Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эрнест II (шамамен 1007 – 17 тамыз 1030) – 1015 жылдан 1030 жылға дейін Швабия герцогы болды. Бабенберг әулетінен шыққан ол, Эрнест I мен Швабияның Гизеласының ұлы еді. Эрнест, ағасы Эрнесттің 1015 жылы қайтыс болуынан кейін герцог атанды. Ол кәмелетке толмағандықтан, герцогтік билік регенттік кеңесімен жүргізілді. Алғашында анасы Гизела регенттік лауазымын атқарды, кейін оның орнына Эрнесттің ағасы Поппо, Трир архиепископы келді. 1024 жылы Гизеланың күйеуі Конрад, олар 1016 жылы үйленген, Германия королі болып сайланды. Конрад Эрнестпен қарым-қатынаста жомарт болғанымен, көп ұзамай герцог пен оның әкесі арасында келіспеушіліктер туды. Эрнест Германия корольдерінің Швабия үкіметіне наразылық білдірді. Екеуі де баласыз қалған Бургундия патшалығының билеушісі Рудольф III қайтыс болғаннан кейін таққа таласушылар бола алатын. Гизеланың анасы Герберга, корольдің қарындасы болды, және Конрад пен Эрнест екеуі де Рудольфтің болашақ мұрагері болуды қалады. 1025 жылы, әлі жас болған Эрнест Конрадқа қарсы көтеріліс ұйымдастырды. Алайда, 1026 жылы Конрад қарсылықты жеңіп, Эрнест ақыры мойынсұнып, Кемптен аббаттығын иеленді. 1026-1027 жылдардағы Конрадтың Италияға жасаған жорығы кезінде Эрнест оппозицияға қосылып, Конрадқа қарсы қайтадан көтерілді. Швабияның жергілікті билеушілерінің оны қолдамауы оның жеңілісіне себеп болды. Ол тұтқындалды. Гизела, Конрадты ұлына қарсы қолдағанына қарамастан, оның толық жеңіліске ұшырауына жол бергісі келмеді; нәтижесінде Эрнест герцог лауазымында қалды, бірақ ол түрмеде отырғанда Гизела герцогтікті басқарды. 1028 жылы Конрадтың ұлы Генрих патша болып жарияланды, және Эрнест өзінің вассалы Кибургтың Вернерінен бас тартса, герцогтік ұсынылды. 1030 жылғы Пасха жиынында Эрнестке Конрадтың жауларын жоятын болса, тағы да осы ұсыныс жасалды. Эрнест бұған бас тартты, әсіресе досы Вернер фон Кибургқа қарсы шығуы оның соңғы құлдырауына әкелді. Ол герцог лауазымынан алынып, императорлық қара тізімге енгізілді. Бірнеше айдан кейін Эрнест пен Вернер Қара Орманда граф Манегольдтың әскерлерімен шайқаста қаза тапты. Эрнест Констанц соборында жерленді. Швабия герцогтігі оның інісі Германға өтті.
Ernest II (c. 1007 – 17 August 1030) was Duke of Swabia from 1015 to 1030. A member of the House of Babenberg, he was the son of Ernest I and Gisela of Swabia. Ernest became duke following the senior Ernest's death in 1015. Since he was a minor, the duchy was governed by regency. At first his mother Gisela assumed the position of regent; she later gave way to Ernest's uncle Poppo, Archbishop of Trier. In 1024 Gisela's husband Conrad, whom she had married in 1016, was elected King of Germany as Conrad II. Although Conrad was generous in his relations with Ernest, contentious issues soon split the duke and his stepfather. Ernest resented the power of the German Kings over Swabia. Both men also were potential claimants to the Kingdom of Burgundy once its childless ruler, Rudolph III, died. Gisela's mother was Gerberga, a sister of the king, and both Conrad and Ernest wished to become Rudolph's eventual successor. In 1025 Ernest, who was still relatively young, entered into rebellion against Conrad. By 1026, however, Conrad had defeated the resistance and Ernest eventually submitted, gaining the abbey of Kempten as a fief. During Conrad's Italian expedition of 1026 1027, Ernest joined the opposition and rebelled against Conrad again. The refusal of the local Swabian rulers to support him caused his defeat. He was forced to surrender and was imprisoned. Gisela, despite supporting Conrad against her son, did not wish for him to be entirely humiliated; as a result Ernest remained duke, although Gisela probably governed the duchy while he remained imprisoned. In 1028, Conrad's son Henry was crowned king, and Ernest was offered his duchy if he would give up his vassal Werner of Kyburg. At the Diet of Easter 1030 Ernest was again extended the offer, if he would crack down on the enemies of Conrad. Ernest's refusal to do so, especially against his friend Werner von Kyburg, resulted in his final downfall. He was deposed as duke and placed under imperial ban. A few months later, both Ernest and Werner were killed while battling troops of Count Manegold in the Black Forest. Ernest was buried at Konstanz Minster. The Duchy of Swabia passed to his younger brother Herman.