Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган штатындағы АҚШ-тағы маяк.
Lighthouse in Michigan, United States
Сент-Хелена аралындағы Сент-Хелена жарық кешенінің ғимараттары Макинак округінде, АҚШ-тың Мичиган штатында сақталған жалғыз құрылыстар болып табылады. Сент-Хелена аралының оңтүстік-шығыс бөлігіндегі маяк 1872-1873 жылдары салынды және 1873 жылдың қыркүйегінде жұмыс істеуге кірісті. Ол Макинак бұғазы арқылы кемелерді бағыттайтын, аралдан созылатын қауіпті аймақтан өткен бірнеше маяктардың бірі болды.
The buildings of the St Helena Light complex are the sole surviving structures on St. Helena Island, in Mackinac County in the U. S. state of Michigan. The lighthouse on the St. Helena Island's southeastern point was built in 1872 1873 and went into operation in September 1873. It became one of a series of lighthouses that guided vessels through the Straits of Mackinac, past a dangerous shoal that extends from the island.
Тарих
Сент-Хелена аралы, көлемі жағынан шағын, Мичиган штатының Грос-Кэп қаласының жағалауында, Макинак аралынан батысқа қарай 10 миль (16 км) жерде, Мичиган көлі арқылы Макинак бұғазына қарай орналасқан. Аралдың солтүстік жағалауында табиғи бейіндік бар, ол көлдің ұзындығымен күшейетін толқындарды тудыратын, күшті, болжамды және жаман дауылдардан паналаған американдықтар мен саяхатшыларға баспана берген. Бұл маңызды маяк 1873 жылғы алғашқы жұмысынан бастап 1922 жылға дейін бір немесе екі маякшымен қамтамасыз етілді. Маяк жұмысын қолдау үшін маяк төңірегіне күзетшілердің үйлері, қайық тұрағы және қайықхананы қамтитын ғимараттар кешені салынды. Бұл Мичиган штатындағы алғашқы автоматтандырылған маяк болды. 1922 жылы маяк автоматтандырылды. Мұнараға ацетилен газы, тұрақты жалын және Нобель сыйлығының лауреаты Гюстав Даленнің жаңадан ойлап тапқан "күн клапаны" орнатылды. Күн батқанда температура сәл төмендеп, клапан ашылып, ацетилен тұрақты жалынға шығарылатын. Содан кейін жарық қайтадан жандырылып, түн бойы жарқырайтын. Таңғы күн шығумен клапан жабылатын. Сент-Хелена аралы маяғының инновациясы сәтті болды және 1922 жылдан кейін көптеген басқа Мичиган маяқтары күн клапандарымен жаңартылды.
St. Helena Island, which is in size, is located offshore from Gros Cap, Michigan, 10 mile (16 km) west of Mackinac Island in the Lake Michigan approach to the Straits of Mackinac. The island has a natural harbor on its north shore, which provided shelter for both Native Americans and voyageurs, who sought shelter from fierce, foreseeable and notorious southwesterly storms, which would drive waves that gained strength running with the lake's length. This essential Light was staffed by either one or two lighthouse keepers from its initial operation in 1873 until 1922. A complex of buildings was constructed around the lighthouse to support its operation, including keepers' dwellings, a boat dock, and a boathouse. This was the first Michigan lighthouse to lose its keeper. In 1922, the lighthouse was automated. The tower was fitted with a tank of acetylene gas, a pilot light, and the "sun valve" recently invented by Nobel Prize winning engineer Gustav Dalén. When the sun set, the temperature would drop slightly, causing the valve to open and acetylene to be released against the pilot flame. The light would then relight itself and shine throughout the night. With the sunrise the next morning, the valve would close. The St. Helena Island Light innovation was successful, and in the years after 1922, many other Michigan lighthouses would be refitted with sun valves.
Ағымдағы жағдай
Жарық – навигацияға белсенді көмекші құрал және теңіздік мұраны зерттеу үшін пайдаланылады. Оны Ұлы көлдер маяктарын сақтау қауымдастығы басқарады, олардың отыз жылдық жалға алу шарты бар, бірақ Жағалау күзеті оптиканы күтіп ұстайды. Сент-Елена маяк кешені персоналсыз қалғаннан кейін және азаматтық балық аулау станциясы құлай бастағаннан кейін, аралдағы адамның болғанына дәлелдері құрылымдық тұрғыдан нашарлай бастады. Бұзғыштар, вандалдар және тонаушылар жарық мұнарасына және оған жақын орналасқан құрылыстарға елеулі зиян келтірді. АҚШ Жағалау күзеті, маяқтың соңғы федералды операторы, қалдықтарды «тартымды кедергілер» деп қарады, олар үшін олар заңдық жауапкершілікті мойындады. 1980 жылы олар маяк кешенін бұзуды ұсынды. Бұзуға қаражат жетпегендіктен, ұсыныс іске аспады. Дегенмен, 1980 жылдардың басында көмекші сақшының үйі мен қайықханасы қиратылды. Қайта жаңарту жұмысы ауқымды болды, көп мөлшерде қоқыс шығару қажет болды. 2008 жылға қарай GLLKA маяк кешенін 1900 жылғы түріне келтіруді жалғастыруды жоспарлады. Сент-Еленаның болашақтағы мақсаттарына аралда келуші яхтшыларды білім беретін, қызметкерсіз келушілер орталығын салу кіруі мүмкін. Френельдің бастапқы линзасы жоғалып кеткендіктен, акрил линзасы бар жарық бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. 2001 жылдың қыркүйегінде ол жоғалды. Жарықты қайта жаңарту жұмысы көптеген мемлекеттік, ұлттық және тарихи ескерткіштерді сақтау сыйлықтарымен марапатталды. Олардың ішінде Keep Michigan Beautiful Award, Mid West Living Hometown Pride Award, Take Pride in America Award және АҚШ президенті Джордж Буштің «Мың шамның нұры» бағдарламасы бойынша 630-шы «Нұрлы шам» сыйлығы бар. Сент-Елена аралындағы маяк – Мичиган штатындағы 149 маяқтың бірі. Мичиган штатында басқа штаттарға қарағанда көбірек маяктар бар. 4-ші взводтан келген скауттар әлі де жыл сайын маусымның ортасында аралға барып, маяк стансасын жаңарту жұмыстарын жалғастыруда.
The light is an active aid to navigation, and is used for maritime heritage education. It is managed by the Great Lakes Lighthouse Keepers Association, which has a thirty year lease, but the Coast Guard maintains the optic. After the St. Helena lighthouse complex was de staffed and the civilian fishing station became a ghost settlement, evidence of human presence on the island began to structurally deteriorate. Wreckers, vandals, and plunderers imposed significant damage upon the light tower and adjacent structures. The U. S. Coast Guard, the lighthouse's last federal operator, viewed the remains as "attractive nuisances" for which they bore continuing legal liability. They recommended in 1980 that the lighthouse complex be razed. Due to lack of demolition funds, the recommendation was not implemented. However, early in the 1980s, the assistant keeper's dwelling and boathouse were leveled. The rehabilitation effort was significant, with an estimated of debris requiring removal. As of 2008, the GLLKA planned to continue restoring the lighthouse complex to its appearance in 1900. Possible future St. Helena goals include the construction of an unmanned visitor center on the island to educate visiting yachtsmen. A light continues to operate to this day with a acrylic lens, the original Fresnel lens having disappeared. in September 2001. The light's restoration has won numerous state national and state historic preservation awards. These include Keep Michigan Beautiful Award, Mid West Living Hometown Pride Award, Take Pride in America Award and United States President George H. W. Bush’s 630th Point of Light Award in the "Thousand points of light" program. St. Helena Island Light is one of 149 lighthouses in Michigan. Michigan has more lighthouses than any other state. Boy Scouts from Troop 4 still visit the island every year in mid June to continue renovations to the light station.
Маякқа қарап
Сент-Хелена маяғы Мичиган материгінің көптеген нүктелерінен көрінеді, соның ішінде Мичиган штатының Сент-Игнас қаласынан батысқа қарай 6 миль (10 км) жердегі Gros Cap, Мичиган штатындағы US 2 трассасының көл жағалауындағы демалыс аймағынан. Ұлы көлдер маякшылар қауымдастығы жыл сайын осы маяқ үшін жұмыс топтарын ұйымдастырады және көбінесе Макино қаласынан аралға бағытталған турларды ұйымдастырады. Маякқа жақын судың қалыңдығы аз болғандықтан бұл турлар мүмкіндігі шектеулі адамдарға қолайлы емес. Тур кемесінен надуыналы қайыққа ауысу қажет, содан кейін резеңке қайықтан докқа көтерілу керек. Өзінің әдемі түсі мен пішіні, сондай-ақ Макинак аралы мен Макинак көпіріне жақын орналасқандығы себепті, ол көбінесе фотосуреттерге түседі. Тіпті инемен тігілген суреттер де жасалған. Бұл маяқты жақыннан көрудің ең жақсы жолы – жеке қайықпен бару. Одан басқа, Маккино қаласынан шығатын Shepler's Ferry қызметі жазғы маусымда мерзімік маяқ турларын ұсынады. Оның "Батыс бағытындағы туры" Сент-Хелена аралы маяғынан өтеді және тіпті түскі ас та ұсынады. Сапар кестесі мен бағалары Shepler's компаниясынан алуға болады. Су ұшағын жалдап, жолдардағы маяқтарды аралау – қымбатқа түсетін, бірақ қызықты балама.
The St. Helena Lighthouse can be seen from numerous points on the Michigan mainland, including a lake shore highway rest area on US 2 at Gros Cap, Michigan 6 mile (10 km) west of St. Ignace, Michigan. The Great Lakes Lighthouse Keepers Association annually organizes work crews for this light and often arranges tours that travel from Mackinaw City to the island. These tours are not handicap accessible due to the shallow water near the light. It is necessary to transfer from the tour boat to an Inflatable boat and then climb up on the dock from the rubber boat. Because of its picturesque color and form, and its location near Mackinac Island and the Mackinac Bridge, it is often the subject of photographs. Even needlepoint illustrations have been created. A private boat is, of course, the best way to see this light close up. Short of that, Shepler's Ferry Service out of Mackinaw City offers periodic lighthouse tours in the summer season. Its "Westbound Tour" includes passes by St. Helena Island Light, and even offers a luncheon. Schedules and rates are available from Shepler's. An expensive but exciting alternative is to charter a seaplane to tour the lights in the straits.