Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирланд текті ер адамға берілетін есім.
Masculine given name of Irish origin
Лиам ирландша Uilliam немесе ежелгі германша William есімінің қысқартылған түрі.
Liam is a short form of the Irish name Uilliam or the old Germanic name William.
Этимология
Бастапқы атау екі көне неміс тіліндегі элементтердің қосылуынан пайда болған: вилла ("ерік" немесе "қаулы") және хельма ("қалқан"). Бұл элементтердің үйлесімі "еріктің қалқаны" немесе "қорғаушы" деген мағынаны береді. Франк империясы бөлінген соң, атау әр аймақта өзгеріп дамыды. Солтүстік Францияда Виллахелм алдымен "Виллем" болып, кейін Норман және Пикард тілдерінде "Виллаум", ал Иль-де-Франс француз тілінде "Гийом" түріне айналды. Нормандық түрін ағылшындар одан әрі дамытып, бүгінгі таныс "Уильям" формасына жеткізді.
The original name was a merging of two Old German elements: willa ("will" or "resolution"); and helma ("helmet"). The juxtaposition of these elements effectively means "helmet of will" or "guardian". When the Frankish Empire was divided, the name developed differently in each region. In Northern Francia, Willahelm developed first into "Willelm" and then into "Willaume" in Norman and Picard, and "Guillaume" in Ile de France French. The Norman form was further developed by the English into the familiar modern form "William".
Шығу тегі
1066 жылға дейін Виллахелм және Гильям есімдері Англияда белгілі болғанмен, сакстар Нормандия герцогы Гильяммен байланыс жасағанда, бұл есім "сырттан келген" деп есептелді. Норманд жаулауы ағылшын есімдеріне зор әсер етті. Көптеген, тіпті көптеген саксон есімдері, мысалы Этельред, француз есімдерінің көптеп келуінен кейін жоғалып кетті. Корольдік сарайда Ален, Гай, Реджинальд және Уильям сияқты есімдер жиі айтылатындықтан, оларды ағылшындар, уэльстіктер және, әрі қарай, ирландтар тез қабылдады. Бір буын ішінде "жаңа" есімдер толығымен сіңіп, отандық есімдер саналды, ал олардың түрленген формалары бірге дамып, гүлденді. Уэльсте Уильям және Гвилим есімдері де танымал болды, сондай-ақ Wil және Gwil сияқты қысқаша формалары да, және әр ауылда өзінің Гвилим Уильямсы болды (соңғы "s" "ұлы" немесе "тілегі") білдіретін). Нормандтардың Ирландияны жаулап алуы бір ғасыр бұрын Англияны жаулап алумен ұқсас үлгіде жүрді. Бір буын ішінде ирландтық Уиллиам есімі Уильяммен бірге қолданыла бастады, екеуінің де қысқаша түрі Лиам болды. 18 ғасырдың соңына дейін Лиам Ирландиядан тыс жерлерде дерлік белгілі болған жоқ. 1850 жылдардың ортасында, қатаң аштықтан қашу үшін бір жарым миллионнан астам адам Ирландияны тастап кетті, содан бері ирланд есімдері кеңінен естіле бастады. Лиам Англия мен Уэльстегі жеке есім ретінде 1932 жылдан басталады, бірақ ол негізінен ирланд тегінен шыққан отбасыларға ғана тән болды. 1955 жылы әр 10 000 баланың екеуінде осы есім тіркелді, және 1975 жылға дейін осы көрсеткішті сақтап тұрды, содан кейін 10 000 баланың төртеуіне дейін өсті.
Although the names Willahelm and Guillaume were well known in England before 1066, through Saxon dealings with Guillaume, Duc de Normandie, it was viewed as a "foreign" name. The Norman Conquest had a dramatic effect on English names. Many if not most Saxon names, such as Ethelred, died out under the massive influx of French ones. Since the Royal Court now rang with names such as Alain, Guy, Reginald and William, they were quickly adopted by the English, the Welsh, and eventually the Irish. Within a generation, the "new" names had become so completely assimilated that they were regarded as homegrown, and variant forms evolved and thrived alongside one another. In Wales, both William and Gwilym became popular, as did the short forms Wil and Gwil, and almost every village had its own Gwilym Williams (the final "s" represented "son of" or "descendant of"). The Norman conquest of Ireland followed a similar pattern to that of England a century earlier. Within a generation, the Irish Uilliam was found alongside William, and the short form of both was Liam. Until the end of the 18th century, Liam was virtually unknown outside Ireland. In the mid 1850s, over a million and a half people left Ireland to escape the catastrophic great famine and, from then on, Irish names were heard everywhere. Liam as an independent name in England and Wales dates from 1932, but it was mainly confined to the families of Irish descent. By 1955, it was recorded for two boys in every 10,000, a figure it maintained until 1975, when it rose to four per 10,000.