Греч. мифология: Асфодель шалқымы – өлімнен кейінгі әлемнің бөлігі. Жай адамдардың рухтарына арналған орын, Элизиум мен Тартардан өзгеше. Асфодель гүлі туралы мәлімет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грек жер асты әлемінің бөлімі
Section of the Greek underworld
Грек мифологиясында Асфодель шалғыны немесе Асфодель даласы (ἀσφοδελὸς λειμών) – ежелгі грек жер асты әлемінің бөлігі, онда көптеген қарапайым жандар өлімнен кейін өмір сүруге жіберілген. Бұл, Елизиум және Тартармен қатар, жер астының үш негізгі бөлімінің бірі болды. Елизиумда адал жандар сыйлыққа ие болса, Тартарда зұлым жандар жазаланды.
In Greek mythology, the Asphodel Meadows or Asphodel Fields (ἀσφοδελὸς λειμών) was a section of the ancient Greek underworld where the majority of ordinary souls were sent to live after death. It was one of the three main divisions of the underworld along with Elysium, where righteous souls were granted reward, and Tartarus, where vicious souls were granted punishment.
Атауы
Асфодел өсімдігінен шабыттанған жердің атауы Гомердің "Одиссеясында" бұрыннан кездеседі, онда ол Одиссейдің әулет асты әлемін зерттеуінде айтылады. Көне грек ақындары мен Гомерді түсіндірушілердің көпшілігі афоделос сөзін "гүлді", "хош иісті" немесе "жемісті" деп түсіндіреді. Басқалардың пікірінше, гректер бұл тартымсыз өсімдікті әулет асты әлемінің көлеңкелі атмосферасына сай келетін ақшыл сұр түсі үшін таңдаған. Тағы бір болжамда жердің атауы "сфоделос" немесе "споделос" деп түсіндіріледі, бұл атаудың басқаша нұсқасы "σποδός", сподос ("күл", "қор") деген сөзбен байланысты болуы мүмкін.
The name of the land, inspired by the plant Asphodelus, appears in the literature as far back as Homer's Odyssey, where it features in Odysseus’ survey of the underworld. Many ancient Greek poets and Homeric commentators understand the adjective asphodelòs to mean 'flowery', 'fragrant', or 'fertile'. According to others, the unattractive plant was chosen by the Greeks because of its ghostly gray colour which is appropriate to the shadowy atmosphere of the underworld. A different proposal explains the name of the land as 'field of ashes' basing it on sphodelos or spodelos, an alternative version of the name that could be related to "σποδός", spodós ('ashes', 'embers').
Кейінгі суреттер
Асфодель даласы – өмірін жайлы өткізген адамдардың рухтары тоғысатын жер деп есептеледі. Оның гректердің өлімнен кейінгі әлеміндегі басқа орындармен байланысы әлі де нақты емес. Кейінгі грек ақындары үшін асфодель гүлінің Гомерге дейінгі ежелгі байланысы, өлімнен кейінгі өмірдің жақсы жағымен қатар, Елисейдің кеңейтілген рөлі – ол енді тек бірнеше бақытты батырлардың ғана мекені емес, бұл шалғының мәнін өзгертіп жіберді. Гомерден кейінгі грек ақындары оны тиынсыздан, әдемі, жұмсақ және қасиетті деп сипаттаған. Мұндай эволюциялық өзгеріс жиі кездеседі: "Адамзат тарихындағы көптеген ежелгі және қазіргі мәдениеттер сияқты, гректер де өлімнен кейінгі өмір туралы күрделі және кейде қайшы көзқарастарға ие болды". Кейбір суреттемелерде ол толығымен бейтарап жер ретінде бейнеленген. Яғни, адам өмірінде жақсы да, жаман да болмағандықтан, өлімнен кейін де солай күйінде қалады. Басқа суреттемелерде барлық тұрғындар далаға кірмес бұрын Лете өзенінен су ішіп, жеке басын жоғалтады делінеді. Бұл аз із қалдырғандардың өлімнен кейінгі өміріне қатысты жағымсыз көзқарас, грек мәдениеттерінде әскерилік рухты (әрекетсіздікке қарсы) дамыту үшін пайда болған болуы мүмкін. Шындығында, қару алып, батыр болғандар Елисей даласында мәңгілік қуанышпен марапатталған. Эдит Гамильтон бұл далалардағы асфодель гүлдері біздің әлеміздегі асфодель гүлдерінен өзгеше, "көбінесе аққайыр, көлеңкелі, әуеше гүлдер" деп болжады. Ал 2002 жылы басқалар олардың нарцисс екенін айтқан.
The Asphodel Meadows is most probably where the souls of people who lived mediocre lives remain. Its relationship to other places in the Greek afterlife remains uncertain. For later Greek poets the very ancient pre Homeric association of the asphodel flower with a positive form of afterlife as well as the enlarged role of Elysium as it became the destination of more than just a few lucky heroes, altered the character of the meadows. Greek poets who wrote after Homer's time describe them as untouched, lovely, soft and holy. Such an evolutionary change is quite common: "Like most cultures throughout human history, both ancient and modern, the Greeks held complex and sometimes contradictory views about the afterlife". Some depictions describe it as a land of utter neutrality. That is, while the inhabitants were in life neither good nor evil, so they are treated in the afterlife. Other depictions have also stated that all residents drink from the river Lethe before entering the fields, thus losing their identities. This somewhat negative outlook on the afterlife for those who make little impact was perhaps passed down to encourage militarism in Greek cultures (as opposed to inaction). In fact, those who did take up arms and became heroes were rewarded with everlasting joy in the fields of Elysium. Edith Hamilton suggested that the asphodel of these fields are not exactly like the asphodel of our world, but are "presumably strange, pallid, ghostly flowers." Others have suggested, in 2002, that they were actually narcissi.