Фрэнсис Кеппел: Американдық педагог және білім беру саласының қайраткері
Francis Keppel
Фрэнсис Кеппел – американдық педагог, 1965 ж. білім беру және азаматтық құқық актілерін дамытуға үлкен үлес қосты. Билікте болған жылдары, маңызды реформалар жүргізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фрэнсис Кеппел (16 сәуір 1916 – 19 ақпан 1990) – американдық педагог. 1962–1965 жылдары АҚШ Білім беру комиссары қызметін атқарып, 1965 жылғы бастауыш және орта білім беру туралы заңды әзірлеуде және 1964 жылғы азаматтық құқық туралы заңның мектептерде орындалуын қадағалауда маңызды рөл атқарды. 1966 жылы ол «General Learning Corporation» корпорациясының басшысы болды. Кейін Кеппел Нью-Йорк қаласының жоғары білім беру кеңесінде (1967–1971) және Гарвардтың қадағалаушылар кеңесінде (1967–1973) қызмет етті. 1974 жылы ол Линкольн орталығы институтының негізін қалаушы төрағасы және Аспен институтының білім беру саясаты бағдарламасының директоры болды.
American educator
Francis Keppel (April 16, 1916 – February 19, 1990) was an American educator. As U. S. Commissioner of Education (1962–1965) he was instrumental in developing the Elementary and Secondary Education Act of 1965 and in overseeing enforcement of the Civil Rights Act of 1964 in the schools. In 1966, he became head of the General Learning Corporation. Keppel later served on the New York City Board of Higher Education (1967–1971) and on Harvard's Board of Overseers (1967–1973). In 1974 he became founding chairman of the Lincoln Center Institute and director of the education policy program at the Aspen Institute.
Өмірбаян
Кеппел Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және Массачусетс штатындағы Гротон мектебінде оқыды. 1934 жылы Гарвард университетіне түсіп, 1938 жылы ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Келесі жылы ол Римдегі Америка академиясында мүсін және өнерді зерттеді. Бір жылдан соң Америкаға оралып, Гарвард университетінде білім берудің көмекші деканы (жаңа студенттер үшін) болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеппель Вашингтондағы Армия мен Теңіз күштерінің әлеуметтік және демалыс мәселелері жөніндегі бірлескен комитетінің хатшысы болды. Кейін ол АҚШ Армиясының Ақпарат және білім беру бөліміне қабылданды. Соғыстан кейін Кеппел Гарвардқа оралып, проректордың көмекшісі болып тағайындалды. Гарвард президенті Джеймс Брайант Конант Кеппелдің тартымды тұлғасы мен ынтасына қатты әсер етіп, оны 1948 жылы Гарвардтың Білім беру жоғары мектебінің деканы етіп тағайындады, бірақ Кеппелдің әлі де A.B. дәрежесі болған. 32 жасында Кеппел Гарвард тарихындағы ең жас декан атанды. Оның декандық қызметінің он төрт жылында Білім беру мектебінің көлемі төрт еседен астамға ұлғайып, өтініштер саны он есеге өсті, ал қаржы 9 миллион доллардан асты. Прогрессивті білім беру қозғалысының жақтасы болған Кеппел, әсіресе реформалық идеяларды сынаумен танымал болды – «командалық оқыту, бағдарламаланған оқыту, оқу бағдарламасын реформалау және білім беру теледидары». Ол Гарвардтағы әлеуметтік ғылымдар мен гуманитарлық ғылымдардағы басқа факультеттермен байланыстар орнатты. Ол сонымен қатар ұлттық деңгейде де кең құрметке ие болды, көптеген маңызды комитеттерде, жұмыс топтарында және кеңестерде қызмет етті (Rury 2017). Оның қызметі Гарвардты басқа білім беру мектептерінен ерекшелендірді. Кеппел ұлттық лидер ретінде кеңінен танылып, көптеген комитеттерде, жұмыс топтарында және кеңестерде қызмет етті. 1962 жылы президент Джон Ф. Кеннеди (1940 жылғы Гарвард түлегі) Кеппелді Білім беру комиссары етіп тағайындады, бұл қызметте Кеппелдің лидерлік қабілеттері мен әлеуметтік сезімталдығы оны өте ықпалды етті. 1965 жылы Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамтамасыз ету департаменті құрылғанда Кеппел Білім беру жөніндегі көмекші хатшы болды. Ол азаматтық құқықтарды белсенді түрде қолдады және 1965 жылғы Бастауыш және орта мектептер туралы заңның (ESEA) негізгі авторы болды. Осы заңның I тармағы кедей немесе мүңкісіз балаларды оқытатын мектептерге қаржы жәрдемі көрсетуге арналған. Чикагодағы дау-дамайдың салдарынан Кеппел 1966 жылы отставкаға кетті, оның орнына Кеппелдің реформалық бағыттарын бөліскен Харольд Хоу II келді. Ол сонымен қатар жоғары білім беру мекемелері туралы заң, еңбек күшін дамыту және оқыту туралы заң, кітапхана қызметі туралы заңның қабылдануына да ықпал етті. Президент Линдон Б. Джонсон 1965 жылы Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамтамасыз ету департаментін кабинет деңгейіндегі кеңсеге көтергенде, Кеппел білім беру жөніндегі көмекші хатшы болды. Кеппел 1965 жылғы 15 қазанда Time журналының мұқабасында бейнеленді. ESEA білім беруге федералдық ықпалды едәуір кеңейтті. Оның ниеттері мақтауға лайық болғанымен, Форд қоры сияқты жеке қоры мен білім берудің жетекші мектептеріндегі прогрессивті реформаторлар қолдаған өзгерістері мектептің үлгеріміне кері әсер етті. 1983 жылы Білім берудегі үздіктер жөніндегі ұлттық комиссия 1964 жылдан бастап 14 жыл бойы SAT баллдары жыл сайын төмендегенін және «17 жастағы балалардың шамамен 40 пайызы жазбаша материалдардан қорытынды шығара алмайтынын» анықтады (Gardner 1983). Федералдық үкіметтен кеткеннен кейін Кеппел General Electric және Time Inc. бірлескен кәсіпорны General Learning Corporation бас директоры болды. Кейін ол Нью-Йорк қаласының жоғары білім беру кеңесінің төрағасының орынбасары және Аспен институтының директоры болып қызмет етті. Ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болды. 1977 жылы Кеппел Гарвард университетіне аға оқытушы ретінде оралды және өмірінің соңына дейін сабақ берді. Музейлер мен кітапханалар институтына қоғамдық кітапхана деректерін уақтылы және дәл есептегені үшін берілетін Кеппел сыйлығы оның құрметіне аталды.
Keppel was born in New York City and attended the Groton School in Massachusetts. He entered Harvard University in 1934 where he received a bachelor's degree in English literature in 1938. He spent the next year in Rome where he dabbled in sculpture and art studies at the American Academy in Rome. Returning to the States after the year and was named assistant dean of education (for freshmen) at Harvard University. During World War II, Keppel was secretary of the Joint Army Navy Committee on Welfare and Recreation in Washington, D. C. He later entered the U. S. Army's Information and Education Division. Following the war, Keppel returned to Harvard where was appointed assistant to the provost. Harvard President James Bryant Conant was so impressed with Keppel's magnetic personality and enthusiasm that he appointed him dean of the Harvard Graduate School of Education in 1948, though Keppel still had only an A. B. degree. At age 32, Keppel became the youngest Harvard dean in history. During his fourteen years as dean, the School of Education more than quadrupled in size, applications increased tenfold, and the endowment swelled to over $9 million. An advocate for the progressive education movement, Keppel was especially known for testing reform ideas like "team teaching, programmed learning, curricular reform, and educational television he forged ties to other departments in the social sciences and humanities at Harvard. He was a widely respected leader nationally as well, serving on a number of important committees, task forces and councils." (Rury 2017). His practices set Harvard apart from other schools of education. Keppel was widely respected as a national leader and served on numerous committees, task forces, and councils during his tenure. In 1962 President John F. Kennedy (Harvard Class of 1940) appointed Keppel Commissioner of Education, a post in which Keppel's leadership skills and social sensibilities made him highly influential. When the Department of Health, Education, and Welfare was created in 1965 Keppel became Assistant Secretary for Education. He was an aggressive advocate for civil rights and was the principal architect of the Elementary and Secondary School Act of 1965(ESEA). Title I of this act is devoted to providing funds for schools teaching poor or disadvantaged children. In consequence of a controversy in Chicago, Keppel resigned in 1966 and was replaced by Harold Howe II, who shared Keppel's reformist agenda. He is also credited with influencing the passage of the Higher Education Facilities Act, the Manpower Development and Training Act, and the Library Services Act. When President Lyndon B. Johnson elevated the Department of Health, Education, and Welfare to a cabinet level office in 1965, Keppel became the assistant secretary of education. Keppel was featured on the cover of Time magazine on October 15, 1965. ESEA greatly expanded federal influence on education. While its motives were praiseworthy, its transformations, supported by private foundations like the Ford Foundation and progressive reformers in leading schools of education, had a negative effect on school performance. The National Commission on Excellence in Education in 1983 found that SAT scores declined every year for 14 years from 1964, and that "nearly 40 percent of 17 year olds could not draw inferences from written materials." (Gardner 1983). After leaving the federal government, Keppel became chief executive officer of the General Learning Corporation, a joint venture between General Electric and Time Inc. He later served as vice chair of the New York City Board of Higher Education and director of the Aspen Institute. He was a member of the American Academy of Arts and Sciences. In 1977, Keppel returned to Harvard University as a senior lecturer where he continued teaching until his death. The Keppel award for the timely and accurate reporting of public library data to the Institute of Museum and Library Services was named in his honor.