Тибет буддасының саяхатшысы және ғалымы: Самдонг Ринпоче өмірі мен қызметі
Lobsang Tenzin
Лобсанг Тензин – тибетский буддийский монах, политик и 5-й Самдонг Ринпоче. Был премьер-министром Тибетского правительства в изгнании. Биография, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тибет буддасының монахы және саясаткері
Tibetan Buddhist monk and politician
Лобсанг Тензин, көбінесе профессор сыйлы Самдун Ринпоче (zam gdong rin po che) аталымымен және тибеттіктер арасында 5-ші Самдун Ринпоче (1937 жылдың 5 қарашасында туған) ретінде танымал, Тибет буддасының монахы және саясаткері. Ол Үндістанның Дхарамшала қаласында орналасқан Орталық Тибет әкімшілігі кабинетінің премьер-министрі (кейін ресми түрде Калон Трипа немесе төраға деп аталды) қызметін атқарды.
Lobsang Tenzin, better known by the titles Professor Venerable Samdhong Rinpoche (zam gdong rin po che) and to Tibetans as the 5th Samdhong Rinpoche (born 5 November 1937), is a Tibetan Buddhist monk and politician who served as the Prime Minister (then officially called the Kalon Tripa or chairman) of the cabinet of the Central Tibetan Administration, the Tibetan government in exile based in Dharamshala, India.
Ерте өмір
Самдун Ринпоче Тибеттің шығысындағы Джоль қаласында дүниеге келді. Бес жасында Тибет дәстүрі бойынша ол 4-ші Самдун Ринпоченің қайта туғаны ретінде танылып, Джольдегі Гаден Деченлинг монастырында орнатылды. Екі жыл өткен соң, ол монахқа ант беріп, Лхасадағы Дрепунг монастырында діни білімін бастады және оны Мадхьямика буддизм мектебінде аяқтады.
Samdhong Rinpoche was born in Jol in eastern Tibet. At the age of five, he was recognised, according to Tibetan tradition, as the reincarnation of the 4th Samdhong Rinpoche and enthroned in Gaden Dechenling Monastery at Jol. Two years later he took vows as a monk, started his religious training at Drepung Monastery in Lhasa and completed it at the Madhyamika School of Buddhism.
Үндістанға жер аударылу және педагог ретінде өмір сүру
Лхасада оқығаннан кейін ол 1959 жылы Тибет көтерілісінен кейін, 14-ші Далай-лама Тензин Гьяцогоны еріп, елден кеткен көптеген тибеттіктермен бірге Үндістанға қашқан. 1961 жылдың қазан айынан бастап Шимладағы Тибет мектебінде дін мұғалімі болып жұмыс істеді, ал 1963 жылы директор міндетін атқарушы болды. 1964 жылы Дарджилинг тибет мектебінде дін мұғалімі болып жұмыс істеді және 1965 жылы 26 жасында Далхаузидегі Тибеттіктердің орталық мектебінің директоры болып тағайындалды, 1970 жылға дейін сол қызметте болды. 1968 жылы Лхарампа, ал 1969 жылы Нгаримпа дәрежелерін алды. 1971 жылы Варанасидегі (Бенарес) Жоғары тибеттік зерттеулер институтының (CIHTS) директоры болды, ал 1988 жылдан 2001 жылға дейін директор болып қызмет етті. 1994-1995 жылдары Үндістанның Философиялық зерттеулер кеңесінен (ICPR), Нью-Делиден Ұлттық лекциялық қызметі үшін марапатталды. Ол Үндістан университеттері қауымдастығының (AIU) президенті, 250-ден астам Үндістан университеттерінің вице-канцлерлерінен тұратын академиялық топ, Санчи буддалық үнді зерттеу университетінің канцлері және түрлі сенімділіктер мен қорлардың төрағасы сияқты көптеген маңызды міндеттерді атқарды. Ол буддизмнің жетекші тибет ғалымдарының бірі және Махатма Гандидің ілімдері бойынша да сарапшы. Ол хинди және ағылшын тілдерін еркін меңгерген, ал тибет тілі – оның ана тілі. Ринпоче Үндістандағы көптеген форумдарда құрметті қонақ ретінде болған. Ол бүгінгі күні Үндістан алдында тұрған мәселелер туралы сөз сөйлеп, елдің дамуына кедейлерді тартудың маңыздылығын атап өтті.
After his training in Lhasa, he fled to India in 1959, after the Tibet Rebellion, along with many Tibetans who followed the 14th Dalai Lama, Tenzin Gyatso into exile. From October 1961, he served as the religious teacher of Tibetan School in Shimla and in 1963 served as the acting Principal. In 1964 he worked as religious teacher of Darjeeling Tibetan School and in 1965 at the age of 26, he was appointed as the Principal of Central School for Tibetans, Dalhousie and served there till 1970. He received his Lharampa degree in the year 1968 and Ngagrimpa degree in 1969. In 1971 he became Principal of Central Institute of Higher Tibetan Studies (CIHTS) at Varanasi (Benares), and from 1988 to 2001 he was the director. From 1994 to 1995, he was awarded National Lectureship from Indian Council of Philosophical Research (ICPR), New Delhi. He assumed many important responsibilities including President of the Association of Indian Universities (AIU), a strong academic group of more than 250 Vice Chancellors of Indian Universities, Chancellor of Sanchi University of Buddhist Indic Studies and Chairman of various Trust and Foundations. He is regarded as one of the leading Tibetan scholars of Buddhism and is also an authority on the teachings of Mahatma Gandhi. He is fluent in Hindi and English, Tibetan being his mother tongue. Rinpoche has been an honored guest at many forums in India. He has spoken on challenges India faces today, and has stressed on inclusion of the poor masses in development of the country.
Саяси қызмет
1991 жылы Лобсанг Тензинді Далай-лама Тибет халық депутаттары ассамблеясының мүшесі етіп тағайындады, ал кейін ол ассамблея төрағасы болып бірауыздан сайланды. Ринпоче 1991 жылдан 2001 жылға дейін Тибет Парламентінің спикері қызметін екі рет атқарды. 1996-2001 жылдар аралығында ол Кам провинциясынан шыққан жер аударған тибеттіктерді өкілдік еткен ассамблеяның сайланған мүшесі және төрағасы болды. Ринпоче Тибет үкіметінің жаңа конституциясын әзірлеуге үлес қосты, білім беру және экономикалық реформалар жүргізді, зорлық-зомбылықсыздық, ашықтық, экологиялық тұрақтылық және органикалық егіншілік саясатын қамтамасыз етті. 2000 жылы Далай-лама жер аударған тибет халқы өз премьер-министрін сайласын деп шешті, ал 2001 жылдың шілдесінде Лобсанг Тензин шамамен 29 000 дауыспен, яғни дауыс бергендердің 84%-ымен (жер аударған тибет халқының шамамен 25%-ы) сайланды. Қалған дауыстарды басқа кандидат – Джучен Тхубтен Намгьял жеңіп алды. 2001 жылдан бері ол Тибет автономиясына қолдау көрсету және Далай-ламаның Қытай үкіметімен автономия мәселесі бойынша келіссөздер жүргізу ұсыныстарын жария ету үшін көп саяхаттар жасады. Премьер-министр қызметін атқарған кезінде Ринпоче Тибет мәселесін шешу үшін қытай шенеуніктерімен көптеген рет келіссөздер жүргізді. Бірақ бұл бағытта ешқандай маңызды нәтижеге қол жеткізілмеді.
In 1991 Lobsang Tenzin was appointed by the Dalai Lama as a member of the Assembly of Tibetan People's Deputies, and later was unanimously elected as its chairman. Rinpoche served twice as the Speaker of the Tibetan Parliament in Exile from 1991 to 2001. Between 1996 and 2001, he was an elected member of the Assembly representing exiled Tibetans from Kham province and also its chairman. Rinpoche contributed to drafting the new constitution of the Tibetan Government in Exile, introduced educational and economic reforms, and ensured a policy of non violence, transparency, environmental sustainability, and organic farming. In 2000 the Dalai Lama decided that the Tibetan people in exile should elect their own Prime Minister, and in July 2001 Lobsang Tenzin was elected with about 29,000 votes, or about 84% of those cast, which is about 25% of the exile Tibetan population. Juchen Thubten Namgyal, the other candidate, won the remainder. Since 2001 he has travelled extensively to gain support for the cause of Tibetan autonomy and raise awareness of the Dalai Lama's proposals for negotiating autonomy with the Chinese government. During his Prime Ministership, Rinpoche negotiated many times with the Chinese officials to bring a suitable solution to the Tibetan cause. However no meaningful development could be made in this direction.
Үгіт-насихат және ілімдер
Самдонг Ринпоче – Ганди философиясын қолдайтын, өмір бойы зорлықсыздыққа ұмтылып, «Сварадж Пит» қорының сенімділер кеңесі мүшесі болып табылады. Бұл қор Ганди идеяларымен байланысты зорлықсыздық пен бейбітшілік орталығы болып табылады. Ол Германияда, Швейцарияда және АҚШ-та лекциялар оқып, түрлі топтармен кездесіп, буддалық ілім мен оның қазіргі саясат және экономикадағы маңыздылығы туралы кеңінен айтты. Оның бейбітшілік, бақыт, мейірімділік, сайлау реформалары, қазіргі заманғы этика, қоршаған орта, сварадж және зорлықсыздық сияқты жалпы тақырыптардағы көптеген лекциялары аудио және бейне түрінде веб-сайтында және Soundcloud-та қолжетімді.
Samdhong Rinpoche is an advocate of Gandhian philosophy, is a lifelong campaigner of non violence and is on the board of trustees of Swaraj Peeth Trust, a Gandhian centre for non violence and peace. He has held lectures and talks with exchange groups in Germany, Switzerland and USA where he spoke extensively on Buddhist ideology and its importance in contemporary politics and economy. A large score of his lectures on general subjects like peace, happiness and compassion, electoral reforms, modern ethics, the environment, Swaraj and non violence are available in audio and video on his website and Soundcloud.
Оның есімімен жазылған жазба
Лобсанг Тензин – оның туған тибет аты. Үндістанда оның заңды аты Самдун Ринпоче, бірақ шындығында бұл Далай-лама сияқты тибет діни лауазымы. Ағылшын тілінде оны көбінесе профессор Ринпоче деп атайды, және ол бұл дұрыс болмаса да, қабылдайды. Тибеттіктер оны Ринпоче деп атаса, бұл сөз тікелей "қымбатты" деген мағынаны білдіреді және бұрынғыда қайта туған ламаларды (тулькуларды) атау үшін қолданылатын.
Lobsang Tenzin is his given Tibetan name. His legal name in India is Samdhong Rinpoche, although in fact this is a Tibetan religious title, like the Dalai Lama. In English he is commonly called Professor Rinpoche, and accepts this although it is incorrect. Tibetans address him as Rinpoche, which literally means "the precious one", used to be styled tulkus (incarnate lamas).