Кіріспе
1955 және 1962 жылдар аралығында өндірілген британдық спорттық автомобиль. Triumph TR3 – Англияның Ковентри қаласындағы Standard Motor Company компаниясы 1955 және 1962 жылдар аралығында шығарған британдық спорттық автомобиль. TR3 – компанияның бұрынғы TR2 моделінің жетілдірілген нұсқасы, қуаты жоғарылап, тежегіш жүйесі жақсартылған. Көптеген адамдардың бірақ ресми түрде мойындалмаған "TR3A" және "TR3B" деп белгіленген жаңартылған түрлері тиісінше 1957 және 1962 жылдары өндіріске түсті. TR3-тің орнына механикалық тұрғыдан ұқсас, Michelotti стиліндегі Triumph TR4 моделі келді. Алдыңғы жағын қорғайтын, алынып тасталатын плексиглас перделері бар берік конструкциясымен танымал болған "жақтағы экран" TR моделі сатуда және автоспортта сәттілікке жетті. Барлық түрлері бойынша шамамен 74 800 дана сатылған TR3, TR7 (111 500 дана) және TR6 (94 500 дана) модельдерінен кейін TR модельдерінің арасында компанияның үшінші ең көп сатылған моделі болды.
The Triumph TR3 is a British sports car produced between 1955 and 1962 by the Standard Motor Company of Coventry, England. A traditional open two seater, the TR3 is an evolution of the company's earlier TR2 model, with greater power and improved braking. Updated variants, popularly but unofficially known as the "TR3A" and "TR3B", entered production in 1957 and 1962 respectively. The TR3 was succeeded by the mechanically similar, Michelotti styled Triumph TR4. The rugged ‘sidescreen’ TR, so named for its use of removable plexiglass side curtains, was a sales and motorsport success. With approximately 74,800 TR3s sold across all variants, the model was the company's third best seller in the TR range, behind the TR7 (111,500 units) and TR6 (94,500 units) models.
TR3
Негізгі модель екі орындық болғанымен, кейде артқы орындық пен болаттан жасалған қатты шатыр қосымша опция ретінде ұсынылды. TR3 стандартты «ылғал қабатты» қозғалтқышпен жабдықталған. Бұл OHV түзу төрт цилиндрлі қозғалтқыш бастапқыда, үлкен SU H6 карбюраторларының арқасында TR2-ге қарағанда 5 ат күшіне артты. Кейін, «жоғары портты» цилиндр бас және кеңейтілген коллекторды орнату арқылы 5000 айналымда 100 ат күшіне дейін жеткізілді. Төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабын электрлі қосылатын «overdrive» жүйесімен толықтыруға болады, оны приборлық тақтадағы қосқыш арқылы басқаруға болады. 1956 жылы алдыңғы тежегіштер барабаннан дискіге ауыстырылды, бұл британдық сериялық өндірістегі автомобильдер үшін алғашқы жаңалық болды. Алдыңғы серпімелі ілмек – екі тірек, марганец қоласынан жасалған осьтік буын, серпімді пружиналар және телескопиялық амортизаторлар, сонымен қатар қосымша аудармаға қарсы табанды қамтиды. Рульдік басқару жүйесі – бұрандалы және тісті механизм. Сол дәуірдегі MG автомобильдерінен айырмашылығы, рульдік механизм мен байланыста елеулі бос орын мен үйкеліс бар, ол тозуға байланысты артады. Артқы серпімелі ілмек жапырақты серпімдер, арқалық ось және рычагты амортизаторлардан тұрады. (Рама) рельстері осьтің астына бекітілген. Дөңгелектердің диаметрі 15 дюйм, ені 4,5 дюйм (алғашқы TR2 модельдерінде 4 дюйм болған), ал опция ретінде 48 спицалы сым дөңгелектерді орнатуға болады. Сым дөңгелектер әдетте кузов түсіне немесе күміс түске боялған, бірақ матовый және жылтыр хром да қолжетімді болды. Көбінесе автомобиль жауап береді және кешіреді, бірақ оның басқаруда кейбір қиындықтары бар. TR2, TR3, TR3A, TR3B және TR4 модельдерінің шассиі шектеулі серпімділікке ие. Осының салдарынан, өте тізгінсіз бұрылыстарда ішкі артқы дөңгелек көтерілуі мүмкін, бұл сыртқы артқы дөңгелекке түсетін жүктеменің артуына байланысты кенеттен дрейфке әкеледі. Бұл әсіресе радиалды шиналар үшін тән; бастапқы TR2/3/3A серпімділігі қиылысқан шиналар үшін жасалған. Дөңгелек көтерілуі басқа автомобильдерге қарағанда күрт болады, себебі ол серпімділіктің шегіне жеткенде, дөңгелекке жүктеме әлі де түсіп жатады, сондықтан басқа (сыртқы) артқы дөңгелектегі жүктеме бұрылыс жүктемесінің үздіксіз функциясы болып табылады, жай ғана еңістің өзгеруі емес. TR3 күннөлді ауа-райы үшін жасалған, бірақ алынып тасталатын жаңбырдан қорғау құрылғысымен жабдықталған. Онда алынып тасталатын шатыры және бүйірлік шүберектері бар, бұл жүргізушінің қолына сүйену үшін төселген төмен есіктерді жасауға мүмкіндік береді. Еденде резеңке тығындар бар, сондықтан автомобильдің ішінде бастапқыда берілген домкратты пайдалануға болады, мысалы Jaguar XK120 моделінде. Опция ретінде ұсынылатын жылытқыш тиімсіз, ал тоқтату клапаны капот астында орналасқан. Түпнұсқа «facelift» жасалмаған TR3 модельдерінің шамамен 13 377 данасы шығарылды, оның 1 286 данасы Ұлыбританияда сатылды, ал қалғаны негізінен АҚШ-қа экспортталды. 2011 жылдың бірінші тоқсанында DVLA тізілімінде шамамен 826 лицензияланған және 115 SORN статусындағы TR3/3A модельдері тіркелген.
TR3A
1957 жылы TR3 жаңартылды, және бұл жаңартылған модель көбінесе Triumph "TR3A" деп аталды. Дегенмен, автомобильдер осылай таңбаланбады, ал "TR3A" атауы ресми түрде қолданылмады, бұл сол кездегі сату буклеттерінен анық көрінеді. Өзгерістерге жаңа, толық енді алдыңғы радиатор торы, сыртқы есік тұтқалары және құлыпталатын багаж тұтқасы кірді. Бұрын қосымша төлеммен берілетін толық құрал-жабдық жиынтығы стандартты жабдыққа айналды. "TR3A" кейінірек TR3 модельдерінде енгізілген стандартты алдыңғы дискілі тежегіштерді сақтап қалды. Автомобиль үлкен шиналарымен (5.90 15 кросспли немесе 165HR15 Pirelli Cinturato) жоғары тежегіш қабілетімен танымал болды, бұл оны автокросс жарыстарының сүйіктісіне айналдырды. 1959 жылы автомобильге тағы өзгерістер енгізілді, оның ішінде капот пен багаж қақпағының ілмектерінің астындағы және есік тұтқаларының астындағы көтерілген штамптар, сондай-ақ артқы еден бөлігінің жаңа дизайны болды. Сонымен қатар, алдыңғы шыны әйнек ерте "A" модельдерінде қолданылған Dzus бекіткіштерінің орнына бұрандалармен бекітілді. "TR3A" 1957 және 1962 жылдар аралығында өндірілді. Барлығы 58 236 автомобиль жасалды, бұл оны өзінің класында үшінші ең көп сатылған TR моделіне айналдырды. TR3A өте сәтті болғандықтан, бастапқы панельді престеу құралы тозып, оны ауыстыру қажет болды. Шамамен, алғашқы жасалған 58 мың автомобильдің тек 9 500-і бүгінгі күнге дейін сақталған. "TR3A" көбінесе классикалық және жарыс машиналарын көрмелерінде кездеседі. 50 жылдан астам уақыт өткеніне қарамастан, ол Америка спорттық автомобиль клубының (SCCA) E өндіріс класында бәсекеге қабілетті. 1977 жылдың маусым айында Road & Track журналы өзінің 30 жылдығына арналған санында "Жүргізу әсерлері: TR3A & TR250" атты мақала жариялады. "TR3A" үшін ол 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа дейін 12,0 секундта жететіні, 4800 айналымдағы қуаты, байқалатын салмағы және жанармай шығыны туралы мәліметтер келтірді.
TR3B
"TR3B" – 1962 жылы шығарылған Triumph TR3 машинасының ресми емес атауы. Ол 1961 жылы өндіріске қосылған TR4 машинасымен қатар сатылды. "TR3B" – дилерлердің сатып алушылар TR4-ті қабылдамай қоюы мүмкін деген алаңдаушылығына жауап ретінде жасалған арнайы, қысқа мерзімді өндіріс болып табылады. Көптеген "TR3B" машиналары сыртқы түрінен "TR3A" американдық үлгісінің кейінгі нұсқаларынан айырмайды, соның ішінде кеңірек фаралар, кеңірек радиатор торы және есік тұтқалары да осы үлгіде. Бұл нұсқаның екі сериясы жасалды. TSF басылған комиссиялық нөмірлерімен 530 автомобиль шығарылды, олардың 29-ы Triumph Italias ретінде құрастырылды. TCF басылған комиссиялық нөмірлерімен 2804 автомобиль шығарылды. Екі серия да бір уақытта өндірілді. TSF машиналары, TR3A машинасының соңғы сериясы сияқты, 1991 см³ көлемді қозғалтқышпен және бірінші жылдамдыққа синхронизаторы жоқ қоробкамен жабдықталған. TCF сериясы толық синхронизацияланған қоробкамен және 9:1 сығылу қатынасы бар Standard ылғал қабықшалы қозғалтқыштың 2138 см³ нұсқасымен жабдықталған. Екі SU H6 карбюраторымен жабдықталған, ол 4650 айналымда және 3350 айналымда крутящий моменттің шамасын береді. Жоғары жылдамдық беріліс қатынасымен шамамен шектеледі, егер үдемелі агрегат орнатылмаса. Екінші, үшінші және төртінші жылдамдықтарда жұмыс істейтін электрлік Laycock de Normanville Type A үдемелі агрегаты опция ретінде ұсынылды. Автомобильдің салмағы .
Техникалық деректер
Сипаттамалары TR3 "TR3A" "TR3B" Жылдар 1955 жылдың қазаны – 1957 жылдың жазы 1957 – 1962 1962 жылҚозғалтқышы Стандартты ылғалды қаптамалы қатарлы төрт қозғалтқыш Диаметрі × Ходы Көлемі Сығымдалу 8.5:1 9.0:1 Максималды қуаты 4600 айналымда (алғашқы) (кейінгі) Максималды айналу моменты 3000 айналымда n/a n/a Газбен бөліну механизмі Тізбек жетегі бар блок ішіндегі білік, иінтіректер және тербелгіштер, цилиндрге 2 жоғарғы клапан Салқындату Сумен салқындату Отын беру жүйесі 2 жақты SU H6 карбюраторлары Жетек қоробкасы 4 жылдамдықты қолмен, бірінші жылдамдық синхронды емес. Қосымша опция ретінде overdrive 4 жылдамдықты қолмен, толық синхронды. Қосымша опция ретінде overdrive Алдыңғы серпімділік Жоғарғы және төменгі тіректер, спиральді серіппелер, телескопиялық амортизаторлар, аудармаға қарсы құбыр Артқы серпімділік Жартылай эллипстік жапырақ серіппелеріндегі балка ось, рычагты амортизаторлар Корпус және шасси Болат корпус, крест тәрізді тіреуіштермен бөлек болат шасси Рульді басқару Бишоп камерасы Алдыңғы тежегіштер Lockheed барабандары (алғашқы) Girling дискілері (кейінгі) Дискілі тежегіштер, Girling калиперлері Артқы тежегіштер Lockheed барабандары Lockheed барабандары (алғашқы) Girling барабандары (кейінгі) Girling барабандары Ось аралық қашықтығы Алдыңғы/артқы дөңгелек издері Шиналар 5.50 15/5.50 15 Ұзындығы Ені Биіктігі Керб салмағы Ең жоғары жылдамдық
TR3 Speciale (Аталық)
Джованни Мишелоттимен танысқаннан кейін Triumph басқарушы директоры Алик Дик итальяндық дизайнерді британдық компания үшін концепт-автомобиль жасауға шақырды. Мишелотти "TR Dream Car" деп аталған Triumph TR3 Speciale ұсынды. Вигналь компаниясы өзгеріссіз TR3 шассиі негізінде салынған Мишелоттидің TR Dream Car заманауи американдық стильдегі көптеген элементтерді қамтыды, оның ішінде қанаттар, толық енді тор, алдыңғы крылоларының үстіңгі бөлігіндегі қақпақшалы фаралар және екі түсті бояу. TR3 Speciale 1957 жылғы наурыз айында Женева халықаралық автосалонында алғаш рет көрсетілді. Triumph автомобильді өндіріске шығару тым қымбат деп шешті, бірақ жаңа Triumph Herald дизайнын жасау жұмысын Мишелоттиге тапсырды.
TR3 Бета
TR3 Beta – TR3 модификацияланған нұсқасының прототипі, стандартты алдыңғы және артқы дөңгелек издерінен кеңірек, механикалық бөлімдері қайта қаралып, алдыңғы және артқы қанаттары кеңейтілген кузовқа ие. Жоба 1960 жылғы 19 қыркүйектегі Standard Triumph басқармасының мәжілісінің хаттамасында бірнеше рет айтылады. Triumph TR3 Beta-ны неге жасағанын түсіндіру үшін әртүрлі себептер келтірілді. Бірінің пікірінше, Beta TR4 шассиінің өндірісінен бұрын жасалған және TR3-тің басқаруын жақсартуға бағытталған, ал TR4 Beta-да жасалған жұмыстың нәтижесі болған. Тағы бір пікір бойынша, Beta жобасы талқыланған 1960 жылы TR4 жобасы бойынша жұмыстар жүргізіліп жатқан. Көбінесе Triumph-тің жаңа TR4 кузовының өндірісіне қажетті қаржылық ресурстары болмағандықтан Beta жобасы басталды делінеді. Beta-ны жасаған команданы Рей Бейтс басқарды. Автомобиль Triumph-тің Capmartin Road (aka Radford) зауытында жұмыс істей бастады, кейін Fletchamstead North орнына көшірілді. Команда мүшесі Рей Хендерсон X693 шассиін тігінен екіге бөліп, шассиді кеңейтті. Бейтс бұрынғы құралдарды пайдаланып кең шассиді жасауға мүмкіндік беретін өзгерістерді енгізді. Автомобиль TR3B деп аталды және тек екі данасы жасалды: Қара Beta және Қызыл Beta. Кең шассиі мен модификацияланған кузовынан басқа, TR3 Beta толық синхронизацияланған беріліс қорабы, руль механизмі және TR4 машинасымен бірдей үлкен қозғалтқышқа ие болды. Жобаның соңына қарай Beta жаңа радиатор торы мен оның жиегін, артқы бамперлерді және биік тас қорғағыштарын алды. Автомобильге Triumph Sabrina қозғалтқышын орнату мүмкіндігі де қарастырылды. Leyland Motors компаниясының құрамына кіргеннен кейін TR4 кузовын жасауға қажетті құралдар жаңа бас компаниямен қаржыландырылды. Beta жобасы тоқтатылды. Қазіргі уақытта Beta прототиптерінің бірі Нил Ревингтонға тиесілі және қайта жаңарту жұмыстары жүргізілуде.
Автоспорт
TR3 Еуропа мен Солтүстік Америкада жарыстарда, тау көтерілімдерінде және раллилерде сынақтан өтті, оның есебінде бірнеше тікелей, командалық және сыныптық жеңістер бар. 1955 жылғы Ле-Ман апатынан кейін француз үкіметі сол елдегі спорттық автомобильдер раллилерін ұзақ қашықтыққа арналған жарыстармен шектеуге кірісті. Жауап ретінде, Triumph жарыс менеджері Кен Ричардсон 100 TR3 машинасына болаттан жасалған қатты төбелер орнатты, бұл жаңа спорттық машинаны «Grand Touring» купесі ретінде гомологациялады, GT класына француздық қоғамдық жолдарда жарысуға рұқсат берілді. Клиенттерге опция ретінде «Grand Touring» жиынтығы қол жетімді болды (бөлік № 554313). TR3 машиналары RAC, Монте-Карло, Ирландия шеңбері, Альпі, Лиеж-Рим-Лиеж, Халықаралық Тюльпан, Схевенинген-Люксембург, Тур де Франс, Дуз Оур де Юи, Лион-Шарбоньер, Акрополис, Шимай Ұлттық және Корсика раллилерінде жарысты, көптеген тікелей, командалық және сыныптық жеңістерге қол жеткізіп, оның ішінде алты «Куп де Альп» жүлдесін жеңіп алды. Берік қозғалтқышы мен сенімділігімен TR континенттік тау көтерілімдерінде, мысалы, Оллон-Вилларс және Эбербах Бергренненде, сондай-ақ 12 сағаттық Себринг және Миле Милья сияқты төзімділік жарыстарында танымал болды. 1959 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында үш кеңейтілген модификацияланған TR3 машинасы, «TR3S» деп аталды, қатысты. Өндірістік TR3 машинасына ұқсас Le Mans машиналары шыны талшықтан жасалған корпуспен жабдықталды, өндіріс көлігінен алты дюймге ұзын болды және Triumph Sabrina прототипі қозғалтқышымен жабдықталды. Jopp/Stoop TR3S жарысқа бір сағаттан астам уақыт қалғанда механикалық ақауларға байланысты зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болғанша, жалпы есепте жетінші орынға дейін көтерілді.