Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Lehideux және Isorni Францияға қарсы ісі (№ 55/1997/839/1045, өтініш № 24662/94, 1998 жылғы VII жарияланым, № 92) – Еуропалық адам құқықтары сотында қызметкерлермен ынтымақтастық көрсеткендерді мақтаған мәлімдемелерді жазалау мәселесін қараған іс. 1998 жылғы 23 қыркүйекте жарияланған сот шешімінде 15 дауысқа 6 дауыс қарсы, сот өтініш берушілердің Филипп Петенді қолдаған мақалалары заңмен реттелген және заңды мақсатқа қызмет еткен, бірақ демократиялық қоғамда қажетті болмаған және демек, 10-бапты (сөз бостандығы) бұзған деп тапты. Сонымен қатар, сот бұл істің "Холокост сияқты нақты белгіленген тарихи фактілер санатына жатпайтынын, оның жоққа шығарылуы немесе қайта қаралуы 17-бап арқылы 10-баптың қорғауынан алынып тасталады" деп шешті (47-тармақ). Осылайша, сот 17-бапта көзделген құқықтарды теріс пайдалануға тыйым салу, 10-бапта кепілденген сөз бостандығын шектеуге мүмкіндік береді деп шешті. Бұл шешім халықаралық шарттар құқығына тікелей әсер етті. "Киберқылмыс туралы конвенцияға қосымша хаттама, компьютерлік жүйелер арқылы жасалған расистік және ксенофобиялық сипаттағы әрекеттерді қылмыстық қылу туралы" қатысушы мемлекеттерге компьютерлік жүйелер арқылы расистік және ксенофобиялық материалдарды таратуды, сондай-ақ расистік және ксенофобиялық ынтамен жасалған мазақтаулар мен ұяттауларды қылмыстық қылуды талап етеді. Хаттаманың 8-бабының 1-тармағы 1945 жылдан бері тиісті халықаралық құқықтық құжаттармен құрылған басқа халықаралық соттармен геноцид деп танылған Холокостты және басқа геноцидтерді жоққа шығаруды қамтиды. Еуропа Кеңесінің хаттамаға түсіндірме баяндамасында "Еуропалық адам құқықтары соты «Холокост сияқты нақты белгіленген тарихи фактілерді» жоққа шығару немесе қайта қарау ЕҚАҚ-тың 10-бабын 17-бап арқылы қорғаудан шығаратынын нақты көрсетті (осыған қатысты 1998 жылғы 23 қыркүйектегі Lehideux және Isorni шешімін қараңыз)" делінген.
Lehideux and Isorni v. France (case no. 55/1997/839/1045, application no. 24662/94, Publication 1998 VII, no. 92), was a case heard by the European Court of Human Rights on punishing statements praising collaborators. In a judgement handed down 23 September 1998, the court has held by fifteen votes against six that the conviction of applicants for their article in favour of Philippe Pétain was prescribed by law and pursued a legitimate aim, but wasn't necessary in a democratic society and therefore violated Article 10 (freedom of expression). Besides, the court has ruled that the case "does not belong to the category of clearly established historical facts – such as the Holocaust – whose negation or revision would be removed from the protection of Article 10 by Article 17" (Para. 47). In doing so the court has ruled that the protections in Article 17, the prohibition of abuse of rights, could restrict the right of free speech granted under Article 10. This ruling has had a direct influence on International treaty law. The "Additional Protocol to the Convention on cybercrime, concerning the criminalisation of acts of a racist and xenophobic nature committed through computer systems" requires participating States to criminalize the dissemination of racist and xenophobic material through computer systems, as well as of racist and xenophobic motivated threats and insults. Article 8, Section 1 of the protocol specifically covers the denial of the Holocaust and other genocides recognised as such by other international courts set up since 1945 by relevant international legal instruments. The Council of Europe Explanatory Report of the protocol states "European Court of Human Rights has made it clear that the denial or revision of "clearly established historical facts – such as the Holocaust – [ ] would be removed from the protection of Article 10 by Article 17" of the ECHR (see in this context the Lehideux and Isorni judgment of 23 September 1998)".