Кіріспе
Кадиевка (Кадіївка) немесе Стаханов (Lang ru) – Украинаның шығысындағы Донбас аймағындағы, Луганск облысы, Алчевск ауданындағы қала. Кадиевка қалалық бірлестігінің орталығы. Қала Комышуваха өзенінің жағасында орналасқан, ол Луганның оң саласы. Украина 2016 жылы қаланы Кадиевка деп атады және осы атаумен қолданады, бірақ 2014 жылдың басынан бері Украина қала бақылауын жоғалтқан. 2022 жылғы аннексиялық референдумнан кейін Ресей Луганск облысының барлық аумағын, соның ішінде Стахановты (Кадиевканы) өздерінің Луганск Халық Республикасының (ЛПР/ЛНР) құрамына қосты деп мәлімдеді. Кадиевканың халқы шамамен… Ресей қаланы танымал кеңес шахтері Алексей Стахановтың құрметіне Стаханов деп атауын сақтап, қалалық барлық табельдерде осы атау қолданылады.
Kadiivka (Кадіївка) or Stakhanov (Lang ru), is a city in Alchevsk Raion, Luhansk Oblast, Donbas, eastern Ukraine. Residence of Kadiivka urban hromada. It is located on the Komyshuvakha River, a right tributary of the Luhan. Ukraine renamed the city Kadiivka in 2016, and refers to the city by this name, however Ukraine has not controlled the city since early 2014. Following their 2022 annexation referendum, Russia claimed the entire Luhansk Oblast, including Stakhanov (Kadiivka), as part of their Lugansk People's Republic (LPR / LNR). Kadiivka's population is approximately Russia maintains the name Stakhanov, after the famous Soviet miner Alexei Stakhanov, and all city signage remains in the name of Stakhanov.
Шығуы мен аты
Кадиевканың бастауы XIX ғасырдың ортасында Шубинка елді мекенінде, аймақта көмір өндіру дамыған кезде басталған. 1978 жылдың 15 ақпанында қала атақты совет кеншісі Алексей Стахановтың есімімен Стаханов (Стаханов; Lang ru) деп аталды, ол өз мансабын осы жерден бастаған еді. 2016 жылдың 12 мамырында Украинаның Жоғарғы Радасы декоммунизация заңдарының нәтижесінде қаланың атын қайта Кадиевкаға өзгерту туралы дауыс берді. Алайда, Луганск Халық Республикасы бұл шешімді мойындамады және Стаханов атын сақтап қалды, сондықтан атаудың өзгеруі тек символдық және саяси мағынаға ие болды. 1930 жылдың қыркүйегінен бастап елді мекенде жергілікті газет жарық көреді. 1919 жылы қаланың халқы 38 000 адамды құрады. Кадиевка 1932 жылы қала мәртебесін алды. 1940 жылға қарай Кадиевканың халқы 95 000-ға жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала 1942 жылдың шілдесінен 1943 жылдың қыркүйегіне дейін неміс әскерлерімен басылып алынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кадиевкада неміс тұтқындары үшін совет еңбек лагері жұмыс істеді. 1944 жылдың қарашасында үш аудан (қалалық округтік кеңестер) құрылды: Ильичевский, Брянский және Голубивский. 1950 жылдары қала құрамында кейіннен Брянка, Первомайск және Кировск қалаларына бөлінген елді мекендер болды. 1978 жылы қала Алексей Стахановтың құрметіне қайта аталды, ол өзінің инновациялық жұмыс әдістерін қолданып, көмір өндірудің жаңа рекордын орнатып, Стахановтық қозғалыстың пайда болуына ықпал еткен советтік көмірші еді.
2014-2022 жылдар аралығы
2014 жылдан бастап Кадиевка, Донбастың қалған бөлігі сияқты, Евромайданның салдарына тап болды. 2014 жылдың сәуірінен бастап Ресейге жақтас сепаратистер Украинаның оңтүстік және шығыс бөліктерін басып ала бастады. 2014 жылдың сәуір және мамыр айының басында Луганск және оның айналасындағы аймақтар, оның ішінде Кадиевка, Ресейдің қолдауымен жарияланған Луганск Халық Республикасының (ЛНР/ЛХР) күштері басып алды. 2014 жылдың мамырында Донбасс мәртебесі жөніндегі референдумдар өтті. Референдумдардың нәтижесінде Украинадан Донецк және Луганск халық республикаларына қосылу үшін үлкен көпшілік дауыс берді, бірақ бұл референдумдар Батыс елдері тарапынан айыпталды және халықаралық мойындылық алмады. 2014 жылдың күзінде Кадиевканы бақылаған сепаратист лидері Павел Дремовтың қатысуымен, аймақтың Луганск Халық Республикасының құрамында дербес «Казак Республикасы» болуы мүмкіндігі талқыланды. ЛНР құрамында болса да, Дремов және оның жасағы ЛНР билігіне ең қарсы шыққандардың бірі болды. Дремов 2015 жылдың соңында көлік жарылысында қаза тапқаннан кейін, дербес «Казак Республикасы» құру мүмкіндігі толықтай жойылды. 2016 жылдан 2022 жылға дейін Стаханов соғыс қимылдарының белсенді ошағы болған жоқ. ЕҚЫҰ 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі алдында қаладан шығып кетті.
was taken over by Russian backed forces of the self proclaimed Luhansk People's Republic (LPR / LNR). In May, the 2014 Donbass status referendums were held. The referendums returned an overwhelming majority vote to cede from Ukraine into the Donetsk and Lugansk People's Republics, however they were condemned by the west, and did not obtain international recognition. In autumn 2014, with separatist leader Pavel Dremov controlling Kadiivka, there was talk of the area being a breakaway 'Cossack Republic' within the breakaway Luhansk People's Republic. While remaining a part of the LPR, Dremov and his militia were among the most outspoken against LPR authorities. Any possibility of a breakaway 'Cossack Republic' ended with Dremov's death in a car explosion in late 2015. From 2016 until 2022, Stakhanov was not an active scene of war. The OSCE left the city shortly before the 2022 Russian invasion of Ukraine began.
2022 жылы
2022 жылдың ақпан айында Украинаға Ресейдің басып кіруінен кейін Кадиевка маңызды, бірақ екінші дәрежелі аймаққа айналды. 2022 жылы Ресейдің Вагнер тобының Кадиевкада ірі базалары болғандығы және олар украин күштерінің шабуылдарына жиі ұшырағандығы хабарланды. 2022 жылдан бері Кадиевка қаласы украиндық артиллериялық оққа түсті, нәтижесінде көптеген бейбіт тұрғындар зардап шекті және қаза болды. Кадиевканың экономикасы үздірілген соғыс салдарынан ауыр зардап шекті, қазіргі уақытта қандай кәсіпорындар жұмыс істеп жатқаны белгісіз.
География
Кадиевка Первомайск қаласының солтүстігінде және Алчевск қаласының оңтүстігінде орналасқан. Аймақ бұл өңірдегі кен өндіру және табиғи ресурстардың көптігімен дәстүрлі түрде белгілі.
Демография
2001 жылғы Украина халық санағы мәліметтері бойынша Кадиевка қаласының этникалық құрамы: украиндықтар – 46,1%, орыстар – 50,1%, белорустар – 1%, басқалары – 2,9%. Қолданылатын тілдер: орыс тілі – 85,3%, украин тілі – 13,0%, белорус тілі – 0,1%, армян тілі – 0,1%.