Америка Азамат Соғысы: New Hope Church шайқасы (1864) – Шерман мен Джонстон армиялары арасындағы қақтығыс. Атланта науқаны, стратегиялық маневрлер мен ауыр шығындар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысының шайқасы
Нью-Хоуп шіркеуінің шайқасы, Джорджия
Battle of the American Civil War
the Battle of New Hope Church, Georgia
Нью-Хоуп шіркеуінің шайқасы (1864 жылдың 25-26 мамыры) – Америка Азамат соғысының Атланта науқаны кезінде генерал-майор Уильям Т. Шерман басқаратын Одақ армиясы мен генерал Джозеф Э. Джонстон басқаратын Теннесси Конфедерация армиясы арасындағы шайқас. Шерман Джонстон армиясын Этова өзенінің оңтүстігіндегі берік позициясынан шегінуге мәжбүрлеу үшін ірі ауқымды әрекет жасап, теміржолмен жабдықтау желісінен үзілді. Шерман қарсыласын озатырғанын үміттенеді, бірақ Джонстон армиясын оңтүстік-батысқа жылдамдықпен жылжытты. Жозеф Хукердің басқаруындағы Одақтың XX корпусы Нью-Хоуп шіркеуі маңындағы Конфедерация шебін бұзуға тырысқанда, оның әскерлері ауыр шығынмен тоқтатылды. Мамыр айының басында Шерман Джонстон армиясын үш жеке қорғаныс позициясынан шегінуге сәтті мәжбүрледі. Алайда, Шерман армиясы Этова өзенін кесіп, Джонстонның сол қанатын айналып өтуге тырысқанда, Конфедерация генералы қарсыласының ниетін болжады. Шерман жол ашық деп ойлады, бірақ Джонстон армиясын жылдам түрде кедергі келтіретін позицияға орналастырды. Нью-Хоуп шіркеуінде Хукер корпусы шабуылға белсенді түсті, бірақ оның шабуылы Джон Белл Худтың Конфедерация корпусының бір дивизиясынан күшті соққыға ұшырады, ол жақсы бекітілген еді. Ниетіне жете алмаған Шерман Джонстонның оң қанатын айналып өтуге тырысты.
The Battle of New Hope Church (May 25–26, 1864) was a clash between the Union Army under Major General William T. Sherman and the Confederate Army of Tennessee led by General Joseph E. Johnston during the Atlanta Campaign of the American Civil War. Sherman broke loose from his railroad supply line in a large scale sweep in an attempt to force Johnston's army to retreat from its strong position south of the Etowah River. Sherman hoped that he had outmaneuvered his opponent, but Johnston rapidly shifted his army to the southwest. When the Union XX Corps under Major General Joseph Hooker tried to force its way through the Confederate lines at New Hope Church, its soldiers were stopped with heavy losses. Earlier in May, Sherman successfully maneuvered Johnston's army into retreating from three separate defensive positions. However, when Sherman's army crossed the Etowah River and attempted to move around Johnston's left flank, the Confederate general anticipated his opponent's intentions. Sherman believed that the way was clear, when in fact, Johnston quickly shifted his army into a blocking position. At New Hope Church, Hooker's corps aggressively pressed forward but its attack received a stinging repulse from one division of John Bell Hood's Confederate corps, which was well entrenched. Thwarted, Sherman next tried to move around Johnston's right flank.
Одақ әскері
30 сәуірде Шерманның әскері 110 000 сарбазды құрады, оның 99 000-ы «шабуылдық мақсаттарға» қолданылуға тиіс болды. Одақ армиясының 254 бірлігінің барлығы 12 фунттық Наполеон зеңбіректерi, 10 фунттық Parrott мылтықтары, 20 фунттық Parrott мылтықтары және 3 дюймдік Ordnance зеңбіректерiнен тұрды. Армиямен бірге 25 000 әскери қызметке жарамайтын адамдар болды, олардың ішінде теміржол қызметкерлерi мен жөндеушiлер, жүк тасушылар, медициналық персонал және қара нәсiлдi лагерь қызметшiлерi бар едi. Шерман үш армияның бөлімдерін басқарды. Генерал-майор Джордж Х. Томас басқарған Камберленд армиясы 73 000 сарбаз бен 130 зеңбірекке, генерал-майор Джеймс Б. Макферсон басқарған Теннесси армиясы 24 500 сарбаз бен 96 зеңбірекке, ал генерал-майор Джон Скофилд басқарған Огайо армиясы 11 362 жаяу әскер, 2 197 атты әскер және 28 зеңбірекке ие болды. Томас армиясы генерал-майор Оливер Отис Говард басқарған IV корпустан, генерал-майор Джон М. Палмер басқарған XIV корпустан, генерал-майор Джозеф Хукер басқарған XX корпустан және бригада генералдары Эдвард М. МакКук, Кеннер Гаррард және Хью Джадсон Килпатрик басқарған үш атты әскер дивизиясынан құралды. Макферсон армиясы генерал-майор Джон А. Логан басқарған XV корпустан және бригада генерал Гренвилл М. Додж басқарған XVI корпустың сол қанатынан тұрды. Генерал-майор Фрэнсис Престон Блэр басқарған XVII корпусы 8 маусымға дейін қосылмады. Скофилд армиясы Скофилд басқарған XXIII корпустан және генерал-майор Джордж Стоунмен басқарған атты әскер дивизиясынан құралды. IV және XX корпустарда әрқайсысында 20 000 сарбаз, XIV корпуста 22 000 сарбаз, XV корпуста 11 500 сарбаз, ал XVI және XVII корпустарда әрқайсысында 10 000-ға жуық сарбаз болды.
On April 30, Sherman's host numbered 110,000 soldiers of which 99,000 were available for "offensive purposes". All of the Union army's 254 guns consisted of 12 pounder Napoleons, 10 pounder Parrott rifles, 20 pounder Parrott rifles, and 3 inch Ordnance rifles. The 25,000 non combatants accompanying the army included railroad employees and repair crews, teamsters, medical staff, and Black camp servants. Sherman directed elements of three armies. The Army of the Cumberland led by Major General George H. Thomas counted 73,000 troops and 130 guns, the Army of the Tennessee under Major General James B. McPherson numbered 24,500 soldiers and 96 guns, and the Army of the Ohio commanded by Major General John Schofield had 11,362 infantry, 2,197 cavalry, and 28 guns. Thomas' army consisted of the IV Corps under Major General Oliver Otis Howard, the XIV Corps under Major General John M. Palmer, the XX Corps under Major General Joseph Hooker, and three cavalry divisions led by Brigadier Generals Edward M. McCook, Kenner Garrard, and Hugh Judson Kilpatrick. McPherson's army comprised the XV Corps under Major General John A. Logan and the Left Wing of the XVI Corps under Brigadier General Grenville M. Dodge. The XVII Corps under Major General Francis Preston Blair Jr. did not join until June 8. Schofield's army was made up of the XXIII Corps under Schofield and a cavalry division led by Major General George Stoneman. The IV and XX Corps each counted 20,000 soldiers, the XIV Corps had 22,000, the XV Corps totaled 11,500, and the XVI and XVII Corps each numbered about 10,000 men.
Конфедерациялық армия
30 сәуірде Джонстон армиясы жеті жаяу әскер дивизиясында 41 279 адамды тіркеді. 144 артиллериялық құралға қызмет ететін 3227 артиллерияшы болды. Көптеген құралдар федералдық артиллериядан нашар болғанмен, экипаждар тәжірибелі еді. 10 000 атты әскер болды, бірақ қызметке тек 8 500 адам қатысты, ал көптеген жылқылардың жағдайы нашар еді. Армияны қолдау көрсеткен шамамен 8 000 соғысқа қатыспаған адам болды, олардың көпшілігі жарақаттан мүгедек болған немесе соғысқа жарамсыз еді. Джонстонның Теннесси армиясына генерал-лейтенант Уильям Дж. Харди мен генерал-лейтенант Джон Белл Худ басқарған екі жаяу әскер корпусы, сондай-ақ генерал-майор Джозеф Уилер басқарған атты әскер корпусы кірді. Армияға көп ұзамай генерал-лейтенант Леонидас Полк корпусы мен бригада генералы Уильям Х. Джексонның атты әскер дивизиясы қосылды. Харди корпусы генерал-майорлар Бенджамин Ф. Читам, Патрик Клебурн, Уильям Х. Т. Уокер және Уильям Б. Бейт дивизияларынан тұрды. Худ корпусына генерал-майорлар Томас К. Хиндман, Картер Л. Стивенсон және Александр П. Стюарт дивизиялары кірді. Полк корпусы генерал-майорлар Уильям Уинг Лоринг пен Сэмюэл Гиббс Френч, сондай-ақ бригада генералы Джеймс Канти дивизияларынан құралды.
On April 30, Johnston's army counted 41,279 men present for duty in seven infantry divisions. There were 3,227 artillerymen present for duty serving 144 guns. Many of the guns were inferior to the Federal artillery pieces, but the crews were experienced. There were 10,000 cavalrymen, but only 8,500 present for duty and many horses were in poor condition. There were probably 8,000 non combatants supporting the army, many of whom were disabled by wounds or otherwise unfit for combat. Johnston's Army of Tennessee included two infantry corps led by Lieutenant Generals William J. Hardee and John Bell Hood, and a cavalry corps under Major General Joseph Wheeler. The army was soon joined by the corps of Lieutenant General Leonidas Polk and the cavalry division of Brigadier General William H. Jackson. Hardee's corps consisted of the divisions of Major Generals Benjamin F. Cheatham, Patrick Cleburne, William H. T. Walker, and William B. Bate. Hood's corps included the divisions of Major Generals Thomas C. Hindman, Carter L. Stevenson, and Alexander P. Stewart. Polk's corps comprised the divisions of Major Generals William Wing Loring and Samuel Gibbs French, and Brigadier General James Cantey.
Операциялар
Шерман өзінің жорығын 7 мамырда 1864 жылы Рокки Фейс Ридж шайқасымен бастады, оның барысында ол Джонстонның батыс флангын айналып өтті. Бұдан кейін 13-15 мамырдағы Ресака шайқасы болды, сол кезде Полк корпусы келе бастады. Шерман батыс флангын тағы да айналып өткеннен кейін Джонстон шегінді. Касвилл шайқасында Джонстон Шерман әскеріне шабуыл жасауға тырысты, бірақ мүмкіндікті пайдалана алмады. 19 мамырда Полк пен Худ Джонстонды Аллатуна өткеліне шегінуге көндірді. Джонстон Этова өзенінің оңтүстігіне шегінуді шеберлікпен жүргізді, көптеген әскерлер артта қалмады. Шофилд корпусы Картерсвиллден өтіп, Этоваға жеткенде көпірлердің өртенгенін және конфедераттардың кеткенін көрді. Батыс және Атлантика темір жолы Аллатуна өткелі арқылы өтіп, Джонстон өз әскерін өте күшті қорғаныс позициясына орналастырды. Шерман Джонстон әскерін Чаттахучи өзенінің артына шегінуге мәжбүрлеуді жоспарлады. Ол үшін Джонстон әскерін батыстан айналып өту үшін Далласқа, содан кейін Мариеттаға қарай жорық жасауға бел буды. 20 мамырда Шерман әскеріне 23 мамырда жорыққа дайын болуды бұйырды. Темір жолдан алыстайтындықтан, әскер вагондарда 20 күндік азық-түлік тасыды және барлық жараланғандар мен денсаулығы нашар адамдарды артқа эвакуациялады. Шерман Чаттанугаға дейін созылған темір жолмен жабдықтау желісіне алаңдады. Конфедерат атты әскерінің шабуылынан темір жолының зақымдануы мүмкін деп қорқып, Шерман бригадир генерал Джон Э. Смиттың XV корпусы дивизиясын Алабама штатының Хантсвилл қаласынан, сондай-ақ Шығыс Теннесси мен Кентуккиден XXIII корпустың тоғыз полкін Батыс және Атлантика темір жолын күзету үшін алға жылжытты. Осы бөлімшелерді алмастыру үшін ол солтүстік штаттардың губернаторларын шақырып, артқы теміржолдарды күзетуге 100 күндік полктер құруды ұйғарып берді. Шерман Макферсонның оң жақ қанатындағы екі корпусын Кингстоннан оңтүстікке Ван-Вертке, содан кейін шығысқа қарай Далласқа қарай жылжуға бағыттады. Бригадир генерал Джефферсон К. Дэвистің дивизиясы (XIV корпус) Римде батысқа қарай жылжығандықтан, ол Макферсонмен бірге қозғалды. Томасқа қарасты үш корпустың оңтүстікке қарай Юхарли мен Стайлсборо арқылы Далласқа қарай жылжуына бұйрық берілді. Гаррардтың атты әскері Макферсон қанатын жауып тұрды, ал Маккуктың атты әскері Томас ортасының алдымен барды. Стоунменнің алдындағы Скофилдтің сол жақ қанаты Картерсвиллден Этоваға қарай жылжыды. Стоунменнің атты әскері Милам көпірінің өртенгенін және оның жанында понтондық көпір салынғанын анықтады. Хукер өзінің XX корпусын Скофилдтің XXIII корпусынан алға шығарды, сондықтан Томасқа қарасты басқа екі корпустан бұрын жылдамдады. Шерманның сол жақ флангын айналып өтуі мүмкін деген күдікпен Джонстон Уилердің атты әскерін Этованың солтүстік жағалауына өтізіп, Шерман әскері әлі де сол жерде бар ма, жоқ па, тексеруді бұйырды. 24 мамырда Уилер Шерман әскерінің Кингстонның батысында екенін хабарлады. Килпатриктің атты әскерінен сақталанып, Уилердің атты әскері 70 вагонды тұтқынға алып, қалғандарын өртеп жіберді. Сондай-ақ 24 мамырда Макферсон Далластан батысқа қарай бір нүктеге жетті. Алдымен аттанған Гаррардтың жасағы Далласта конфедерат жаяу әскерінің бар екенін хабарлады. Хукер Томасқа қарасты басқа корпустардан бұрын Бернт-Хиккориге жетті; Скофилд корпусы солтүстік-шығыста болды. Джексонның атты әскерлері дивизиясынан алынған хабарларға сүйенген Джонстон одақ әскері оның сол жақ флангын айналдыруға маневр жасап жатыр деген қорытындыға келді. Сол түстен кейін Маккуктың атты әскері конфедерат хатшысын ұстап алды, ол Джонстон әскерінің Далласқа қарай жылжып келе жатқанын хабарлады. Дегенмен, Шерман Джонстонның Далласта оны тоқтатуға тырыспайтынына сенімді болды және әскеріне алға жылжуды бұйырды.
Sherman launched his campaign on May 7, 1864, with the Battle of Rocky Face Ridge during which he turned Johnston's western flank. This was followed by the Battle of Resaca on May 13–15 at which time Polk's corps began arriving. After Sherman turned his western flank again, Johnston withdrew. At the Battle of Cassville, Johnston tried to strike at Sherman's army, but the opportunity was fumbled. On May 19, Polk and Hood convinced Johnston to retreat to Allatoona Pass. Johnston conducted the withdrawal south of the Etowah River skillfully, leaving few stragglers behind. Schofield's corps passed through Cartersville and reached the Etowah to find the bridges burnt and the Confederates gone. The Western and Atlantic Railroad ran through a gorge at Allatoona Pass and Johnston posted his army there in an extremely strong defensive position. Sherman planned to force Johnston's army to retreat behind the Chattahoochee River. To do this he decided to outflank Johnston's army on the west by marching to Dallas and then Marietta. On May 20, Sherman ordered his army to be ready to move on May 23. Since it would be leaving the railroad line, the army carried 20 days of supplies in its wagons and evacuated all its wounded and unfit men to the rear. Sherman was anxious about his railroad supply line which ran back to Chattanooga. Fearing the railroad might be damaged by Confederate cavalry raids, Sherman ordered Brigadier General John E. Smith's XV Corps division from Huntsville, Alabama, and nine XXIII Corps regiments from East Tennessee and Kentucky forward to guard the Western and Atlantic Railroad. To replace these units, he summoned northern state governors to recruit 100 day regiments to garrison the rear area railroads. Sherman directed McPherson's two corps on his right wing to march from Kingston south to Van Wert and then east to Dallas. Since Brigadier General Jefferson C. Davis' division (XIV Corps) was already to the west at Rome, it moved with McPherson. Thomas' three corps were ordered to march south through Euharlee and Stilesboro toward Dallas. Garrard's cavalry covered McPherson's wing, while McCook's horsemen scouted ahead of Thomas's center. Preceded by Stoneman, Schofield's left wing marched from Cartersville to the Etowah. Stoneman's cavalry found Milam's Bridge burned and a pontoon bridge was laid nearby. Hooker crossed his XX Corps ahead of Schofield's XXIII Corps and therefore was able to move ahead of Thomas' other two corps. Unsure if Sherman was moving around his left flank, Johnston ordered Wheeler's cavalry to cross to the north bank of the Etowah to see if Sherman's army was still there. On May 24 Wheeler reported that Sherman's army was to the west near Kingston. Avoiding Kilpatrick's cavalry, which was patrolling the area, Wheeler's horsemen captured 70 wagons and burned others. Also on May 24, McPherson reached a point west of Dallas. Riding ahead, Garrard's troopers reported that Confederate infantry was at Dallas. Hooker reached Burnt Hickory ahead of Thomas' other corps; Schofield's corps was to the northeast. Alerted by reports from Jackson's cavalry division, Johnston deduced that the Union army was maneuvering to turn his left flank. That afternoon, McCook's horsemen captured a Confederate courier with a message that Johnston's army was moving toward Dallas. Nevertheless, Sherman remained confident that Johnston would not try to block him at Dallas; he ordered his army to press forward.
Шайқас
25 мамыр күні таңертең Харди корпусы Даллас қаласында орналасып, Мариеттаға баратын жолды тосқауылдады, Полк корпусы оның оң жақ қанатында болды. Оң жақ қапталында Худ корпусы Даластан солтүстік-шығысқа қарай, Нью-Хоуп шіркеуінің жанында орналасты. Худ Хиндман дивизиясын сол жаққа, ал Стивенсон дивизиясын оң жаққа орналастырды. Стюарт дивизиясы Стивенсон бригадаларының бірімен күшейтіліп, орталыққа орналасты. Худ сарбаздары дереу мылтық орларын қазып, ағаш кеспелер мен тастардан қоршау жасады. Елсбери тауындағы конфедерациялық бақылаушылар Шерман әскерлерінің келе жатқанын көрсететін шаң бұлттарын хабарлады. Ол түстен кейін Худ әскерлері Хукер корпусына жататынын мойындаған одақ әскерін тұтқынға алды. 25 мамырда Макферсонның сол қанаты Ван-Верттен Даласқа қарай оңтүстік-шығысқа беттеді. Дэвис дивизиясы бір жақ жолға шығысқа бұрылды. Хукердің XX корпусы Бёрнт-Хиккориден Даласқа дейінгі жолмен, бригадир генерал Джон У. Гирри дивизиясымен бірге басты жолмен жүрді. Басқа дивизиялар кішігірім жолдармен ілгеріледі, бригадир генерал Альфеус С. Уильямс оң жақта, генерал-майор Дэниел Баттерфилд басты жолдың сол жағында. IV және XIV корпус Хукер корпусының оң жағына қарай жылжыды, ал Скофилд корпусы Бернт-Хикориге жақын қалды. Pumpkinvine Creek-те федералдылар көпірді өртеп жіберуге тырысқан конфедерациялық әскерлерді тапты. Хукердің кавалериясы көпірді өртеушілерді ығыстырып, Гирри әскері өзеннен өтті. Оуэнс-Миллз маңындағы жолдың сол жақ бұрылысында Гирри дивизиясы Нью-Хоуп шіркеуіне бағыт алды. Оның колоннасы ілгерілегенде, 32-ші Алабама және 58-ші Алабама жаяу әскер полктері мен полковник Бушрод Джонстың басшылығымен Остин мергендерінің қатысты қарсылығына тап болды. Гери Джонстың конфедерациялық әскерін кері шегіндіру үшін полковник Чарльз Кенди бригадасын кеңейтілген ұрыс шебіне орналастыруға мәжбүр болды. Гери әскерлері бірнеше тұтқынға алды, олар Худ корпусы тікелей алда екенін айтты. Томас пен Хукер бұл ақпараттан таң қалды, өйткені олар да, Шерман сияқты, осыншалықты ерте қарсылыққа тап болатынын күтпеген еді. Гери әскерлері кенеттен шабуылға ұшырауы мүмкін деген қорқынышпен Томас Уильямс пен Баттерфилд дивизияларын шақырып, Гериге көмекке жылдам шабуыл жасауға бұйрық берді. Далласқа қарай оң жақ бұрылыстан жылжуда, Уильямс әскері Оуэнс-Миллске қайта оралып, содан кейін Гирри алған жолға оңға бұрылуы керек болды. Сағат 4-тен 5-ке дейін Уильямс пен Баттерфилд әскерлері Гериді күшейтті. Далас аймағында конфедерациялық әскердің тек шағын күштері бар деген сенімде Шерман Томасқа шабуыл жасауға бұйрық берді; Томас бұйрықты Хукерге жеткізді. Сағат 17:00-ден кейін Хукер Уильямс дивизиясымен оң жақта, Баттерфилд дивизиясымен сол жақта және Гери дивизиясымен қолдау көрсетумен шабуыл жасауға бұйрық берді. Баттерфилд шебі Уильямс шебінің артында жанындағы шабуылдан қорғану үшін орналастырылды. Барлық үш дивизия да бригадалар колонналарында құрылды. Яғни, әр дивизияда әр бригада бірінен соң бірі қатарласып орналасты. Барлық үш дивизия да қалың орман мен бұталар арасынан ілгеріледі. Уильямс дивизиясында Хукер мен Уильямс бірінші бригаданың артында жүрді. Олар төбеден төмен түскенде, мылтық пен артиллерия отымен қарсы алынды. Одақ сарбаздары кез келген қорғанышқа жата беріп, жауап берді. Олар отқа түскенде Баттерфилд пен Гери сарбаздары да жерге жата берді. 4000 конфедерациялық қорғаушы Стюарт дивизиясына жатты, ал бригадир генералдар Марселл Август Стовалл, Генри Д. Клейтон және Альфеус Бейкер бригадалары солдан оңға қарай алдыңғы қатарда, ал бригадир генерал Рэндалл Л. Гибсон бригадасы резервте болды. Стюарт шебін 16 зеңбірек те қолдады. 16000 федералды қарсы алған Стюарт әскері өздерінің позициясын қорғауда қиындық көрмеді. Одақтың генералдары қарсыластарын ашық алаңда ұстап алады деп үміттенеді, бірақ конфедерациялық әскерлер жер және ағаш қоршаулармен қорғалған екені анық болды. Тек конфедерациялық артиллерия батареясы ғана айқын нысана болды, ол зардап шекті. Уильямстың полковник Джеймс С. Робинсон басқаратын бірінші бригадасы әр адамға 60 оқтан атып, майдан шебінде бригадир генерал Томас Х. Ругер бригадасымен ауыстырылды. Бригадир генерал Джозеф Ф. Книптің бригадасы үшінші қатарда күтті. Сол түстен кейін Худ штабына келген Джонстон Стюарттан оған күш қажет пе деп сұрады. Стюарт: "Менің әскерім позицияны ұстап тұра алады" деп жауап берді. Шабуыл үш сағатқа созылды, ал соңғы сағатта нөсер жаңбыр шайқастың шуылына қосылды. Хукер 1665 қаза тапқан және жараланғандар туралы хабарлады. Одақ әскері шайқас алаңына "Тозақ шұңқыры" деп ат қойды. Жеңілген федералдылар баяу шегіне бастағанда, конфедерациялықтар қуанышпен шуласты. Стюарт 300-400 қаза тапқандар туралы хабарлады. Тағы бір дерек көзі 1665 одақтық және 400 конфедерациялық әскердің қаза болғанын көрсетті.
On the morning of May 25, Hardee's corps took position at Dallas, blocking the road to Marietta, with Polk's corps on its right flank. On the far right flank, Hood's corps moved into position near New Hope Church, northeast of Dallas. Hood posted Hindman's division on the left flank and Stevenson's division on the right flank. Stewart's division deployed in the center, reinforced by one of Stevenson's brigades. Hood's soldiers immediately dug rifle pits and piled up breastworks of logs and rocks. Confederate observers on Elsberry Mountain reported seeing dust clouds that indicated Sherman's troops were coming. That afternoon, Hood's troops captured a Union soldier who admitted that he belonged to Hooker's corps. On May 25, McPherson's left wing took the road southeast from Van Wert to Dallas. Davis' division turned off to the east on a side road. Hooker's XX Corps marched on the road from Burnt Hickory to Dallas, with Brigadier General John W. Geary's division on the main road. The other divisions advanced on minor roads, with Brigadier General Alpheus S. Williams to the right and Major General Daniel Butterfield to the left of the main road. The IV and XIV Corps marched to the right of Hooker's corps and Schofield's corps remained close to Burnt Hickory. At Pumpkinvine Creek, the Federals found some Confederates trying to set the bridge on fire. Hooker's cavalry escort drove off the bridge burners and Geary's troops crossed the stream. At the left fork in the road near Owen's Mills, Geary's division took the route toward New Hope Church. As his column advanced, it was met by determined resistance by the 32nd Alabama and 58th Alabama Infantry Regiments and Austin's Sharpshooters under Colonel Bushrod Jones. Geary was compelled to deploy Colonel Charles Candy's brigade in an extended skirmish line in order to drive Jones' Confederates back. Geary's troops took several prisoners who told them that Hood's corps was directly ahead. Both Thomas and Hooker were startled by this information because, like Sherman, they did not expect to run into major opposition so soon. Fearing that Geary's troops were exposed to a sudden attack, Thomas summoned the divisions of Williams and Butterfield to march rapidly to Geary's assistance. Having marched down the right fork toward Dallas, Williams' troops had to retrace their route to Owen's Mills, then turn right into the road Geary had taken. Between 4 pm and 5 pm, both Williams' and Butterfield's troops reinforced Geary. Still convinced that only minor Confederate forces were in the Dallas area, Sherman ordered Thomas to attack; Thomas passed the order to Hooker. Soon after 5 pm, Hooker gave the order to attack, with Williams' division on the right and Butterfield's division on the left and Geary's division in support. Butterfield's line was slightly behind Williams in order to protect against a flank attack. All three divisions were formed in columns of brigades. That is, within each division, each brigade was deployed in line, one behind the other. All three divisions advanced about through dense woods and underbrush. In Williams' division, Hooker and Williams rode behind the first brigade. When the troops reached the bottom of a slope, they were greeted by a storm of rifle and artillery fire. The Union soldiers threw themselves to the ground behind whatever cover they could find and fired back. As they came under fire, Butterfield's and Geary's soldiers also lay down. The 4,000 Confederate defenders belonged to Stewart's division, with the brigades of Brigadier Generals Marcellus Augustus Stovall, Henry D. Clayton, and Alpheus Baker in the front line, from left to right, and Brigadier General Randall L. Gibson's brigade in reserve. Stewart's line was also supported by 16 cannons. Though facing 16,000 Federals, Stewart's entrenched soldiers had no trouble defending their position. The Union generals hoped that their opponents would be caught in the open, but it became clear that the Confederates were protected by earth and log field fortifications. The only clearly visible target was a Confederate artillery battery, which took casualties. Williams' first brigade under Colonel James S. Robinson fired off its 60 rounds per man and was replaced in the battle line by Brigadier General Thomas H. Ruger's brigade. Brigadier General Joseph F. Knipe's brigade waited in the third line. Johnston, who arrived at Hood's headquarters that afternoon, asked Stewart if he needed reinforcements. Stewart replied, "My own troops will hold the position." The battle went on for three hours, and during the last hour a thunderstorm added its noise and rain to the din of battle. Hooker reported suffering 1,665 killed and wounded. The Union troops called the battlefield the "Hell Hole". As the defeated Federals slowly withdrew, the Confederates gave a cheer. Stewart reported losing 300–400 casualties. Another source stated there were 1,665 Union and 400 Confederate casualties.
Салдары
Джонстон мен Худ екеуі де Стюартты сәтті қорғанысы үшін мақтады. Ал Шерман өзінің маневрінің күтпеген жерден тоқтатылғанына қатты ашуланды. Шерман Хукерді жек көріп, Гири дивизиясын дереу ілгері жылжытпағаны үшін оны теріс сынға алды. Шерман Хукердің қалған екі дивизиясы келгенше күтіп отыру арқылы Конфедерация әскерлеріне бекініп үлкеруге мүмкіндік берді деп есептеді. Ол тек Худ корпусына қарсы тұрамын деген үміттенген, бірақ Джонстонның бүкіл армиясы өзінің алдында екенін енді ғана түсіне бастады. Атлантада шайқас шуы естіліп, ондағы азаматтардың арасында шағын үрей туды. Түнде Одақ армиясы бекінді, ал 26 мамыр күні ұсақ шайқастар жалғасты. Макферсон қанаты мен Дэвис дивизиясы түстен кейін Даллас қаласын басып алып, шығысқа қарай екі мильдей қашықтықта орналасты. Томас пен Скофилд әскерлері Нью-Хоуп шіркеуінің жанында жиналды. Томас пен Макферсон арасында кеңістік болды, бірақ ол тығыз орманмен жасырылды. Сондай-ақ, Далластың шығысындағы Харди корпусы мен Нью-Хоуп шіркеуіндегі Худ және Полк корпустары арасында да кеңістік болды. Джонстон Хардиден Клебурн дивизиясын бөліп алып, оң қанатына қосты. Конфедерацияның сол қанатын айналып өту әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін Шерман оң қанатына шабуыл жасауға шешім қабылдады. Оның күш-жігері 27 мамырда Пикетт Милл шайқасына әкелді.
Johnston and Hood both commended Stewart for his successful defense. On the other hand, Sherman was badly disappointed that his maneuver was so unexpectedly blocked. Sherman hated Hooker and unfairly criticized him for not immediately pushing ahead with Geary's division. Sherman believed that by waiting for his other two divisions to arrive, Hooker allowed the Confederates time to entrench. He hoped that he was only facing Hood's corps, but it was finally beginning to dawn on him that Johnston's entire army was in front of him. The sound of fighting was heard in Atlanta and caused a minor panic among the civilians there. During the night, the Union army entrenched, and skirmishing continued throughout May 26. McPherson's wing and Davis' division occupied Dallas in the afternoon and established a position two miles farther east. The troops of Thomas and Schofield concentrated near New Hope Church. A gap existed between Thomas and McPherson, but it was concealed by the heavily wooded terrain. Likewise, there was a gap between Hardee's corps east of Dallas and the corps of Hood and Polk at New Hope Church. Johnston detached Cleburne's division from Hardee and added it to his right flank. Thwarted in his attempt to turn the Confederate left flank, Sherman decided to attack the Confederate right flank. His efforts resulted in the Battle of Pickett's Mill on May 27.
Жауынгерлік алаң
Жаңа Үміт шіркеуінің шайқас алаңының көп бөлігі бүгінде жеке меншікте және Далластағы Бобо жолы мен 381 тас жолының (Даллас-Акворт тас жолы) қиылысында орналасқан. Американдық шайқас алаңдарын сақтау қоры және оның серіктестері 2023 жылдың ортасына дейін шайқас алаңының шамамен бес акр жерін сатып алып, сақтап қалды.
Much of the New Hope Church battlefield is today privately owned and is located at the intersection of Bobo Road and Hwy 381 (Dallas Acworth Hwy) in Dallas. The American Battlefield Trust and its partners have acquired and preserved almost five acres of the battlefield as of mid 2023.