Винсент Белл: Ағылшын ақынының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Винсент Мартин Оливер Белл (2 ақпан 1918 – 1 ақпан 1978) – ағылшын ақыны, 1950-жылдардың ортасынан 1960-жылдардың ортасына дейін Лондон қаласында жиналатын ақындардың бейресми тобы «Топ» құрамындағы маңызды мүшесі болған.

Өмірбаян

Белл Англияның Гэмпшир графтығында дүниеге келген. Ол Саутгемптон университетінде оқыды, кейін Саутгемптон университетінің колледжі деп аталды, онда ағылшын тілінен сырттай Лондонның құрметті дипломдық бағасын алды, сосын 1939 жылы білім беру саласында диплом алды. 1939-1946 жылдары Ливан, Сирия және Италиядағы Корольдік инженерлер қатарында қызмет етті. 1950 жылдардың ортасынан бастап Белл Лондондағы The Group мүшесі болды, оны Питер Редгроув таныстырды. Белл 1967 жылы Лидске кеткенге дейін The Group-тың жиналыстарына тұрақты түрде қатысып, оның жұмысына үлкен әсер етті. Кейін Филипп Хобсбаум оны «басқалардан әлдеқайда үлкен және ең жақсы тіл білуші» деп сипаттады, ал Питер Портер оны «топтық талқылаулардың әкесі және тонын беретін» деді. Осы кезеңде Белл Лондон округі кеңесі арқылы түрлі оқытушылық қызметтер атқарды, сондай-ақ The Queen журналы үшін опера сыншысы болып жұмыс істеді, бұл лауазымды достасы Энтони Берджесс арқылы иеленді. 1964 жылы алғашқы Өнер кеңесінің поэзия стипендиясын алды, бұл оған жартылай жұмыс істеуге және жазуға көбірек уақыт бөлуге мүмкіндік берді. Белл Дэвид Райттың орнын басып, Лидс университетінің поэзиядағы Грегори стипендиясын иеленді, оған профессор Норман Джефферс ұсыныс жасады. 49 жасында ол стипендияны алған ең үлкен ақын болды. 1939 жылғы соғыс және Беллдің жеке жағдайы оның мансабы мен ақын ретінде дамуына кедергі келтірді; Питер Портер оның поэзиялық «гүлденуі» Беллге ерте орта жасында, атап айтқанда 1955 және 1965 жылдар аралығында келгенін айтады. Беллдің өлеңдері журналдарда жарияланды, ал оның өлеңдерінің таңдауы 1962 жылы Джордж Баркер мен Чарльз Козлидің өлеңдерімен бірге Penguin Modern Poets сериясына енгізілді. Дегенмен, «Жинақталған өлеңдер, 1937-1966» оның өмірінде жарық көрген алғашқы және жалғыз өлеңдер жинағы болды. Өз ізілдестері сияқты, Белл студенттік әдеби журналға редакциялық кеңес пен өлеңдер үлестірді. Журналдың редакторы ретінде соңғы редакторында Ронни Салливан Беллге оның кеңесі үшін және «сыртқы ақындармен байланыс орнатқаны үшін» алғыс айтты; Питер Портер, Гэвин Эварт және Норман МакКейг Беллдің стипендиясы кезінде журналдың циклостильді беттерінде пайда болғандардың арасында болды. Белл толығымен аудармаларға арналған «Poetry and Audience» журналының шығарылымын дайындауда ықпал еткен болуы мүмкін. Белл студенттік поэзия семинарларына қатысып, кейде өз шығармаларын оқып берді, сондай-ақ университеттің жанында орналасқан Фентон пабында студент-ақындар үшін тұрақты пікірталас өткізді. Poetry and Audience журналының хабарламалары Беллдің Лидстегі жұртшылыққа ашық оқуларға қатысқанын көрсетіп тұр, соның ішінде 1968 жылдың ақпан айында Азаматтық институтында «Лидс ақындары» Джеффри Хилл мен Уильям Прайс Тернермен бірге оқығаны және сол жылдың желтоқсан айында Джордж Макбетпен бірге оқығаны да бар. Грегори стипендиясы кезінде Белл Лидс өнер колледжінде жартылай штатты оқытушы болып жұмыс істеді, колледждің қосымша оқулар бағдарламасының бөлігі ретінде кешкі поэзия семинарларын өткізді. Беллдің семинарларында әдетте бес-жеті студент қатысты, олар «танымал, бірақ жақсы таныс емес жазушылардың» өлеңдерін талқылады, және бұл оның The Group-тағы тәжірибесінен әсерленген болуы мүмкін. Ақын Джордж Ширтес оның студенттерінің арасында болды. Ширтес кейіннен Беллдің өзінің поэзиялық дамуына тигізген әсерін мойындап, оны «жақсы және мейірімді мұғалім» және «мен үшін өте маңызды, менің өмірімдегі алғашқы нағыз ақын» деп сипаттады. Белл 1972 жылы Станинглидегі Перкинс баспаханасында басылған Перкинс ақындары сериясының 5-ші нөмірі ретінде шыққан Ширтстің «Poems» атты алғашқы поэзиялық памфлетінің жариялануына көмектесті. Белл 1969 жылы Грегори стипендиясы аяқталғаннан кейін өнер колледжінде сабақ беруді жалғастырды. Ол колледж қызметкерлері мен студенттері жазған поэзия антологиясын редакциялады және оған үлес қосты, оның ішінде Ширтес, Джефф Натталл және Дуг Сэндл (соңғысы Лидс университетінің түлегі және студенттік журналдардың редакторы/редакторы). Антологияға Беллдің кейіннен оның өлімінен кейін жиналған толық өлеңдеріне (1988) енген үш өлеңі кірді: And Welcomes Little Fishes In, Cauchemar және Variations on Francis Bacon. Олар Джеймс Томсонның «Қорқынышты түннің қаласы» пародиясы ретінде Лидске арналған Беллдің епітеті «Қорқынышты бірдеңе қаласы» деп аталатын өлеңдер тізбегімен біріктірілген. Питер Портер бұл тізбекті «шағын қалдық жер» деп атайды. Беллдің қалаға деген көзқарасы күңгірт және мұңды, «бір күні жаңбыр, ертең қар, келесі күні қыздай жауын мен тұман, және үнемі жел» дейді; соңғы бөлім Лидстің тозаққа теңестіреді, онда «Меррион орталығы да бар, оның ерекше жер асты жолдары қарақшылық үшін қолайлы». 1960 жылдардың соңында Белл Лидсте тұратын кипрлік суретші Стасс Паракоспен бірнеше рет Кипрге сапар шекті, Паракосқа Кипрлік суретшілердің жазғы мектебін құруға көмектесті, кейін ол Кипр өнер колледжіне айналды. 1968 жылы Кипрде Кипр президенті архиепископ Макариоспен кездескеннен басқа, Беллдің осы сапарлардан шабыттанған бірнеше өлеңдері кипрлік өнер мен әдебиет журналында жарияланды. Poseidon. Мартин Белл 1978 жылы Лидсте қайтыс болды. Оның әдеби қағаздары мен хат алмасуының жинақтары Саутгемптон университеті кітапханасының ерекше жинақтарында және Университет Талсаның МакФарлин кітапханасының ерекше жинақтар және университет мұражайы бөлімінде сақталады. Лидс университетінің ерекше жинақтарында да қолжазбалар мен хат алмасудың кең жинағы бар. Жинақ 2019 жылы Беллдің бұрынғы серігі Кристин МакКосландтың қайтысынан кейін табысталды. 1997 жылы Мартин Беллдің «Реверди аудармалары» Whiteknights Press баспасынан Питер Портердің алғы сөзімен және Джон Пиллінгтің кіріспесімен жарық көрді.

Bell was born in Hampshire, England. He attended the University of Southampton, then called University College, Southampton, where he read for an external London Honours degree in English, followed in 1939 by a diploma in Education. He served from 1939 to 1946 with the Royal Engineers in Lebanon, Syria and Italy. From the mid 1950s, Bell became a member of The Group in London, having been introduced by Peter Redgrove following a chance meeting outside Chiswick Library. Bell regularly attended The Group's meetings until leaving for Leeds in 1967, and was influential in its workings. He was later described by Philip Hobsbaum as "much older than the rest of us, and much the best linguist;" and by Peter Porter as "the father and tone setter of Group discussions." During this time, Bell held various teaching posts through London County Council; and worked as an opera critic for The Queen magazine, a post obtained through his friend Anthony Burgess. He was awarded the first Arts Council Poetry Bursary in 1964, enabling him to work part time and allowing more time for writing. Bell succeeded David Wright to the Gregory Fellowship in Poetry at the University of Leeds, having been recommended for the position by Professor Norman Jeffares. At age 49, he was the oldest poet to hold the Fellowship. The outbreak of war in 1939 and Bell's personal circumstances had interrupted his career and his development as a poet; Peter Porter pinpoints his poetic "flowering" as having come to Bell in early middle age, notably between 1955 and 1965. Bell's poems appeared in journals, and a selection of his poetry was included in the Penguin Modern Poets series, alongside poems by George Barker and Charles Causley in 1962. However, Collected Poems, 1937 1966 was the first and only poetry collection to be published during his lifetime. Like his predecessors, Bell contributed both editorial advice and poems to the student literary magazine Poetry and Audience. In his final editorial as editor of the magazine, Ronnie Sullivan thanked Bell for his advice and for "contacting outside poets;" Peter Porter, Gavin Ewart, and Norman MacCaig were amongst those who appeared in the magazine's cyclostyled pages during Bell's Fellowship. Bell may also have been influential in the production of issues of Poetry and Audience entirely devoted to translations. As well as being involved in and contributing to student poetry seminars at which he sometimes read his own work, Bell held regular discussion sessions for student poets in the Fenton pub, close to the University. Announcements in Poetry and Audience also show that Bell participated in readings open to the Leeds public, including a reading with fellow "Leeds poets" Geoffrey Hill and William Price Turner at the Civic Institute in February 1968, and a reading with George MacBeth, himself a member of The Group, in December of that year. During his tenure of the Gregory Fellowship, Bell took up a part time teaching position at the Leeds College of Art, holding afternoon poetry seminars as part of the college's Complementary Studies programme. Bell's seminars generally involved between five and seven students, who discussed poems "by famous, but unfamiliar, writers," and were perhaps influenced by his experience with The Group. The poet George Szirtes was amongst his students. Szirtes later acknowledged the influence that Bell had had on his own poetic development, describing him as "a good and kind teacher" and "very important to me, the first real poet in my life". Bell was instrumental in arranging the publication of Szirtes' first pamphlet of poetry, Poems, issued in 1972 as number 5 in the Perkin Poets series printed by the Stanningley based Perkins Printers. Bell continued to teach at the College of Art when his Gregory Fellowship came to an end in 1969. He edited and contributed to an anthology of poetry written by staff and students at the college, including Szirtes, Jeff Nuttall and Doug Sandle (the latter a Leeds University graduate and editor/co editor of student magazines Sixty One, Ikon and M. O. M. A.). The anthology included three poems by Bell which were later collected in his posthumous Complete Poems (1988): And Welcomes Little Fishes In, Cauchemar and Variations on Francis Bacon. They are grouped together with a poem sequence titled from The City of Dreadful Something, an epithet coined by Bell for Leeds, parodying James Thomson's City of Dreadful Night. Peter Porter refers to this sequence as "a sort of mini Waste Land." Bell's outlook on the city is dismal and gloomy, with "rain one day, snow the next, and sleet and fog the next day, And wind all the time;" the final section compares Leeds to Hell, which "also includes the Merrion Centre with its special subways for mugging. In the late 1960s Bell visited Cyprus with his close friend, the Leeds based Cypriot artist Stass Paraskos, on several occasions, and helped Paraskos establish the Cyprus Summer School for Artists, which later became the Cyprus College of Art. As well as meeting the Cypriot President Archbishop Makarios whilst in Cyprus in 1968, several of Bell's poems inspired by these trips were published in the Cypriot art and letters journal Poseidon. Martin Bell died in Leeds in 1978. Collections of his literary papers and correspondence are held at the University of Southampton Libraries Special Collections and the Department of Special Collections and University Archives at the McFarlin Library, University of Tulsa. There is also an extensive archive of manuscripts and correspondence held in Special Collections at the University of Leeds. The collection was bequeathed in 2019, following the death of Bell’s former partner Christine McCausland. In 1997, Martin Bell's Reverdy Translations were published by Whiteknights Press with a foreword by Peter Porter and an introduction by John Pilling.