Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы сэр Чарльз Уильям Данбар Ставли (18 желтоқсан 1817 – 23 қараша 1896) – британ армиясының офицері.
British Army general
General Sir Charles William Dunbar Staveley (18 December 1817 – 23 November 1896) was a British Army officer.
Ерте өмір
Ол Францияның Булонь-сюр-Мер қаласында генерал-лейтенант Уильям Ставли мен Сара Мэзердің ұлы ретінде дүниеге келді және Эдинбургтағы шотланд әскери-теңіз академиясында білім алды.
He was born at Boulogne sur Mer, France, the son of Lt General William Staveley and Sarah Mather, and educated at the Scottish military and naval academy, Edinburgh.
Мансап
1835 жылы 6 наурызда 87-ші (Royal Irish Fusiliers) полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды. 1839 жылы 4 қазанда лейтенант, ал 1844 жылы 6 қыркүйекте капитан болды. 1840 жылдың шілдесінен 1843 жылдың маусымына дейін ол полкі орналасқан Маврикий губернаторының әскери көмекшісі болды, сол кезде оның әкесі губернатор міндетін уақытша атқарды. Отанға оралғаннан кейін Глазгода орналасты, және қызылшадан толық жазылмағандықтан өміріне қауіп төндіре отырып, Клайд өзенінде батып бара жатқан баланы құтқарды. 1845 жылы 31 қаңтарда 18-ші жаяу әскер полкіне, ал 9 мамырда 44-ші жаяу әскер полкіне ауысты. 1847 жылдың 15 маусымынан 11 мамырына дейін Британдық Солтүстік Американың генерал-губернаторының әскери көмекшісі болды. Талантты суретші болғандықтан, оның эскиздері 1846 жылы Орегон шекаралық дауының шешілуіне зор көмек келтірді. 1848 жылдың 20 наурызынан 1851 жылдың 27 ақпанына дейін әкесі басқарған Гонконгтағы әскери хатшының көмекшісі қызметін атқарды.
He was commissioned as second lieutenant in the 87th (Royal Irish Fusiliers) on 6 March 1835. He became a lieutenant on 4 October 1839, and captain on 6 September 1844. From July 1840 to June 1843 he was aide de camp to the Governor of Mauritius, where his regiment was stationed, and where his father was acting Governor during part of that time. On his return home, he was quartered at Glasgow, and saved a boy from drowning in the Clyde at imminent risk of his own life, as he was not yet fully recovered from a severe attack of measles. He exchanged to the 18th Foot on 31 January 1845, and to the 44th on 9 May. From 15 June to 11 May 1847 he was aide de camp to the Governor General of British North America. An admirable draughtsman, his sketches proved very useful during the settlement of the Oregon boundary question in 1846. He was assistant military secretary at Hong Kong, where his father was in command, from 20 March 1848 to 27 February 1851.
Қырым соғысы
Ол 7 желтоқсан 1850 жылы 44-ші жаяу полкінің майоры болды және 1854 жылы олармен бірге Түркияға барды. Полк Қырымға аттанғанда, ауруына байланысты оны қалдыру жоспарланған, бірақ ол кеме жүзіп кеткенше жасырынған. Ол Альма және Балаклава шайқастарында болды, онда Кембридж герцогының көмекшісі қызметін атқарды. 1854 жылдың 12 желтоқсанында ол өз полкінің подполковнигі болды. 44-ші полк Сэр Уильям Эйрдің үшінші дивизиясының құрамына кірді және 18 маусымда кемежай бұғазына жасалған шабуылға, сондай-ақ зиратты басып алуға қатысты – ол жетістікке ұласқан жалғыз операция болды. Стейвлинің есімі хабарламаларда айтылды (Лондон газеті, 4 шілде) және ол CB орденімен марапатталды. Ол сонымен қатар үш бейнесі бар Қырым медалін, Сардиния және Түркия медальдарын, сондай-ақ Меджидия орденін (бесінші дәреже) алды.
He had become a major in the 44th Regiment of Foot on 7 December 1850, and went with them to Turkey in 1854. When the regiment embarked for the Crimea he was to have been left behind on account of illness, but he hid himself on board until the vessel sailed. He was present at Alma and at Balaclava, where he acted as aide de camp to the Duke of Cambridge. On 12 December 1854 he became a lieutenant colonel in his regiment. The 44th belonged to Sir William Eyre's brigade of the third division, and took part in the attempt on the dockyard creek on 18 June 1855, and in the capture of the cemetery – the sole success achieved. Staveley was mentioned in dispatches (London Gazette, 4 July) and was made CB. He also received the Crimean Medal with three clasps, the Sardinian and Turkish medals, and the Medjidia (fifth class).
Қытай
Ол 1855 жылдың 30 маусымынан бастап полкке басшылық етті. 1856 жылдың шілдесінде Англияға оралды, 1857 жылдың тамызында Мадрасқа аттанды және 1860 жылдың наурыз айында Қытайға барды. 1858 жылдың 9 наурызында 44-ші полк полковнигі болды, ал 1860 жылдың 28 сәуірінде бригадир-генерал болып тағайындалды және Пекинге ағылшын-француз экспедициясы барысында Мишельдің 1-ші дивизиясының 1-ші бригадасына басшылық етті. Таку бекіністерін басып алу кезінде қатысты, жеделхаттарда есімдері тілге алынды (иб. 4 қараша 1860), және медальмен бірге белгіні алды. 1861 жылдың 18 қаңтарында оған ерекше қызметтері үшін марапат берілді. 1862 жылы Қытай мен Гонконгтағы британдық әскерлердің қолбасшысы қалды. Тайпин көтерілісі толық күшпен жүріп жатқан кез еді. Көтерілісшілер Шанхайға отыз шақырымнан жақын келмеу туралы уәделерін бұзып, қаланың өзіне қауіп төндірді. Сәуір айында Стейвли шамамен екі мың адамнан тұратын күшпен оларға қарсы жорық жасады, оның үштен бірі француз және ағылшын теңізшілері мен теңіз жаяу әскерлерінен құралды. Олар Вонгкадзедегі бекіністі лагерден шығарып, сәуір және мамыр айларында Ципу, Кахдинг, Цинпу, Нанжао және Чолин қалаларына шабуыл жасады. Бірақ қытай императорлық әскерлері қайта басып алынған барлық қалаларды ұстай алмады, сондықтан ол британдық гарнизонды Кахдингтен шығаруға мәжбүр болды (иб. 18 шілде және 5 тамыз 1862). Күзде Кахдинг және Цинпу қайтадан басып алынды, ал отыз шақырымдық радиус көтерілісшілерден тазартылды. Желтоқсан айында Ли Хун Чан Фредерик Таунсенд Уорд құрған тәртіпті қытай күштерінің қолбасшысы ретінде американдық Бурджвайнның орнына британдық офицерді тағайындауды сұрады. Стейвли өзінің бас инженері болған Чарльз Джордж Гордонды ұсынды. Олар Севастопольден бұрын бірге қызмет еткен, ал Стейвлидің әпкесі Гордонның інісінің әйелі болған. Тағайындау Англиядан бекітілуі керек еді және ол 1863 жылдың наурыз айының соңына дейін қабылданбады. Сол кезде денсаулығы нашарлаған Стейвли қолбасшылық қызметінен кетіп, үйіне оралды.
He commanded the regiment from 30 June 1855. It returned to England in July 1856, embarked for Madras in August 1857, and went on to China in March 1860. He had become colonel of the 44th on 9 March 1858, and on 28 April 1860 he was made brigadier general, and was given command of the 1st Brigade of Michel's 1st Division during the Anglo French expedition to Peking. He was present at the capture of the Taku forts, was mentioned in dispatches (ib. 4 Nov. 1860), and received the medal with clasp. On 18 January 1861, he was given one of the rewards for distinguished service. He was left as Commander of British Troops in China and Hong Kong in 1862. The Taiping Rebellion was then in full career. The rebels had broken their promise not to come within thirty miles of Shanghai and were threatening that city itself. In April Staveley marched against them with a force of about two thousand men, of which about one third consisted of French and English seamen and marines. He shelled them out of the entrenched camp at Wongkadze and stormed Tsipu, Kahding, Tsinpu, Nanjao and Cholin in the course of April and May. But the Chinese imperial troops were unable to hold all the towns recovered, and he had to withdraw the British garrison from Kahding (ib. 18 July and 5 Aug. 1862). In the autumn Kahding and Tsinpu were again taken, and the thirty mile radius cleared of the rebels. In December he was asked by Li Hung Chang to name a British officer to replace the American Burgevine as commander of the disciplined Chinese force which had been formed by Frederick Townsend Ward. Staveley named Charles George Gordon, who had been chief engineer under him in the recent operations, and had surveyed all the country around Shanghai. They had served together before Sebastopol, and Staveley's sister was the wife of Gordon's brother. The appointment had to be approved from England, and was not taken up until the end of March 1863. At that time ill health obliged Staveley to resign his command and go home.
Абиссиния
1865 жылы наурыз айында ол КЦБ орденімен марапатталды және Бомбей армиясының бірінші дивизиясының қолбасшылығына тағайындалды. 1867 жылы 25 қыркүйекте генерал-майор шеніне көтерілді, ал қараша айында сэр Роберт Непьердің өтініші бойынша Абиссинияға жіберілген әскердің бірінші дивизиясына басшылық етті. Ол Annesley Bay базасын ұйымдастырудағы белсенділігін көрсетті және Магдала қаласын басып алуға дейін Арогье жазығындағы шайқасты сәтті жүргізді. Непьер өзінің хабарламасында Стейвлидің наурыз барысында оған ең құнды қолдау мен көмек көрсеткенін айтты. Ол Парламенттің алғысын алды және медальмен марапатталды.
In March 1865 he was made KCB and was appointed to the command of the first division of the Bombay Army. On 25 September 1867, he was promoted major general, and in November, by Sir Robert Napier's desire, he was given command of the first division of the force sent to Abyssinia. He showed his energy to good purpose in the organisation of the base at Annesley Bay, and he conducted the fight on the Arogye plain, which immediately preceded the capture of Magdala. Napier said in his dispatch that Staveley had afforded him most valuable support and assistance throughout the campaign. He received the thanks of Parliament and the medal.
Кейінгі өмірі
Ставли 1869 жылдың 1 қаңтарынан бастап бес жыл бойы Батыс округіндегі әскерлерге қолбасшылық етті, ал 1871 жылдың күзгі маневрлерінде Олдершот маңында үш дивизияның бірі оның басқаруында болды. Ол 1874 жылдың 7 қазанынан 1878 жылдың 7 қазанына дейін Бомбей армиясының Бас қолбасшысы болды, оған лейтенант-генералдың әскери шені берілді, ол 1875 жылдың 29 сәуірінде толық әскери шеніне айналды. 1877 жылдың 1 қазанында генерал болды. 1876 жылдың 2 ақпанында 36-шы жаяу полкінің полковнигі болды және 1883 жылдың 25 шілдесінде өзінің бұрынғы 44-ші полкіне (Эссекс полкінің бірінші батальоны болған) қайта ауысты. Ол 1884 жылдың 24 мамырында GCB орденімен марапатталды. Ол өткен жылдың 8 қазанында зейнеткерлер тізіміне енгізілген еді. Ол 1896 жылдың 23 қарашасында Челтенхэмдегі Абан Кортта қайтыс болды және 27 қарашада Лондонның Бромптон зиратында жерленді.
Staveley commanded the troops in the Western District for five years from 1 January 1869, and in the autumn manoeuvres of 1871 round Aldershot, one of the three divisions was under him. He was Commander in Chief of the Bombay Army from 7 October 1874 to 7 October 1878, with the local rank of lieutenant general, which became his substantive rank on 29 April 1875. On 1 October 1877 he became general. He was given the colonelcy of the 36th foot on 2 February 1876, and transferred to his old regiment, the 44th (which had become the first battalion of the Essex Regiment), on 25 July 1883. He received the GCB on 24 May 1884. He had been placed on the retired list on 8 October in the previous year. He died at Aban Court, Cheltenham, on 23 November 1896, and was buried at Brompton Cemetery, London on 27 November.
Отбасы
1864 жылы Чарльз Кенттегі Болдуинс қаласының Чарльз Уильям Минетінің қызы Сьюзан Милисентке үйленді. Олардың бес ұлы болды: Уильям, Чарльз, Генри, Артур және Сесил, кейін вице-адмирал атанды. Сесилдің ұлы, сэр Уильям Ставли, флот адмиралы болды. Олардың үш қызы да болды: Роза, Лейла және Сьюзан.
In 1864, Charles married Susan Millicent, daughter of Charles William Minet of Baldwyns, Kent. They had five sons: William, Charles, Henry, Arthur and Cecil, who later became a vice admiral. Cecil's son Sir William Staveley became an Admiral of the Fleet. They also had three daughters: Rose, Leila and Susan.