1967 жылғы АҚШ кемесіне жасалған Израиль шабуылы

Кіріспе

1967 жылы Израильдің АҚШ әскери-теңіз күштеріне жасаған шабуылы

USS Liberty оқиғасы – 1967 жылдың 8 маусымында Израиль Әуе күштерінің әскери ұшақтары мен Израиль әскери-теңіз күштерінің моторлы торпедалық қайықтары АҚШ әскери-теңіз күштерінің техникалық зерттеу кемесіне (жасқын кемесі) шабуыл жасаған оқиға. Біріккен әуе және теңіз шабуылынан 34 экипаж мүшесі (теңіз офицерлері, теңізшілер, екі морской пехотинці және бір азаматтық NSA қызметкері) қаза тауып, 171 экипаж мүшесі жараланды, ал кеме ауыр зақымдар алды. Оқиға кезінде кеме Синай түбегінің солтүстігінде, Мысырдың Ариш қаласынан солтүстік-батысқа қарай халықаралық суларда болған. Израиль шабуылға байланысты кешірім сұрап, USS Liberty кемесінің египеттік кеме деп жаңылысқандықтан қателікпен шабуылға ұшырағанын мәлімдеді. Израиль және АҚШ үкіметтері тергеу жүргізіп, шабуылдың кеме туралы Израильдің жаңылысуына байланысты қателік болғаны туралы қорытынды жариялады. Алайда, шабуылдан аман қалғандардың ішінде бұл қорытындымен келіспейтіндер де бар, олар шабуылдың қасақана жасалғанын айтады. 1968 жылдың мамыр айында Израиль үкіметі шабуылда қаза тапқан 34 адамның отбасыларына өтемақы ретінде АҚШ үкіметіне төлем жасады. 1969 жылдың наурыз айында Израиль жараланғандарға қосымша $3,566,457.00 ($ нысана валютасы бойынша) төледі. 1980 жылдың желтоқсан айында кемеге келтірілген материалдық залал үшін, сондай-ақ 13 жылдық үстеме сыйақымен бірге, ақырғы төлем ретінде $6,000,000.00 ($ нысана валютасы бойынша) төлеуге келісті.

USS Liberty кемесі

Либерти бастапқыда Simmons Victory атты жеңіл азаматтық жүк кемесі болды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтастарды жүкпен қамтамасыз еткен танымал Либерти кемелерінің ізімен салынған, көптеп өндірілген стандартты Victory кемесінің түрі еді. Ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне сатып алынып, көмекші техникалық зерттеу кемесіне (AGTR) түрлендірілді.

Шабуылға әкелген оқиғалар

Израиль мен бірнеше араб елдері арасындағы алты күндік соғыс кезінде АҚШ бейтарап ел мәртебесін сақтады. Соғыс басталғаннан бірнеше күн бұрын, USS Liberty кемесіне Синайдың солтүк жағалауына жақын, халықаралық суларда сигналдарды жинау миссиясын орындау үшін Шығыс Жерорта теңізіне бару бұйрығы берілді. Соғыс басталғаннан кейін, кеме патрульдік аймағына жақындағанда оның қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық туындағандықтан, Liberty кемесіне Египет және Израиль жағалауларына дейінгі ең жақын арақашықтықты тиісінше арттыру туралы бірнеше хабарлама жіберілді, кейін екі ел үшін де арақашықтық арттырылды. Хабарламаларды өңдеу және маршруттаудың тиімсіздігіне байланысты бұл хабарламалар шабуылдан кейін ғана қабылданды. Соғыс басталған кезде, Liberty кемесінің капитаны Уильям Л. Макгонагл АҚШ-тың алтыншы флоты штабындағы вице-адмирал Уильям И. Мартиннен Liberty кемесіне сүйемелдеу үшін және оның қарулы күзетшісі және қосымша байланыс орталығы ретінде қызмет ету үшін эсминец жіберуді сұрады. Келесі күні адмирал Мартин: "Liberty халықаралық сулардағы АҚШ-тың анық белгіленген кемесі, ол қақтығысқа қатыспайды және кез келген елдің шабуылдауына негізсіз. Өтініш қабылданбады" деді. Алайда ол кездейсоқ шабуыл жасалса, алтыншы флоттың реактивті ұшақтары он минут ішінде әуеге жетеді деп уәде берді. Осы арада 6 маусымда Біріккен Ұлттар Ұйымында АҚШ елшісі Артур Голдберг Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіне 6-шы флот кемелерінің қақтығыстан бірнеше жүз шақырым қашықтықта екенін айтты. Бұл Египеттің АҚШ-тың қақтығыста Израильді қолдап отырғаны туралы шағымдарына жауап ретінде болды. Кеме ақырында Синай түбегінің солтүстігіне қарай бағытталды. Вашингтон уақыты бойынша 7 маусым күні түнде, 8 маусым күні таңертең, жергілікті уақыт бойынша 01:10 Zulu немесе 3:10 am, Пентагон Алтыншы флот штабына Liberty кемесіне Израиль, Сирия немесе Синай жағалауына жақындамауға бұйрық берді (Орен, 263 б.). Теңіз тергеу соты мен Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің ресми тарихы бойынша, Liberty кемесінің бұйрықтарын бақылауға алған радиожиілікпен 15:25-ке дейін бұйрық жіберілмеген, шабуылдан бірнеше сағат өткеннен кейін, әкімшілік және хабарлама бағыттау проблемаларының ұзаққа созылуына байланысты. Әскери-теңіз флоты сол кезде қақтығысқа байланысты барлауды қоса алғанда, байланысты емес жоғары басымдықты трафиктің үлкен көлемін қолға алған; және бұл білікті радиомендердің жетіспеушілігімен бірігіп, кері алу туралы хабарламаның кешіктірілуіне ықпал етті. Кейінірек, IDF дереккөздерінен алынған ақпаратқа сүйене отырып, ұшулар кездейсоқ болғаны және ұшақтар жағалауға жақын жерде байқалған Мысыр субмариналарын аңшылыққа жібергендігі хабарланды. Синай уақыты бойынша таңғы сағат 5:45-те Израильдің Орталық жағалау командалығы (CCC) әуедегі теңіз бақылаушысы "Газадан батысқа қарай жүзіп бара жатқан жойғыш" деп таныған "Liberty" кемесі туралы хабар алды. Кеме орналасқан жері CCC бақылау кестесінде белгіленді, қызыл белгісімен белгіленбеген кеме көрсетілген. Таңертеңгі сағат 6:00-де әуеден әскери бақылаушы майор Ури Мерец кеменің АҚШ әскери-теңіз флотының жабдықтау кемесі екеніне көз жеткізді; 9:00-де қызыл белгі бейтарап кемені көрсету үшін жасыл белгімен ауыстырылды. USS Liberty маркері CCC бақылау үстелінен сағат 11:00-де алынып тасталды, себебі оның орналасу мәліметі ескірген деп саналады. Сағат 11:24-те Израиль теңіз әскерінің бастығы Ариш қаласына теңізден оқ жауғанын естіді. Бұдан басқа, сағат 11:27-де Израильдің Жоғарғы қолбасшылығының операциялар басшысы бір кеме Аришті бомбалап жатқанын, бірақ снарядтар жеткіліксіз болғанын мәлімдеген хабарлама алды. Операция жетекшісі бұл хабарды тексеруді және Израиль теңіз кемесінің Ариш жағалауында болғанын немесе жоқ екенін анықтауды тапсырды. Кеме жылдамдығы олардың радарларынан анықталды. Алайда Бамфорд "Liberty" кемесінің ең жоғары жылдамдығы 28 түйіннен төмен екенін айтады. Оның мәліметінше, шабуыл кезінде "Liberty" кемесі Синайдың солтүстік жағалауында сигналдарды қармауға арналған бағыт бойынша шамамен жылдамдықпен жүрді. IAF екі Мираж III ұшақтарынан тұратын Курса рейсі деп аталатын ұшуды жіберді, олар Liberty кемесіне сағат 14:00-де келді. Формация жетекшісі капитан Ифтах Спектор кемені анықтауға тырысты. Ол кеме өзінің назарында "жойқын" немесе басқа да кішкентай кемеге ұқсайтынын айтты.

During the Six Day War between Israel and several Arab nations, the United States maintained a neutral country status. Several days before the war began, the USS Liberty was ordered to proceed to the eastern Mediterranean area to perform a signals intelligence collection mission in international waters near the north coast of Sinai, Egypt. After the war erupted, due to concerns about its safety as it approached its patrol area, several messages were sent to Liberty to increase its allowable closest point of approach (CPA) to Egypt's and Israel's coasts from , respectively, to , and then later to for both countries. Due to ineffective message handling and routing, these messages were not received until after the attack. With the outbreak of war, Captain William L. McGonagle of Liberty immediately asked Vice Admiral William I. Martin at the United States Sixth Fleet headquarters to send a destroyer to accompany Liberty and serve as its armed escort and as an auxiliary communications center. The following day, Admiral Martin replied: "Liberty is a clearly marked United States ship in international waters, not a participant in the conflict and not a reasonable subject for attack by any nation. Request denied." He promised, however, that in the unlikely event of an inadvertent attack, jet fighters from the Sixth Fleet would be overhead in ten minutes. Meanwhile, at the United Nations on 6 June, U. S. Ambassador Arthur Goldberg told the United Nations Security Council that vessels of the Sixth Fleet were several hundred miles from the conflict, in response to Egyptian complaints that the United States was supporting Israel in the conflict. It would ultimately steam to about north of the Sinai Peninsula. On the night of 7 June Washington time, early morning on 8 June, 01:10 Zulu or 3:10 a. m. local time, the Pentagon issued an order to Sixth Fleet headquarters to tell Liberty to come no closer than to Israel, Syria, or the Sinai coast (Oren, p. 263). According to the Naval Court of Inquiry and the National Security Agency official history, the order to withdraw was not sent on the radio frequency that Liberty monitored for her orders until 15:25 Zulu, several hours after the attack, due to a long series of administrative and message routing problems. The Navy said a large volume of unrelated high precedence traffic, including intelligence intercepts related to the conflict, were being handled at the time; and that this combined with a shortage of qualified radiomen contributed to the delayed transmission of the withdrawal message. It was later reported, based on information from IDF sources, that the over flights were coincidental, and that the aircraft were hunting for Egyptian submarines that had been spotted near the coast. At about 5:45 a. m. Sinai time, a ship sighting report was received at Israeli Central Coastal Command (CCC) in respect of Liberty, identified by an aerial naval observer as "apparently a destroyer, sailing west of Gaza". The vessel's location was marked on a CCC control table, using a red marker, indicating an unidentified vessel. At about 6:00 a. m., the aerial naval observer, Major Uri Meretz, reported that the ship appeared to be a U. S. Navy supply ship; at about 9:00 a. m. the red marker was replaced with a green marker to indicate a neutral vessel. USS Liberty marker was removed from CCC's Control Table at 11:00 a. m., due to its positional information being considered out of date. At 11:24 a. m., the Israeli chief of naval operations received a report that Arish was being shelled from the sea. Additionally, at 11:27 a. m. the Israeli Supreme Command head of operations received a report stating that a ship had been shelling Arish, but the shells had fallen short.) The Head of Operations ordered that the report be verified, and that it be determined whether or not Israeli Navy vessels were off the coast of Arish. The ship's speed was estimated on their radars. Bamford, however, points out that Libertys top speed was far below 28 knots. His sources say that at the time of the attack Liberty was following her signal intercept mission course along the northern Sinai coast, at about speed. The IAF dispatched a flight of two Mirage III fighter jets codenamed Kursa flight which arrived at Liberty at about 2:00 p. m. The formation leader, Captain Iftach Spector, attempted to identify the ship. He also communicated, in effect, that the ship appeared to him like a destroyer or another type of small ship.

Әуе және теңіз шабуылы

Шабуылға рұқсат алғаннан кейін «Мираж» ұшақтары кемеге сүңгіп, 30 мм-лік зеңбіректермен және ракеталармен шабуыл жасады. Шабуыл, экипаж химиялық шабуылға қарсы жаттығуды аяқтағаннан кейін бірнеше минуттан соң болды, капитан МакГонагл командалық көпірде болды. Экипаж «күту режиміне» ауысты, олардың шлемдері мен құтқару жилеттері шешілді. «Үшінші деңгейдегі жағдайды өзгерту» ұрысқа дайындық деңгейі белгіленді, яғни кеменің төрт .50 калибрлі пулеметтерінде адамдар отырды және оқ-дәрілерді жүктеуге және атуға дайын болды. Сегіз адам бірден қаза тапты немесе қаза болған жарақаттар алды, ал 75 адам жарақаттанды. Жарақат алғандардың арасында оң жамбасына және қолына тиген МакГонагл да болды. Шабуыл кезінде антенналар жыртылды, газ бөшкелері өртенді және кеменің туы құлап түсті. МакГонагл 6-шы флотқа шұғыл көмек сұрады: «Белгісіз реактивтік ұшақтар шабуыл жасады, дереу көмек қажет». «Мираж» ұшақтары оқ-дәрілерін жұмсағаннан кейін кетіп қалды, олардың орнына «Корольдік рейс» кодировкасымен аталған екі «Дассо Супер Мистер» ұшағы келді. «Мистер» ұшақтары напалм бомбаларымен қаруланды, оларды капитан Йосси Цук және оның серігі Яаков Хамермиш басқарды. «Мистер» ұшақтары кемеге бомба тастап, зеңбіректермен оқ жаудырды. Кеменің көп бөлігі өртке ұшырады. Т-204 тоқтап, «АА» сигналын берді, яғни «өзіңді таныс» дегенді білдіреді. Бұзылған жабдықтарға байланысты МакГонагл қолмен ұсталатын Алдис шамдарын ғана пайдалана алды. Орен Суэц каналы дағдарысы кезінде Израиль тұтқындаған египеттік эсминец «Ибрахим әл-Ауальдан» ұқсас жауап алғанын еске алды және ол жау кемесімен бетпе-бет келгеніне сенімді болды. Ол араб флотының іздеу нұсқаулығын қарап, кеменің палуба сызығын, ортаңғы көпірін және түтін шығаратын құбырын бақылап, кеменің египеттік «Эль Кусейр» жабдықтау кемесі екеніне көз жеткізді. Т-203 қайығының капитаны да дербес түрде осы тұжырымға келді. Қайықтар шайқас формациясына көшті, бірақ шабуыл жасамады. Торпедалық қайықтар жылдам жақындаған кезде капитан МакГонагл бір теңізшіге 51-ші пулеметтік орнына барып, атуды бұйырды. 1235Z (жергілікті уақыт бойынша 14:35) торпеданың кеменің негізгі корпусына тигені айтылды, ол энергияның көп бөлігін сіңіріп алды; экипаж мүшелері торпеда қаңқаны өткізбесе, «Либерти» екіге бөлінетінін хабарлады. Қалған төрт торпеда кемеге тимеді. Торпедалық қайықтар кемеге жақындап, корпусына зеңбіректермен және пулеметтермен оқ жаудырды. Кейбір экипаж мүшелерінің айтуынша, торпедалық қайықтар зардап шеккендерге көмектесуге асығысқан топтарға және құтқару салдарына дайындалып жатқан теңізшілерге оқ атқан. (Төмендегі даулы мәліметтерге қараңыз.) Кемеден суға түскен құтқару салдары Т-203 қайығымен алынып, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің белгілері бар екені анықталды. Т-204 «Либерти» айналып өтіп, Орен GTR 5 белгісін байқады, бірақ туды көрмеді. Кеменің кім екенін анықтау үшін сағат 15:30-ға дейін уақыт кетті. «Либерти» кемесінің кім екені расталмас бұрын «Саратога» кемесі «Либерти» кемесіне қарсы сегіз ұшақты конвенциялық қару-жарақпен жабдықтап ұшырды. Кеменің кім екені расталғаннан кейін Бас штабқа хабарласып, теңіз атташесі Каслға кешірім сұрады. «Либерти» кемесіне жақындаған ұшақтар «Саратога» кемесіне қайтарылды.

After being cleared to attack, the Mirages dove on the ship and attacked with 30 mm cannons and rockets. The attack came a few minutes after the crew completed a chemical attack drill, with Captain McGonagle on the command bridge. The crew was in "stand down mode", with their helmets and life jackets removed. Battle readiness "modified condition three" was set, which meant that the ship's four .50 caliber machine guns were manned and ammunition was ready for loading and firing. Eight crewmen either were killed immediately or received fatal injuries and died later, and 75 were wounded. Among the wounded was McGonagle, who was hit in the right thigh and arm. During the attack, antennas were severed, gas drums caught fire, and the ship's flag was knocked down. McGonagle sent an urgent request for help to the Sixth Fleet, "Under attack by unidentified jet aircraft, require immediate assistance". The Mirages left after expending their ammunition, and were replaced by a flight of two Dassault Super Mystères codenamed Royal flight. The Mysteres were armed with napalm bombs, and were flown by Captain Yossi Zuk and his wingman, Yaakov Hamermish. The Mysteres released their payloads over the ship and strafed it with their cannons. Much of the ship's superstructure caught fire. At , T 204 paused and signalled "AA", which means "identify yourself". Due to damaged equipment, McGonagle could only reply using a handheld Aldis lamp. Oren recalled receiving a similar response from the Ibrahim el Awal, an Egyptian destroyer captured by Israel during the Suez Crisis, and was convinced that he was facing an enemy ship. He consulted an Israeli identification guide to Arab fleets and concluded the ship was the Egyptian supply ship El Quseir, based on observing its deckline, midship bridge and smokestack. The captain of boat T 203 reached the same conclusion independently. The boats moved into battle formation, but did not attack. As the torpedo boats rapidly approached, Captain McGonagle ordered a sailor to proceed to machine gun Mount 51 and open fire. At 1235Z (2:35 local time) It has been said the torpedo hit a major hull frame that absorbed much of the energy; crew members reported that if the torpedo had missed the frame the Liberty would have split in two. The other four torpedoes missed the ship. The torpedo boats then closed in and strafed the ship's hull with their cannons and machine guns. According to some crewmen, the torpedo boats fired at damage control parties and sailors preparing life rafts for launch. (See disputed details below.) A life raft which floated from the ship was picked up by T 203 and found to bear U. S. Navy markings. T 204 then circled Liberty, and Oren spotted the designation GTR 5, but saw no flag. It took until 3:30 p. m. to establish the ship's identity. Shortly before the Libertys identity was confirmed, the Saratoga launched eight aircraft armed with conventional weapons towards Liberty. After the ship's identity was confirmed, the General Staff was notified and an apology was sent to naval attaché Castle. The aircraft approaching Liberty were recalled to the Saratoga.

Шабуылдан кейінгі жағдай

АҚШ Ұлттық қауіпсіздік агенттігі жариялаған радиобайланыстың көшірмелеріне сәйкес, сағат 14:30-да, торпедалық қайықтардың шабуылы басталған кезде, екі IAF тікұшағы «Либерти» орнына жіберілді. Тікұшақтар сағат 15:10-да, торпеда соққаннан кейін 35 минут өткен соң келді. Келіп жеткеннен кейін, тікұшақ ұшқыштарының бірі жердегі бақылаушысынан кеме американдық ту көтеріп тұрғанын тексеруді сұрады. Тікұшақтар әуе шабуылы кезінде кемеден құлап кеткен экипаж мүшелерін іздеді. Ешкім табылмады. Тікұшақтар сағат 15:20-да кемені тастап кетті. Сағат 16:00-да, шабуыл басталғанынан екі сағат өткен соң, Израиль Тель-Авивтегі АҚШ елшілігіне өз әскери күштерінің қателікпен АҚШ әскери-теңіз кемесіне шабуыл жасағанын хабарлады. Кеме «американдық екені расталғаннан» кейін, сағат 16:40-та торпедалық қайықтар көмек көрсету үшін оралды, бірақ «Либерти» одан бас тартты. Кейін Израиль АҚШ әскери-теңіз атташесі, коммандер Каслды кемеге жеткізу үшін тікұшақ берді. (32, 34-беттер)

According to transcripts of intercepted radio communications, published by the U. S. National Security Agency, at about 2:30 p. m., near the beginning of the torpedo boat attack, two IAF helicopters were dispatched to Libertys location. The helicopters arrived at about 3:10 p. m., about 35 minutes after the torpedo hit the ship. After arriving, one of the helicopter pilots was asked by his ground based controller to verify that the ship was flying an American flag. The helicopters conducted a brief search for crew members of the ship who might have fallen overboard during the air attack. No one was found. The helicopters left the ship at about 3:20 p. m.

At about 4 p. m., two hours after the attack began, Israel informed the U. S. embassy in Tel Aviv that its military forces had mistakenly attacked a U. S. Navy ship. When the ship was "confirmed to be American" the torpedo boats returned at about 4:40 p. m. to offer help; it was refused by the Liberty. Later, Israel provided a helicopter to fly U. S. naval attaché Commander Castle to the ship. (pp. 32, 34)

In Washington, President Lyndon B. Johnson had received word from the Joint Chiefs of Staff that Liberty had been torpedoed by an unknown vessel at 9:50 a. m. eastern time. Johnson assumed that the Soviets were involved, and hotlined Moscow with news of the attack and the dispatch of jets from Saratoga. He chose not to make any public statements and delegated this task to Phil G. Goulding, who was an assistant Secretary of Defense for Public Affairs at the time. Soon afterward, the Israelis said that they had mistakenly attacked the ship. The Johnson administration conveyed "strong dismay" to Israeli ambassador Avraham Harman. Meanwhile, apologies were soon sent by Israeli Prime Minister Levi Eshkol, Foreign Minister Abba Eban, and chargé d'affaires Ephraim Evron. Within 48 hours, Israel offered to compensate the victims and their families. Though Liberty was severely damaged, with a 39 ft wide by 24 ft high (12 m × 7.3 m) hole and a twisted keel, her crew kept her afloat, and she was able to leave the area under her own power. Liberty was first met by Soviet Kildin class guided missile destroyer (DDG 626/4), which offered help. Subsequently it was met by the destroyers sent to it USS Davis and USS Massey, and the cruiser USS Little Rock. Medical personnel were transferred to Liberty, and she was escorted to Malta, where she was given interim repairs. After these were completed in July 1967, Liberty returned to the U. S. She was decommissioned in June 1968 and struck from the Naval Vessel Register. Liberty was transferred to the United States Maritime Administration (MARAD) in December 1970 and sold for scrap in 1973. From the start, the response to Israeli statements of mistaken identity ranged between frank disbelief to unquestioning acceptance within the administration in Washington. A communication to the Israeli ambassador on 10 June, by Secretary Rusk stated, among other things:

At the time of the attack, the USS Liberty was flying the American flag and its identification was clearly indicated in large white letters and numerals on its hull. Experience demonstrates that both the flag and the identification number of the vessel were readily visible from the air Accordingly, there is every reason to believe that the USS Liberty was identified, or at least her nationality determined, by Israeli aircraft approximately one hour before the attack. The subsequent attack by the torpedo boats, substantially after the vessel was or should have been identified by Israeli military forces, manifests the same reckless disregard for human life. George Lenczowski notes: "It was significant that, in contrast to his secretary of state, President Johnson fully accepted the Israeli version of the tragic incident." He notes that Johnson himself included only one small paragraph about the Liberty in his autobiography, in which he accepted the Israeli explanation, minimized the affair and distorted the number of dead and wounded, by lowering them from 34 to 10 and 171 to 100, respectively. Lenczowski further states: "It seems Johnson was more interested in avoiding a possible confrontation with the Soviet Union, than in restraining Israel." McGonagle received the Medal of Honor, the highest U. S. medal, for his actions. but this time it was awarded at the Washington Navy Yard by the Secretary of the Navy in an unpublicized ceremony. Other Liberty sailors received decorations for their actions during and after the attack, but most of the award citations omitted mention of Israel as the perpetrator. In 2009, however, a Silver Star was awarded to crewmember Terry Halbardier, who braved machine gun and cannon fire to repair a damaged antenna that restored the ship's communication; in his award citation Israel was named as the attacker.

Вашингтонда президент Линдон Б. Джонсон штаб басшыларынан «Либерти» таңғы сағат 09:50-де белгісіз кемемен торпедаланғаны туралы хабар алды. Джонсон Кеңес Одағының қатысы болуы мүмкін деп ойлады және шабуыл туралы хабарды, сондай-ақ «Саратогадан» ұшақтар жіберілгенін Мәскеуге жеткізді. Ол ешқандай ресми мәлімдеме жасамай, бұл міндетті сол кездегі Қорғаныс министрінің қоғамдық істер жөніндегі көмекшісі Фил Г. Гулдингке тапсырды. Біраз уақыттан кейін израильдік тарап кемеге қателікпен шабуыл жасағанын мәлімдеді. Джонсон әкімшілігі Израиль елшісі Авраам Харманға «күшті алаңдаушылық» білдірді. Израиль премьер-министрі Леви Ешкол, Сыртқы істер министрі Абба Эбан және уәкілдік кеңесшісі Эфраим Эврон кешірім сұрады. 48 сағат ішінде Израиль құрбандар мен олардың отбасыларына өтемақы төлеуді ұсынды. «Либерти» қатты зақымдалды, кемеде 12 м × 7,3 м өлшемді және 24 метрлік тесік пайда болды, бірақ экипаж кемені судан шығарып сақтап, өз күшімен аймақтан кетуге мүмкіндік берді. «Либерти» алғашқыда кеңестік «Килдин» кластығының басқарылатын ракеталық эсминецімен (DDG 626/4) кездесті, ол көмек ұсынды. Кейін «Либертиді» USS Davis, USS Massey және USS Little Rock эсминецтері күтіп алды. Медициналық қызметкерлер «Либертиге» ауыстырылды және кеме Мальтаға сүйемелдеп барды, онда уақытша жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1967 жылдың шілдесінде жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін «Либерти» АҚШ-қа оралды. 1968 жылдың маусымында кеме қызметтен шығарылды және Теңіз кеме тізімінен алынды. 1970 жылдың желтоқсанында «Либерти» АҚШ Теңіз әкімшілігіне (MARAD) берілді және 1973 жылы металл тескісіне сатылды. Израильдің қателікке ұшырағаны туралы мәлімдемелеріне Вашингтон әкімшілігінің реакциясы бастапқыда шынайы сенімсіздіктен еш күмәнсіз қабылдауға дейін ауысты. 10 маусымда Израиль елшісіне жолданған хатында мемлекеттік хатшы Раск басқа нәрселермен қатар: Шабуыл кезінде USS Liberty американдық туды көтеріп, оның идентификациясы кеме корпусындағы үлкен әріптер мен сандармен анық көрсетілген. Тәжірибе көрсеткендей, кеменің туы мен идентификациялық нөмірі әуеден оңай көрінетін болған. Осыған сәйкес, USS Liberty-ді Израиль ұшақтары шабуылдан бір сағат бұрын анықтады немесе кем дегенде оның ұлтын анықтады деп сенуге толық негіз бар. Израиль әскери күштері кемені анықтағаннан немесе анықтауы керек болғаннан кейін жасалған торпедалық қайықтардың шабуылы, адам өміріне деген абайсыздықпен қарауды көрсетеді. Джордж Ленцовски былай деп атап өтеді: «Президент Джонсонның, өзінің мемлекеттік хатшысына қарағанда, Израильдің трагедиялық оқиға туралы нұсқасын толық қабылдағаны маңызды болды». Ол Джонсонның өзінің өмірбаяндық еңбегінде «Либерти» туралы бір ғана абзацты қосқандығын, онда ол Израильдің түсіндірмесін қабылдап, оқиғаны азайтып, өлтірілгендер мен жараланғандардың санын 34-тен 10-ға және 171-ден 100-ге дейін төмендетіп, бұрмалағандығын атап өтті. Ленцовски былай деді: «Джонсонның Израильді шектеуден гөрі, Кеңес Одағымен қақтығысқа түсуден сақтануға көбірек қызығушылық танытқан сияқты көрінеді». МакГонагл өзінің ерлігі үшін АҚШ-тың ең жоғары наградасы – Құрмет медалімен марапатталды, бірақ бұл жолы ол Вашингтон әскери-теңіз базасында әскери-теңіз министрінің жарияланбаған салтанатты шарасында табысталды. Басқа «Либерти» теңізшілері шабуыл кезінде және одан кейін жасаған ерліктері үшін марапаттар алды, бірақ көптеген наградалар Израильді қылмыскер ретінде атамады. Алайда, 2009 жылы Терри Халбардьеге «Күміс жұлдыз» ордені табысталды, ол кемедегі байланысты қалпына келтіретін зақымдалған антеннаны жөндеу үшін пулеметтен және зеңбілден қашып, өзін қауіпке тікелей ұшыратып, ерлік көрсетті. Оның наградалық қағазында Израиль шабуыл жасаушы ретінде көрсетілді.

ҰҚШҰ-ның таспалары және кейінгі дамуы

ҰҚК хабарлағандай, "Либерти" кемесінің өзі жасаған шабуыл туралы радиокескіштер болған жоқ, сондай-ақ, АҚШ-тың "Амберджек" су асты кемесі де радиокескіштер тіркемеген. "Либерти" торпедамен зақымдалғанын білгеннен кейін бір сағат ішінде АҚШ Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің директоры, генерал-лейтенант Маршалл С. Картер, барлық тыңдау пункттеріне шабуылға немесе оған қандай да бір реакцияға қатысты болуы мүмкін байланыстарды іздеуді сұрап хабарлама жіберді. Мұндай бір байланыс АҚШ Әскери-теңіз күштерінің EC-121 ұшағымен ұсталды. Ұшақ Синай уақыты бойынша сағат 14:30-дан 15:27-ға дейін шабуыл аймағының үстінен ұшып өтті және екі израильдік тікұшақ пилоты мен Хацор әуежайының диспетчерлік мұнарасы арасындағы дауыстық әңгімелерді жазды. 2003 жылдың 2 шілдесінде ҰҚК осы жазбалардың көшірмелерін, олардың аудармаларын және мазмұндамаларын жариялады. Бұл ақпарат Флоридадағы банкрот судьясы және зейнеткердегі теңіз авиаторы Джей Кристолдың "Ақпараттық ашықтық туралы" заң бойынша сотқа шағымдануы нәтижесінде жарияланды. EC-121 ұшағында болған екі тіл маманы жазбалар жасалған кезде кем дегенде екі қосымша таспа жасалғанын, бірақ олардың жарияланбағанын мәлімдеді. Құтқару тікұшақтарынан жедел түрде судан құтқарылған алғашқы адамның ұлтын анықтауды сұрап, құтқарушыларға өтініш жіберілді; аман қалғандар араб тілінде сөйлейтін болса деген пікірлер айтылды. ҰҚК аударған таспалардың мазмұнында 12:34-те Хацор диспетчері екі Израиль Әуе күштерінің тікұшағын Мысыр соғыс кемесіне, оның экипажын құтқару үшін бағыттағаны көрсетілген: "Бұл кеме қазір Мысыр кемесі деп анықталды". Тікұшақтар шамамен 13:03-те кемеге жақындады: "Мен үлкен кемені көріп тұрмын, оның жанында үш кішкентай кеме бар". 13:08-де Хацор диспетчері кеме экипажының ұлты туралы алаңдаушылық білдірді: "Бірінші кезекте олардың ұлтын анықтау керек". 13:10-да тікұшақ пилоттарының бірі жақын маңдағы торпедалық катерлер дивизиясының командирінен кеме корпусының нөмірінің мағынасын сұрады: "Онда GTR5 деп жазылған. Бұл нені білдіреді?" Олар: "Жоқ, бұл ештеңе білдірмейді" деп жауап берді. 13:12-де әуе диспетчері: "Сіз американдық туды анық көрдіңіз бе?" деп сұрады. Жауап жазбада көрсетілмеген, бірақ диспетчер: "Біз сізден тағы бір рет өтіп, бұл шынымен американдық ту екенін тексеруіңізді сұраймыз" деді. Жауап қайтадан жазбада жоқ. Шамамен 13:14-те тікұшақтарға үйлеріне оралуға бұйрық берілді. 2003 жылдың 10 қазанында "The Jerusalem Post" газеті шабуылға қатысқан пилоттардың бірі Ифтах Спектормен сұхбат жариялады. Спектор кеме Мысыр кемесі деп есептелгенін, "жалау болған жоқ" деді. Сұхбатта Израильдің "Либерти" туралы байланыстарының көшірмелері де бар. Алайда, осы мақала үшін таспаларды транскрипциялаған журналист Арие О'Салливан кейіннен "өзі тыңдаған Израиль Әуе күштерінің таспаларында үнсіз кезеңдер болғанын" растады. Бұл мәселе бойынша Қорғаныс министрлігіне толыққанды тергеу жүргізуді талап етеді. Қорғаныс министрлігі жаңа тергеу жүргізілмейтінін, өйткені Теңіз соты шабуылдың мән-жайларын тексергенін мәлімдеді. 2006 жылға қарай ҰҚК "көлемді құжаттарды" жариялауға тиіс болды. ҰҚК, Орталық барлау агенттігі және Қорғаныс барлау агенттігі сияқты түрлі агенттіктерде құпиялылықтан шығару туралы директивалар мен "Ақпараттық ашықтық туралы" заң бойынша көптеген өтініштер қарастырылып жатыр. "2007 жылдың 8 маусымында Ұлттық қауіпсіздік агенттігі 1967 жылдың 8 маусымында Израильдің АҚШ-тың "Либерти" кемесіне жасаған шабуылына қатысты жүздеген құпиясы ашылған құжаттарды жариялады". 2014 жылдың 30 қазанында "Al Jazeera" телеарнасы оқиғаның куәгерлерінен алынған жаңа деректерді қамтитын деректі фильмді көрсетті. Деректі фильмде Израиль кеменің американдық екенін білгені және АҚШ-ты Израильдің жағына соғысқа тарту үшін кеменің батып кетуіне Мысырды кінәлі етуді жоспарлағаны айтылады.

The NSA reported that there had been no radio intercepts of the attack made by the Liberty herself, nor had there been any radio intercepts made by the U. S. submarine Amberjack. Within an hour of learning that the Liberty had been torpedoed, the director of the U. S. National Security Agency, LTG Marshall S. Carter, sent a message to all intercept sites requesting a search of communications that might be connected to the attack or any reaction to it. The only such communication reported was intercepted by a U. S. Navy EC 121 aircraft that flew near the attacks from 2:30 p. m. to 3:27 p. m., Sinai time (1230 to 1327 Z); it had collected voice conversations between two Israeli helicopter pilots and the control tower at Hatzor Airfield following the attack on the Liberty. On 2 July 2003, the NSA released copies of these recordings and their translations and summaries. These revelations were elicited as part of a Freedom of Information Act lawsuit by Florida bankruptcy judge and retired naval aviator Jay Cristol. Two linguists who were aboard the EC 121 when the recordings were made said separately that at least two additional tapes were made that had been withheld. The rescue helicopters relayed urgent requests that the rescuers ask the first survivor pulled out of the water what his nationality is; there was discussion as to whether the survivors would speak Arabic. A summary of the NSA translated tapes indicates that at 1234Z Hatzor air control began directing two Israeli Air Force helicopters to an Egyptian warship, to rescue its crew: "This ship has now been identified as Egyptian." The helicopters arrived near the ship at about 1303Z: "I see a big vessel, near it are three small vessels " At 1308Z, Hatzor air control indicated concern about the nationality of the ship's crew: "The first matter to clarify is to find out what their nationality is." At 1310Z, one of the helicopter pilots asked the nearby torpedo boats' Division Commander about the meaning of the ship's hull number: "GTR5 is written on it. Does this mean something?" The response was: "Negative, it doesn't mean anything." At 1312Z, one of the helicopter pilots was asked by air control: "Did you clearly identify an American flag?" No answer appears in the transcript, but the air controller then says: "We request that you make another pass and check once more if this is really an American flag." Again, no response appears in the transcript. At about 1314Z, the helicopters were directed to return home. On 10 October 2003, The Jerusalem Post ran an interview with Yiftah Spector, one of the pilots who participated in the attack. Spector said the ship was assumed to be Egyptian, stating that: "there was positively no flag". The interview also contains the transcripts of the Israeli communications about the Liberty. However, the journalist who transcribed the tapes for that article, Arieh O'Sullivan, later confirmed that "the Israeli Air Force tapes he listened to contained blank spaces". requires the Department of Defense to conduct a thorough investigation of the allegations contained in their report. DoD has responded that a new investigation would not be conducted since a Navy Court of Inquiry had already investigated the facts and circumstances surrounding the attack. As of 2006, the NSA had yet to declassify "boxes and boxes" of Liberty documents. Numerous requests under both declassification directives and the Freedom of Information Act are pending with various agencies including the NSA, Central Intelligence Agency, and Defense Intelligence Agency. "On 8 June 2007, the National Security Agency released hundreds of additional declassified documents
on the Israeli attack on the USS Liberty, a communications interception vessel, on 8 June 1967." On 30 October 2014, Al Jazeera broadcast a documentary film containing recent first hand accounts by several survivors of the incident. The documentary argues that Israel knew the ship was American, and planned to blame its sinking on Egypt in order to draw the United States into the war on the Israeli side.