Левен графы Дэвид Лесли Мелвилл, Рай-хаус құйрығына қатысқан деп айыпталды. Бұл Уигтердің король Карл II және оның інісі Йорк герцогын (болашақ Джеймс VII) өлтіруге жасаған қастандық еді. Тұтқындалудан қашу үшін Мелвилл ұлымен бірге Нидерландыға қашып кетті, онда олар Оранж князі Вильгельм сарайында британдық протестант эмигранттарының қатарына қосылды. Осы жерде Мелвилл Оранж Вильгельмнің негізгі шотланд жақтастарының біріне айналды.
The turning point in his career came in 1683 when Melville and his son David Leslie Melville, the Earl of Leven, were accused of complicity in the Rye House Plot. a Whig conspiracy to assassinate King Charles II and his brother the Duke of York (the future James VII). To escape arrest Melville, together with his son, fled to the Netherlands where they joined the band of British Protestant exiles at the court of Prince William of Orange. Here Melville became one of the chief Scots supporters of William of Orange.
Қайту
1688 жылғы "Даңқты революциядан" кейін Мелвилл шотланд және ағылшын саясатында белгілі бір рөл атқарды, ең бастысы – Шотландия тәжін Вильгельм Орандыққа және оның әйелі Мэриге, тақтан қуылған Джеймс VII-нің қызына ұсынған Конвент Парламентінде. 1689 жылы Вильгельм оны Шотландияның жалғыз мемлекеттік хатшысы етіп тағайындады, ал 1690 жылы ол Мелвилл графы, Киркальди виконты және Райт, Монимайл және Балвари лорды (барлығы Шотландия жұрты) атағын алды. Мелвиллдің 1693 жылы Шотландияның құпия мөрінің сақтаушысы болып тағайындалуы саяси төмендеу болғанымен, ол 1696 жылдан кейін, Шотландияның құпия кеңесінің президенті болып, жылына 1000 фунт стерлинг жалақы алғаннан бастап, айтарлықтай табысқа ие болды. Дегенмен, 1702 жылы Анна патша болғанда ол лауазымдарынан айырылды.
After the "Glorious Revolution" of 1688 Melville played a prominent part in Scots and English politics, most notably in the Convention Parliament which offered the crown of Scotland to William of Orange and his wife, Mary, daughter of the deposed James VII. In 1689 William made him sole Secretary of State for Scotland and in 1690 he was created Earl of Melville, Viscount Kirkaldie, and Lord Raith, Monymaill and Balwearie (all in the Peerage of Scotland). Although Melville's appointment as Keeper of the Privy Seal of Scotland in 1693 was a political demotion he enjoyed substantial emoluments, the more so after 1696 when he became President of the Privy Council of Scotland at an annual salary of £1,000 sterling. He was however deprived of his offices when Anne became queen in 1702.
Көркем шығармаларда
Мелвилл мен оның ұлының өмірінен алынған деректер Сэр Уолтер Скотттың "Ескі өлім" романында Генри Мортонның өмірбаянына шынайылық сыйру үшін пайдаланылған болуы мүмкін. Романда Мортон – Мелвилл сияқты, Стюарт монархиясын қолдап, бейбітшілік пен діни төзімділікті қалаған, орташа виг – 1689 жылғы көтеріліске (көтерілісшілер тарапында болса да) тартылып, ағасы кальвинистер мен англикандық роялистер арасындағы қақтығысты бейбітшілікпен шешуге тырысады. Кейін Мортон Нидерландыға қашуға мәжбүр болады, онда (анасының тегі Мелвилл атымен өмір сүреді) Ұлы революциядан кейін Ұлыбританияға оралғанға дейін Вильгельм Оранскийдің қолдаушыларының бірі болады.
It is possible that details of Melville and his son's lives were used by Sir Walter Scott in this novel Old Mortality to lend authentic sounding biographical detail to the hero Henry Morton. In the novel Morton – like Melville a moderate Whig who desires peace and religious tolerance whilst supporting the Stuart monarchy – is reluctantly involved in the Covenanter uprising of 1689 (albeit on the Rebel side) and attempts to negotiate a peaceful end to the conflict between his brother Calvinists and the Anglican Royalists. Later Morton is forced to flee to the Netherlands where (living under his mother's name of Melville) he becomes one of William of Orange's supporters, before returning to Britain in the wake of the Glorious Revolution.