Кіріспе
Американдық медбике Фиби Йейтс Леви Пембер (18 тамыз 1823 – 4 наурыз 1913) – американдық медбике және Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Чимборазо ауруханасының әйел администраторы. Ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан шыққан көрнекті еврей отбасынан шыққан. Ол 39 жасында бұл жауапкершілікті ресми түрде мойнына алды, және соғыс барысында 15 000-нан астам науқас оның тікелей күтіміне өтті.
Phoebe Yates Levy Pember (August 18, 1823 – March 4, 1913) was an American nurse a nurse and female administrator of Chimborazo Hospital at Richmond, Virginia. She was from a prominent Jewish family from Charleston, South Carolina. She assumed the responsibility informally at the age of 39 and eventually over 15,000 patients came under her direct care during the war.
Отбасы және ерте өмірі
Пембер 1823 жылғы 18 тамызда дүниеге келді және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында өсті. Жеті баланың төртіншісі болған ол, бай және қоғамда беделді еврей отбасында тәрбиеленді; оның әкесі Джейкоб Клав Ливи (Чарльстондық Мозе Ливидің ұлы) табысты саудагер еді, ал анасы Фанни Йейтс – Сэмюэл Йейтс пен Марта Абрахамның жетінші және ең кіші қызы болды. Пембердің әпкесі Юджина Ливи заңгер және конгрессмен Филипп Филлипске үйленді, кейін Конфедерация тарапынан қолдау көрсеткені үшін екі рет түрмеге қамалды. Байлықтың кейбір соғысқа дейінгі еврей отбасыларына қоғамда толық қабылдануға мүмкіндік бергенін көрсете отырып, Ливи отбасы 1840 жылдардың соңында қаржылық қиындықтарға тап болғанға дейін Чарльстон элитасымен араласты. Осы қиындықтар оларды Саванна, Джорджияға көшіруге мәжбүр етті.
Неке
Пембер 1856 жылы еврей емес бостондық Томас Пемберге үйленер алдында біраз ресми білім алған көрінеді. Ол некеден кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал 1861 жылдың соңына қарай ол баласыз жесір болып, соғыстың салдарынан қашу үшін Мариеттаға (Джорджия) көшіп келген ата-анасымен бірге тұрды. Үйде көңілі толмаған Пембер Ричмондтағы Чимборазо ауруханасында қызмет ету туралы шақыруды қабылдады. Ол 1862 жылдың желтоқсан айында қызметке барып қосылды.
Азамат соғысы
Қала шетіндегі кең жайылған мекеме, Чимборазо 1860 жылдары әлемдегі ең ірі әскери госпиталь болған деседі. Азамат соғысының соңына қарай госпиталь шамамен 76 000 науқасты қабылдаған. Пембер осы мекеменің бес бөлімінің бірінің бас медбикесі қызметін атқарды. Әйел үшін бұл ерекше жұмыс еді, сол кезде медбикелікпен көбінесе ер адамдар айналысқан. Пембердің көптеген міндеттері оның замандастарының бірі сипаттағандай, "ұстамдылық пен әдемі мінездің үйлесімімен қатар темірдей ерік-жігерді" талап еткені анық. Пембер қызметкерлерінің жабдықты ұрлау әрекеттерін тойтарып, бірде ұрыны қарумен қорқытса да, науқастар тарапынан құрмет пен алғысқа ие болған. Тамақ, дәрі-дәрмек және басқа да қажетті жабдықтар жетіспеген жағдайда, Пембер мен оның командасы көбінесе жылы лебіздерімен ғана көмектесе алған. Ол әскерлердің азабын жеңілдетуге талпынса да, көбінесе мерт болып жатқандардың соңғы серігі болатын. Әділетсіздікке қарамастан, ол вискиді бөлуге жауапты болды – сол кезде бұл өте маңызды дәрі саналған. Вискиін ұрлап алуға тырысқан наразы еркектерге қарсы қару қолдануға дайын болды. Ол өзінің естеліктерінде: "Күнделікті тексерулер науқастарымды мұқият күтуіме қарамастан, менің басқаруымда әлі де көп кемшіліктер бар екенін көрсетті. Мысалы, менің құқығымдағы ай сайынғы виски бочкасы әлі де дәріханада фармацевт пен оның көмекшілерінің қамқорлығында тұрды, ал кварты мен пинталар хирургтардың орнына келгендердің тапсырысы бойынша беріліп, мазмұны менің тағы бір бочка алуға құқым туғанша ұзақ бұрын таусылып қалуы мүмкін еді, ал науқастарым стимулятордың жетіспеуінен зардап шегетін еді." Жастар хирургтар оның кабинетінен бочканы алып кетуге тырысып, бірақ ол өзінің кіші офицерлері мен конгресс заңдарының қолдауына ие болды. "Ай сайынғы бочка – маңызды институт еді", - деп жазды Пембер. "Шындығында, осы оқиғаның батыры болу қажет болса, виски бочкасы алға шығып, иіліп құрмет көрсетуі керек". Виски адамдарды тірі ұстауға көмектесті, ал Пембер "құмарлыққа" берілген хирургтардың оған қол тигізбеуіне бар күшімен тырысты. Пембер 1865 жылдың сәуір айында Конфедерацияның капитуляциясына дейін Чимборазода қалды. Ол соғыстан кейін көп ұзамай, 1866 жылдың наурыз айында Балтимордағы "The Cosmopolite" журналында "Оңтүстік госпиталінің естеліктері. Оның бас медбикесі" деген атпен естеліктерін жариялады. Кейіннен естелік 1879 жылы "Оңтүстік әйелінің тарихы: Конфедерациялық Ричмондтағы өмір" деген атпен кітап түрінде жарық көрді.
Пембердің естеліктері
Кітап пен журнал нұсқасының арасында айырмашылықтар бар: Пембер кітапта көптеген жер-су атауларын жойды; Пембер журналдағы белгілі тұлғаларды сипаттағанда әлдеқайда қатаң тіл қолданды; журнал нұсқасы да айқын түрде үлкен редакциялық жұмыстан өтті деп айтуға болады.
Өлім және мұра
Азамат соғысынан кейін Пембер өзінің жоғары әлеуметтік статусын сақтап, АҚШ және Еуропа бойынша кеңінен саяхаттады. Өмірінің соңғы жылдарында ол Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында немере қызы Фанни Филлипс Хиллмен бірге тұрды және 1913 жылдың 4 наурызында 89 жасында сүт безінен туған ісіктен қайтыс болды. Ол Джорджия штатының Саванна қаласындағы Лорел Гроув зиратында жерленген. Пембердің Чарльстондағы балалық шағының үйі 26 Society Street мекенжайындағы қонақ үй (қазір жабық) болған. Әдебиетте қолданылған портрет – оның анасы Фиби Йейтс Левидің Сулли салған портреті.