Кіріспе

Киберг – Норвегияның Финнмарк графтығының шығысындағы Вардё муниципалитетіне қарасты ауыл. Ол Баренц теңізі жағасында, Варангер түбегінің шығыс бөлігінде орналасқан. Киберг – Вардё муниципалитетіндегі екінші ірі елді мекен. Ол муниципалитет орталығы Вардё қаласынан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Кибергснесет (Киберг мүйісі) – Норвегия материгінің ең шығыс нүктесі және ол ауылдың шығысында орналасқан. Ауылдың халқы (2013 жылғы мәлімет бойынша) 202 адамды құрайды, бұл ауылдың халық тығыздығын көрсетеді.

Жаратушы:

Кибергтен Мари Йоргенсдаттер мен Кирсти Соренсдаттер есімді екі әйел, 1621 жылы Вардодағы колдовство соттары кезінде бағанада жағылды. Шотландияда туған Вардо губернаторы Джон Каннингэм (шамамен 1575 – 1651), сондай-ақ Ханс Кёнинг деп белгілі, 1621 жылғы 29 қаңтарда Мари Йоргенсдаттерге қарсы сот отырысында және 16 және 28 сәуірде Кирсти Соренсдаттердің ісін тыңдағанда қатысты. Кирсти Соренсдаттер колдовство үшін он басқа әйелдің өртелуінен кейін бірнеше ай өткен соң тірідей өртеліп, 1621 жылғы үлкен колдовство сотының соңғы құрбаны болды.

Помор саудасы

1917 жылы Ресей революциясының нәтижесінде тоқтатылған Помор саудасы кезінде Киберг орыс әрекетінің маңызды орталығына айналғандықтан, ауыл "Лиль Москва" (Кіші Мәскеу) деп аталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыста ауылдан қырық бес ер адам Кеңес әскері қатарына шақырылды. Олардың жиырма сегізі партизан болып соғыстан аман қалды, ал жиырма жетісі ауылға оралды. Вайда Губаға жеткенде, оларды Кеңес теңіз кемелері күтіп алып, Полиарныйдағы әскери базаға жеткізді. Мұнда НКВД қызметкерлері оларды Совет Одағына келген мақсаттары туралы сұраққа алып, бірнеше аптадан кейін босатып, Мурманскіге жіберді. Ерлер Солтүстік флотқа немесе НКВД-ға қатысуға келісті, ал әйелдер мен балалар Шадринскіге мемлекеттік шаруашылықта жұмыс істеуге жіберілді. Көп ұзамай, тағы да басқа босқындар оларға қосылды. 1940 жылы барлығы 100-ден астам адам оккупацияланған Финнмарктан Совет Одағына қашып кетті. Партизандардың көпшілігі, әсіресе 1943 жылы немістер тарапынан қаза болды, бірақ біраз бөлігі аман қалды. (Солардың бірі – Аксель Якобсен Богданов, ол тағы бір себеппен танымал болды – 1953 жылы ағасымен бірге Финнмарктағы Лилль Эккеройда соңғы ақ аюды кездестіріп, атып өлтірді. Кеңес Одағымен байланыста болғандықтан, аман қалған партизандар мен оларға көмектескендерге Норвегияның қауіпсіздік полициясы суық соғыс кезінде күдіспен қарады. 1992 жылы Норвегия королі мемлекет атынан олардан кешірім сұрады.)