Кіріспе

Концепция кезеңінде екі бөлек тәсіл әзірленді, біреуі бастапқы (сатып алу) және ағымдағы (қызмет көрсету және пайдалану) шығындарды барынша азайтуға басымдық берілген, «рельс автобусы» деп аталатын құрылғыға қатысты, ал екіншісі – қазіргі парке қарағанда жоғары өнімділік бере алатын, әсіресе қашықтық жолдарында қызмет көрсетуде артықшылықтары бар, күшті дизель-электр пойыз (DMU) болды. Бұл сынақтар жеке оқиға емес, бәсекелес BREL Class 150 моделімен салыстыру ретінде жүргізілді; осы салыстыру екі түрдің болашағы үшін маңызды болды, себебі қайсысы артықшылықтарды көрсетсе, өндіріс келісімшартын алуға мүмкіндік алатын еді. Біраз уақыт бойы бұл құрылғылар Llandudno Junction вагондар депосында уақытша сақталды, содан кейін оларды сынақ құрылғыларына айналдыруды жоспарлаған Railtest (кейін Serco Railtest) компаниясы сатып алды. Бірақ, қызметтен алыну себептеріне байланысты Railtest ешқандай өзгерістер жасаған жоқ, ал құрылғылар қайтадан Дербидегі Теміржол техникалық орталығының ашық алаңында сақталды. 2000 жылдың наурыз айында бұл құрылғыларды Endeavour Rail компаниясы сатып алды, олар екі құрылғыны да пойыз операторларына жалға беру үшін жөндеуден өткізуді жоспарлады. Олар Крюдегі LNWR-ға жеткізілді, бірақ жоспарланған жөндеулер тағы да орындалмады және құрылғылар Батыс жағалау магистралінің жанында ашық қалды, 2004 жылға дейін сол жерде тұрды, сол кезде олардың жағдайы нашарлап, вандализмге ұшырады.