Үнді касталары: Веллалар – Тамилнад, Керала және Шри-Ланкадағы жер иеленушілер тобы. Тарихы, мағынасы, Вел атауымен байланысы туралы ақпарат.ிкасталары
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді кастасы
Indian caste
Веллалар – Үндістанның Тамил Наду, Керала штаттары мен Шри-Ланканың солтүстік-шығыс бөлігінде кездесетін касталар тобы. Арунатту Веллалар, Чожия Веллалар, Каркартар Веллалар, Конгу Веллалар, Тхулува Веллалар және Шри-Ланка Веллалары сияқты сандық тұрғыдан көп касталар бар.
Vellalar is a group of castes in the Indian states of Tamil Nadu, Kerala and northeastern parts of Sri Lanka. castes such as the numerically strong Arunattu Vellalar, Chozhia Vellalar, Karkarthar Vellalar, Kongu Vellalar, Thuluva Vellalar and Sri Lankan Vellalar.
Этимология
Велалар (வேளாளர்) термині Сангам әдебиетінде Парипадал туындысында алғаш рет кездеседі, онда ол жер иесі мағынасында қолданылады. Велалар (வேளாளர்) термині Вель (வேள்) сөзінен туындаған, ал Вель атағы Сангам дәуіріндегі Велер сардарларының арасында басқа да атақтармен бірге болған. Веллалар (வெள்ளாளர்) сөзі «тасқын» деген мағына беретін Vellam түбірінен шыққан болуы мүмкін, бұл жерге қатысты түрлі құқықтардың пайда болуына себеп болды; және Веллалар жер құқығын иелену арқылы осы атты алған.
The earliest occurrence of the term Velaalar (வேளாளர்) in Sangam literature is in Paripadal where it is used in the sense of a landowner. The term Velaalar (வேளாளர்) can be derived from the word Vel (வேள்), Vel being a title that was borne by the Velir chieftains of Sangam age among other things. The word Vellalar (வெள்ளாளர் ) may come from the root Vellam for flood, which gave rise to various rights of land; and it is because of the acquisition of land rights that the Vellalar got their name.
Тарих
Веллалардың мәдени тарихы Оңтүстік Үндістанда екі мың жылдан астам уақытқа дейін жетеді, онда бұрын олар билеуші және жер иеленуші қауым болған.
The Vellalars have a long cultural history that goes back to over two millennia in southern India, where once they were the ruling and land owning community.
Сангам әдебиетінде
Веллалар Сангам дәуірінен бастап адамдар тобы ретінде еске алынады және Сангам әдебиетінің көптеген классикалық туындыларында айтылады. Толкаппиямда "веллалар" деген термин кездеспейді, бірақ "велаан маантар" деп аталатын бір топ адам туралы сөз болады, олар егіншілікпен айналысудан бөлек, мемлекеттік істерге қатысқанда қару-жарақ алып жүруге және гүл шоқтарын тағуға құқылы болған. "Веллалар" термині Парипадалда жер иесі мағынасында қолданылады.
The Vellalar are spoken of as a group of people right from the Sangam period and are mentioned in many of the classical works of Sangam literature. The Tolkappiyam does not contain the term Vellalar but refers to a group of people called Velaan Maanthar who apart from practising agriculture had the right to carry weapons and wear garlands when they were involved in affairs of the state. The term Vellalar itself occurs in the sense of a landowner in Paripadal.
Сангамнан кейінгі кезең
Сангам дәуірінен кейін (б.з. 3-ші – 6-шы ғасырларда) тамил жерлерін Калабхрас әулеті биледі. Тарихшылар Калабхралардың Веллалар қауымының құрамына кірген, бұрынғыда Чолалар мен Паллавалардың қарауында болған жауынгерлер екенін санайды. Ғалым және тарихшы М. Рагхава Айенгар Калабхраларды Веллалардың ішіндегі Калаппалар тобымен байланыстырып, патша Ачута Викрантаны Мейкандардың әкесі Ачута Калаппаламен теңестіреді. Чола патшалығында тұрып буддалық оқулықтар жазған пали тіліндегі жазушы Буддадатта (Винаявиниччаяның Нигаманагатасында, 3179-шы шумақта) сол кезде (б.з. 5-ші ғасырында) Чола патшалығын билеген өзінің демеушісі Ачута Викрантаны «Каламба кула нандан» деп атап көрсетеді, яғни Каламба әулетінің сүйіктісі. Пали және тамил тілдерінде «Каламба» немесе тамил тілінде «Каламбам» сөзі тамил құдайы Муруганмен байланысты киелі тотем – Кадамба ағашын білдіреді.
In the years that immediately followed the Sangam age (from third to sixth century CE), the Tamil lands were ruled by a dynasty called Kalabhras. Historians believe that the Kalabhras belonged to the Vellalar community of warriors who were possibly once the feudatories of the Cholas and the Pallavas. Scholar and historian M. Raghava Iyengar identifies the Kalabhras with the Kalappalar section of the Vellalar and equates king Achyuta Vikranta with Achyuta Kalappala the father of Meykandar. Buddhadatta, the Pali writer who stayed in the Chola kingdom and authored Buddhist manuals refers (in the Nigamanagātha of Vinayavinicchaya, verse 3179) to his patron Achyuta Vikranta who was then (fifth century CE) ruling the Chola kingdom as Kalamba kula nandane meaning the favourite of the Kalamba family. In Pali language as in Tamil, the word Kalamba or Kalambam (in Tamil) means the Kadamba tree, the sacred totemic symbol that is associated with Tamil god Murugan.
Велир
Велирлер – Ядава (Яду) тегінен тарағанмын деп есептеген ежелгі тамил бастықтарының тобы. Ай Велирлер – Сангам дәуірінде Венад және оның төңірегіндегі аумақты басқарған осындай Велирлердің бірі. «Венад» сөзі «Вель-наду» сөзінен шыққан, яғни Вель бастықтары билеген ел. 9 ғасырлық Ай патшасы Викрамадитья Варагунаның әйелі туралы мәлімет бар, ол жазуларда Муруган Ченти және Айкула Махадеви деп аталады. Оның әкесі, Чатхан Муруган есімді Ай бастығы, Викрамадитья Варагунаның ізашары король Карунандакканның Хузур тақталарында Веннир Веллала деп сипатталған, яғни туғаннан Веллала. Ирунковел немесе Ируккувел бастықтары – өздерінің астанасы Кодумбалурдан (Пудукоттай ауданына жақын) билік жүргізген тағы бір ежелгі Велир руы. Олар неке арқылы Чолалармен байланыста болған. Раджадхираджа Чоланың жазуында патшаның жоғары әскери шенеунігі (Данданаяка) болған Ируккувел вассалы Велала ретінде сипатталған. Ирунговелдер Хойсалалардың бір тегінен шыққан деп есептеледі, өйткені Сангам поэзиясының бірінде Ирунговел бастығының атасы бекінілген Туварай қаласын басқарғандығы айтылады. Кейбір тарихшылар бұл қаланы Хойсала астанасы Дварасамудрамен теңестіреді. Сонымен қатар, бастықтың жолбарысты өлтіруі туралы аңыз (Пуликадимал) Хойсаланың шығу тегі туралы аңызға ұқсас, онда «сала» бір ақылдыны құтқару үшін жолбарысты өлтіреді. Тарихшы Арокиясвамидің сөзіне сәйкес, Хойсала титулы «Баллала» – тамил сөзі «Веллала»ның бір түрі ғана. Хойсала патшасы Веера Баллала III тіпті қазіргі күнінде Тируваннамалайда, олардың 14 ғасырдағы астанасы болған қалада «Веллала Махараджа» деп жергілікті тұрғындар арасында белгілі.
The Velir were an ancient group of Tamil chieftains who claimed Yadava (Yadu) descent. The Ay Vels were one such Velir group that ruled the territory in and around Venad during the Sangam period. The word Venad is derived from Vel nadu, that is the country ruled by Vel chieftains. We know of a queen of Vikramaditya Varaguna, an Ay king of 9th century who is referred to as Murugan Chenthi and as Aykula Mahadevi from inscriptions. Her father, an Ay chief called Chathan Murugan is described as a Vennir Vellala that is a Vellala by birth, in the Huzur plates of king Karunandakkan, the predecessor of Vikramaditya Varaguna. The Irunkovel or Irukkuvel chieftains were another ancient Velir clan who ruled from their capital Kodumbalur (near Pudukottai district). They were related to the Cholas by marriage. In an inscription of Rajadhiraja Chola an Irukkuvel feudatory who was a high ranking military officer (Dandanayaka) of the king is described as a Velala. The Irungovels are considered to be of the same stock as the Hoysalas as in one of the Sangam poems, the ancestor of the Irungovel chieftain is said to have ruled the fortified city of Tuvarai. This city is identified with the Hoysala capital Dwarasamudra by some historians. Also, the legend of the chief killing a tiger (Pulikadimal) has a striking resemblance to the origin legend of the Hoysalas where ‘'sala'’ kills the tiger to save a sage. As per historian Arokiaswami, the Hoysala title ‘'Ballala'’ is only a variant of the Tamil word ‘'Vellala'’. The Hoysala king Veera Ballala III is even now locally known as the ‘'Vellala Maharaja'’ in Thiruvannamalai, the town that served as their capital in 14th century.
Чола дәуірі
Антрополог Кэтлин Гоуфтың айтуынша, "веллалар Чола патшалары тұсында үстемдік құрған әлеуметтік-аристократиялық каста болды, олар сарай қызметкерлерін, әскери шенеуніктердің көп бөлігін, патшалық бюрократияның төменгі буындарын және шаруалардың ең жоғары тобын қамтамасыз етті". Мулбагал талугіндегі Авани мен Уттанурдан табылған екі бірдей тамил жазуы Кулотунга I-нің билігінің үшінші жылында (шамамен 1072-1073 жж.) жасалған. Онда Чола мандаламының 78 надусынан және Жаянгонда Чоламандаламының 48000 бхумиінен (Тамил Надудың солтүстік аудандары, яғни Тондаимандалам) зор қару-жарақпен келген оң қол сапының (перумпадай валангай махасенай) зор әскері қалай жеңіске жетіп, Оңтүстік Карнатаканы (Колар ауданы) жаулап, мекендегені суреттеледі. Тарихшы Бертон Стейн осы жазуды жан-жақты талдап, Валангай әскери күштері мен Чоланың Велайккара әскерлерін веллалармен теңестіреді және жоғарыдағы жазудың мазмұны осы сәйкестікті растайды деп атап көрсетеді. Велайккара әскерлері – патшаға жақын болған оң қол касталарынан құралған, қарулы күштердің арнайы бөлімдері. Әдетте, бөлімдер патшаның атымен аталатын, мысалы, Раджараджа теринда валангай велайккарар, яғни Чола I патшасы Раджараджаның белгілі (теринда) әскері. Чола жазуларында Велайккара әскері өз патшаларын қорғамаған жағдайда немесе ол қайтыс болғанда өзіне-өзі қол жұмсауға ант ететіні жазылған. Чалукия патшалары да "Велпуларасар", яғни "Вел елінің патшалары" (пулам тамил тілінде "аймақ немесе ел" деген мағынаны білдіреді) және "Велкулаттарасар", яғни "Вел руының патшалары" (кулам) атағымен белгілі болған, бұл атаулар эпиграфтарда және көне тамил сөздігі Дивакарамда кездеседі. Веллалар сонымен қатар 7-ші ғасырдан бастап Оңтүстік Үндістандағы Бхакти қозғалысына үлес қосып, индуизмді қайта жаңғыртуға көмектесті. Көптеген Наянмарлар, яғни шивалық қасиеттілер веллалар болған. 12-ші ғасырда Секилан Махадевадигал Рамадева өзінің "Перияпуранам" атты еңбегінде осы Наянмарлардың қаһармандықтарын жырлаған. Секизхар Тондаимандаламдағы Кундратурда веллалар отбасында дүниеге келді және "Уттама Чола Паллавараян" атағын алды. Секилан Махадевадигал Рамадева – Кулотунга Чола II-нің құрдасы, ол Вайшнав дінін уағыздағандық үшін брахман философы Раманужаны қуғындап, Шива ең ұлы құдай деген мазмұндағы құжатқа қол қоюға мәжбүр еткен патша.
According to the anthropologist Kathleen Gough, "the Vellalars were the dominant secular aristocratic caste under the Chola kings, providing the courtiers, most of the army officers, the lower ranks of the kingdom's bureaucracy, and the upper layer of the peasantry". Two identical Tamil inscriptions from Avani and Uttanur in Mulbagal Taluk dated in the 3rd year of Kulottunga I (about 1072 1073 CE) describe how the great army of the right hand class (perumpadai valangai mahasenai) having arrived with great weapons of war from the 78 nadus of Chola mandalam and the 48000 bhumi of Jayangonda cholamandalam (the northern districts of Tamil Nadu that is Tondaimandalam) conquered and colonized southern Karnataka (Kolar district) by the grace of Rajendrachola (Kulottunga I). Historian Burton Stein who has done a detailed analysis of this inscription equates the Valangai military forces and the Velaikkara troops of the Cholas with the Vellalas and notes that the contents of the above inscription confirm this identification. The Velaikkara troops were special units of armed forces drawn from the right hand castes that were close to the king. The units were generally named after the king like Rajaraja terinda valangai velaikkarar, that is the known (terinda) forces of king Rajaraja Chola I. The Chola inscriptions state that the Velaikkara forces pledged under oath to commit suicide in case they failed to defend their king or in the event of his death. The Chalukya kings were also known by the title Velpularasar, that is kings of Vel country (pulam means region or country in Tamil) and as Velkulattarasar, that is kings of the Vel clan (kulam), in epigraphs and in the old Tamil lexicon Divakaram. The Vellalar also contributed to the Bhakti movement in south India from the seventh century CE onwards and helped revive Hinduism. Many of the Nayanmars, the Shaiva saints, were Vellalar. In the 12th century CE, saint Sekkilan Mahadevadigal Ramadeva sang the glories of these Nayanmars in his magnum opus, the Periyapuranam. Sekkizhar was born in a Vellala family in Kundrathur in Thondaimandalam and had the title Uttama Chola Pallavaraiyan. Sekkilan Mahadevadigal Ramadeva was an elder contemporary of Kulothunga Chola II, the king who is said to have persecuted the Brahmin philosopher Ramanuja for his Vaishnavite preachings by forcing him to sign a document stating Shiva is the greatest god.
Шри-Ланка
Шри-Ланканың веллалары Ялпана Вайпава Малаи және Жаффна патшалығының басқа да тарихи мәтіндерінде тіркелген. Олар Шри-Ланка тамилдерінің жартысын құрайды және жер өңдеумен және мал шаруашылығымен айналысатын негізгі шаруалар болып табылады. Голланд билігі тұсында олардың ықпалы артып, аралдың отарлық саяси элитасының біріне айналды.
The Vellalars of Sri Lanka have been chronicled in the Yalpana Vaipava Malai and other historical texts of the Jaffna kingdom. They form half of the Sri Lankan Tamil population and are the major husbandmen, involved in tillage and cattle cultivation. Their dominance rose under Dutch rule and they formed one of the colonial political elites of the island.
Джайнизмде
Қазіргі таңда тамил джайналарының көпшілігі веллалар әлеуметтік тобынан шыққан. Тамил джайндары Сайва велаларды "nīr pūci nayinārs" немесе "nīr pūci vellalars" деп атайды, яғни киелі күлді немесе (tiru) nīru-ды жағып джайнизмнен шығып кеткен веллалар. Кейбір джайнистер осы дін өзгертуді Тамил Надудағы Бхакти қозғалысы кезеңімен байланыстырса, ал басқалары оны 15 ғасырда Виджаянагар империясының билеушісімен болған қақтығысқа жатқызады.
At present, most of the Tamil Jains are from the Vellalar social group. The Tamil Jains refer to the Saiva Velaalar as nīr pūci nayinārs or nīr pūci vellalars meaning the vellalars who left Jainism by smearing the sacred ash or (tiru) nīru. While some of the Jains assign this conversion to the period of the Bhakti movement in Tamil nadu others link it to a conflict with a ruler of the Vijayanagar empire in the 15th century.
Қазіргі қолданылуы
Қазіргі уақытта "веллалар" термині нақты емес болғанымен, Кааркаата Велалар және Кондайкатты Велалар сияқты жер өңдемейтін, бірақ жер иеленуші касталардың көптеген өкілдері түрлі лауазымдарда билеуші династияларға қызмет еткендіктеріне қарамастан, өздерін веллалар деп жариялайды. Сол сияқты, дәстүрлі түрде жер иелері болған және қамалдардың ішінде тұрған Коттай Пилламарлар егіншілікке жерді жалға бермейді және өздерінің жерлерін өңдемейді. Олар сондай-ақ егіншілікпен және қол еңбегімен байланысты стигмаға байланысты егістікті тікелей бақыламайды. Осылайша, Чозия Веллалардың бір тармағы болған Веллала-Четтилер саудагерлер және кәсіпкерлер болды. Ади Саива Веллалар тобы – қатаң вегетариандық Саивалардың дін қызметкерлері ретінде дәстүрлі түрде қызмет еткен қатаң тобы.
Even though at present, the term "Vellalar" is uncertain, a number of non cultivating landholding castes like Kaarukaatha Velaalar and the Kondaikatti Velaalar who served ruling dynasties in various capacities also identify themselves as Vellalar. Likewise, the Kottai Pillaimar who were traditionally land holders and lived inside forts, neither lease land for agriculture nor do they till their own fields. They also do not supervise cultivation directly due to the stigma attached to farming and manual labor. Similarly, the Vellala Chettis, a branch of the Chozhia Vellalars were traders and merchants. The Adi saiva vellalar sect is a strictly vegetarian Saivite group that traditionally served as priests.
Әлеуметтік жағдайы
Веллалар жоғары мәртебелі деп есептелді және Чола дәуірінде жоғары дәрежеге ие болды. Олар Чола дәуірінде шивизмді дамытуға және бекітуге көмектесті, ал көптеген діни көшбасшылар Веллалар қатарынан шықты. Олар Тамил еліндегі Шива храмдарына экономикалық қолдау көрсеткен, өркендеген шаруалар мен жер иелерінің қауымы еді. Тамил аймағында Мудалияр және Пиллай сияқты веллалар, сондай-ақ басқа да брахман емес топтар брахмандармен тең мәртебеге ие болды. Веллалар кейбір әлеуметтік және діни жағдайларда брахмандарға қарағанда артық билікке, құдіретке және мәртебеге ие болды. Олар діни амалдарында брахмандардан да консервативті болды. Веллалар әулеттері Чола патшалық әулеттерімен некелік байланыс жасады. Кавери елтізі аймағындағы храмдардағы діни ықпал үшін Смарт брахмандары үнемі Тамил шайвиттерімен бәсекелесті. Смарталар индуистік құдайларға табынуды қабылдап, санскриттік негіздерін тамилдік шайва және вайшнав діншілігімен біріктірді, соңында өздерін шайвалықтар деп жариялады және Шива храмдарында құлшылық етуді бастады. Сангам дәуірінен бастап Үндістан тарихының Чола дәуіріне дейін (б.з. 600-1200 жылдар аралығында) мемлекеттік билік салыстырмалы түрде төменгі Веллалар басшыларының қолында болды. Олар жергілікті және сыртқы брахмандарға жер және құрмет сыйлады, ал олар өз кезегінде оларды заңдастырды.
The Vellalar were considered to be of high status and enjoyed a high rank during the Chola period. They helped promote and stabilize Shaivism during the Chola era and many of the cult's leaders were drawn from the ranks of the Vellalar. They were a prosperous community of farmers and landowners who had provided economic support to Shiva temples in the Tamil country. In the Tamil region, Vellalar like Mudaliyar and Pillai along with certain other non brahmin groups enjoyed a status equal to that of the Brahmins. The Vellalar also had more authority, power and status than the Brahmins in some social and ritual contexts. They were more orthodox than the Brahmins in their religious practices. The Vellalar nobles had marriage alliances with Chola royal families. The Smarta Brahmins have always competed with the Tamil Shaivites for religious influence in the temples in the Kaveri delta region. The Smarta adopted the worship of Hindu deities and combined their Sanskritic background with Tamil Saiva and Vaishnava devotionalism and eventually identified themselves as Shaivites and started worshipping in Shiva temples. From the Sangam period to the Chola period of Indian history (A. d. 600 to 1200), state level political authority was in the hands of relatively low, Vellalar chieftains, who endowed local and nonlocal Brahmins with land and honors, and were in turn legitimized by them.