Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз банкті тонаушы (1889–1912)
French bank robber (1889–1912)
Октав Гарнье (25 желтоқсан 1889 – 14 мамыр 1912) – француз анархисі және танымал Бонно тобының негізін қалаушы мүшесі.
Octave Garnier (25 December 1889 – 14 May 1912) was a French anarchist and founding member of the infamous Bonnot Gang.
Өмір
1889 жылы Рождество күні Фонтенбло қаласында туған Гарнье ерте жасында қасапшы және нан пісіруші болып жұмыс істеді. Ол он үш жасында ұрлыққа қолы соғып, он жеті жасында алғаш рет түрмеге отырды. Гарнье кейін "түрме мені одан да бүлікшіл етті" деп жазды. Түрмеден босатылғаннан кейін, Гарнье анархизмге бет бұрмас бұрын, кәсіподақ синдикализмімен және революциялық саясатпен айналысып, кейін олардан көңілі тоймады. Түрмеде тағы екі рет отырғаннан кейін (біреуі шабуыл үшін), Гарнье 1910 жылы Франция әскеріне шақырудан қашу үшін Бельгияға қашты. Шетелде ол анархист достарынан ұрлық жасау және жалған ақша шығару өнерін үйренді. 1911 жылдың сәуір айында Гарнье және оның серіктесі Мари Вуиллемин Роменвильге көшіп, болашақ топ мүшелері Раймонд Каллемин, Жан Де Бо, Эдуард Каруй және "Анархия" журналының сол кездегі редакторы Виктор Кибалчичпен бірге тұрды. Осы топта Гарньедің саяси көзқарастары заңсыздыққа, неміс философы Макс Штирнердің ықпалымен пайда болған жекешіл анархизмнің радикалды түріне қарай күшейді. "Анархия" журналы ішінде идеологиялық даудан кейін Гарнье мен Вуиллемин Парижге көшіп, Шар, Марин және Сергидегі ереуілдерге қатысып, навик ретінде жұмыс істей бастады. Күн көру үшін ұрлықпен айналысып, өміріне риза болмай, одан да ірі ұрлықтар жасау армандады. Осы кезде Гарнье Каллеминмен ақылдасып, анархистік топтың қызметін жоспарлай бастады – бұл топ баспасөзде алдымен "Автомобиль бандиттері", кейін "Бонно тобы" деп танылды.
Born in Fontainebleau, Seine et Marne on Christmas Day 1889, Garnier worked as a butcher and baker at an early age. He took up theft at the age of thirteen and had served his first prison term by age seventeen. Garnier later wrote, "prison had made me even more rebellious." Following his release from prison, Garnier dabbled in, and then became disillusioned with, both union syndicalism and revolutionary politics before turning to anarchism. Following two additional stints in prison (one for assault), Garnier fled to Belgium in 1910 to avoid France's military draft. Abroad, he learned the art of burglary and counterfeiting from anarchist associates. In April 1911, Garnier and his partner Marie Vuillemin moved to Romainville to live with future gang members Raymond Callemin, Jean De Boe, and Edouard Carouy as well as Victor Kibalchich, then editor of l'Anarchie. Within this group, Garnier's political sympathies grew rapidly towards illegalism, a radical form of individualist anarchism that was heavily influenced by German philosopher Max Stirner. Following an ideological split within l'Anarchie, Garnier and Vuillemin moved to Paris and he began work as a navvy, participating in strikes at Chars, Marin, and Cergy. Working as a burglar on the side to make ends meet, he was unhappy with his lot and dreamed of bigger heists. It was at this point that Garnier, in consultation with Callemin, began to plan the activities of an anarchist gang – a group that would be known in the press as first, "The Auto Bandits", and later, "The Bonnot Gang".
Ноген-сюр-Марнда қайтыс болғандар
1912 жылғы 14 мамырда Гарнье мен Рене Валет Ногент-сюр-Марн қаласындағы олардың жасырынған үйіне полиция шабуыл жасағанда француз билігімен атыста қаза тапты. Жеті 9 мм-лік Браунинг жартылай автоматты мылтығы және екі ұзын стволды Маузер мылтығымен қаруланған екі заңсыз адам жалға алынған үйдің ішінде бекініп, 50 детектив, Парижден 250 полицей, Республика гвардиясы және Ногенттен 400 зуавқа қарсы тұрды. Алты сағатқа созылған қақтығыс кезінде Валет пен Гарнье 10 000 ұрланған франкты өртеп жіберді, бірақ армияны сыртта ұстап тұруға тырысты. Түн ортасында қарақшыларды алып тастауға сәттілік болмаған француз билігі үйге бір жарым килограмм мелинит орналастырды. Нәтижесінде болған жарылыс ғимараттағыларды есінен айырды, содан кейін Гарнье оң жақ жақсырғысына 9 мм-лік оқпен атып өлтірілді. Екеуі де белгісіз жерге жерленді. Полиция Гарнье денесінен тапқан естеліктерінде оның қылмыстық әрекеттері түсіндіріліп, былай делінген: "Осы себептерге байланысты ғана мен бүлік көтердім, өйткені мен осы заманғы қоғамның өмірін қаламаймын, күтіп, тірі болмай өлуді де қаламаймын, сондықтан мен өзімді барлық құралдармен қорғадым."
On 14 May 1912 Garnier and René Valet were killed in a shootout with French authorities when their safe house in Nogent sur Marne was raided by police. Armed with seven 9 mm Browning semi automatics and two long barreled Mausers, the two outlaws, who had barricaded themselves inside the rental house, faced 50 detectives, 250 police from Paris, Republican Guards, and 400 Zouaves from Nogent. As the six hour stand off stretched on, Valet and Garnier burned 10,000 stolen francs but managed to hold back the army outside. At midnight, having failed to remove the bandits, French authorities succeeded in positioning one and a half kilograms of melinite in the house. The resulting explosion rendered the structure's inhabitants unconscious, and Garnier was then executed by a 9 mm shot to the right temple. Both men were buried in unmarked graves. A memoir, found by police on Garnier's body, explained his criminal activities and summed up: "It's for all these reasons that I rebelled, it's because I didn't want to live this life of present day society, because I didn't want to wait and maybe die before I'd lived, that I defended myself against the oppressors with all the means at my disposal "