Пьер Бошам: Француз бишісі, композиторы және бейіндік нотацияның авторы
Pierre Beauchamp
Пьер Бошам: француздық хореограф, биші, композитор (1631-1705). XIV Людовик сарайында би өнерінің дамуына үлкен үлес қосты, Beauchamp–Feuillet нотациясын ойлап тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз хореографы, бишісі және композиторы (1631–1705)
French choreographer, dancer, and composer (1631 1705)
Пьер Бошамп немесе Бошамп (pjɛʁ boʃɑ̃; 30 қазан 1631 – 1705 ақпан) – француз хореографы, бишісі және композиторы, Бошамп–Феюльет нотациясын ойлап тапқан адам деп саналады. Оның әкесінің әкесі Кристоф (музыкант) болса, әкесі патшаның жеке оркестрінде скрипкашы болған Луи есімді адам еді. Сол заманғы дәстүр бойынша Пьер Бошампқа оның крест әкесі Пьер Вашероның есімі берілді, ол патшайымның жеке беткейлерінің тігіншісі және Бошамп отбасының туысы еді.
Pierre Beauchamp or Beauchamps (pjɛʁ boʃɑ̃; 30 October 1631 – February 1705) was a French choreographer, dancer and composer, and the probable inventor of Beauchamp–Feuillet notation. His grand father was called Christophe (a musician) and his father, a violinist of the king's chamber, was simply called Louis. Following a custom of the time, Pierre Beauchamp was named Pierre after his godfather Pierre Vacherot, tailor of the queen's pages and a relative of the Beauchamps family.
Өмірбаян
Бошам Версальде (Ивелин) француз "би шеберлерінің" (maîtres de danse) отбасында дүниеге келген. Ол 1648 жылы 12 жасында Людовик XIV сарайында "Балет ду dérèglement des passions" балетімен дебют жасады. 1671 жылы Académie Royale de Danse директоры болып тағайындалды (бірақ ол Академияның негізін қалаушы мүшесі емес еді, жиі айтылатындай). Бошамп 1664-1673 жылдары Мольердің актерлік труппасының (Troupe du Roy) басты хореографы болды, сондай-ақ Корольдік музыка академиясының балетмейстері және Король балеттерінің композиторы қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Луи XIV-ке жиырма екі жылдан астам би сабақтарын берді. Осы лауазымдарында француз барокко биінің дамуына зор үлес қосты. Жан Батист Лулли 1687 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Версаль сарайында хореографиялық жұмыстарын жалғастырды; алайда, 1697 жылдан бастап иезуит колледждері үшін хореография жасау және музыка мен балеттер шығару оның басты қызметіне айналды. Ол 1705 жылы Парижде дүние салды. Пьер Рамо, оқиғадан бірнеше жыл өткен соң, классикалық балетте аяқтардың бес позициясын жүйелеу және қолдарды пайдалануды дамытудағы рөлін Бошампқа жатқызды (бірақ аяқтардың позицияларынан айырмашылығы, барокко биіндегі қолдардың қолданылуы балеттегіден едәуір өзгеше). Жүйелеу әдісі 1700 жылы Рауль Огер Фейе басып шығарды, ол ноталанған би партитураларын жариялады, бұл нотация Бошамп-Фейе нотациясы деп аталды. Пьер Рамо 1725 жылы оны сәл өзгертті, бірақ ол XVIII ғасыр бойы сахнаға қойылатын және үй жағдайында орындалатын билерді жазу үшін қолданылып келді. Бошампқа жатқызылатын екі хореография қолжазба түрінде сақталған: Ригодонс де Мсье Бошамның залдық дуэті және Мсье де Бошамның Сарабандесі – бір адамға арналған театрлық соло. Сарабанде еркектерге арналған сололардың арасында ерекше, өйткені ол пируэттерімен және көптеген әшекейлі қадамдарымен виртуоздық техника талап етеді, бірақ онда әуеде орындалатын қадамдар жоқ.
Beauchamp was born at Versailles (Yvelines), into a family of French "dance masters" (maîtres de danse). He débuted at the court of Louis XIV at age 12, in 1648, in the Ballet du dérèglement des passions. He was made director of the Académie Royale de Danse in 1671 (although he was not a founding member of the Académie as is often claimed). Beauchamp was principal choreographer to Molière's acting company (the Troupe du Roy) during 1664 1673, as well as ballet master at the Académie Royale de Musique and Compositeur des Ballets du Roi. He also gave dance lessons to Louis XIV for over twenty two years. In these positions, he was highly influential in the development of French baroque dance. He continued to choreograph and dance at the Court of Versailles after the death of Jean Baptiste Lully in 1687; however, choreography and composition of music and ballets for the Jesuit Colleges became his primary occupation from 1697. He died at Paris in 1705. Writing some years after the actual events, Pierre Rameau credits Beauchamp with the codification of the five positions of the feet in classical ballet, as well as a role in the development of the use of arms (note though that, unlike the positions of the feet, the use of arms in baroque dance differs significantly from their use in ballet). The codification method was printed in 1700 by Raoul Auger Feuillet, who published notated dance scores, and became known as Beauchamp–Feuillet notation. It was slightly modified by Pierre Rameau in 1725, but continued to be used to record dances for the stage and for domestic use throughout the eighteenth century. Two choreographies survive in manuscript copies with attributions to Beauchamp: the ballroom duet Rigaudons de Mr Bauchand, and the theatrical solo for a man Sarabande de Mr. de Beauchamp. The sarabande is unusual amongst the surviving male solos because, although it requires a virtuoso technique with its pirouettes and many ornamented steps, it contains no aerial beaten steps.