Германиядағы әйгілі Санкт-Петер аббаттығы – Қара Ормандағы бенедикттік монастырь. Тарихы, негізі қалаушылары, және Zähringen әулетімен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Германиядағы монастырь
Monastery in Germany
Қара Ормандағы Санкт-Петер аббаттығы немесе Санкт-Петер аббаттығы, Шварцвальд (Kloster St. Peter auf dem Schwarzwald) – Германияның Баден-Вюртемберг жеріндегі Брайсгау-Хохшварцвальд ауданындағы Санкт-Петер-им-Шварцвальд ауылында орналасқан бұрынғы бенедикт тәртібінің монастыры.
St Peter's Abbey in the Black Forest or St. Peter's Abbey, Schwarzwald (Kloster St. Peter auf dem Schwarzwald) is a former Benedictine monastery in the village of St. Peter im Schwarzwald, in the district of Breisgau Hochschwarzwald, Baden Württemberg, Germany.
Тарих
Санкт-Петер монастырының қауымы Зерринген әулетінің үй монастыры және жерлеу орны болды. Ол 1073 жылы немесе одан бұрын Вейльхаймда құрылған, бірақ Инвеституралық дау кезіндегі жаулық әскери қимылдар салдарынан Хирзауға көшіруге мәжбүр болды. Герцог Бертольд II Зерринген (1078–1111) оны отбасылық монастырь ретінде қайта құрды, бірақ шамамен 1090 жылы қазіргі Санкт-Петер-им-Шварцвальд орнына көшіруге шешім қабылдады. Бұл жерде ол жақын арада папалыққа тікелей бағынышты, реформаланған бенедиктиндік монастырь ретінде дамыды, мысалы, 10 наурыз 1095 жылғы Папа Урбан II-нің құқықтары осыны куәландырады. Vögte (қорғаушылар) бастапқыда Зерринген әулеті болды, бірақ 13-шы ғасырдың соңында олардың орнын Урах графтары иеленді, оларға қарсы монахтар ақырында император Карл IV-тің қорғанысын іздеуге мәжбүр болды. 1526 жылы бұл қызмет Габсбургтерге өтті. 1520 жылдары оның преиоры Майкл Саттлер анабаптистердің жетекшісіне айналды. Зерринген әулеті мен олардың вассалдарының сыйы арқасында аббаттық 11 және 12 ғасырларда, әсіресе жақын маңдағы аймақта, Брайсгау және Вейльхайм маңындағы Баар аймағында маңызды мүлікке ие болды. Аббаттық, сол заманғы көптеген жер иелері сияқты, 14-шы ғасырдың ортасынан кейін кіріс пен жалдамалы шаруаларды айтарлықтай жоғалтты. Монастырь 1238 және 1437 жылдары қатаң өрттерге ұшырады. Ол соңғы ортағасырлық кезеңде маңыздылығын жоғалтты, ал 15-шы ғасырдың монастырлық реформалары оған көп әсер етпеді. Дегенмен, ол Реформация кезінде де мүлкін сақтап қалды. Ғимараттар 17 және 18 ғасырларда барокко стилінде қайта жаңартылды; қазіргі екі пияз мұнарасы бар шіркеу 1720 жылдары салынды. Архитекторы Питер Тумб болды, ал әсем барокколық безендіру Франц Йозеф Шпиглер (55 фреска, 1727) және Йозеф Антон Фойхтмайер (мүсіндер), сондай-ақ басқа суретшілер мен шеберлердің еңбегімен жасалды. Питер Тумб кітапхананы да салды. Аббаттық 1806 жылғы секуляризация кезінде таратылды.
The monastic community of St. Peter's was the house monastery and burial place of the Zähringen family. It was founded in Weilheim, in or before 1073, but was forced by hostile military action during the Investiture Controversy to move to Hirsau. Duke Berthold II of Zähringen (1078–1111) re founded it as a family monastery, but decided in about 1090 to move it to the site which is now St. Peter im Schwarzwald. Here it soon developed as a reformed Benedictine monastery directly answerable to the papacy, as witness for example the privilege of Pope Urban II of 10 March 1095. The Vögte (lords protectors) were initially the Zähringen family but, in the late 13th century, they were succeeded by the Counts of Urach, against whom the monks were eventually obliged to seek the protection of Emperor Charles IV. In 1526 the office passed to the Habsburgs. In the 1520s its prior Michael Sattler became a leader of the Anabaptists. By the gift of the Zähringen family and their ministeriales the abbey acquired substantial property, particularly in the 11th and 12th centuries, located in the immediate area, in the Breisgau and in the Baar region, near Weilheim. The abbey, like most other landowners of the time, suffered significant loss of income and tenants after the middle of the 14th century. The abbey suffered disastrous fires in 1238 and again in 1437. It lost importance in the later mediaeval period, and the monastic reforms of the 15th century had little effect here. Nevertheless, it managed to keep its property intact, even through the troubles of the Reformation. The premises were re built in Baroque style in the 17th and 18th centuries; the present church with the two onion towers ("Zwiebeltürme") was built in the 1720s. The architect was Peter Thumb, and the opulent Baroque decoration was by Franz Joseph Spiegler (55 frescoes, 1727) and Joseph Anton Feuchtmayer (sculptures), among other artists and craftsmen. Peter Thumb also constructed the library. The abbey was dissolved in the secularisation of 1806.