Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Позантидің бірнеше аты болған. Ежелгі заманда ол Пендонсис немесе Пендосис, арабтарға Эл Бедендум, ал түрік тілінде Бозанты және Позанти деп аталған. Таурус таулары арқылы өтетін жолдың кіреберісінде орналасқан Пендонсис стратегиялық маңызға ие болды, себебі ол Анатолияның жотасы мен Киликияның жазығы немесе Чукурова және одан әрі алыс Шығыс арасындағы қақпа еді. Позантиді хеттер, парсылар, Ұлы Александр, Рим және Византия билеген. Аббасидтер кезеңінде мұсылман әскерлері осы аймақтан өтіп, 1071 жылғы Манзикерт шайқасынан кейін түріктер де осы жерге келді. Крест жорықтары кезінде өткелді басқару Византияға, содан кейін Киликия Армениясы патшалығына және мамлюктерге қайтарылды, ал 1517 жылы Селім I Осман империясының билігіне көшті. Позантиде жел күшті, ландшафт шұғыл, тарихының көп бөлігінде ол бекініс және керуен сарайы болды, бірақ 1917 жылы теміржол салынғаннан кейін аймақта тұрақты түрде қоныстану арта бастады. Дегенмен, жол арқылы жүзеге асырылатын сауда әлі де жергілікті экономиканың маңызды драйвері болып табылады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Позанти қысқа мерзімге француз әскерлерімен басылып алынды.
Pozantı has had a number of names. In antiquity it was Pendonsis or Pendosis, to the Arabs El Bedendum, and finally Bozantı and Pozantı in Turkish. Standing at the entrance to a pass across the Taurus Mountains, Pendonsis was strategically important, as the gateway between the high plain of Anatolia and the low plain of Cilicia or Çukurova and the Middle East beyond. Pozantı has passed through the hands of Hittites, Persians, Alexander the Great, Rome and Byzantium. Muslim forces moved through the area in the period of the Abbasids, followed by the Turks after the Battle of Manzikert in 1071. During the Crusades, control of the pass was returned to the Byzantines, then the Armenian Kingdom of Cilicia and the Mamluks, before finally being brought under Ottoman control by Selim I in 1517. Pozantı is windy and bleak, and for most of its history was a fort and a road house, but more people began to live in the area permanently when a railway was built in 1917. However, passing trade on the road is still a major driver of the local economy. Pozantı was briefly occupied by French forces at the end of World War I.
Көлік
Позантı ғары – Позантı қаласының теміржол стансасы. Ол Адана, Ниғде, Кайсери, Анкара және Караман қалаларына бағытталған үш маңызды теміржол қызметін ұсынады. Позантı – Чукуроваға апаратын қақпа ретінде, Орталық Анатолиядан Чукуроваға және одан шығысқа қарай бағыттармен жүретін бірнеше автобус компаниялары үшін тоқтау орны болып табылады.
Pozantı Gar is the railway station of Pozantı, served by three main line services, connecting Pozantı to Adana, Niğde, Kayseri, Ankara and Karaman. As the gateway to Çukurova, Pozantı is a stopping point for several coach companies that operate routes from Central Anatolia to Çukurova and further east.
Көрнекті орындар
Қала орталығындағы жалғыз тарихи ғимарат – 1919 жылы салынған және кейін жөнделіп, кеңейтілген Осман генералы Джемаль Пашаның мешіті мен фонтаны. Аңшаның ескі және жаңа қамалдары өткелдің кіреберісінде орналасқан. Ыбырай пашаның қазбалары, 19 ғасырдағы бекіністің қалдықтары, қазіргі D.750 тас жолының жанында, Текир төбесінде орналасқан. Византиялық Фенесе қалашығының қираған орындары Ащыбекирли ауылының жанында жатыр. Камышлы ауылының жанында, Өрен мен Асардың жоғары жатқан жайлауларында (яйла) тағы да қираған үйінділер табылған.
The only historical building in the city center is the mosque and fountain of Ottoman general Cemal Paşa, built in 1919 and since repaired and extended. At the entrance to the pass are the old and new castles of Anhşa. The Casemates of İbrahim Pasha, the remains of a 19th century fort, are located on the hill named Tekir, next to the modern highway D.750. The ruins of the Byzantine town of Fenese lay near the village of Aşçıbekirli. More ruins have been found near the village of Kamışlı in the high meadows (yayla) of Ören and Asar.