Кіріспе

Вафен СС офицері (1917–2003)
ЖОҚМА

Отто Гюнше (24 қыркүйек 1917 – 2 қазан 2003) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германияның Вафен СС-індегі орта буын офицері. Адольф Гитлердің жеке адъютанты болғанға дейін ол СС дивизиясы «Лейбштандарте» мүшесі болды. Гюнше 1945 жылғы 2 мамырда Берлинде Қызыл Армияның әскерлерімен тұтқынға алынды. КСРО-ның түрлі түрмелері мен еңбек лагерьлерінде ұсталғаннан кейін, 1956 жылғы 2 мамырда Баутцен түрмесінен босатылды.

Өмір және мансап

Отто Гюнше Саксонияның Ваймар-Айзенах аймағындағы Йена қаласында дүниеге келген. 16 жасында орта мектепті бітіргеннен кейін ол Лейбстандарте СС Адольф Гитлерге ерікті болып, 1934 жылы 1 шілдеде нацистік партияға қосылды. Ол Адольф Гитлермен 1936 жылы танысты. 1940-1941 жылдары Гитлердің СС адъютанты болды. 1941 жылдың 1 қаңтарынан 1942 жылдың 30 сәуіріне дейін СС офицерлер академиясында оқыды. Ол LSSAH-да Panzer Grenadier ротасының командирі ретінде майдан шебінде қызмет етті. 1943 жылдың 12 қаңтарында Гюнше Гитлердің жеке көмекшісі болды. 1943 жылдың тамызынан 1944 жылдың 5 ақпанына дейін Гюнше Шығыс майданында және Францияда қызмет етті. 1944 жылдың наурыз айында ол тағы да Гитлердің жеке көмекшісі болып тағайындалды. Гитлердің жеке СС адъютанты (Persönlicher Adjutant) ретінде Гюнше Гитлер үшін қауіпсіздікті қамтамасыз ететін Фюрербеглайткоманданың мүшесі болды. Соғыс кезінде әскери жағдайды талқылау кезінде Гитлермен бірге бір-екі адам әрдайым болды. Ол 1944 жылдың 20 шілдесінде Растенбургтегі "Волк оясында" Гитлерді өлтіруге жасалған қастандыққа куә болды. Бомба жарылысы Гюншенің құлақтарының барабаншаларын жарып, бірнеше жарақат алды. Нацистік Германияның құлауы жақын болғандықтан, Гитлер Гюншеге 30 сәуірде 1945 жылы өлімінен кейін денесін өртеуді тапсырды. Сол күні ол Фюрер бункеріндегі Гитлер мен Ева Браунның өз-өзіне қол жұмсайтын бөлмесінің алдында күзетте тұрды. Аз уақыт күткен соң, Гитлердің жеке қызметшісі Хайнц Линге есікті ашып, Мартин Борманды қасына шақырды. Екі адам зертханаға кіргенде, Гюнше олардың артынан ілесіп кірді. Содан кейін Гюнше зертханадан шығып, кеңес бөлмесіндегі топқа Гитлердің қайтыс болғанын хабарлады, олардың ішінде Жозеф Геббельс, генерал Ханс Кребс және генерал Вильгельм Бургдорф болды. Гюнше зертханадағы үстел мен орындықтарды сыртқа шығарып, еденге жамылғыларды төседі. Содан кейін Гитлер мен Браунның денелері жамылғыға оралды. Гитлердің бұрынғы жазбаша және ауызша нұсқауларына сәйкес, олардың денелері баспалдақпен жоғары көтеріліп, бункердің апаттық шығу жолы арқылы Рейх канцеляриясының артындағы баққа өртеу үшін әкелінді. Гитлердің жүргізушісі Эрих Кемпкадан алынған бензин көмегімен мәйіттерді өртегеннен кейін, Гюнше 1 мамыр күні түн ортасынан кейін Фюрер бункерін қалдырды. 1945 жылдың 2 мамырында Гюнше қаланы қоршап алған Кеңес Қызыл Армиясының әскерлеріне тұтқынға алынып, НКВД-ның қатаң сұрақтарына алу үшін Мәскеуге ұшырылды.

Соғыстан кейінгі өмір және өлім

Сотталғанға дейін ол НКВД-ның жоғары ранкті тұтқындарға арналған №48 арнайы лагерінде ұсталды. Ол Свердловск қаласында жазасын өтеді, 1955 жылы Шығыс Германиядағы Баутценге ауыстырылып, 1956 жылдың 2 мамырында босатылды. Түрмеде отырған кезінде Гюнше мен Линге Иосиф Сталинге дайындалған Гитлердің өмірбаяны – "Миф операциясы" үшін басты дереккөздер болды. Деректерді советтік НКВД офицерлері (кейіннен МВД-ға алмастырылды, 1954 жылы құрылған КГБ мекемесінен бөлек) өңдеді. Бұл есеп 1949 жылдың 30 желтоқсанында Сталинге жеткізілді. Есеп 2005 жылы "Гитлер кітабы: Гитлердің жеке көмекшілерінен алынған тергеу материалдары бойынша Сталинге дайындалған құпия іс" деген атпен кітап ретінде жарияланды. Гюнше 2003 жылы Солтүстік Рейн-Вестфалияның Ломар қаласындағы үйінде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның үш баласы болды. Гюншенің денесі кремацияланды.