Кіріспе

Гутха бекінісі – қазіргі Словакиядағы Гутха (қазіргі Коларово) қаласының жанында орналасқан бекініс. Бүгінгі күнге дейін оның орнында археологиялық қазба жұмыстары жүргізілген жоқ. Тарихында бұл бекініс, көрші орналасқан Еркекюжвар және Комаром қалаларының бекіністерімен салыстырғанда, шағын рөл атқарды. Атап айтқанда, 1663 жылғы Еркекюжвар қамалы Австрия-Түрік соғысы кезіндегі маңызды оқиға болды, ал Комаром бекінісі 1848 жылғы Венгр революциясы кезінде Австрия және Ресей әскерлеріне қарсы соңғы тірегі болды.

Сипаттама

14 ғасырдағы түпнұсқа қамал екі палисадпен қорғалған. Бұл ағаш қабырғалар бір-біріне параллель орналасқан және өрімдермен нығайтылған. Палисадтар арасындағы кеңістік нығайту үшін саз және топырақпен толтырылған. Қосымша қорғаныс үшін қамалдың айналасына бекініс орналастырылған.

Тарих

Гута бекінісі бұрын Коларово қамалы тұрған жерде салынған. Дәстүр бойынша, Венгрия патшайымы Мария 1349 жылы Вах және Кіші Дунай өзендерінің құсылған жеріне жақын қамалды салуды бұйырған. Бірақ Мария 1371 жылы, 22 жылдан кейін дүниеге келді және 1382 жылы таққа отырды; демек, қамал ондаған жылдардан кейін салынған немесе Марияның ізашары Людовик I-нің бұйрығымен салынған болуы мүмкін. Ол кезеңнің талаптарына сәйкес бірнеше рет жөнделіп, жаңартылды. Түрік шапқыншылығының басында 1527 жылы жергілікті капитан Грегор Мартоноси Пестьеньи, Осман империясының қолдауымен жақындап келе жатқан Иоанн Заполья әскерінен қорғау үшін бекіністі асық жөндеуге бұйырды. Сол жылы Запольяның әскербасшысы Гаспар Раскей Гутаға кіріп, қаланы басып алды. Бірақ көп ұзамай бекініс қайтадан Австрия армиясының қолына көшті. 1584-1594 жылдары итальяндық армия инженерлерінің көмегімен бекініс нығайтылды. Габриэль Бетлен Комарнодағы бекіністі басып алғанда, жергілікті валлондық және француз сарбаздары қашып кетті. 1663 жылы Осман армиясы жақын орналасқан Эрсекужварды жаулап алғаннан кейін, Габсбург монархиясының құрамындағы Венгрия Корольдігі бекіністі жаңғыртуға шешім қабылдады. 1664 жылы ол төрт үшбұрышты бастиондары бар барокко стиліндегі жұлдыз тәрізді бекініс ретінде қайта салынды. 1662-1664 жылдары түріктердің жаңа шабуылдарынан қорқып, бекініс тағы да жаңғыртылды. Ішінде тас үйлер, оқ-дәрі және қару-жарақ сақтау қоймалары болды. Сол кезде Матей Фроувирта басқаруымен 130 жалдамалы әскер болды. 1707 жылдың көктемінде Ракоци көтерілісі кезінде граф Гвидо Стархемберг армия инженері Фишердің көмегімен 6090 форинттік нығайту жұмыстарын жүргізді. Курук генералы Янош Боттиан қала маңында төрт рет болды. 1708 жылдың 12 шілдесінде ол ауыр артиллерияның көмегімен бекіністі басып алып, жергілікті жалдамалы әскерді тұтқынға алды. Шайқас аяқталғаннан кейін бекініс қиратылды және курук әскері "Енді бұл бақалардың мекені болсын" деген сөздермен шегінді. Кейіннен бекініс жөнделсе де, оның қаралы аты – Бекавар (Бақа қамалы) сақталды. Даниялық гарнизон генерал Хейстердің басқаруымен орналастырылды. 1840 жылдары бекініс маңызсыз болды, тек бір рет генерал Артур Гёргейдің армиясы жеңілген шайқастан кейін демалу үшін тоқтады.