Кіріспе
Саад әл-Дин Мохамед әл-Хусейни әл-Шазли (سعد الدين محمد الحسيني الشاذلي, ) (1 сәуір 1922 – 10 ақпан 2011) – египеттік әскери офицер. Ол Йом Киппур соғысы кезінде Египеттің бас штаб бастығы болды. Йом Киппур соғысының басында Израильдің Бар-Лев желісін табысты басып алуға дейінгі жылдары Египет қарулы күштерін жарақтандыру және дайындаумен аты шықты. 1973 жылдың 13 желтоқсанында қызметтен алынды.
Saad el Din Mohamed el Husseiny el Shazly ( سعد الدين محمد الحسيني الشاذلي, ) (1 April 1922 – 10 February 2011) was an Egyptian military officer. He was Egypt's chief of staff during the Yom Kippur War. He is credited with the equipping and preparation of the Egyptian Armed Forces in the years prior to the successful capture of the Israeli Bar Lev line at the start of the Yom Kippur War. He was dismissed from his post on 13 December 1973.
Ерте өмір
Ол 1922 жылдың 1 сәуірінде Нил дельтасындағы Гарбия облысының Басуун орталығындағы Шабратна ауылында, жоғары орта тапқа жататын отбасында дүниеге келді. Әкесі нотариус болған, ал отбасының меншігінде 70 акр жер болған. Оның әкесі – Хадж әл-Хусейни әл-Шазли, ал анасы – Тафида әл-Жаухари, оның әкесінің екінші әйелі. Ол Мысырдың 17-ші премьер-министрі Саад Заглулдың құрметіне аталған. Оның әкесі – екі рет үйленген, алғашқы әйелінен тоғыз баласы болған: Мұхаммед, Хамид, Әбділ Хакім, Әл-Хусейни, Әбділ Салам, Надима, Фарида, Басима және Морсия. Ал екінші әйелі, Әл-Жаухари, Шезлидің анасы. Әкесінің туысы – Абд әл-Салам Паша әл-Шазли, ол көл басқармасын және Ауқаф министрлігін басқарған. Шезли бастауыш білімін өзінің ауылынан шамамен 6 шақырым қашықтықтағы Басиун мектебінде алған. 11 жасқа келгенде бастауыш білімін аяқтағаннан кейін, әкесі Каирге көшіп, ол Каир мектептерінде дайындық және орта білім алған.
Командалық тапсырмалар
1939 жылы ақпанда әскери академияға түсті және сыныптағы ең жас студент болды. 1940 жылы шілдеде Халед Мохиддинмен бірге жаяу әскерде лейтенант дәрежесімен әскери колледжді бітірді. 1943 жылы лейтенант болып тұрғанда Корольдік гвардияға қызметке таңдалды. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. 1948 жылғы Палестина соғысына қатысты. Мысырдағы бірінші парашют батальонының негізін қалаушысы және командирі (1954–1961). Үшжақты агрессия кезінде 75-ші парашют батальонының командирі. Конгодағы БҰҰ операциясындағы UAR батальонының командирі (1960–1961). Лондон қаласындағы әскери атташе (1961–1963). 1-ші жаяу әскер бригадасының командирі (Йемен соғысына қатысты) (1965–1966). Арнайы күштердің (Парашют және Thunderbolts) командирі (1967–1969). Қызыл теңіз әскери аймағының командирі (1970–1971). Мысыр қарулы күштерінің Бас штабының бастығы (1971–1973). Араб мемлекеттері лигасының әскери мәселелер жөніндегі бас хатшысының орынбасары (1971–1973). Мысырдың Ұлыбританиядағы елшісі (1974–1975). Мысырдың Португалиядағы елшісі (1975–1978).
Әлеуметтік жағдайы
Әл-Шазли 1943 жылдың 13 желтоқсанында Мұхаммед Метвали Паша Әл-Сухаймидің қызы, 1930 жылдары Әскери колледж директоры болған Зинаат Мұхаммед Метвали Әл-Сухаймиге үйленді. Олардың үш қызы болды: Шахдан, Нахид және Самия.
Еркін офицерлер қозғалысына қатысу
Оның Гамал Әбдел Насермен қарым-қатынасы 23 шілде қозғалысынан бұрын Аббасияда Гамал Әбдел Насер тұрған үйдің ішінде тұрған кезден басталады. Олардың отбасылық байланыстары болды, және әкімшілік істер мектебінде офицер-оқытушылар ретінде жұмыс істегендерімен қатар, күнделікті кездесіп тұратын. 1951 жылы Гамал Әбдел Насер оны еркін офицерлерге жол ашты, және Әл Шазли осы идеяны қолдап, оларға қосылды, бірақ ол 1952 жылғы 23 шілде түнде тікелей қатыспады, себебі ол соғыс негіздері курсында оқып жатқан.
Әуеде жүретін корпустар
Майор шенімен ол 1953 жылы Америка Құрама Штаттарына біліктілігін арттыру миссиясымен барды, парашюттер саласында маманданды және Рейнджерлер мектебінің курсын бітірген алғашқы офицерлердің бірі болды. 1956 жылғы Үштік агрессия кезінде ол 75-ші парашюттік батальонның командирі болды. 1954 жылдан 1959 жылға дейін Парашют күштеріне басшылық етті. 1954 жылғы 23 шілдеде тойланатын Революция күнінің мерекесінде Аль-Шазли Каир әскери аймағының командирі, генерал-майор Нагиб Гонимге, парашютшілер корпусын, әдеттегі қадаммен подиум алдынан өтетін басқа қарулы күштер бөлімдерінен ерекше көрсетуді ұсынды. Ол парашютшілер корпусының подиум алдынан жылдам қадаммен жүріп өтуін ұсынды, осылайша ол парашютшілерге арналған әскери шерулерде жылдам қадаммен жүруді ұсынған бірінші адам болды, бұл жарақтың күркіреуімен және парашютші күштерімен байланысты болды, оларды басқа күштерден ерекшелендірді, және кейіннен араб елдері осы тәжірибені қабылдады.
Конгодағы БҰҰ миссиясы
1960 жылы (Сириямен біріккен кезеңде) президент Гамал Абдель Насер премьер-министр Лумумбаның өтініші бойынша және БҰҰ Бас хатшысы Даг Хаммаршёльдпен келісімде, 1960 жылдың 30 маусымында тәуелсіздік алған Бельгияның еліне қайта басып кіруіне жол бермеу мақсатында, полковник Аль Шазли басқаратын парашюттік батальонды БҰҰ күштерінің құрамында Конгоға жіберді. Араб парашюттік батальоны 5 ротадан (Мысырдан 4 және Сириядан 1) тұрды, ол «Конгодағы араб батальоны» деп аталды. Батальонның базасы ел астанасынан 1200 шақырымнан астам қашықтықтағы солтүстік бөлігінде орналасқан. Бұл – Біріккен Ұлттар Ұйымының жетекшілігімен шетелге аттанған алғашқы араб әскері болды. Оқиғалар дамыған кезде Бас штаб бастығы Мобуту Сесе Секо елді бақылауға алған әскери төңкеріс жасады. Лумумба қашып құтыла алды, бірақ 1961 жылдың қаңтар айында тұтқындалып, өлтірілді. Содан кейін Гамал Абдель Насер конголық армияны дамытуға Мысыр қандай көмек көрсете алатынын зерттеу үшін бригадир Ахмед Исмаил Али басқаратын әскери комиссияны Конгоға жіберді, бірақ жағдай өзгерді. Жаңа үкімет Гамал Абдель Насерге деген ашық наразылығын білдіріп, араб күштерінің қайтарылуын талап етті. Осы кезеңде полковник Аль Шазли мен полковник Ахмед Исмаил Али арасында дау туды. Лумумбаның қазасынан кейін Аль Шазли өзін қауіпсіз сезінбеді және әскерлерін өздігінен позицияларынан шығаруға шешім қабылдады. Сондай-ақ, ол Мысырлық батальон кері шегінгенге дейін Лумумбаның ұлдарын Мысырға жасырып әкетуді ұйымдастырды.
Алты күндік соғыс (1967)
Алты күндік соғыс кезінде Шазли зор ерлік пен тактикалық шеберлік танытты. Ол Синай түбегінің орталық бөлігінде бір жаяу әскер батальоны, екі «Сақа» (Жылдамдық) батальоны және бір танк батальонынан құралған қосымша күштермен орналасты. Бастапқы әуе шабуылынан және Израиль әуе күштерінің (IAF) басымдығынан кейін, Мысыр басшылығы барлық әскерлеріне батысқа шегіну туралы шатасқан бұйрық берді, бұл олардың көпшілігінің IAF-тан талқандалуына әкелді, әсіресе әскерлер мен Мысыр басшылығы арасында байланыс үзілгеннен кейін. Шазли, ең қаупі бар мүмкіндікті пайдаланып, жіңішке өткелдер арқылы шығысқа қарай бет алып, тікелей Израильге басып кірді. Нәтижесінде ол жау тылында, Негев шөлінде орналасты. Бұл оның Израиль территориясында табысқа қол жеткізіп, ұстап тұрған санаулы араб генералдарының біріне айналуына себеп болды. Ол 6 және 7 маусым күндері екі күн бойы IAF бомбалауынан сақтану үшін батальондарымен екі таудың арасында жасырынып отырды. Соңында, ол Мысыр басшылығымен байланыс орнатып, Суэц каналының батыс жағына дереу шегіну туралы бұйрық алды. Ол Мысыр-Израиль қақтығысы тарихындағы ең қиын маневрлердің бірін жасады – түнгі марш (механикаландырылған бөлімдер мен танктердің сүйемелдеуімен) шөлде және жаудың қатарынан өтіп. Оның жасағы Синай түбегінің 60 шақырымдай жерін әуеден қолдаусыз және барлаусыз жүріп өтті. Таң атқанда, колоннаны Израиль әуе күштері байқап, төменден ұшып өтіп, күштерін бомбалау және оққа тұтты. Қарсы әуе шабуылына қарсы қарулары болмағандықтан, оның әскерлері тек автоматтары мен жеке қарулармен ғана жауап бере алды. Оның 100-ден астам әскері қаза тапты, бірақ Израиль ұшақтары басқа нысандарды іздеуге кетті, ал оның колоннасы Израильдің құрлық әскерлерінен аулақ болып, Суэц каналына жетті. Ол каналдың шығысынан батысқа өтетін соңғы әскери қолбасшы болды. Кейінгі жылдары ол Мысыр армиясында ерлігі үшін жоғары құрметке ие болды және біріктірілген парашютшілер мен «Сақа» күштеріне басшылық етті, содан кейін Мысыр армиясының бас штабына тағайындалып, 1973 жылғы Мысырдың ірі шабуылында маңызды рөл атқарды.
Қызыл теңіз әскери аймағының қолбасшысы
Тозу соғысы кезінде Израиль Қызыл теңіз аймағына жылдам шабуылдар жасап, азаматтарды күнделікті түрде ұрлап, Қызыл теңіз жағалауындағы нысандарды қиратып, 1969 жылдың 9 қыркүйегінде Жафарна оқиғасына соқтырды. Гамаль Абдель Насер генерал Аль Шазлының Израильдің Қызыл теңіз аймағына жасаған шабуылдарын тоқтатып, аймақты қорғауға ең лайықты адам екенін түсінді және 1970 жылы оны Қызыл теңіз әскери аймағының командирі етіп тағайындады. Генерал Аль Шазлы Израиль күштері тұтқынға алған азаматтар мен қызметкерлерді күнделікті түрде ұрлауды және Израильдің шабуылдарын тоқтатуға қол жеткізді.
Шедван оқиғасы
1970 жылғы 22 қаңтарда Израиль Қызыл теңіздегі Шедван аралына шабуыл жасады. Шедван аралы Суэц шығанағына кіреберісінің жанында, Хургададан 35 шақырым және Суэцтен 325 шақырым қашықтықта орналасқан. Аралда кемелерді бағыттауға арналған шам және теңіз радары болған, оны египеттік «Найзағай» қорғаған. Оның әскери маңызы, негізінен, ол адам тұрмайтын тасты арал болғандықтан және ауданы 60 шаршы километрден аспағандықтан болды. Израиль әскерлері аралды әуеден бомбалады, содан кейін тікұшақтармен және десанттық қайықтармен әскерилерді түсіріп, оны басып алуға тырысты. Египеттік «Найзағайдың» шағын гарнизоны ауыр израильдік атысқа қарсы тұрды. Израильдіктер алғашқы ұрыс түнінің кешінде өз күштері «аралда ешқандай қарсылыққа тап болмағанын» мәлімдеді, бірақ ертесі күні сағат үште олар ұрыстың аралда жалғасып жатқанын мойындады. Генерал-майор Әл-Шазли губернаторлықтан келген бірнеше балықшылардың көмегімен аралға шабуыл жасауға бұйрық берді, нәтижесінде әскерилер мен жабдықтар қараңғыда Шедван аралына жеткізіліп, израильдік күштерге шабуыл жасады.
Қарулы Күштердің штаб бастығы
1971 жылғы 16 мамырда президент Анвар Садат Насер режимінің басшыларын, ол «түзету революциясы» деп атаған оқиғада қызметтен шеттетуден кейін, Аль Шазлыны Мысыр қарулы күштерінің Бас штаб бастығы етіп тағайындады. Бұл тағайындамаға себеп, Аль Шазлының сол кездегі Мысыр саяси аренасындағы ешбір күшпен байланысы болмауы, сондай-ақ оның біліктілігі, әскери шеберлігі және Америка Құрама Штаттары мен Кеңес Одағындағы әскери ғылымдар бойынша алған терең білімі, ұзақ жылғы әскери қызметі болды.
Лейтенант генерал Мұхаммед Садықпен келіспеушілік
Эль-Шазли Мысыр қарулы күштерінің штаб бастығы болып тағайындалғанда, соғыс министрі және қарулы күштердің бас қолбасшысы сол кезде генерал-лейтенант Мұхаммед Садик болды, ол Синайды азат етудің операциялық жоспары бойынша онымен келіспеушілікке түсті. ЛТ генерал Мұхаммед Садик мысырлық армияның жауынгерлік қабілеттері мен қару-жарағы жағынан жаудан басымдыққа ие болмаса, ешқандай шабуылдық операцияны жүргізбеу керектігін бірінші болып айтты. Тек содан кейін ғана Синайдағы Израиль күштерін талқандап, теңізге, содан кейін Газаға қарай кең аумақты шабуыл жасауға болады. Эль-Шазли оның ұсыныстарына жауап ретінде, ол осыны қалайтынын, бірақ қарулы күштердің нақты мүмкіндіктері, әсіресе әуе күштерінің әлсіздігі мен ілгері жылжыған күштерді қорғайтын мобильді әуе қорғанысының болмауы бұған мүмкіндік бермейтінін айтты. Эль-Шазли қарулы күштердің қабілеттеріне сәйкес, Синайдың тереңдігіне 10-12 шақырымға енуді көздейтін шабуыл жоспарын әзірлеуді бастады. Ол соғыс стратегиясын өзінің және жаудың мүмкіндіктеріне бейімдеудің маңыздылығын қалыптастырды. Алайда генерал-лейтенант Мұхаммед Ахмед Садик бұл жоспарға қарсы болды, себебі ол ешқандай саяси немесе әскери мақсатқа жетпейді. Саяси тұрғыдан алғанда, ешқандай нәтиже болмайды және Синайдың 60 мың шаршы шақырымы Израильдің бақылауында қалады. Әскери тұрғыдан алғанда, бұл Египет армиясын қазіргіге қарағанда қиын жағдайға түсіреді, себебі ол Суэц каналын табиғи кедергі ретінде пайдаланады, ал канал арқылы салынған көпірлер Израиль әуе күшінің ықпалында болады. Эль-Шазли мен Мұхаммед Садик арасындағы ұзақ талқылаулардан кейін Эль-Шазли екі жоспарды дайындауға келісті: біріншісі – 41 операциясы деп аталған, Тығызды басып алуға бағытталған, ал екіншісі – Бадр операциясы деп аталған, Бар-Лев желісін басып алуға бағытталған. Бірақ Мұхаммед Ахмед Садик әлі де сенбеді және оның пікірінше, Мысыр тағы бір жеңіліске төзбейді. 1972 жылдың 26 қазанында Анвар Садат генерал-лейтенант Мұхаммед Садикті, жерді азат ету туралы оның көзқарасына келіспегендігі үшін әскери министрліктен босатып, оның орнына фельдмаршал Ахмед Исмаил Әлиді әскери министр және қарулы күштердің бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол президент Гамал Абдель Насердің өмірінің соңғы күндерінде зейнеткерлікке шығарылған еді. Эль-Шазли мен ол арасында бұрынғы келіспеушіліктер болғанымен, олар қазан соғысына дайындалу үшін бірлесіп жұмыс істеуге міндеттенді.
Ахмед Исмаил Әлимен айтыс
Полковник Әл Шазли мен полковник Ахмед Исмаил Әли 1960 жылы Конгода бірге болды, оның барысында Ахмед Исмаил өзінің жоғары әскери шеніне қарамастан, әртүрлі міндеттері мен екі референциясына қарамастан, Әл Шазлиге әкімшілік және әскери үстемдігін тануға тырысты. Әл Шазли бұл логиканы қабылдамады, екеуі де тілдесіп, қолға түсуге жақын қалды. Каирдегі жетекшілік бұл туралы білген соң, комиссия шақырылып, жанжал аяқталды, бірақ оның әсері екеуінің санасында қалды. Конгодан оралғаннан кейін, тікелей байланыс болған жоқ, себебі Ахмед Исмаил жаяу әскерде, ал Әл Шазли парашютшілер корпусында болды. 1969 жылдың 10 наурызында Әл Шазли 1969 жылдың 9 наурызында генерал-лейтенант Абдель Монем Риад қаза болғаннан кейін Ахмед Исмаилдың Қарулы Күштердің Бас штабына тағайындалғанына таң қалды. Әл Шазли өзінің отставкасын Соғыс министрі Мұхаммед Фавзиге ұсынды. Ахмед Исмаил жаңа лауазымы арқылы онымен қайта байланысқа түсуі мүмкін еді, бірақ президент Гамал Абдель Насер араласып, күйеу баласы Ашраф Марванды Әл Шазлиге жіберді, ол президент Гамал Абдель Насердің Ахмед Исмаилмен байланыспауға уәде бергенін растағаннан кейін, оны жұмысқа оралуға көндірді. Шындығында, Ахмед Исмаил алты ай бойы Иншас базасында болған жоқ, онда Әл Шазли арнайы күштердің (Жылқындар мен десантшылар) командирі болып жұмыс істеді, содан кейін 1969 жылдың 9 қыркүйегінде президент Гамал Абдель Насердің бұйрығымен Суэц шығанағындағы Зафаранаға Израильтің шабуылынан кейін Ахмед Исмаил зейнетке жіберілді. 1972 жылдың 26 қазанында президент Анвар Садат транзит жоспарына келіспеушіліктеріне байланысты генерал-лейтенант Мохамед Ахмед Садиқты қызметтен босатып, Ахмед Исмаилды Соғыс министрі және Қарулы Күштердің Бас қолбасшысы етіп тағайындады. Бұрын ол зейнеткерлікке жіберілген еді, ал президент Анвар Садат оны 1971 жылдың 15 мамырында Бас барлау директоры етіп тағайындады. Президент Анвар Садат Әл Шазлиге келді, бұл оған жағымсыз тосын сый болды. Ол президентке олардың арасындағы ұзақ келіспеушіліктер туралы айтты, бұл олардың арасындағы ынтымақтастықты мүмкінсіз ететін еді. Бірақ президент Анвар Садат олардың қарым-қатынасы жақсы болады және бұрынғы генерал-лейтенант Мұхаммед Садықпен болған қарым-қатынастан гөрі жақсырақ болады деп сендірді. Әл Шазли отставкаға кетуді ойлады, бірақ оған екі фактор кедергі келтірді: біріншіден, оның отставкасы президенттің жұмыстан босатуынан кейін Мұхаммед Садыққа деген ықпалдастық ретінде қабылдануы мүмкін еді, екіншіден, кейбіреулер оның отставкасын соғысқа кіргісі келмейтіні деп түсіндіруі мүмкін еді, ал шындығы керісінше еді.
Президент Садатпен келіспеушілік
1978 жылы президент Анвар Садат «Тұлғаны іздеу» атты мемуарларын жариялады, онда ол генерал-лейтенант Шазлыны белсенсіздік танытқандығы үшін айыптады және оның бұзушылыққа себепкер болғанын мәлімдеді. Ол 19 қазан күні майданнан мүңкіп қайтып келгенін, шығыстағы барлық күштерді кері қайтаруды ұсынғанын сипаттады. Бұл Әл-Шазлидің Садатқа соғыс туралы естеліктерін жариялап жауап беруіне себеп болды. Өзінің мемуарларында генерал-лейтенант Шазлы президент Анвар Садатты айналасындағы генералдардың барлық кеңесіне қарамастан дұрыс шешім қабылдамағанын, соғыс барысында әскери жоспарларға үнемі араласып, бұзушылықтың шындығын жасырып, халықты адастырғанын айыптады. Осының салдарынан зымырандық қорғаныс қабырғасы қиратылып, Үшінші армия үш айдан астам уақытқа дейін қоршауға алынды. Ол сондай-ақ Садатты жеңістен бас тартып, алғашқы келіссөздер кезінде Египет әскерлерінің көп бөлігін каналдың батыс жағына көшіруге келіскенін айыптады. Кітабын Бас прокурорға жолдаған есеппен аяқтады, онда президент Садат өкілеттіктерін теріс пайдаланғаны айтылды. Осы кітап Хосни Мубарак тұсында оның сотқа тартылуына әкеп соқты. 1983 жылы ол әскери құпияларды ашқандығымен айыпталды. Үш жылға бас бостандығынан айырылып, қатаң тәртіпте жазасын өтеді, ал мүлкі мемлекеттік бақылауға алынды. Одан бөлек, ол заңгерлік көмек алу құқығынан айырылып, саяси құқықтарынан мәлімдеме жасады. Шазли бұл айыптауларды жоққа шығарып, жариялаған ақпараттың әскери емес, мемлекеттік екенін мәлімдеді. Садатпен келіспей, 1978 жылы Израильмен жасалған Кемп-Дэвид келісімін ашық сынады. Осы дау-дамай қазан соғысының ресми тізімінен Шазлидің аты-жөні мен суреттері алынып тасталды. Садат сондай-ақ операциялық бөлмеде Шазлимен бірге түскен барлық суреттерді алып тастап, оларды сол кездегі Қарулы Күштер Операциялық Басқармасының басшысы, генерал-майор Мұхаммед Абдель Ғани Әл-Гамсидің суреттерімен ауыстыруға бұйрық берді. Шазлидің беделіне нұқсан келтіріліп, оның мемуарлары Мысырда тыйым салынды, себебі ол 14 жыл бойы Алжирде саяси босқын ретінде өткізгеннен кейін екі жылға бас бостандығынан айырылды. Кемп-Дэвид келісімін ашық сынағаннан кейін ол Ұлыбритания мен Португалиядағы елші лауазымынан кетіп, Алжирге саяси босқын ретінде барып тұрды.
41-ші нұсқаулық
Египет қарулы күштерінің штаб бастығы, генерал-лейтенант Саад Эль Шазли (41) 1973 жылғы қазан соғысы кезінде әскерилердің жауынгерлік міндеттерін орындау тәсілін нақтылайтын директива шығарды. 41-ші директива қазан айындағы әскери операцияларда іске асырылды және жоспар үлкен табысқа ие болды. Бұл директива Египеттің каналдан өту және Бар-Лев желісін жою жоспарындағы барлық мәселелер мен қиындықтарды жұмыс тобының қарауына ұсынды, олар әр мәселеге шешім табуға тиіс болды. Топ кездескен ең күрделі мәселе – каналдың шығыс жағалауындағы топырақ үйіндісі болды, ол Израиль тарапына отты бақылаудың үстемдігін берді және каналдан өтетін күштерге қарсы ескерту жасады. Бұл Суэц каналының батыс жағалауында танктермен жабдықталған, биік нығайтылған бекіністерді салу қажеттігі туралы ұсынысқа әкелді, бұл Египет тарапына каналдан өткен күштерін от пен ақпаратпен қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Генерал Аль Шазли египеттік күштердің іс-қимылдарынан алынған жауынгерлік тәжірибені және оқиғадан кейін дереу алынған сабақтарды жинауға міндетті болды, олар қарулы күштердің мүшелеріне болашақтағы ұқсас операцияларда пайдалану үшін таратылады. Мысалы, Израильдің Зафарнадағы оқшауланған радарлардың біріне шабуыл жасағаннан кейін оқшауланған аймақтардағы радарларды қамтамасыз ету жөніндегі нұсқаулар. Аль Шазли тобы Суэц каналына шабуыл жасау және Бар-Лев желісін жою жоспарын қарастырған кезде бұл директиваны шығара бастады, және шабуыл жоспарын жоспарлауға кедерес келтіретін және оған әсер ететін көптеген мәселелер анықталды. Ол осы директиваны соғыс жоспарының әдісі ретінде дайындау үшін арнайы комитет құруды бұйырды. Бұл директива аяқталғаннан кейін, қарулы күштердің Суэц каналын кесіп өту және Бар-Лев желісіне шабуыл жасаудың толыққанды жоспары болды. 1973 жылдың ортасында, соғысқа бірнеше ай қалғанда, Аль Шазли тобы Басшылар мен штаб колледжіне барып, таңғы сегізден кешкі жетіге дейін студенттермен талқылау жүргізді. Талқылау екі күн ішінде аяқталды. Бұл директива күштерді өткізудің егжей-тегжейлі жоспарын қамтыды: әр қайықтағы сарбаздардың санынан бастап, әр сарбаздың қарулануына және өзімен немесе қолдау көрсетуші күштер үшін алып жүретін оқ-дәрілердің мөлшеріне дейін, мәселе резеңке қайықтардан көпірлерге дейін канал аймағына жабдықтың кіру уақытына дейін жетті, сондай-ақ қорғану әдістері, түтін генераторлары мен әуе қорғанысының орналасқан жерлері және т.б. Бұл директива әрбір ұсақ-түйекке назар аударды және басшыларға тек мұқият орындауды тапсырды.
and began to issue that directive when the Al Shazly team was reviewing the offensive operation plan to storm the Suez Canal and destroy the Bar Lev Line, and it was found that there are many problems that hinder and affect the planning of the offensive operation. He ordered his formation of a special committee to prepare this directive as a method for the war plan. After completing this directive, it became the detailed plan for crossing the Suez Canal and storming the Barlev line of the armed forces entirely. In mid 1973, a few months before the war, Al Shazly team visited the College of Leaders and Staff and began discussion with students from eight in the morning until seven in the evening. The discussion was completed in two days. This guidance included a detailed plan for the transit of forces; Starting with the number of soldiers in each boat and the arming of each soldier and the size of the ammunition he carries either for himself or for the supporting forces, and the matter reached the timing of the entry of transit equipment to the canal area from rubber boats to bridges equipment and method of protection and locations of smoke generators and air defense etc. The guidance focused on every subtle detail and left leaders with only careful execution.
Йом-Киппур соғысы (1973)
Израиль әскері бұрын Израиль әскерін Мысыр әскерінен бөліп тұрған Суэц каналының шығыс жағалауында бірнеше бекіністермен нығайтылған Бар-Лев сызығы деп аталатын қорғаныс шебін салған. Сондай-ақ, ол Мысыр әскерінің каналдан өтуіне кедері келтіру үшін канал жағалауында 17 метрлік құмды бөгет тұрғызды. 1973 жылғы 6 қазан күні сағат 14:00-де генерал Шазлидің басшылығымен 200 мысырлық ұшақ канал үстінен төмен ұшып, Синайға терең еніп, Израильдің басты күштеріне шабуыл жасады, ал 2000 артиллериялық құрал Бар-Лев бекіністері мен миналы далаларға ауыр оқ жаудырды. Осы оқ жаудырудың қорғауымен инженерлік барлау тобы каналдан өтіп, түнгі уақытта жабылып қалған Израильдің жанғыш сұйықтығының шығу тесіктерін тексерді. 4000 сарбаздық алғашқы шабуыл тобы Суэц каналын кесіп өтіп, жоғары қысымды су сорғыларын пайдалана отырып, құмды бөгетте 70 өткел жасады. Жаяу әскердің легі каналдан өтіп, Бер-Лев сызығының көптеген бекіністерін мен маңызды нысандарын басып алды. Келесі күні, 7 қазанда, канал арқылы 5 көпір салынып, бронетанктік дивизиялар Синайға қарай каналдан өтуге кірісті. 8 қазанда Израильдің қарсы шабуылы египеттіктерді кері тартуға мүмкіндік бермеді, Израиль 9 қазанда қайтадан талпыныс жасады, бірақ ауыр шығынға ұшырады. Израиль екі күн ішінде 260-тан астам танкты жоғалтты. Бастапқы жеңістен кейін Шазли президент Садаттың Синайға жаңа шабуыл жасау туралы шешіміне қарсы шықты. Генерал Шазли Египет әскерлерін әуе қорғанысы жеткіліксіз қалдыратын кез келген шығысқа қарай жылжуға қатысты қарсы болды. Садат генералдарға сириялықтарға көмектесу мақсатындағы бұйрықты орындауды талап етті. 14 қазанда шабуыл басталды, бірақ египеттіктердің ауыр шығындарына байланысты сәтсіз аяқталды. Бұл Израильдің Египеттің екінші және үшінші армиялары арасынан Синайдан Египеттің негізгі бөлігіне Ащы көлдер арқылы өткен батыл операциясының сәтті болуына себеп болуы мүмкін. Президент Садат генерал Шазлидің египеттік бронетанктік бригадаларының бір бөлігін Израиль әскерлерімен күресуге жіберу жоспарын тағы да қабылдамады.
Мұра
Армиядан шыққаннан кейін Шазли 1973 жылғы соғыс туралы естеліктерін жазды. 1980 жылдары Шазлы Мысыр Ұлттық фронты деп аталатын, елден қуылған солшыл офицерлер тобының басшысы болды. 1981 жылдың қазан айында Садаттың қазасынан кейін Шазли Бейруттегі газетке берген сұхбатында Ұлттық фронттың Садат саясатын жалғастырғандықтан Мубарактың жаңа үкіметіне қарсы операциялар жүргізіп жатқанын мәлімдеді. 2011 жылғы 25 қаңтар революциясынан және Мұбарактың Египет үкіметінен алынғаннан кейін Шазлы 2013 жылғы Мысыр Әскери академиясының түлектерінің қатарына енгізіліп, құрметке ие болды. 1973 жылғы Израильмен соғыстағы ерлігі үшін 2012 жылдың қазан айында президент Мұхаммед Мурси оған Мысырдың ең жоғары наградасы – Нил орденін табыс етті. Сонымен қатар, қарулы күштер инженерлері салған, Қайырма айналма жолын Исмаилия шөл жолымен байланыстыратын жаңа тас жолға оның есімі берілді. 2012–2013 жылдары «Аль-Жазира» деректі фильмдер арнасы оның өмірі туралы фильм түсірді.