Огилви синдромы: Акутті ішек дилатазиясы және оның себептері
Ogilvie syndrome
Огилви синдромы – ішек тоқылдауының сирек кездесетін түрі. Ауырғандарда ішек кеңейеді, бірақ бітелу жоқ. Симптомы, себептері мен диагностикасы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Огильви синдромы немесе жіті ішек псевдообструкциясы – ауыр сырқаттанған науқастарда механикалық кедергі болмаған жағдайда ішектің күрт кеңеюі. Жіті ішек псевдообструкциясы іш қуысының рентген суретінде көкжұлдыздың (диаметрі > 10 см) және оң жақ ішектің айқын кеңеюімен сипатталады. Бұл мегаколонның бір түрі, кейде уытты мегаколоннан ерекшелеу үшін «жіті мегаколон» деп аталады. Бұл жағдайды алғаш 1948 жылы сипаттаған британдық хирург сэр Уильям Хеннедж Огилвидің (1887–1971) есімімен аталады. Огильви синдромы – жедел ауру, яғни ол кенеттен және уақытша пайда болады, және тек ішекке әсер етеді. «Ішек псевдообструкциясы» – механикалық кедергі тудырмаған ішек параличіне қатысты қолданылатын жалпы термин. Кейбір адамдарда созылмалы ауру немесе туа біткен жағдай салдарынан созылмалы ішек псевдообструкциясы дамиды.
Ogilvie syndrome, or acute colonic pseudo obstruction is the acute dilatation of the colon in the absence of any mechanical obstruction in severely ill patients. Acute colonic pseudo obstruction is characterized by massive dilatation of the cecum (diameter > 10 cm) and right colon on abdominal X ray. It is a type of megacolon, sometimes referred to as "acute megacolon," to distinguish it from toxic megacolon. The condition carries the name of the British surgeon Sir William Heneage Ogilvie (1887–1971), who first reported it in 1948. Ogilvie syndrome is an acute illness, which means it occurs suddenly and temporarily, and it only affects your colon. "Intestinal pseudo obstruction" is a broad term that refers to any paralysis of the intestines that is not caused by a mechanical obstruction. Some individuals develop chronic intestinal pseudo obstruction as a result of a chronic disease or a congenital condition.
Белгілері мен симптомдары
Көбінесе науқастың іші көпіп, ауырып, дәрет өтудің реті өзгереді.
Usually the patient has abdominal distention, pain and altered bowel movements.
Себеп
Огильви синдромы операциядан кейін, әсіресе коронарлық артерия айналып өту және толық буын ауыстыру операцияларынан кейін пайда болуы мүмкін. Ішек қозғалысын бұзатын (мысалы, антихолинергиялық немесе опиоидты анальгетиктер сияқты) дәрілер осы жағдайдың дамуына себеп болады.
Ogilvie syndrome may occur after surgery, especially following coronary artery bypass surgery and total joint replacement. Drugs that disturb colonic motility (such as anticholinergics or opioid analgesics) contribute to the development of this condition.
Патофизиология
Нақты механизмі белгісіз. Ықтимал түсіндірме – көк ішек моторлық қызметін автономды нерв жүйесінің реттелуінің бұзылуы. Жедел мегаколон ішектің қалыптан тыс қозғалғыштығы салдарынан дамиды. Көк ішек қалыпты қозғалғыштығы миогендік, нейрондық және гормоналды ықпалдың үйлесімділігін қажет етеді. Ентерологиялық нерв жүйесі тәуелсіз, бірақ симпатикалық және парасимпатикалық нервтер арқылы орталық нерв жүйесімен байланысты. Ентерологиялық нейрондардың әсер ететін нысаналары – бұлшықет жасушалары, секреторлық жасушалар, эндокриндік жасушалар, микроқан тамырлары және қабыну жасушалары. Ентерикалық плекстердегі нейрондар тамақ болдысымен стимуляцияланады, ол ішекті кеңейтеді және шырыш қабықша бетін стимуляциялайды, нәтижесінде интернейрондарды стимуляциялайтын факторлар босатылады. Стимуляцияланған интернейрондар проксимальды бағытта оқуды тудыратын жатқызу сигналдарын, ал дистальды бағытта – тежеу сигналдарын жібереді, олар өз кезегінде босаңсуға әкеледі. Бұл сигналдар нейротрансмиттерлер ацетилхолин және серотонин арқылы, басқаларымен қатар, тасымалданады. Жедел мегаколон ішек сегменттерінің тым жоғары кеңеюіне де алып келуі мүмкін. Бұл Паскаль заңы және Лаплас заңымен түсіндіріледі. Паскаль принципіне сәйкес, тыныш жатқан жабық сұйықтықтың кез келген нүктесіндегі қысымның өзгеруі сұйықтықтың барлық нүктелеріне өзгеріссіз беріледі; люменнің барлық бөліктеріндегі қысым тең. Лаплас заңы:
The exact mechanism is not known. The probable explanation is imbalance in the regulation of colonic motor activity by the autonomic nervous system. Acute megacolon develops because of abnormal intestinal motility. Normal colonic motility requires integration of myogenic, neural, and hormonal influences. The enteric nervous system is independent but is connected to the central nervous system by sympathetic and parasympathetic nerves. The targets of the enteric neurons are muscle cells, secretory cells, endocrine cells, microvasculature, and inflammatory cells. The neurons in the enteric plexuses are stimulated by a food bolus, which both distends the gut and stimulates the mucosal surface, leading to the release of factors that stimulate interneurons. The stimulated interneurons transmit excitatory signals proximally, which cause contraction and inhibitory signals distally, and these in turn cause relaxation. These signals are transmitted by the neurotransmitters acetylcholine and serotonin, among others. Acute megacolon can also lead to ischemic necrosis in massively dilated intestinal segments. This is explained by Pascal's law and Laplaces's law. Pascal's principle states that a change in pressure at any point in an enclosed fluid at rest is transmitted undiminished to all points in the fluid; the pressure across all parts of the lumen is equal. Laplace's law states that:
мұнда T – қабырға кернеуі, P – қысым, r – радиус, t – қабырға қалыңдығы. Қабырға кернеуі радиусқа пропорционалды болғандықтан, кеңейген ішек сегментінде кеңеймеген сегментке қарағанда қабырға кернеуі жоғары болады; егер кеңею және кернеу жеткілікті болса, қан ағыны бұзылып, ішек ишемиясы дамуы мүмкін.
where T is wall tension, P is pressure, r is the radius, and t is wall thickness. Since the wall tension is proportionate to the radius, a dilated intestinal segment has a greater wall tension than a nondilated segment; if the dilatation and tension are sufficiently great, blood flow may be obstructed and ischemia of the bowel will occur.
Емдеу
Көбінесе бұл консервативті еммен, ауыз арқылы тамақтануды тоқтатумен және назогастральді зондты қолданумен шешіледі, бірақ жағдайды жақсарту үшін колоноскопиялық декомпрессия қажет болуы мүмкін, ол жағдайлардың 70% -да тиімді. "New England Journal of Medicine" журналында жарияланған зерттеу неостигминнің ішек декомпрессиясын жүзеге асыруға қуатты фармакологиялық әдіс екенін көрсетті. Американдық гастроэнтерологиялық эндоскопия қоғамының (ASGE) мәлімдемесіне сәйкес, колоноскопиялық декомпрессия жасау алдында оны қарастыру қажет. Неостигминнің қолданысы қауіпсіз емес, себебі ол брадиарритмия мен бронхоспазмды тудыруы мүмкін. Сондықтан, осы емді қолданғанда атропин дереу қол жетімді болуы керек.
It usually resolves with conservative therapy stopping oral ingestions and employing a nasogastric tube, but resolution may require colonoscopic decompression which is successful in 70% of the cases. A study published in the New England Journal of Medicine showed that neostigmine is a potent pharmacological way of decompressing the colon. According to the American Society for Gastrointestinal Endoscopy (ASGE), it should be considered prior to colonoscopic decompression. The use of neostigmine is not without risk since it can induce bradyarrhythmia and bronchospasms. Therefore, atropine should be within immediate reach when this therapy is used.
Болжам
Огильви синдромы – қауіпті медициналық бұзылыс. Оның өлім-жітімі 30%-ға дейін жете алады. Бұл жоғары көрсеткіш, көбінесе, синдромның өзі өлімге себеп болатын емес, ауыр сырқаттанушыларда кездесетінін көрсетеді, алайда бұл синдром мүлдем сау адамдарда да пайда болуы мүмкін (әсіресе бұл бұзылыс дәрілік заттардың әсерінен туындаған жағдайда). Дәрілік заттардың салдарынан дамыған мегаколон (мысалы, клозапиннен) өлім-жітімі 27,5%-ға дейін жетеді.
Ogilvie syndrome is a serious medical disorder. Its mortality rate can be as high as 30%. The high rate is likely a measure that this syndrome is seen in critically ill patients, rather than this syndrome being in itself lethal, although it can also present in otherwise healthy individuals (especially if the disorder was induced by pharmacologic agents). Drug induced megacolon (such as from clozapine) has been associated with mortality as high as 27.5%.