Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық өнер тарихшысы (1920–2017 жж.)
American art historian (1920–2017)
Винсент Джозеф Скалли (Vincent Joseph Scully Jr.) (21 тамыз 1920 – 30 қараша 2017 жж.) – американдық өнер тарихшысы, Йель университетінде сәулет өнері тарихының профессоры және осы тақырыпта бірнеше кітаптың авторы. Архитектор Филип Джонсон Скаллиді «барлық уақыттағы ең ықпалды сәулет оқытушысы» деп атаған. Оның Йельдегі лекцияларына көптеген адамдар келіп, зал толып тұратын, және ол әдетте тұрып шапалақтаумен аяқталар еді. Ол сонымен қатар Майами университетінде сәулет өнерінен арнайы шақырылған профессор болды.
Vincent Joseph Scully Jr. (August 21, 1920 – November 30, 2017) was an American art historian who was a Sterling Professor of the History of Art in Architecture at Yale University, and the author of several books on the subject. Architect Philip Johnson once described Scully as "the most influential architectural teacher ever." His lectures at Yale were known to attract casual visitors and packed houses, and regularly received standing ovations. He was also the distinguished visiting professor in architecture at the University of Miami.
Өмірбаян
Нью-Хейвен қаласында туып өскен Скэлли Хиллхаус орта мектебінде оқыды. 16 жасында Йель университетіне түсті. 1940 жылы Йель университетінде бакалавр, 1947 жылы магистр, 1949 жылы докторлық дәрежесін алды. Йельде ол Елизаветалық клубтың және Джонатан Эдвардс колледжінің мүшесі болды. 1947 жылдан бастап Йельде сабақ берді, көбінесе лекция залдары толы болды. Ол сонымен қатар Майами университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Скэлли 1991 жылы Йельден зейнеткерлікке шықты, бірақ Йельде және Майами университетінде оқу курстарын өткізуді жалғастырды. 2009 жылы 89 жасында оқытуды жалғастыруға денсаулығының жеткіліксіз екенін хабарлады. Скэллидің ерте кездегі қолдауы Луи И. Кан мен Роберт Вентуридің 20 ғасырдың маңызды сәулетшілері ретінде қалыптасуына үлкен үлес қосты. Скэлли 1963 жылы Нью-Йорктегі ескі Пенсильвания вокзалының қиратылуын қатты сынады, осы оқиға туралы есте қалғандай: "Адам қалаға құдай сияқты кірді, енді тышқан сияқты тығырықтап кіреді". Скэлли Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Фредерик Черчтің Олана үйін сақтауға қатысты, оның маңыздылығы мен қауіптілігі туралы мақаласын 1965 жылғы мамыр айындағы "Прогрессивті архитектура" журналында жариялады. 1983 жылы Лорна Пеграм Скэллинің қатысуымен екі фильмді түсіріп, режиссерлік етті. Фильмдер Метрополитен мұражайы мен WNET телеарнасы үшін жасалды және Метрополитен мұражайындағы өнерге арналған. Скэлли 2017 жылдың 30 қарашасында Вирджиния штатының Линчбург қаласындағы үйінде 97 жасында дүниеден өтті. Өлімнің себебі Паркинсон ауруының асқынулары болды.
Born and raised in New Haven, Connecticut, Scully attended Hillhouse High School. At the age of 16, he entered Yale University. He earned his BA degree from Yale in 1940, his M. A. in 1947, and his PhD in 1949. At Yale, he was a member of the Elizabethan Club and a member of Jonathan Edwards College. He taught classes at Yale from 1947, often to packed lecture rooms. He was also a distinguished visiting professor at the University of Miami. Scully officially retired from Yale in 1991, but continued giving courses there and at the University of Miami. He announced in 2009, however, at the age of 89, that he was no longer well enough to continue teaching. Scully's early advocacy was critical to the emergence of both Louis I. Kahn and Robert Venturi as important 20th century architects. Scully was a fierce critic of the 1963 destruction of New York's original Pennsylvania Station, memorably writing of it that, "One entered the city like a god. One scuttles in now like a rat." Scully was involved in the preservation of Olana, Frederic Church's home in upstate New York, publishing an article on its significance and endangerment in the May 1965 issue of Progressive Architecture. In 1983 Lorna Pegram produced and directed two films presented by Scully. The films were for the Met and WNET and based around art at the Met. Scully died on November 30, 2017, at his home in Lynchburg, Virginia, aged 97. The cause of death was complications of Parkinson's disease.
Марапаттар мен құрметтер
1952 жылы Скалли және оның әріавторы Антуанетт Даунинг «Ньюпорттың сәулеттік мұрасы» кітабы үшін Элис Дэвис Хичкок сыйлығын жеңіп алды. 1983 жылы Скалли Ұлттық өнер галереясындағы көркем өнер саласындағы жылдық А. В. Меллон лекцияларын оқыды. 1986 жылы Скалли Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1993 жылы Скалли Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығын алды. 1995 жылы Ұлттық гуманитарлық қор Скаллиді АҚШ-тың гуманитарлық саласындағы ең жоғары наградасы – Джефферсон лекциясын оқуға шақырды. Оның лекциясы «Қоғамдық архитектура» тақырыбында болды, бұл идея оның архитектуралық философиясының орталық ұғымына айналды. 1999 жылы Ұлттық құрылыс мұражайы сәулет, тарихи сақтау және қала құрылысы саласындағы ең үздік тәжірибе, зерттеу жұмысы немесе сындық талдау көрсеткендерді марапаттау үшін Винсент Скалли сыйлығын құрды. Скалли өзі алғашқы марапатталған атанды. 2003 жылы Қала жер институты Скаллиге болашаққа бағытталған қала құрылысын дамытудағы еңбегі үшін J. C. Nichols сыйлығын табыс етті. 2004 жылы президент Джордж Буш Скаллиге Ұлттық өнер медалін табыс етті, бұл АҚШ-тағы суретшілер мен өнерді қолдаушыларға берілетін ең жоғары награда. Медальдің мақтау қағазында былай делінген: «Дизайн және заманауи сәулет тарихына қосқан ерекше үлесі үшін, соның ішінде архитектура тарихшысы ретіндегі ықпалды оқыту еңбегі үшін». 2010 жылы Жаңа қала құрылысы конгресі Скаллиге Афина медалін табыс етті.
In 1952, Scully and his co author Antoinette Downing won the Alice Davis Hitchcock Award for their book, The Architectural Heritage of Newport. In 1983, Scully delivered the annual A. W. Mellon Lectures in the Fine Arts at the National Gallery of Art. In 1986, Scully was elected to the American Academy of Arts and Sciences. In 1993, Scully received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement. In 1995, the National Endowment for the Humanities chose Scully to deliver the Jefferson Lecture, the U. S. federal government's highest humanities honor. His lecture was on the topic of "The Architecture of Community," a concept that became central to his architectural philosophy. In 1999, the Vincent Scully Prize was established by the National Building Museum to honor individuals who have exhibited exemplary practice, scholarship or criticism in architecture, historic preservation and urban design. Scully himself was the first honoree. In 2003 the Urban Land Institute awarded Scully its J. C. Nichols Prize for Visionary Urban Development. In 2004, President George W. Bush presented Scully with the National Medal of Arts, the United States' highest honor for artists and arts patrons. The medal citation read: "For his remarkable contributions to the history of design and modern architecture, including his influential teaching as an architectural historian." In 2010 the Congress for the New Urbanism awarded Scully its Athena Medal.
Негізгі басылымдар
Шингл стилі: Ричардсоннан Райттың бастауына дейінгі сәулет теориясы мен дизайны. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1955. Жаңартылған басылым. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1971. Атауы "Шингл стилі және таяқ стилі" деп өзгертілді. Франк Ллойд Райт. Нью-Йорк: Г. Бразиллер, 1960. Қазіргі заманғы сәулет: Демократияның сәулеті. Нью-Йорк: Г. Бразиллер, 1961. Жаңартылған басылым. Нью-Йорк: Г. Бразиллер, 1974. Луис И. Кан. Нью-Йорк: Г. Бразиллер, 1962. Жер, ғибадатхана және құдайлар: Грек қасиетті сәулеті. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1962. Жаңартылған басылым. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1979. Америка сәулеті және қала құрылысы. Нью-Йорк: Прагер, 1969. Жаңа жаңартылған басылым. Нью-Йорк: Генри Холт, 1988. Шингл стилі бүгінде: немесе тарихшының кек алуы. Нью-Йорк: Г. Бразиллер, 1974. Пуэбло: Тау, ауыл, би. Нью-Йорк: Викинг баспасы, 1975. 2-ші басылым. Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 1989. Жаңа әлемдік тұжырымдамалар: үй құдайлары мен қасиетті орындар: американдық өнер және Метрополитен өнер мұражайы, 1650-1914. Бостон: Литтл, Браун, 1988. Архитектура: Табиғи және адамның жасауы. Нью-Йорк: Сент-Мартинс Пресс, 1991. Қазіргі заманғы сәулет және басқа эсселер. Принстон: Принстон университетінің баспасы, 2002. Профессор Скэллидің лекциялары мен оның туралы лекциялар жинағы мына жерде қолжетімді: https://www.youtube.com/channel/UCqSX1XABzVTu68ou5PWCQ
The Shingle Style: Architectural Theory and Design from Richardson to the Origins of Wright. New Haven: Yale University Press, 1955. Revised Edition. New Haven: Yale University Press, 1971. Title changed to The Shingle Style and the Stick Style. Frank Lloyd Wright. New York: G. Braziller, 1960. Modern Architecture: The Architecture of Democracy. New York: G. Braziller, 1961. Revised Edition. New York: G. Braziller, 1974. Louis I. Kahn. New York: G. Braziller, 1962. The Earth, the Temple, and the Gods: Greek Sacred Architecture. New Haven: Yale University Press, 1962. Revised Edition. New Haven: Yale University Press, 1979. American Architecture and Urbanism. New York: Praeger, 1969. New Revised Edition. New York: Henry Holt, 1988. The Shingle Style Today: Or, the Historian's Revenge. New York: G. Braziller, 1974. Pueblo: Mountain, Village, Dance. New York: Viking Press, 1975. 2nd ed. Chicago: University of Chicago Press, 1989. New World Visions of Household Gods & Sacred Places: American Art and the Metropolitan Museum of Art, 1650 1914. Boston: Little, Brown, 1988. Architecture: The Natural and the Manmade. New York: St Martin's Press, 1991. Modern Architecture and Other Essays. Princeton: Princeton University Press, 2002. A collection of lectures by and about Professor Scully is available at https://www. youtube. com/channel/UC qSX1XABzVTu68 ou5PWCQ