Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1987–88 жылдардағы Оңтүстік Африка шекаралық соғысындағы Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің операциясы.
1987–88 operation by South African Defence Force in the South African Border War
Хупер операциясы – 1987-88 жылдары Оңтүстік Африка шекаралық соғысы барысында Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің (ОАҚК) жүргізген әскери операциясы. Бұл операция Куито-Куанавале шайқасы деп белгілі болған шайқастың бір бөлігі. Кубалықтардың мақсаты – өзеннің батысында орналасқан Куито-Куанавале қаласын жаудан қорғау еді. ОАҚК-нің мақсаты Анголаның азаттығы үшін халықтық қарулы күштерді (FAPLA) өзеннен батысқа ығыстыру немесе оларды жою болды, соның нәтижесінде FAPLA оңтүстік-шығыста Анголаның толық тәуелсіздігі үшін ұлттық одақ (UNITA) үшін бұдан былай қауіп тудырмауы керек еді. FAPLA-ның шабуылы тоқтатылды, UNITA тағы 15 жыл бойы күресуге мүмкіндік алды. ОАҚК қаланы басып алуға әрекет етпеді. Екі тарап та жеңіске жеткенін мәлімдеді.
Operation Hooper was a military operation in 1987 88 by the South African Defence Force (SADF) during the South African Border War. This operation forms part of what has come to be called the Battle of Cuito Cuanavale. The Cubans' objective was securing the town of Cuito Cuanavale on the west of the river from capture. The SADF objective was to drive the People's Armed Forces for the Liberation of Angola (FAPLA) west across the river or to destroy them, so as to ensure that FAPLA was no longer a threat to the National Union for the Total Independence of Angola (UNITA) in the south east. The FAPLA advance was permanently halted, UNITA lived to fight on for another 15 years. The SADF never attempted to capture the town. Both sides claimed victory.
Өмірбаян
Модулер операциясынан кейін, 1987 жылдың қараша айының басына қарай, ОАР Қарулы Күштері (САДФ) Куито өзенінің шығысында, қаланың өзіне қарап орналасқан FAPLA үш бөлімшесінің қалдықтарын толық қоршауға алды және оларды жоюға әзірленді. Әлдеқайда рухсыз 59-шы FAPLA мотоатқыштар бригадасы, 21-ші және 25-ші FAPLA жеңіл атқыштар бригадалары, Тумпо маңындағы және Куито өзенінің шығысындағы бекіністерде, SADF артиллериясының көпір мен әуежай жолағын бақылауына және UNITA партизандарының Менонгуеден келетін жолды бақылауына (олар оны миналап, шабуылға дайын тұрған) байланысты, толығымен қиыстырылды. Қолданыстағы бронетехникасы мен артиллериясы қалмағандықтан, FAPLA бөлімшелері құрылу қаупіне тап болды. 15 қарашада Ангола үкіметі Кубадан шұғыл әскери көмек сұрады. 25 қарашада БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі 1987 жылдың 10 желтоқсанына дейін Анголадан ОАР Қарулы Күштерінің (САДФ) толықтай шығуын талап етті, бірақ ешқандай санкциялар туралы ескерту жасалмады.
Directly following on from Operation Moduler, by November 1987 the SADF had cornered the remnants of three FAPLA units on the east of the Cuito River, across from the town itself and was poised to destroy them. The quite demoralised 59 FAPLA motorised infantry brigade, 21 and 25 FAPLA light infantry brigades, in positions near Tumpo and east of the Cuito River, were effectively cut off due to SADF artillery control of both the bridge and airstrip and to UNITA guerrilla control of the road from Menongue, which they had mined and were prepared to ambush. With no functioning armour or artillery remaining, the FAPLA units faced annihilation. On 15 November, the Angolan government requested urgent military assistance from Cuba. On 25 November, the UN Security Council demanded the SADF's unconditional withdrawal from Angola by 10 December 1987 but without threatening any sanctions.
Кубаның мақсаттары
Куба басшысы Фидель Кастроның пікірінше, Оңтүстік Африканың жеңісі Куитоны басып алумен және Анголаның ең жақсы әскери құрамаларын жоюмен қатар, Анголаның тәуелсіз мемлекет ретінде болуына нүкеге тиер еді. Сондықтан Кастро дереу "Maniobra XXXI Aniversario de las FAR" деп аталған материалдық көмек пен 15 000 элиталық әскерді жіберіп, кеңестік тараптан бастаманы қайтарып алды, сондай-ақ 200 техник, кеңесші, офицер және арнайы күштерді де аттандырды. 1976 жылғы Ангола науқанының және Эфиопиядағы танк шайқастарының қатысушысы генерал Арнальдо Очоа үкімет тарапындағы күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Очоа мен Кастро Анголадағы соғысты жүргізу мәселесінде күрделі келіспеушіліктерге келіп, осы шиеленіс соғыс кезінде де, Кастроның қорғаныс жоспарларына араласуы кубалықтардың ондаған өмірін құрбан етуіне әкелуі мүмкін болды. Ал бір жылдан кейін Ангола жағдайынан кейін Очоа мемлекеттік қасақаналық жасады деген айыппен тұтқындалып, сотталып, ату жазасына кесілді. Генерал Цинтрас Фриас Куито Куанаваледегі қолбасшы болып тағайындалды. Кубалықтардың басты міндеті Куито Куанавалені қамтамасыз ету болды, бірақ күштер қоршалған гарнизонға келген кезде, олар Куито Куанаваленің батысындағы Любангода екінші майдан ашуға дайындық жасады, онда ОАР армиясы 8 жыл бойы тосқауылсыз әрекет етіп келген еді.
In the opinion of Cuba's leader, Fidel Castro, a South African victory would have meant not only the capture of Cuito and the destruction of the best Angolan military formations, but, quite probably, the end of Angola's existence as an independent country. Thus Castro responded immediately by sending — in what was called "Maniobra XXXI Aniversario de las FAR" — materiel and 15,000 elite troops, retaking the initiative from the Soviets.–200 technicians, advisers, officers, and special forces. General Arnaldo Ochoa, a veteran of the 1976 Angola campaign and of tank battles in Ethiopia, was made overall commander of the forces on the government side. Ochoa and Castro were to have serious disagreements in the conduct of the war in Angola. These tensions were to have repercussions both during the war where Castro's interference with defense plans may have cost the Cubans dozens of lives and in the aftermath of Angolan hostilities a year later when Ochoa was arrested, tried and executed by firing squad after being found guilty of treason. General Cintras Frias was made commander at Cuito Cuanavale. The Cubans' initial priority was securing Cuito Cuanavale, but while reinforcements were arriving at the besieged garrison they made preparations for a second front to the west of Cuito Cuanavale in Lubango where the SADF had been operating unhindered for 8 years.
1-мақсат
Операция Модулерден кейін дереу, Операция Хупердің мақсаты өзеннің шығысындағы жауды жою немесе кем дегенде оларды өзен артына ықпалдау, жауға ең көп шығын келтіріп, өздерінің шығындарын азайту болды.
Directly following on from Operation Moduler, Operation Hooper's objective was defined as being to destroy the enemy east of the river or at least to drive them back across the river, inflicting maximum casualties but suffering minimum losses of their own.
2-мақсат
Өзен өткелдері нығайтылып, ЮНИТА-ға тапсырылуы керек еді, ал ОАР армиясы (САДФ) мұндай шара орындалған соң Анголадан дереу шығарылуы керек еді.
The river crossings were to be fortified and handed over to UNITA, and the SADF were to withdraw from Angola as soon as that was achieved.
Шектеулер
Бұйрық бойынша Куито Куанавель қаласына шабуыл жасалмады, егер ол SADF қолына дерлік төбелессіз түспесе. SADF бөлімшелеріне жаңа әскерлер мен жабдықтар жеткізілді, бірақ операцияның қалған бөлігі үшін бірліктердің саны шамамен 2000 адам мен 24 танкке дейін азайтылды. Жаңа келгендер алдымен жағдайға бейімделуі керек болды. Кубалықтар оның орнына ағаштан жасалған көпір салған, оны «Patria o Muerte» (Отан немесе өлім) деп атады. Бұзылған танктерді жартылай жерге көміп, олардың мұнараларын бекітілген артиллериялық қару ретінде пайдаланды. 32-ші батальон мен басқа бөлімшелердің элементтері апталар бойы автокөлік колонналарын қиындыққа салып, жүздеген танк пен басқа да көлік құралдарын жойды, сондай-ақ белгісіз сандағы адамдардың қаза болуына себепкер болды. 13 қаңтарда SADF әуе шабуылы мен артиллериялық оқ жаудыру арқылы 21-ші бригадаға шабуыл жасады. Екі күн ішінде FAPLA бөлімшесі өз позицияларынан ығыстырылды, 7 танк жоғалтып, тағы 5-і қолға түсті, түрлі көлік құралдары жойылды немесе қолға түсті, ал 150 адам қаза тапты немесе тұтқынға алынды. UNITA 4 адам қаза тауып, 18 адам жараланды, ал SADF-та бір адам жараланды және бір бронетранспорттық құрылғы зақымдалды. Дегенмен, SADF жеткілікті резервтер мен жабдық болмағандықтан, осы сәтті пайдалана алмады. UNITA басып алынған позицияны басып алды, ал SADF кері шегінді, бірақ UNITA кейіннен FAPLA-ның қарсы шабуылынан осы позицияны жоғалтты. Куба және FAPLA-ның үлкен колоннасы Менонгеден Куито Куанавельге көмекке бет алды, бірақ жаңбырлы маусымда UNITA-ның миналық өрістерін тазарту және мүмкін болатын шабуылдардан сақтану қажеттілігіне байланысты ілгерілеу баяу болды. Олар Куито Куанавельге алғашқы шайқасқа қатысу үшін уақытында жетпеді. FAPLA өзеннің шығысында және Куито Куанавельге қарап тұрған Тумпо (өзені) үшбұрышына шегінді. Бұл жер бедері қорғануға өте қолайлы болды, сондықтан олар кең көлемде миналар орнатты. 1988 жылдың 19 ақпанында болған қақтығыста FAPLA позициясы бұзылып, FAPLA-ның 59-шы бригадасы өзеннен тысқары шығарылды. Алайда, SADF-тың екі көлігі миналық өрісте зақымдалды. Келесі күндері кубалықтар Оңтүстік Африка позицияларына қарсы әуе шабуылдарын күшейтті. 25 ақпанда көпір басына жасалған тағы бір шабуыл миналық өріске түсіп, тоқтап қалды. Бұл шайқаста FAPLA 172 адамды, 10 кубалықты және 6 танкты жоғалтты. Қарама-қарсылығы, SADF 4 адам қаза тауып, 10 адам жараланды, сондай-ақ бірнеше көлік құралы зақымдалды.
The order was that the town of Cuito Cuanavale would not be attacked unless it fell into SADF hands almost without a fight. The SADF units received fresh troops and equipment, but the units were reduced to about 2,000 men and 24 tanks for the rest of the operation. The new arrivals had to be acclimatised first. The Cubans managed to construct a wooden footbridge in its place which they baptised Patria o Muerte (fatherland or death).) They partly buried disabled tanks so that their turrets could be used as fixed artillery pieces. The 32 Battalion and elements of other units harried the road convoys for weeks, destroying several hundred tanks and other vehicles, and inflicting an unknown number of casualties. On 13 January, the SADF attacked the 21 Brigade, starting with air strikes and artillery bombardments. Over two days the FAPLA unit was driven out of their positions, and lost 7 tanks with 5 more captured, various other vehicles were destroyed and captured, and 150 men were killed or captured. UNITA lost 4 dead and 18 wounded, and the SADF had one man wounded and one armoured vehicle damaged. However the SADF was again unable to exploit the momentum, due to a shortage or reserves and supplies. UNITA occupied the captured positions, and the SADF withdrew, but UNITA lost the positions later to a FAPLA counter attack. A large Cuban and FAPLA column was on the way from Menongue for the relief of Cuito Cuanavale, but progress in the rainy season was slow due to the need to clear the UNITA minefields and guard against possible ambushes. They did not reach Cuito Cuanavale in time to take part in the first engagement. FAPLA withdrew to the Tumpo (river) triangle, a smaller area east of the river and across from Cuito Cuanavale. The terrain was ideally suited to defence, and they laid extensive minefields. In a skirmish on 19 February 1988 a FAPLA position was disrupted, and it resulted in the FAPLA 59 Brigade being withdrawn across the river. However the SADF had two vehicles damaged in the minefield. In the following days the Cubans stepped up their air attacks against South African positions. On 25 February another assault on the bridgehead ran into a minefield, and bogged down. In this engagement the FAPLA lost 172 men, plus 10 Cubans, and 6 tanks. In comparison the SADF lost 4 killed and 10 wounded, plus several vehicles damaged.
Операция нәтижелері
Көпір басы сақталды, бірақ өзеннің шығыс жағындағы барлық анголалықтарды тазалау міндеті әлі орындалмады. Осымен "Хупер" операциясы аяқталды. Одан кейін оның орнына қысқа ғана "Пакер" операциясы жүргізілді.
The bridgehead survived, and the objective of clearing all of the Angolans from the east side of the river had still not been achieved. This concluded Operation Hooper. It was then succeeded by the brief Operation Packer.