Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Шекспирдің портреті
Portrait of William Shakespeare
«Гүл» портреті – Уильям Шекспирдің салынған портреттерінің бірі. 2005 жылы осы портретті зерттеу нәтижесінде, ол 19 ғасырда жасалған, подделка екені анықталды. Атауы осы суреттің бұрынғы иелері – Гүл отбасынан шыққан, олар оны Корольдік Шекспир компаниясына тапсырған. Суретте Шекспирдің суреттен сыртқа қарай қарап, кең ақ жаға киген бейнесі бейнеленген. Онда 1609 жыл деп қол қойылған, бірақ көптеген өнер сарапшылары 2005 жылы рентгенге түсірілгенге дейін оның шығу тегіне күдікпен қараған. Бұл сурет, мысалы, Шекспирдің жарияланған пьесаларының мұқабаларында жиі қолданылады. Ол 1623 жылы Шекспирдің пьесаларының алғашқы фолиосымен бірге жарық көрген Дроушоут гравюрасына ұқсас және оның көшірмесі болуы мүмкін.
The Flower portrait is the name of one of the painted portraits of William Shakespeare. A 2005 investigation of the portrait led to the conclusion that it was a forged artwork painted in the 19th century. The name originates with the painting's previous owners, the Flower family, who gave it to the Royal Shakespeare Company. The painting depicts Shakespeare gazing out of the picture and wearing a wide white collar. It has a signed date of 1609, but many art experts had been suspicious of its provenance before it was X rayed in 2005. The picture has been commonly used, for example, in the covers of Shakespeare's published plays. It is similar to, and most likely a copy of, the Droeshout engraving, which appeared in 1623 in the first folio publication of Shakespeare's plays.
Тарих
Эдгар Флоуэрдің айтуынша, картина шамамен 1840 жылы Г. Клементс деген мырза сатып алған, ал оның әйелі оны Флоуэр отбасының бір мүшесіне сатқан. Г-жа Ц. Флоуэр оны Стратфордтағы Шекспир ескерткіш қорына сыйлаған, және ол 1892 жылы ондағы сурет галереясында көрмеге қойылған. Оны сол кезде зерттеген бірнеше сарапшылар оның 17 ғасырға тән нағыз картина екендігіне келісім білдірді. Ол Дрошоут гравюрасы көшірілген түпнұсқа ретінде таныстырылды. Сидни Ли 1898 жылғы Шекспирдің өмірбаянында «ақынның өзімен бір замандас екендігін мойындауға лайық басқа ешқандай бейнелеу өнері осы деңгейде маңызды емес» деді.
According to statements by Edgar Flower, whose family had owned the painting, it was acquired sometime around 1840 by a Mr H. C. Clements, whose widow sold it to a member of the Flower family. Mrs C. Flower donated it to the Shakespeare Memorial Trust in Stratford, and it was exhibited at its picture gallery there in 1892. A number of experts who studied it at the time accepted that it was an authentic 17th century painting. It was exhibited as the original from which the Droeshout engraving had been copied. Sidney Lee, in his 1898 biography of Shakespeare, declared that "no other pictorial representation of the poet has equally serious claims to be treated as contemporary with himself".
2004 жылғы зерттеу
2004 жылы Лондонның Ұлттық портрет галереясының сарапшылары галереяның 150 жылдық мерекелік көрмесіне дайындық кезінде Шекспирдің үш портретін зерттеді. 2005 жылғы 21 сәуірде тергеушілер картинаның Шекспирдің өмір замандасы емес екенін хабарлады. Суретте қолданылған пигменттердің көп бөлігі 17 ғасырда қол жетімді болған, бірақ дублеттің алтын өрмегі 1814 жылға дейін қолданылмаған хром сары түспен боялған. Хром сары түстің бөлшектері бояудың қалыпты қабатының құрамында, яғни ол кейіннен қосылмаған. Осылайша, галереяның кураторларының бірі Тарня Купер бұл картинаның 19 ғасырдың басында, шамамен 1818-1840 жылдар аралығында жасалған жалған екенін мәлімдеді.
In 2004, experts of the National Portrait Gallery in London investigated three portraits of Shakespeare in preparation for the gallery's 150th anniversary exhibition. On April 21, 2005, investigators announced that the painting was not contemporary with Shakespeare. Most of the pigments on the painting are those that were available in the 17th century, but the golden braid of the doublet was painted with chrome yellow, a pigment unavailable until about 1814. The particles of the chrome yellow are part of the normal layer of paint, meaning that it was not painted afterwards. Therefore, Tarnya Cooper, one of the curators of the Gallery, announced that the painting is a 19th century forgery, dating from around 1818–1840.