Кіріспе

Лондондағы ғылым мұражайы, Англия.

Геологиялық музей (алғашқыда Экономикалық геология мұражайы, кейін Практикалық геология мұражайы) 1835 жылы Жұмыс кеңсесінің құрамында құрылды.

Көрме жолы

Мұражай 1935 жылғы шілде айында сол кездегі Йорк герцогымен, Оңтүстік Кенсингтондағы Экспозиция жолындағы жаңа ғимараттың құрылысы аяқталғаннан кейін қайта ашылды. Бұл ғимараттың құны шамамен 220,000 фунт стерлинг шамасында екенін Бірінші жұмыс комиссары мәлімдеді. Жаңа орынға көшкеннен кейін, мұражай геологияны түсіндіруге және бір-екі кен өндіру техникасын көрсетуге арналған көптеген диорамалар (көлемді суреттер) арқасында кеңінен танылды. 1986 жылы Табиғат тарихы мұражайы оны өз басқаруына алғаннан кейін, олардың көп бөлігі бұзылып, алынып тасталды. 1965 жылы мұражай «Геологиялық ғылымдар институты» деген атпен Британдық геологиялық қызметі мен Шетелдік геологиялық қызметтермен біріктірілді. 1971 жылы мұражай белгілі дизайнер Джеймс Гарднерді «Жер туралы әңгіме» жобасын жобалау және жасау үшін шақырды, ол ғылым мұражайларын жобалаудағы маңызды қадам ретінде мойындалды және бүкіл әлемде мақталып, үлгі алды. Оны Елизавета II ашты, және ол Шотландиядан құйылған үлкен жартас бейнесі, планетарий, белсенді жанартау моделі және жер сілкінісі машинасымен әйгілі болды. 1971 және 1974 жылдар аралығында мұражай өз жобалау тобын құрды, ол ғалымдар мен техниктермен тығыз байланыс жасап, асыл тастар коллекциясын қайта ұсынудан бастап, уақытша және тұрақты көрмелер сериясын жасады. Содан кейін, Джайлс Велард (1974 жылдан 1988 жылға дейін Көрме дизайнының жетекшісі) басқарған жобалау тобымен бірге «Британ геологиясының алғашқы күндері», «Қара алтын», «Адамнан бұрынғы Британия», «Планеталарға саяхат», «Британдық қазбалар», «Тастар», «Жер қазыналары» және, ақыры 1988 жылы ашылған «Британдық теңіз мұнайы және газы» көрмелерін жасады. «Жер қазыналары» көрмесіндегі экспонаттармен қатар суреттер мен мәтіндерді ұсынатын компьютерлерді біріктірген әлемдегі алғашқы ірі музей галереясы осы болды. «Мұнай және газ» көрмесіндегі басты фильм «Сұйық активтер» тік бұрыштан, дөңгелек галереядан түсіріліп көрсетілді және 1989 жылы IVCA-дан маңызды жүлде алды. «Ішкі күш» сейсмология көрмесі 1995 жылғы Кобе жер сілкінісінің реконструкциясын қамтиды.

Табиғи тарих мұражайына өту

Британдық геологиялық зерттеулер академиялық қызметін Кейвортқа көшіргеннен кейін, мұражай Табиғи ортаны зерттеу кеңесінің қамқорлығынан жаңадан тәуелсіз Табиғи тарих мұражайына берілді. 1985 жылға дейін Табиғи тарих мұражайымен әкімшілік бірігу жүзеге асырылса да (сол кезден бастап бұрынғы Геологиялық мұражай «Жер галереялары» деп атала бастады), екі мұражай ғимаратының арасындағы бұрын табу қиын болған дәліз 1998 жылға дейін жаңа байланыс галереясымен ауыстырылмады. Бұрынғы Геологиялық мұражай галереялары қазір Табиғи тарих мұражайының жоспарларында және ішкі бағыттау белгілерінде «Қызыл аймақ» деп белгіленген.