Жапон маяктарының әкесі: Ричард Генри Брантонның өмірі мен еңбектері
Richard Henry Brunton
Ричард Брунтон: Жапония шамшырақтарының әкесі. 1841-1901. 26 шамшырақ құрылысын жобалап, басқарды. Шотландия үлгісіндегі шамшырақ сақшылары жүйесін енгізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық инженер (1841–1901)
British engineer (1841–1901)
Ричард Генри Брантон FRGS MICE (1841 жылғы 26 желтоқсан – 1901 жылғы 24 сәуір) «Жапон маяктарының әкесі» деп танылды. Брантон Шотландияның Кинкардиншир округіндегі Мучоллс қаласында дүниеге келген. Ол Мейдзи кезеңінің Жапония үкіметінде шетелдік кеңесші (оятой гайкокудзин) ретінде, басты назары маяктар салуға бағышталған қызмет етті. Жеті жарым жыл ішінде ол батыс үлгісіндегі 26 жапон маяғының жобасын жасап, құрылысын қадағалады, олар Брантонның «балалары» деп белгілі болды. Маяктарды басқару үшін ол Шотландияда қолданылған жүйеге негізделген маякшылар жүйесін құрды. Сондай-ақ, ол Жапонияның алғашқы азаматтық инженерлік мектебін құруға көмектесті. 1871 жылы оның еңбегін бағалап, Мейдзи императоры оны қабылдады.
Richard Henry Brunton FRGS MICE (26 December 1841 – 24 April 1901) was the so called "Father of Japanese lighthouses". Brunton was born in Muchalls, Kincardineshire, Scotland. He was employed by the government of Meiji period Japan as a foreign advisor (o yatoi gaikokujin), primarily to build lighthouses. Over a period of seven and a half years he designed and supervised the building of 26 Japanese lighthouses in the Western style, which became known as Brunton's "children". To operate the lighthouses he established a system of lighthouse keepers, based on the one used in Scotland. He also helped found Japan's first school of civil engineering. In 1871, he was received by Emperor Meiji in recognition of his efforts.
Ерте өмір
Брэнтон Миренс аймағындағы Мучоллстағы Феттерессодағы Жағалау күзетшілерінің үйінде (қазіргі 11-ші теңіз террасасында) дүниеге келді. Оның әкесі Ричард Жағалау күзет қызметінде офицер болған және 1841 жылдың қаңтарында Маргарет Телфорға үйленген. Темір жол инженері мамандығын алғаннан кейін ол Стивенсон ағайындыларына (Дэвид және Томас Стивенсон) қосылды, олар британдық үкімет тарапынан шамшырақтар салуға шақырылған еді.
Brunton was born in the Coastguard House (now 11 Marine Terrace) at Muchalls, Fetteresso in The Mearns. His father Richard was an officer in the Coastguard Service who had married Margaret Telfor in January 1841. After training as a railway engineer he joined the Stevenson brothers (David and Thomas Stevenson) who were engaged by the British government to build lighthouses.
Жапониядағы өмір
Британдық министр сэр Гарри Паркстің Жапонияның сулары мен порларын кеме қатынасы үшін қауіпсіз ету жөніндегі міндеттемелерін орындауға талап етуімен Токугава шогунаты Эдинбургтегі Д. және Т. Стивенсон фирмасын жағалау суларын картаға түсіру және қажет болған жағдайда маяқтар салу үшін жалдады. Жоба француз сыртқы кеңесшісі Леонс Верни бастаған, бірақ британдықтар үшін ол жеткілікті жылдамдықпен ілгерілемеді. Стивенсондардың жапон үкіметіне ұсынуымен Брантон 1868 жылдың тамызында жобаны басқару үшін Эдинбургтен жіберілді, тіпті оның маяқ салуда тәжірибесі болмағанмен де. Оған әйелі, жеңесі және екі көмекшісі қосылды. Токугава шогунатының құлауы және оның орнына Мэйдзи үкіметінің келуі туралы жаңалықты Аден портында алған экспедиция, жаңа үкіметтің бұрынғы үкіметтің халықаралық міндеттемелеріне одан әрі байланысты болатынын есепке алып, Жапонияға саяхатын жалғастыруға шешім қабылдады. Келесі жеті жарым жыл ішінде ол Батыс үлгісінде 26 жапон маяғын және екі жарық кемесін жобалап, құрылысын қадағалады. Құрылыс инженерлері институтының журналында жарияланған некрологта «он жыл ішінде ол 50 маяқ салған» делінген. Бұрын Жапонияда маяқтар болған, бірақ олар көбінесе төмен және кең ғимараттар болған, мысалы, қазір Китакюшүдегі Кокура қамалының аумағында сақталған ескі Ширасу маяғы. Брантон Шотландиядағы Солтүстік маяк кеңесі үлгісінде маяк сақшыларының жүйесін де құрды. Жапониядағы маяқтармен айналысудан басқа, Брантон Йокогаманың алғашқы толыққанды карталарын жасады, оның кәріз жүйесін, көше төсеуін және газ шамдарын жоспарлады, телеграф желісін құрды және елді мекеннің алғашқы темір көпірін жобалап салды. Сондай-ақ ол Жапонияның алғашқы құрылыс инженерлік мектебін құруға көмектесті. Оның еңбегін бағалап, 1871 жылы император Мэйдзи оны қабылдауға шақырды.
Under pressure from British minister Sir Harry Parkes to fulfil its obligations to make the waters and harbors of Japan safe for shipping, the Tokugawa shogunate hired the Edinburgh based firm of D. and T. Stevenson to chart coastal waters and to build lighthouses where appropriate. The project had already begun under French foreign advisor Léonce Verny, but was not proceeding fast enough for the British. Brunton was sent from Edinburgh in August 1868 to head the project after being recommended to the Japanese government by the Stevensons, despite the fact that he had no experience in lighthouse building at all. He was accompanied by his wife, sister in law and two assistants. The party received word while docked at Aden of the fall of the Tokugawa shogunate and its replacement by the Meiji government, and decided to continue on to Japan, reasoning that the new government was still bound by the international commitments of its predecessor. Over the next seven and a half years he designed and supervised the building of 26 Japanese lighthouses in the Western style, along with two lightvessels. An obituary published in the journal of the Institution of Civil Engineers states "in ten years he had executed 50 lighthouses". There had been Japanese lighthouses before then, but they were short and squat buildings, such as the old Shirasu lighthouse now in the grounds of Kokura Castle in Kitakyushu. Brunton also established a system of lighthouse keepers, modeled on the Northern Lighthouse Board in Scotland. Aside from his work on lighthouses around Japan, Brunton also surveyed and drew the first detailed maps of Yokohama, planned its sewage system, street paving and gas lights, established a telegraph system, and designed and built the settlement's first iron bridge. He also helped found Japan's first school of civil engineering. In recognition of his efforts, he was received by Emperor Meiji in an audience in 1871.
Британияға оралу
Жапондық шенеуніктермен келіспегеннен кейін ол 1876 жылғы наурыз айында Жапониядан кетіп, кейіннен "Жапон жарықтары" атты мақаласы үшін жүлде алды. Отанына оралған соң, ол бастапқыда Глазго қаласында Янгтың парафин майы компаниясында жұмыс істеді, ал 1881 жылы Лондонның оңтүстігіне көшіп, архитектуралық гипстен бұйымдар жасады және өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Ол Батыс Норвуд зиратында жерленген, ал 1991 жылы оның мәрмәр ескерткішін Йокогама сауда палатасы қалпына келтірді.
After disagreeing with Japanese officials he left Japan in March 1876, later receiving a prize for his paper "Japan Lights". On his return he first set up in Glasgow for Young's Paraffin Oil, before moving to south London in 1881 making architectural plasterwork, where he remained until his death. He is buried in West Norwood Cemetery, where his marble memorial there was restored by Yokohama Chamber of Commerce in 1991.