Пәкістан Қарулы Күштерінің Бірлескен Бас Штабы Комитеті

Кіріспе

Пәкістан Қарулы Күштерінің әкімшілік органы – Біріккен штаб басшылары комитеті (БШКК); ол Пәкістанның азаматтық үкіметіне, Ұлттық қауіпсіздік кеңесіне, Қорғаныс министріне, Пәкістан Президентіне және Премьер-министріне маңызды әскери және әскери емес стратегиялық мәселелер бойынша кеңес беретін біріктірілген Пәкістан Қарулы Күштерінің жоғары ранкті әскери басшыларының әкімшілік органы болып табылады. Ол заңмен белгіленген және төрағадан, Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштерінің басшыларынан тұрады: бәрі де Президенттің, Премьер-министрдің кеңесі бойынша тағайындалған төрт жұлдызды офицерлер. Төраға Пәкістанның Қарулы және Қорғаныс қызметтерінің үш тармағының басшыларынан ағалық және еңбектеріне қарай таңдалады. Әрбір қызмет басшысы, Біріккен штаб басшылары комитетінің міндеттерінен бөлек, өз міндеттерін тікелей Қорғаныс министрлігіне орындайды. Комитетке төрт жұлдызды офицер басшылық етеді, ол Біріккен штаб басшылары комитетінің (CJCSC) төрағасы болып тағайындалады. Біріккен штабтың бас кеңсесі Равалпиндиде, Әскери-теңіз күштері, Әуе күштері, Бас штабтың бас кеңселеріне жақын орналасқан. Біріккен штаб басшылары комитеті әрбір қызметтен келген барлық әскери қызметшілерден құралған, олар төрағаға әскери күш-жігерді үйлестіруге көмектеседі.

Алғашқы жылдары: 1950 жылдар71

1950 жылдардың басында бірлескен штаб комитетін құру туралы ұсыныстар үкіметке жіберілді, бірақ Әскери-теңіз күштері армияның басымдығына ұшырауы мүмкін деген қорқынышпен оған қарсылық көрсетті. 1965 жылы Үндістанмен болған соғыстан кейін Пәкістан әскерінің күші артып, саяси ықпалы күшейді. Бірақ бірлескен үйлестіру механизмі қажеттігі сезілді, бірақ ешқандай қадам жасалмады. 1969 жылдың 25 наурызында Шығыс Пәкістанда ерекше өршіген азаматтық наразылықты тоқтату мақсатында Пәкістан бойынша әскери жағдай жарияланды. 1971 жылдың басында Үндістанның араласуы мүмкін деген опасыздан Шығыс аймақтағы әскер саны артты. Шығыс Пәкістандағы дағдарыс күшейгенде, Үндістанның араласуынан кейін жоғары әскери шенділер әскери және мемлекеттік істерді толық бақылауға алды. Бірлескен штаб механизмі болмағандықтан, қорғаныс жоспарларын жасау және операцияларды іске асыру әр түрлі әскер түрлерінің қарауында болды, бұл қарулы күштердің жалпы тиімділігіне әсер етті. Әскер түрлері арасындағы үйлестіру күрделене түсті. Адам құқықтары жөніндегі кеңестің есебіндегі «Соғыстың жоғары деңгейде басқарылуы» заңында айтылған ұсыныстарға сәйкес, Қорғаныс министрлігінде штаб-пәтері орналасқан Бірлескен штабтар комитетін (JCSC) құру қажеттігі баса көрсетілді. 2011 жылға дейін Комитет хатшылығын басқарған он төрт төрт жұлдызды Пәкістан әскери шенділері болды. Олардың он екісі – әскерден, біреуі – Әуе күшінен, екеуі – Әскери-теңіз күштерінен шыққан. Бірлескен штабтар төрағалығы үш әскер түрі арасында кезекпен ауысады; төраға Премьер-министр тағайындайды және Президент бекітеді. Бас әскери кеңесші ретінде ол Премьер-министр мен Қорғаныс министріне олардың басқару функцияларын жүзеге асыруға көмектеседі. Техникалық тұрғыдан алғанда, Бірлескен штабтар комитеті – ең жоғары әскери орган және оның төрағасы азаматтық Премьер-министрдің, Кабинеттің, Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің (оның кеңесшісі) және Президенттің Бас штаб офицері (PSO) қызметін атқарады. Бірлескен штабтар комитеті бірлескен әскери жоспарлаумен, бірлескен оқулармен, біріктірілген логистикамен айналысады және қарулы күштердің стратегиялық бағыттарын анықтайды. Үш әскер түрінің рөлін, мөлшерін және құрамын мерзімді түрде қарастырады, сондай-ақ азаматтық үкіметке стратегиялық коммуникациялар, өнеркәсіптік жұмылдыру жоспарлары және қорғаныс жоспарларын жасау бойынша кеңес береді. Көп жағдайда JCSC әскери және саяси орталар арасындағы азаматтық-әскери қатынастардағы түсіністік пен тепе-теңдікті сақтауға, қақтығыстарды шешуге көмектесетін маңызды байланыс құралы болып табылады. Бейбіт уақытта Бірлескен штабтар комитетінің негізгі функциялары – азаматтық-әскери қатысуды жоспарлау, ал соғыс кезінде төраға Премьер-министрдің басты әскери кеңесшісі ретінде бірлескен соғыс жүргізуді қадағалаумен және басқарумен айналысады.

In early 1950s, the recommendations were sent to the government of establishing the joint staff committee, but it was resisted by the Navy as it feared that it would be dominated by the army. As the military of Pakistan grew in size and political influence increased after the 1965 war with India. Though, the joint coordination mechanism was felt but no steps were taken. Martial law was proclaimed all over in Pakistan for the second time on March 25, 1969, to curb civil disobedience which was especially chronic in East Pakistan. The number of army personnel in the Eastern region was increased in the beginning of 1971 fearing a possible Indian intervention. As the crisis in East Pakistan progressed, following the intervention by India, the top military brass had the full control of the military and state's affairs. In the absence of the joint staff mechanism, the defence plans and executions of operations were oversaw by each inter service which affected the overall performance of the armed forces. Coordination between each inter service became increasingly difficult. Recommendations noted in "Higher Direction of War act" in the HRC report, it strongly called for the establishment of Joint Chiefs of Staff Committee (JCSC) mechanism with headquartered in MoD. as of 2011, there had been fourteen four star Pakistan military officers who headed the Committee Secretariat. Altogether, there has been twelve were from the army, one from the Air Force, and two from the Navy have served. The Chairmanship of Joint Chiefs rotates among the three Inter Services; the Chairman joint chiefs is appointed by the Prime minister and confirmed by the President. In his capacity as chief military adviser, he assists the Prime Minister and the Minister of Defense in exercising their command functions. Technically, the Joint Chiefs of Staff Committee is the highest military body; and its Chairman joint chiefs serves as the Principal Staff Officer (PSO) to the civilian Prime Minister, Cabinet, National Security Council (its adviser), and the President. The Joint Chiefs of Staff Committee deals with joint military planning, joint training, integrated joint logistics, and provides strategic directions of the armed forces. Reviews periodically the role, size, and shape of three Inter–Services, the Joint Chiefs of Staff Committee advise the civilian government on strategic communications, industrial mobilizations plans, and formulating the defence plans. In many ways, the JCSC provides an important link to understand, maintain balance, and resolve conflicts in the civil military relations between military and political circles. In times of peace, the Joint Chiefs of Staff Committee's principal functions are to conduct planning of civil–military input; in times of war, the Chairman acts as principal military adviser to the Prime Minister in the supervision and conduct of joint warfare.