Шығыс ағаш егесі (Neotoma floridana) туралы мәліметтер
Eastern woodrat
Шығыс ағаш егесі (Neotoma floridana) – АҚШ-тың орталық және шығыс бөліктерінде кездесетін кеміргіш. Түрлері, мекендеу орындары, және қорғау мәртебесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеміргіштердің түрі
Species of rodent
Шығыс ормандық егеуқұйрық (Neotoma floridana), сондай-ақ Флорида ормандық егеуқұйрығы немесе бұта егеуқұйрығы деп те аталады, Орталық және Шығыс Америка Құрама Штаттарына тән үйіршік егеуқұйрық. Ол көптеген ұрпақтар бойына ұя ретінде қызмет ететін үлкен қоныстар салады және қысқа дайындық үшін азық-түлігін алыс жерлерде жинап сақтайды. Көп тараған және жиі кездесетін болса да, ол бірнеше аймақта азайып немесе жоғалып кеткен.
The eastern woodrat (Neotoma floridana), also known as the Florida woodrat or bush rat, is a pack rat native to the central and Eastern United States. It constructs large dens that may serve as nests for many generations and stores food in outlying caches for the winter. While widespread and not uncommon, it has declined or disappeared in several areas.
Таксономия
Қазіргі уақытта шығыс ағаш егесінің сегіз түрі танылған: N. f. illinoensis, N. f. floridana (атаулы түрі), N. f. smalli, N. f. baileyi, N. f. pennsylvanica, N. f. attwateri, N. f. osagensis және N. f. rubida. Олардың ішінде Key Largo ағаш егесі (N. f. smalli) IUCN бойынша жойылу қаупі төніп тұрған түрлерге жатқызылған. Аллегений ағаш егесі (Neotoma magister) бұрын кіші түр деп есептелген, бірақ салыстырмалы митохондриялық ДНҚ талдауларының нәтижесінде түрге дейін көтерілді. Кіші түрлер Аппалачи таулы үстіртісінде өмір сүрген бір түрден тараған деп саналады, ол кейіннен Жағалау жазығына тараған.
Eight subspecies of the eastern woodrat are currently recognized: N. f. illinoensis, N. f. floridana (the nominate), N. f. smalli, N. f. baileyi, N. f. pennsylvanica, N. f. attwateri, N. f. osagensis, and N. f. rubida. Of these, the Key Largo woodrat (N. f. smalli) is classified as endangered by the IUCN. The Allegheny woodrat (Neotoma magister) was previously considered a subspecies but was elevated to species status based on comparative mitochondrial DNA analyses. Subspecies are thought to be descended from one species living along the Appalachian Plateau, which subsequently spread out through the Coastal Plain.
Сипаттама
Шығыс орман кеміргіші – орташа ұзындығы және салмағы орташа болатын орташа өлшемді кеміргіш. Денесі қысқа және мықты, ал құйрығы ерекше ұзын. Оның денесі жұмсақ, сұр қоңыр түсті жүнді қаптайды, жоны бөлігі қараңғырақ. Құрсағы мен аяқтары ақ. Еркек және ұрғашылары бір-біріне ұқсас, бірақ еркектер сәл ірілеу болады. Оларды Нью-Йоркке дейін созылатын Аппалачи тауларында да кездестіруге болады. Олар орманды алқаптарда, далаларда, тауларда, батпақтарда және Колорадоға дейін батысқа қарай созылған төменгі жазықтықтағы жапырақты ормандарда таралған. Небраска және Флорида штатындағы Ки-Ларгода олардың таралған популяциясы көбірек. Кенді таралған аймаққа ие болғанымен, популяция тығыздығы төмен болғандықтан, бұл түр сирек кездеседі деп есептеледі. 1982 жылдан бері жалпы саны азайып келеді. АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы осы азаюдың басты себебі – жағалау жазықтарындағы адам қоныстану салдарынан ортаның жойылғандығы. Бұл түрдің қазба қалдықтары Нью-Мексиконың оңтүстік-шығысындағы Плейстоценнің соңғы кезеңіне жататын шөгінділерден, оның ең жақын қазіргі ареалынан оңтүстік-батысқа қарай бірнеше жүз шақырым жерден табылды. Бұл түр тіпті ареалының солтүстік шегінде де қыстамайды.
The eastern woodrat is a rodent of medium size, with an average length of and weight of , The body is short and stocky and the tail is exceptionally long It is covered in a soft, gray brown pelage, which is darker dorsally. Belly and feet are white. Sexes are alike, but males tend to be slightly larger. They can also be found along the Appalachian Mountains that range all the way to New York. They can be seen in places like woodlands, prairies, mountains, swamps, and lowland hardwood forests as far west as Colorado. The more disjunctive population occurrence is in Nebraska and Key Largo, Florida. With a wide range but low population density, this species is considered uncommon. The overall population has been decreasing since 1982. The primary cause for this decline in the southeastern United States has been habitat destruction due to human development of the coastal plains. The species has been recovered as a fossil from late Pleistocene deposits in southeastern New Mexico, several hundred miles southwest of its nearest current range. The species does not hibernate, even in the northern extremes of its range.
Тіршілік ету ортасы
Түр орманды аймақтарда, батпақтарда және тікұшақтарда мекендейді, танылған географиялық түркіні үшін әртүрлі тіршілік ету ортасының артықшылықтары туралы хабарланды. Шығыс орман сысқыры әдетте оқшау тіршілік иелері, сондықтан олардың аумақтары арасында буферлік аймақ болады. Аналықтардың аумағы еркектерге қарағанда кішірек, орташа есеппен шамамен 6 км. Еркектердің аумағы орташа есеппен шамамен 6 км. Шығыс орман сысқырының ұясы әдетте жерде болады, бірақ ол жақсы альпинист және жер бетінде азық іздеуге қабілетті. Шығыс орман сысқыры азық іздеу және жинау әдеттерімен белгілі. Тамақ іздеу қауіпті немесе нәтижелі болмаған кезде жануарлар тамақ қоймаларын тамақпен толық немесе ішінара қамтамасыз ету үшін пайдаланады. Бұл азық-түлік тапшылығын болдырмаудың тиімді стратегиясы. Шығыс орман сысқырының азық-түлік және басқа да заттарды жинақтау және сақтау әдеті оған "қоржық сысқыры" немесе "сауда сысқыры" деген екінші атауын берген. Қыркүйек айынан бастап, сысқыр қыста пайдалану үшін азық-түлік жинап, оны қоржынында сақтай бастайды. Қоржындар қысқы азықтың жалғыз көзі болмаса да, тексерілген қоржындардан көп мөлшерде өсімдік материалы табылды. Азық-түлік қоймаларының бұзылуы үнемі туындайтын мәселе. Орман сысқыры физиологиялық бейімделуді көрсетеді, бұл оларға саңырауқұлақтар мекендейтін тамақты тұтынуға мүмкіндік береді. Саңырауқұлақтар кейбір тағамдардың қоректік құндылығын арттыра алады, өйткені олар тағамдағы қоректік заттарды күрделі көмірсуларды ыдыратып, оларды пайдалануға қолайлы етеді, бұл мүмкіндікті орман сысқыры пайдаланады. Шығыс орман сысқыры негізінен өсімдікпен қоректенетін болса да, дәлелдер оның мүмкіндік болған жағдайда ет жейтінін көрсетеді. Жыландар, саламандралар, тышқандар және бөденелер орман сысқырының асқазанынан табылды. Тіс қайнату және минералды заттар алу үшін кемірілген сүйектер қоржындарда кездеседі. Орман сысқырының ет жеуі туралы тек айғақтар бар. Алайда, мүмкіндік болған жағдайда, орман сысқыры өліктерді де жинақтайды. Шығыс орман сысқырының көбейетін мезгілі климатқа байланысты. Жылы климатта (мысалы, Флорида және Джорджия) жыл бойы көбейе алады, ал жоғары ендіктердегі (мысалы, Канзас және Небраска) шығыс орман сысқыры көктемнің басынан күздің ортасына дейін көбейеді. Олардың жыныстық циклі 3-8 күнге созылады, ал жүктілік 32-38 күн аралығында дамып жетіледі. 15-ші күні олардың жүні толық өсіп, көздері ашылады. Балапандар 3-4 апта бойы анасының сүтімен қоректенеді және 70-90 күннен кейін тәуелсіз болады. Жас сысқырылар 8 айға дейін өседі. Тұтқында Шығыс орман сысқыры 8,6 жылға дейін өмір сүруі мүмкін, бірақ жабайы табиғаттағы орташа өмір сүру ұзақтығы 3 жылды құрайды. Өлімнің көп бөлігі өмірінің бірінші жылында орын алады. Канзаста жүргізілген бір зерттеуде 27 жеке тұлға бақыланды, олардың 6-сы ересек жасқа жетті, ал тек 3-і ұрпақ беруге жетті. Шығыс орман сысқырының ең көп тараған паразиті – құртшалардың дері астындағы жұмыртқалары. Ересек құртшалар жұмыртқаларын сысқырының қонысының кіреберісінің сыртына салады. Олар сысқыры кіреберістен өтетін кезде оның жүніне жабысады. Жұмыртқалар қаққырыққа шыққаннан кейін, құртшалар теріге еніп, сысқырының мойнына, кеудесіне және іш қуысына орналасады. Одан пайда болған кистаның диаметрі 15 мм-ге жетеді, бірақ ол ешқандай ыңғайсыздық тудырмайды. Құртшалар шығыс орман сысқырының шамамен 16%-ын жұқтырады. Ракундар ішек паразиті – ракун құрттарын таси алады. Орман сысқыры ракунның қалдықтарының орналасқан жерлерінде азық іздеп жүргенде құрттың жұмыртқаларын жұтады. Дерлік құрттың дерісі миға таралып, энергия тапшылығына, бұлшықеттерді басқару қабілетінің жоғалуына және соңында өлімге әкеледі. Бұл құрт Индиана, Нью-Йорк, Нью-Джерси және Пенсильвания штаттарындағы орман сысқырының өлімінің себебі болып табылады, инфекция деңгейі шамамен 75%-ды құрайды. Тұқымдарды жинақтау және оларды қоныстарға тасымалдау арқылы тұқымдарды тарату орман экожүйелерінің таралуына және сақталуына үлкен әсер етеді, ал орман сысқырының нәжісі топырақтың құнарлылығын арттырады. Тарихи алдындағы орман сысқырының қоржындарынан алынған нәжістің зерттелуі археологиялық және палеонтологиялық зерттеулерде гүлдік режимдердің өзгеруі туралы мәліметтер беру арқылы үлкен пайдасын тигізеді.
The species inhabits wooded areas, swamps and hedges, with a variety of different habitat preferences reported for the recognized geographic subspecies. Eastern woodrats are typically solitary creatures, so they usually have a buffer between territories. The females have a smaller territory than males, averaging around Males average around and the species wide average territory area is Being solitary, the rats tend not to stray much farther than from their nests unless sexually active or for a preferred food. While the eastern woodrat's nest is typically found on the ground, it is a capable climber and may forage above ground. Eastern woodrats are known for their foraging and caching habits. When searching for food is dangerous or unproductive, animals often use food stores to supply all or part of their diet. This is a feasible strategy to avoid food shortage. It is the habit of collecting and storing both food and nonfood items that has earned the eastern woodrat is other common name of "pack rat" or "trade rat". Starting in September, the woodrat will start to forage and store food in its midden for use and survival in the winter. Although caches do not serve as the sole source of winter food, caches examined yielded as much as of plant material. Decomposition of food stores appears to be a constant challenge. Woodrats seem to exhibit physiological adaptions that allow them to consume food inhabited by fungi. Fungi can increase nutritional value of some foods by making nutrients within food more accessible by breaking down complex carbohydrates, which woodrats may exploit. Although eastern woodrats are herbivores, evidence suggests that the species will take meat if given the opportunity. Snakes, salamanders, mice, and quail have all been found in stomachs of Woodrats. Gnawed bones have been found in caches, probably used for sharpening teeth and for their mineral contents. Only anecdotal evidence exists concerning woodrat carnivory. However, woodrats will cache carrion if given the chance. The breeding season of eastern wood rats depends on the climate. Those in warmer climates (e. g. Florida and Georgia) can reproduce all year, while eastern wood rats in higher latitudes (e. g. Kansas and Nebraska) breed from early spring to mid fall. Their estrous cycle lasts between 3 and 8 days, while gestation lasts between 32 and 38 days. On the 15th day their hair is fully grown and their eyes are wide open. The young wean for 3–4 weeks and become independent after 70–90 days. Juveniles continue growing until they are about 8 months old. In captivity the Eastern Woodrat has been recorded to live for up to 8.6 years, however the average lifespan in the wild is 3 years. The majority of deaths occur within their first year of life. One field study in Kansas tracked 27 individuals, of which 6 survived to adulthood and only 3 lived long enough to reproduce. One of the most common parasites of eastern woodrats are botfly larvae. Adult botflies lay their eggs outside the entrance of the woodrat's den. They then attach themselves to the woodrat's fur when it passes through entrance. Once the eggs hatch, the botfly larvae penetrate the skin and lodge in the woodrat's neck, chest, and abdomen until pupation. The resulting cyst can be 15 mm in diameter but does not seem to cause any obvious discomfort. Botflies infest approximately 16% of the eastern woodrat population. Raccoons may carry raccoon roundworms, an intestinal parasite. Woodrats may ingest the eggs of the roundworm while foraging at raccoon latrine areas. Larvae migrate to the brain, causing a lack of energy, loss of muscle control, and eventually death. The roundworm is a known mortality factor in woodrats in Indiana, New York, New Jersey, and Pennsylvania, with infection rates of around 75%. Seed dispersal by caching and transporting seeds into dens has a great impact on the spread and maintenance of forest ecosystems, and woodrat fecal matter increases soil fertility. The study of feces from prehistoric woodrat middens has been of great use in archaeological and paleontological research by providing indications about changing floral regimes.
Адамдармен өзара іс-қимыл
Шығыс орман сысқаны көбінесе зиянкес ретінде танымал. Олар әсіресе орманды аймақтардағы үйлерді, коттедждерді немесе шатырларды жылыну немесе баспана табу үшін іздейді, матрастар мен басқа да жиһаз заттарынан ұя жасаудан тартынбайды және жақын жердегі өңделген жерлерде тамақтанады. Автомобильдерге сымдарды шайнау арқылы және ұялау материалдарын енгізу арқылы зиян келтіруі мүмкін. Сирек жағдайларда шығыс орман сысқаны адамға жұғатын аурулардың тасымалдаушысы болуы мүмкін. Сысқанылар көптеген түрлі тағамдармен қоректенсе де, қыс айларында жиналған емен мен жаңғақтарға көбінесе тәуелді болады. 1964 және 1965 жылдары Төменгі Миссисипи өзенінің бассейнінде циган мотылының кең таралуы емен мен қаштанның нашар өніміне және одан кейін аймақтағы шығыс орман сысқанының өлім-жітіміне әкелді. Бұл түрді сақтаудың тағы бір қадамы – адамның қызметін сысқандардың мекендеу орындарынан бөліп, адамның әсерін және жанама салдарларын, мысалы, еңкейдің болуын азайту.
Eastern woodrats are popularly known for being pests. They tend to seek out houses, especially cottages or cabins in wooded areas, for warmth or housing, and do not hesitate to make nests out of mattresses and other furniture while feeding in adjacent cultivated areas. Automobiles may be damaged by chewing on wires and the introduction of nesting materials. Rarely, eastern woodrats may be the carriers of diseases that are communicable to humans. While woodrats forage on many different food items, they are largely depended on cached acorns and nuts during winter. Eruptions of the gypsy moth in the basin of the Lower Mississippi River in 1964 and 1965 resulted in poor acorn and chestnut crops and subsequently in increased mortality in eastern woodrats in the area. Another step towards preserving this species is the separation of human activities from woodrat habitats to reduce human disturbance and secondary effects such as the presence of raccoons.