Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоридадағы маяқ, АҚШ
Lighthouse in Florida, US
Сент-Джозеф Пойнт маяғы – қазіргі Порт-Сент-Джо қаласының солтүстігіндегі Флорида штатының материгінде орналасқан маяқ, ол Сент-Джозеф шығанағының кіреберісінен Сент-Джозеф нүктесіне қарап тұрды. Сент-Джозеф шығанағы Сент-Джозеф түбегімен қоршалған, ол материктен батысқа қарай шамамен үш миль (5 км) Сан-Блас мүйісіне дейін, содан кейін солтүстікке қарай 15 миль (24 км) Сент-Джозеф нүктесіне дейін созылады. Бұл аймақтағы бұрынғы маяқ Сент-Джозеф шығанағының маяғы болған.
The St. Joseph Point Light was a lighthouse on the mainland north of present day Port St. Joe, Florida, across the entrance to St. Joseph Bay from St. Joseph Point. St. Joseph Bay is enclosed by St. Joseph Peninsula, which runs west some three miles (5 km) from the mainland to Cape San Blas, and then northerly 15 mile (24 km) to St. Joseph Point. An earlier light in the area was the St. Joseph Bay Light.
Сент-Жозеф шығанағының жарығы
Сент-Джозеф шығанағы – АҚШ-тың Мексика шығанағының жағалауындағы ең жақсы табиғи портердің бірі, ал Сент-Джозеф қаласы 1836 жылы оның жағалауында құрылды. Қалай болғанда да, қалаға ешқандай өзен құйып жатқан жоқ. Апалачиколадан шығарылатын жүктердің бір бөлігін иелену үшін Сент-Джозефтен Апалачикола өзеніне дейін екі теміржол салынды, оның ішінде Вимико көлі және Сент-Джозеф каналы мен теміржолы болды. Сондай-ақ 1836 жылы Флорида территориясының заң шығару кеңесі Конгреске Сент-Джозеф шығанағына кіреберісті белгілеу үшін маяк орнату туралы өтініш жасады. Сент-Джозеф шығанағының маяғы бекітілді және 1839 жылдың басында пайдалануға берілді. Маяк – 17 метр биіктіктегі, 15 шам мен 50 метрлік биіктіктегі 15 шамдармен жарық беретін ақ түсті конусты кірпіш мұнара еді. Осы уақыт аралығында Сент-Джозеф қаласы гүлденіп, 1838 жылы Флориданың алғашқы конституциясын жазу үшін конвенция өткізді. Бірақ 1841 жылы бір кеме Сент-Джозефке сары қызыл ауруын әкелді. Бұл ауру көптеген адамдардың өліміне себеп болды және қалғандарын қаладан қашуға мәжбүр етті. 1843 жылы үлкен толқынмен келген дауыл қаланы қиратты. Бұл орын 50 жылдан астам уақыт бойы тастамалған күйде қалды. 20-шы ғасырда Порт-Сент-Джоэ қаласы ескі Сент-Джозефтің орнынан солтүстікке қарай 3 шақырым жерде салынды. 1842 жылы Сент-Джозеф шығанағындағы маяқты жабу туралы петиция ұсынылды, бірақ ол 1847 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін маяқтың шамдары мен басқа жабдықтары жаңа Сан-Блас маяғына көшірілді. Ескі Сент-Джозеф шығанағындағы маяқ 1851 жылы суға кетіп жоқ болды.
St. Joseph Bay is one of the best natural harbors on the Gulf Coast of the United States, and the town of St. Joseph was founded in its shores in 1836. Unfortunately for the town, no rivers flow into St. Joseph Bay. In an attempt to capture some of the freight that shipped out of Apalachicola, two railroads were constructed from St. Joseph to the Apalachicola River, including the Lake Wimico and St. Joseph Canal and Railroad. Also in 1836, the Legislative Council of the Territory of Florida petitioned Congress for a lighthouse to mark the entrance to St. Joseph Bay. The St. Joseph Bay lighthouse was approved, and was erected on St. Joseph Point, at the end the St. Joseph Peninsula, entering service in early 1839. The lighthouse was a 55 feet (17 m) white conical brick tower, with 15 lamps with reflectors at a height of 50 feet (15 m). In the meantime the town of St. Joseph had boomed, and hosted the 1838 convention to draft Florida's first constitution. However, in 1841 a ship brought yellow fever to St. Joseph. The disease killed many, and caused others to flee from the town. In 1843 a hurricane with a large storm surge destroyed the town. The site was abandoned for more than 50 years. In the 20th century the city of Port St. Joe was established about two miles (3 km) north of the site of old St. Joseph. A petition was submitted in 1842 to close the St. Joseph Bay lighthouse, but it remained in service until 1847, when the lighthouse lantern and other equipment were moved to the new Cape San Blas lighthouse. The old St. Joseph Bay lighthouse was washed away in 1851.
Сент-Джозеф нүктесі (Бейкон-Хилл) жарығы
Сент-Джозеф шығанағындағы қызмет белсенділігінің артуы және Сент-Джозеф түбегіндегі қауіпті сулар Сент-Джозеф шығанағына кіреберістегі шамды қайта жандандыру туралы шақыруларға әкелді. Маяк кеңесінің бірнеше ұсынысынан кейін, Конгресс 1898 жылы жаңа маяк құрылысын мақұлдады. Маяк кеңесі жаңа шамды құрлықтағы Бикон-Хиллге орналастыруға шешім қабылдады. Жаңа шамның ресми атауы – Сент-Джозеф шам станциясы. Ол сонымен қатар Бикон-Хилл шамдары деп те белгілі болды, ал қазір Жағалау күзетшілері оны Сент-Джозеф Пойнт шамдары деп атайды. (Айта кетейік, Сент-Джозеф шығанағындағы шам Сент-Джозеф нүктесінде орналасқан, ал Сент-Джозеф Пойнт шамдары құрлықта орналасқан.) Жаңа шам станциясы 1902 жылы аяқталды. Бикон-Хиллдегі шам станциясы екі шамнан тұрды. Арқадағы шам – төртбұрышты ағаш үй, тік төбесінде шам орнатылған. Алдыңғы шам – артқы шамнан теңізге қарай 600 фут (183 м) қашықтықта орналасқан ағаш пирамидалық мұнара. Үй жерден көтеріңкі орналасқан, ал үйдің астында жұмыс және қойма бөлмелері болды. Кейіннен оның астыңғы бөлігі толығымен жабылып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аймақтағы жағалауды күзеткен әскерлерге казарма ретінде пайдаланылды. Бастапқы жылдары шам станциясы өте шалқарыңқы болды, себебі ең жақын қала 14 миль (23 км) қашықтықта орналасқан. 1960 жылы шам темір мұнараға көшірілді. Жаңа шамда 24 метр биіктікте линзасы бар шам орнатылған. Ескі маяк 300 долларға сатылып, үш шақырым жердегі фермаға көшірілді, онда ол алдымен тұрғын үй, содан кейін қора ретінде пайдаланылды. 1978 жылы үй иесі ауысып, Симмонс Байоға көшірілді, онда ол қайта жаңартылып, қазір жеке тұрғын үй ретінде пайдаланылуда.
Increasing activity in St. Joseph Bay, and the dangerous waters around St. Joseph Peninsula, led to calls for reactivation of a light for the entrance to St. Joseph Bay. After several recommendations from the Lighthouse Board, Congress approved a new lighthouse in 1898. The Lighthouse Board decided to place the new light at Beacon Hill on the mainland. The official name for the new light was St. Joseph Light Range Station. It was also known as the Beacon Hill Light, and is now called the St. Joseph Point Light by the Coast Guard. (Note that the St. Joseph Bay Light was on St. Joseph Point, while the St. Joseph Point Light is on the mainland.) The new light station was completed in 1902. The light station at Beacon Hill consisted of two lights. The Rear Range Light was a square wooden house with a hip roof and the lantern at the peak of the roof. The Front Range Light was a wooden pyramidal tower 600 feet (183 m) seaward of the Rear Range Light. The house was raised above the ground, and the area under the house had work and storage rooms. The under part was later completely enclosed and used as barracks for troops who patrolled the shore in the area during World War II. The light station was very isolated in the early years, as the nearest town was 14 mile (23 km) away. In 1960 the light was moved to a skeletal steel tower. The new light has a lamp with a lens at a height of 78 feet (24 m). The old lighthouse was sold for $300 and moved three miles to a farm, where it was used first as a residence and then as a barn. In 1978 the house changed hands and was moved to Simmons Bayou, where it was restored and is now used as a private residence.