АҚШ электр қуатының негізгі көзі – ядролық энергия

АҚШ электр қуатының 20% -ын ядролық энергия арқылы өндіреді. 92 реактор, қуаты 94.7 ГВт. Құрылысы жолдағы жаңа стансалар да бар. Ядролық энергия туралы толық ақпарат!

34 мин оқу

100%

Дереккөз: Nuclear power in the United States — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ-тағы электр энергиясын қамтамасыз ететін қуат көзі АҚШ-та 94.7 гигаватт (ГВт) жалпы қуаты бар 92 коммерциялық реактормен қамтамасыз етіледі, оның ішінде 61 қысымды су реакторы және 31 қайнаған су реакторы бар. 2019 жылы олар 809.41 тераватт-сағат электр энергиясын өндірді, бұл елдің жалпы электр энергиясы өндірісінің 20% құрайды. 2018 жылы ядролық энергия АҚШ-тың шығарындысыз энергия өндірісінің шамамен 50 пайызын құрады. 2017 жылдың мәліметі бойынша, жалпы қуаты 2500 МВт болатын екі жаңа реактор салынып жатыр, ал 39 реактор тоқтатылды. АҚШ коммерциялық ядролық энергияны өндіруші әлемдегі ең ірі ел және 2013 жылы әлемдегі ядролық электр энергиясының 33% өндірді. Қазіргі және болашақта жоспарланған электр станцияларын жабудың нәтижесінде Қытай мен Ресей ядролық энергия өндірісінде АҚШ-ты басып өтуі мүмкін. 2014 жылдан бастап Ядролық реттеу комиссиясы (NRC) 74 реактордың лицензиясын 20 жылға ұзартуға рұқсат берді. 2014 жылдың басында NRC 2017 жылға дейін реактордың 60 жылдық қызмет мерзімінен кейін лицензияны жаңарту туралы алғашқы өтінімдерді қабылдауға дайындалды, бұл процесс заң бойынша халықтың қатысуын талап етеді. Егер жаңарулар мақұлданбаса, 22 реактордың лицензиясы 2029 жылдың соңына дейін тоқиды. Массачусетс штатындағы Пилигрим ядролық электр станциясы 2019 жылдың 1 маусымында тоқтатылған ең соңғы ядролық электр станциясы болды. 2013 және 2014 жылдары табиғи газ бағасының төмендеуіне байланысты қызмет көрсету және жөндеудің жоғары құнына байланысты лицензия мерзімі аяқталғанша тағы бес ескі реактор тоқтатылды: Калифорниядағы Сан-Онофре 2 және 3, Флоридадағы Кристал-Ривер 3, Вермонттағы Вермонт Янки және Висконсиндегі Кеуэни. 2021 жылдың сәуір айында Нью-Йорк штаты Нью-Йорк қаласынан 30 шақырым қашықтықтағы Букенендегі Индиан Пойнтты тоқтатып қойды. Көптеген реакторлардың құрылысы 1974 жылға дейін басталды; 1979 жылы болған Үш Майл аралындағы апаттан және экономикалық жағдайдың өзгеруінен кейін көптеген жоспарланған жобалар тоқтатылды. 1970 және 1980 жылдары ядролық реакторларға жасалған 100-ден астам тапсырыс, олардың көпшілігі құрылыс кезінде тоқтатылды, бұл кейбір компанияларды банкротқа ұшыратты. 2006 жылы Brookings Institution қоғамдық саясат ұйымы АҚШ-та электр энергиясына деген сұраныстың төмендеуі, нормативтік мәселелерге байланысты ядролық реакторлардың құнының өсуі және одан туындаған құрылыс кешігулеріне байланысты жаңа ядролық қондырғылар салынбағанын мәлімдеді. 2000 жылдары ядролық энергияға қызығушылық жаңартты, әсіресе "Ядролық энергия 2010" бағдарламасы қолдаған "ядролық қайта өрлеу" туралы әңгімелер болды. Бірнеше өтінімдер берілді, бірақ экономикалық қиындықтарға және кейін 2011 жылы Фукусима Дайичидегі ядролық апаттың салдарынан көптеген жобалар тоқтатылды. 2013 жылға дейін 1977 жылдан бері қолданыстағы электр станцияларында жаңа ядролық реакторлардың іргетасы салынбады. 2012 жылы NRC қолданыстағы ядролық станцияларда төрт жаңа реактор салуға рұқсат берді. Virgil C. Summer ядролық электр станциясының 2 және 3 блоктарының құрылысы 2013 жылдың 9 наурызында басталды, бірақ реакторды жеткізуші Westinghouse 2017 жылдың наурызында банкроттық қорғауға өтініш бергеннен кейін 2017 жылдың 31 шілдесінде тоқтатылды. 2013 жылдың 12 наурызында Вогтль электр станциясының 3 және 4 блоктарының құрылысы басталды. 3-ші блокты іске қосу күні бастапқыда 2021 жылдың қарашасы деп белгіленген. 2023 жылдың наурызында Vogtle "бастапқы критиктік" деңгейге жетіп, 2023 жылдың 31 шілдесінде жұмысын бастады. 2016 жылдың 19 қазанында Уотс-Бар ядролық электр станциясының TVA 2-ші реакторы 1996 жылдан бері коммерциялық жұмыс істеген алғашқы АҚШ реакторы болды.

Power source providing US electricity

In the United States, nuclear power is provided by 92 commercial reactors with a net capacity of 94.7 gigawatts (GW), with 61 pressurized water reactors and 31 boiling water reactors. In 2019, they produced a total of 809.41 terawatt hours of electricity, which accounted for 20% of the nation's total electric energy generation. In 2018, nuclear comprised nearly 50 percent of US emission free energy generation. as of 2017, there are two new reactors under construction with a gross electrical capacity of 2,500 MW, while 39 reactors have been permanently shut down. The United States is the world's largest producer of commercial nuclear power, and in 2013 generated 33% of the world's nuclear electricity. With the past and future scheduled plant closings, China and Russia could surpass the United States in nuclear energy production. as of 2014, the Nuclear Regulatory Commission (NRC) has granted license renewals providing 20 year extensions to a total of 74 reactors. In early 2014, the NRC prepared to receive the first applications of license renewal beyond 60 years of reactor life as early as 2017, a process which by law requires public involvement. Licenses for 22 reactors are due to expire before the end of 2029 if no renewals are granted. Pilgrim Nuclear Power Station in Massachusetts was the most recent nuclear power plant to be decommissioned, on June 1, 2019. Another five aging reactors were permanently closed in 2013 and 2014 before their licenses expired because of high maintenance and repair costs at a time when natural gas prices had fallen: San Onofre 2 and 3 in California, Crystal River 3 in Florida, Vermont Yankee in Vermont, and Kewaunee in Wisconsin. In April 2021, New York State permanently closed Indian Point in Buchanan, 30 miles from New York City. Most reactors began construction by 1974; following the Three Mile Island accident in 1979 and changing economics, many planned projects were canceled. More than 100 orders for nuclear power reactors, many already under construction, were canceled in the 1970s and 1980s, bankrupting some companies. In 2006, the Brookings Institution, a public policy organization, stated that new nuclear units had not been built in the United States because of soft demand for electricity, the potential cost overruns on nuclear reactors due to regulatory issues and resulting construction delays. There was a revival of interest in nuclear power in the 2000s, with talk of a "nuclear renaissance", supported particularly by the Nuclear Power 2010 Program. A number of applications were made, but facing economic challenges, and later in the wake of the 2011 Fukushima Daiichi nuclear disaster, most of these projects have been canceled. Up until 2013, there had also been no ground breaking on new nuclear reactors at existing power plants since 1977. Then in 2012, the NRC approved construction of four new reactors at existing nuclear plants. Construction of the Virgil C. Summer Nuclear Generating Station Units 2 and 3 began on March 9, 2013, but was abandoned on July 31, 2017, after the reactor supplier Westinghouse filed for bankruptcy protection in March 2017. On March 12, 2013, construction began on the Vogtle Electric Generating Plant Units 3 and 4. The target in service date for Unit 3 was originally November 2021. In March 2023, the Vogtle reached "initial criticality" and started service on July 31, 2023. On October 19, 2016, TVA's Unit 2 reactor at the Watts Bar Nuclear Generating Station became the first US reactor to enter commercial operation since 1996.

Шығу

Ядролық материалдарды бейбіт мақсатта пайдалану жөніндегі зерттеулер 1946 жылғы АҚШ-тың Атом энергиясы туралы заңымен құрылған Атом энергиясы жөніндегі комиссияның басшылығымен АҚШ-та басталды. Медициналық ғалымдар радиацияның қатерлі ісік жасушаларының қарқынды өсуіне тигізетін әсеріне қызығушылық танытты және оларға материалдар берілді, ал әскерилер басқа бейбіт мақсаттағы қолданылуына қатысты зерттеулер жүргізді.

Энергиялық реакторларды зерттеу

Аргонн Ұлттық зертханасына 1940 жылдары АҚШ Атом энергиясы жөніндегі комиссиясы коммерциялық ядролық энергияны дамытудағы жетекші рөлді тапсырды. Сол кезден бастап 21 ғасырдың басына дейін Аргонн Чикагоның оңтүстік-батысындағы өзінің алаңында он төрт реакторды жобалап, салып, пайдалануға берді, ал тағы он төрт реактор салынды. Бұл реакторлар қазіргі қысымды су реакторларының (оның ішінде әскери-теңіз реакторлары), қайнаған су реакторларының, ауыр су реакторларының, графитпен баяулатылатын реакторлардың және сұйық металлмен салқындатылатын жылдам реакторлардың бастапқы үлгілері болған алғашқы тәжірибелік және сынақ реакторларын қамтыды. Олардың бірі әлемдегі алғашқы электр энергиясын өндіретін реактор болды. Аргонн және бірқатар басқа AEC мердігерлері Ұлттық реакторларды сынау станциясында барлығы 52 реактор салды. Олардың екеуі ешқашан іске қосылмады; Нейтрондық радиографиялық құрылымнан басқа, барлық қалған реакторлар 2000 жылға дейін тоқтатылды. 1951 жылғы 20 желтоқсан күні Аргонн директоры Уолтер Зинн және Аргонннің тағы он бес қызметкері Идахо штатының шығыс шөліндегі қарапайым кірпіш ғимаратта төрт шамның жарыққанын көрді. Эксперименталды селекциялық реакторға (EBR I) қосылған генератордан электр тогы олар арқылы өтті. Бұл ядролық бөлінуден алынған пайдалы электр қуатының алғаш рет өндірілуі болды. Бірнеше күннен кейін реактор EBR кешеніне қажетті барлық электр қуатын өндірді. Бір тонна табиғи уран 40 гигаватт-сағат электр қуатын өндіруге мүмкіндік береді — бұл 16 000 тонна көмір немесе 80 000 баррель мұнайды жағумен тең. Алайда, EBR I-нің мақсатының басты бөлігі электр қуатын өндіруден гөрі, реактордың жұмыс істеу кезінде тұтынғаннан гөрі артық өнім ретінде ядролық отынды көбірек өндіре алатынын дәлелдеудегі рөлі болды. 1953 жылы жүргізілген сынақтар осыны растады. АҚШ Әскери-теңіз күштері бастама көтерді, бірнеше онжылдықтар бойы әлемді жоғары жылдамдықпен жүзіп, жанармай құюды қажет етпей, және су асты кемелерін толық уақытты су асты көліктеріне айналдыру мүмкіндігін көріп, мүмкіндікті пайдаланды. Сондықтан Әскери-теңіз күштері өздерінің «инженерлік адамын», сол кездегі капитан Хайман Рикковерді, электр инженерлігі және қозғалтқыш жүйелеріндегі ұлы техникалық қабілеттерімен, сондай-ақ жобаны басқарудағы шеберлігімен танымал, AEC-ке Әскери реакторлар жобасын бастау үшін жіберді. Рикковердің AEC-мен жұмысы қысымды су реакторын (PWR) әзірлеуге әкелді, оның алғашқы әскери-теңіз үлгісі «Наутилус» су асты кемесіне орнатылды. Бұл кемеге су астында толық уақыт жұмыс істеуге мүмкіндік берді – бұл қабілетті Солтүстік полюске жетіп, Поляр мұз қабаты арқылы су бетіне шығу арқылы көрсетті.

Argonne National Laboratory was assigned by the United States Atomic Energy Commission the lead role in developing commercial nuclear energy beginning in the 1940s. Between then and the turn of the 21st century, Argonne designed, built, and operated fourteen reactors at its site southwest of Chicago, and another fourteen reactors These reactors included initial experiments and test reactors that were the progenitors of today's pressurized water reactors (including naval reactors), boiling water reactors, heavy water reactors, graphite moderated reactors, and liquid metal cooled fast reactors, one of which was the first reactor in the world to generate electricity. Argonne and a number of other AEC contractors built a total of 52 reactors at the National Reactor Testing Station. Two were never operated; except for the Neutron Radiography Facility, all the other reactors were shut down by 2000. In the early afternoon of December 20, 1951, Argonne director Walter Zinn and fifteen other Argonne staff members witnessed a row of four light bulbs light up in a nondescript brick building in the eastern Idaho desert. Electricity from a generator connected to Experimental Breeder Reactor I (EBR I) flowed through them. This was the first time that a usable amount of electrical power had ever been generated from nuclear fission. Only days afterward, the reactor produced all the electricity needed for the entire EBR complex. One ton of natural uranium can produce more than 40 gigawatt hours of electricity — this is equivalent to burning 16,000 tons of coal or 80,000 barrels of oil. More central to EBR I's purpose than just generating electricity, however, was its role in proving that a reactor could create more nuclear fuel as a byproduct than it consumed during operation. In 1953, tests verified that this was the case. The US Navy took the lead, seeing the opportunity to have ships that could steam around the world at high speeds for several decades without needing to refuel, and the possibility of turning submarines into true full time underwater vehicles. So, the Navy sent their "man in Engineering", then Captain Hyman Rickover, well known for his great technical talents in electrical engineering and propulsion systems in addition to his skill in project management, to the AEC to start the Naval Reactors project. Rickover's work with the AEC led to the development of the Pressurized Water Reactor (PWR), the first naval model of which was installed in the submarine Nautilus. This made the boat capable of operating under water full time – demonstrating this ability by reaching the North Pole and surfacing through the Polar ice cap.

Коммерциялық ядролық энергияның пайда болуы

Жетістікке жеткен теңіз реакторлары бағдарламасынан кейін, генераторларды айналдыратын турбиналарды іске қосу үшін бу шығаруға арналған реакторларды пайдалану жоспарлары жылдам әзірленді. 1957 жылдың сәуір айында Вирджиния штатындағы Форт-Белвоарда орналасқан SM 1 ядролық реакторы желіге қосылып, АҚШ электр жүйесіне электр энергиясын өндірген алғашқы атомдық генератор болды. 1958 жылдың 26 мамырында АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық атом электр стансасы – Шиппингпорт атом электр стансасы президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің «Атомдар бейбітшілік үшін» бағдарламасы аясында ашылды. 1960 жылдары ядролық энергияның өсуі жалғасып, Атом энергиясы жөніндегі комиссия 2000 жылға қарай АҚШ-та 1000-нан астам реактор жұмыс істейтінін күткен. Өнеркәсіп дамып кеңейген сайын, Атом энергиясы жөніндегі комиссияның даму және реттеу функциялары 1974 жылы бөлінді; зерттеу және даму Энергетика департаментіне қарасты болды, ал реттеу саласы бөлініп, АҚШ Ядролық реттеу комиссиясы (USNRC немесе NRC) деп аталатын тәуелсіз комиссия құрылды.

Ядролық қуатты қолдау

2020 жылдың ақпан айында «Біздің әлемдегі деректер» мәлімдеме жасады, онда «атом энергиясы және жаңартылатын энергия көздері адам денсаулығы, қауіпсіздігі және көміртегі ізі жағынан қазба отындарынан әлдеқайда қауіпсіз» делінген. Атом энергиясының нәтижесінде қара күмістен 99,8% кем өлім-жұлым тіркелген; көмірден 99,7% кем; мұнайдан 99,6% кем; және газбен салыстырғанда 97,5% кем. Президент Обаманың басшылығымен 2012 жылдың қаңтарында Ядролық энергия жөніндегі кеңсе «Атом энергиясы соңғы екі онжылдықта АҚШ-та электр энергиясын өндірудің шамамен 20% үлесін қауіпсіз, сенімді және экономикалық тұрғыдан қамтамасыз етті. Ол АҚШ-тағы парниктік газдар шығаратын электр энергиясын өндірудің ең ірі үлесін құрайды (70% астам). 2009 жылдан 2035 жылға дейін электр энергиясына ішкі сұраныс 30% астамға өсуі күтілуде. Сонымен қатар, қазіргі уақытта жұмыс істеп тұрған атом электр станцияларының көпшілігі бастапқы 40 жылдық лицензияларын 20 жылға ұзарту мерзіміне жетеді, яғни жалпы жұмыс істеу мерзімі 60 жылды құрайды». Жаңа станциялар ескілерінің орнын алмастырмаса, атом энергиясынан өндірілетін электр энергиясының үлесі төмендей бастайды деп ескертті. АҚШ Энергетика министрлігінің веб-сайтында «атом энергиясы – ең сенімді энергия көзі» және «ең жоғары қуаттылық коэффициентіне ие» делінген. Табиғи газ және көмірдің қуаттылық коэффициенттері әдетте төмен, себебі бұл объектілерде жүйелі техникалық қызмет көрсету және/немесе отынды толықтыру жүргізіледі, ал жаңартылатын станциялар тұрақсыз немесе өзгермелі көздер саналады және көбінесе отынның жетіспеушілігімен (яғни, жел, күн немесе су) шектеледі. Атом энергиясы – АҚШ-тағы ең ірі таза энергия көзі, ол жыл сайын 800 миллиард киловатт-сағат электр энергиясын өндіреді және елдің шығарындысыз электр энергиясының жартысынан астамын қамтамасыз етеді. Бұл жыл сайын 470 миллион метрикалық тонна көміртегі шығарындысын болдырмауға мүмкіндік береді, бұл 100 миллион автомобильді жолдан шығарумен тең. 2019 жылы атом электр станциялары уақтың 93% астамын толық қуатпен жұмыс істеді, бұл оны электр желісіндегі ең сенімді энергия көзіне айналдырды. Энергетика министрлігі және оның ұлттық зертханалары өнеркәсіппен бірлесіп жаңа реакторлар мен отынды әзірлеуде, бұл атом технологияларының жалпы өнімділігін арттырады және атом қалдықтарының көлемін азайтады. «Қазіргі реакторларды салу құнынан екі есе арзан, қауіпсіз және тиімді» болатын жаңа буын атом реакторлары Президент Байденнің таза энергия ұсыныстарының бір бөлігі болып табылады.

As of February 2020, Our World In Data stated that "nuclear energy and renewables are far, far safer than fossil fuels as regards human health, safety and carbon footprint," with nuclear energy resulting in 99.8% fewer deaths than brown coal; 99.7% fewer than coal; 99.6% fewer than oil; and 97.5% fewer than gas. Under President Obama, the Office of Nuclear Energy stated in January 2012 that "Nuclear power has safely, reliably, and economically contributed almost 20% of electrical generation in the United States over the past two decades. It remains the single largest contributor (more than 70%) of non greenhouse gas emitting electric power generation in the United States. Domestic demand for electrical energy is expected to grow by more than 30% from 2009 to 2035. At the same time, most of the currently operating nuclear power plants will begin reaching the end of their initial 20 year extension to their original 40 year operating license, for a total of 60 years of operation." It warned that if new plants do not replace those which are retired then the total fraction of generated electrical energy from nuclear power will begin to decline. The United States Department of Energy web site states that "nuclear power is the most reliable energy source", and to a great degree "has the highest capacity factor. Natural gas and coal capacity factors are generally lower due to routine maintenance and/or refueling at these facilities while renewable plants are considered intermittent or variable sources and are mostly limited by a lack of fuel (i. e. wind, sun, or water)." Nuclear is the largest source of clean power in the United States, generating more than 800 billion kilowatt hours of electricity each year and producing more than half of the nation's emissions free electricity. This avoids more than 470 million metric tons of carbon each year, which is the equivalent of removing 100 million cars off of the road. In 2019, nuclear plants operated at full power more than 93% of the time, making it the most reliable energy source on the power grid. The Department of Energy and its national labs are working with industry to develop new reactors and fuels that will increase the overall performance of nuclear technologies and reduce the amount of nuclear waste that is produced. Advanced nuclear reactors "that are smaller, safer, and more efficient at half the construction cost of today’s reactors" are part of President Biden's clean energy proposals.

Ядролық энергияға қарсылық

Құрама Штаттарда ядролық энергияны қолдануға елеулі қарсылық көрсетілді. АҚШ-тағы алғашқы реактор, халықтың наразылығына тап болған, 1957 жылы Энрико Ферми ядролық электр стансасы болды. Ол Детройттен шамамен 30 миль (48 шақырым) қашықтықта салынды және United Auto Workers кәсіби одағы қарсылық білдірді. Pacific Gas & Electric компаниясы Сан-Францисконың солтүстігіндегі Бодега шығанағында АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық тұрғыдан пайдалы ядролық электр стансасын салуды жоспарлады. Бұл ұсыныс даулы болды және 1958 жылы жергілікті тұрғындармен қақтығыс басталды. 1964 жылы электр стансасын салу жоспарынан мәжбүрлі түрде бас тартумен қақтығыс аяқталды. Тарихшы Томас Веллок антиядролық қозғалыстың тууына Бодега шығанағына байланысты дауды жатқызады. Дэвид Лилиенталь 1963 жылы жариялаған «Өзгеріс, үміт және бомба» кітабында ядролық дамуды, әсіресе ядролық өнеркәсіптің ядролық қалдықтар мәселесін шеше алмауын сынады. Дж. Сэмюэл Уокер «Три-Майл-Айленд: Тарихи перспективадағы ядролық дағдарыс» кітабында АҚШ-тағы ядролық өнеркәсіптің өсуі 1970 жылдары экологиялық қозғалыс қалыптасқан кезде болғанын түсіндіреді. Экологтар ядролық энергияның ауаның ластануын азайту артықшылықтарын көрді, бірақ басқа да себептермен ядролық технологияны сынады. Олар ядролық апаттар, ядролық қарулардың таралуы, ядролық электр станцияларының жоғары құны, ядролық терроризм және радиоактивті қалдықтарды кездіру туралы алаңдады. 1970 және 1980 жылдары АҚШ-та ядролық энергияға қарсы көптеген наразылық акциялары болды, олар халықтың назарын аударды. Олардың ішінде Seabrook электр стансасындағы Clamshell Alliance және Diablo Canyon ядролық электр стансасындағы Abalone Alliance наразылықтары бар, онда мыңдаған наразылық білдірушілер қамауға алынды. 1979 жылғы Три-Майл-Айленд апатынан кейін тағы да көп наразылықтар болды. 1979 жылдың 23 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласында ядролық энергияға қарсы наразылыққа шамамен 200 000 адам қатысты. Ядролық энергияға қарсы наразылықтар Shoreham, Yankee Rowe, Rancho Seco, Maine Yankee және тағы да оннан астам ядролық электр станцияларының жабылуына себеп болды.

There has been considerable opposition to the use of nuclear power in the United States. The first U. S. reactor to face public opposition was Enrico Fermi Nuclear Generating Station in 1957. It was built approximately 30 miles from Detroit and there was opposition from the United Auto Workers Union. Pacific Gas & Electric planned to build the first commercially viable nuclear power plant in the US at Bodega Bay, north of San Francisco. The proposal was controversial and conflict with local citizens began in 1958. The conflict ended in 1964, with the forced abandonment of plans for the power plant. Historian Thomas Wellock traces the birth of the anti nuclear movement to the controversy over Bodega Bay. In his 1963 book Change, Hope and the Bomb, David Lilienthal criticized nuclear developments, particularly the nuclear industry's failure to address the nuclear waste question. J. Samuel Walker, in his book Three Mile Island: A Nuclear Crisis in Historical Perspective, explains that the growth of the nuclear industry in the U. S. occurred in the 1970s as the environmental movement was being formed. Environmentalists saw the advantages of nuclear power in reducing air pollution, but were critical of nuclear technology on other grounds. They were concerned about nuclear accidents, nuclear proliferation, high cost of nuclear power plants, nuclear terrorism and radioactive waste disposal. There were many anti nuclear protests in the United States which captured national public attention during the 1970s and 1980s. These included the well known Clamshell Alliance protests at Seabrook Station Nuclear Power Plant and the Abalone Alliance protests at Diablo Canyon Nuclear Power Plant, where thousands of protesters were arrested. Other large protests followed the 1979 Three Mile Island accident. In New York City on September 23, 1979, almost 200,000 people attended a protest against nuclear power. Anti nuclear power protests preceded the shutdown of the Shoreham, Yankee Rowe, Rancho Seco, Maine Yankee, and about a dozen other nuclear power plants.

Фукусиманың әсері

2011 жылы Жапониядағы ядролық апаттардан кейін АҚШ-тың Ядролық реттеу комиссиясы президент Обаманың өтініші бойынша АҚШ-тағы 104 ядролық электр станциясының қауіпсіздігін жан-жақты тексеруді бастайтынын мәлімдеді. Барлығы 45 топ және жеке тұлға 15 штаттағы 21 жоспарланған ядролық реактор жобасына лицензия беру және басқа да іс-шараларды тоқтатуды, Фукусима реакторының дағдарысынан кейінгі толық сараптама аяқталғанға дейін сұрады. Өтініш берушілер сондай-ақ, NRC өз тергеуін 1979 жылы Три Майл Айлендтегі ауыр, бірақ одан аз ауқымды апаттан кейін құрылған тәуелсіз комиссия сияқты комиссия құру арқылы толықтыруын сұрады. Обама әкімшілігі "Жапониядағы дағдарысқа қарамастан, АҚШ-та ядролық энергияны кеңейтуді қолдауды" жалғастырды. Салалық сарапшының атап өткеніндей, Фукусимадан кейін қазіргі және жаңа ядролық электр станцияларында шығындар өсуі мүмкін, себебі пайдаланылған отынды басқаруға қойылатын талаптар күшейіп, жобалау негізіндегі қауіптер артады. Марк Купер ядролық энергияның құны, 2010 және 2011 жылдары-ақ күрт өскен, "Жапониядағы реактор апатынан кейін қауіпсіздік бақылауын күшейту және реттеудегі кешігулерге байланысты тағы 50 пайызға дейін өсуі мүмкін" деп болжады. 2011 жылы Лондондық HSBC банкі: "Три Майл Айленд пен Фукусиманы ескеретін болсақ, АҚШ халқы жаңа ядролық электр станцияларын салуды қолдауға қиналады және біз жаңа станцияларға рұқсат берілмейді деп күтеміз. Сондықтан АҚШ заң шығарушы палаталарында талқыланып жатқан таза энергия стандартында газ бен жаңартылатын энергия көздеріне және тиімділікке басымдық беріледі деп күтеміз" деді.

Бәсекеге қабілеттілік проблемалары

2015 жылдың мамырында General Atomics компаниясының аға вице-президенті АҚШ-тың ядролық өнеркәсібі салыстырмалы түрде төмен АҚШ-тың қатты отын өндіру шығындары, ішінара тақтатас газының жылдам дамуы және ядролық электр станцияларын қаржыландырудың жоғары құны себепті қиындыққа тап болғанын мәлімдеді. 2016 жылдың шілдесінде Toshiba өзінің Advanced Boiling Water Reactor (ABWR) жобалау сертификатын жаңартудан бас тартты, өйткені "АҚШ-тағы энергия бағасының төмендеуі Toshiba-ның ABWR құрылыс жобаларына қосымша мүмкіндіктерді күтуіне кедергі келтіретіні анық болды". 2016 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы Эндрю Куомо Нью-Йорк мемлекеттік қызмет комиссиясына, табиғи газбен бәсекелесуде ядролық электр станцияларын тиімді ету үшін жаңарушы энергия көздеріне ұқсас, салық төлеушілердің қаржыландыратын субсидияларын қарастыруды тапсырды. 2018 жылдың наурызында FirstEnergy алдағы үш жылда экономикалық себептермен Огайо және Пенсильвания штаттарының реттелмеген электр нарығында орналасқан Beaver Valley, Davis Besse және Perry атом электр станцияларын жабу жоспарларын жариялады. 2019 жылы Энергетикалық ақпарат басқармасы жаңа, жетілдірілген ядролық электр станцияларынан алынатын электр энергиясының деңгейленген құнын мемлекеттік субсидияларсыз 0,0775 доллар/кВт-сағатқа дейін қайта қарады, бұл 30 жылдық шығындарды өтеу кезеңінде капитал құнының 4,3% (WACC) ескерілгенінен туындады. Қаржылық фирма Lazard да электр энергиясының деңгейленген құны туралы есебін жаңартты, жаңа ядролық электр энергиясының құнын 0,118 доллардан 0,192 долларға дейін бағалады. Бұл есепте 40 жылдық қызмет мерзімінде коммерциялық 7,7% капитал құны (WACC) қолданылды (жоғары тәуекелді 40% акционерлік капитал үшін салықтан бұрынғы 12% және 60% несиелік капитал үшін 8%). Бұл оны тұрақты емес шыңдық қуатты өндірмейтін жеке қаржыландырылатын ең қымбат технологияға айналдырды, тек тұрғын үйге арналған күн электр станцияларынан басқа. 2020 жылдың тамызында Exelon экономикалық себептермен 2021 жылы Byron және Dresden электр станцияларын жабу туралы шешім қабылдады, бұл станциялардың тағы 20 және 10 жылға жұмыс істеуге лицензиялары болғанмен. 2021 жылдың 13 қыркүйегінде Иллинойс Сенаты штаттың ядролық электр станцияларына, соның ішінде Byron станциясына 700 миллион долларға жуық субсидия қарастырған заң жобасын мақұлдады, бұл Exelon компаниясын жабылу бұйрығын кері қайтаруға мәжбүр етті.

In May 2015, a senior vice president of General Atomics stated that the U. S. nuclear industry was struggling because of comparatively low U. S. fossil fuel production costs, partly due to the rapid development of shale gas, and high financing costs for nuclear plants. In July 2016, Toshiba withdrew the U. S. design certification renewal for its Advanced Boiling Water Reactor because "it has become increasingly clear that energy price declines in the US prevent Toshiba from expecting additional opportunities for ABWR construction projects". In 2016, Governor of New York Andrew Cuomo directed the New York Public Service Commission to consider ratepayer financed subsidies similar to those for renewable sources to keep nuclear power stations profitable in the competition against natural gas. In March 2018, FirstEnergy announced plans to deactivate the Beaver Valley, Davis Besse, and Perry nuclear power plants, which are in the Ohio and Pennsylvania deregulated electricity market, for economic reasons during the next three years. In 2019, the Energy Information Administration revised the levelized cost of electricity from new advanced nuclear power plants to be $0.0775/kWh before government subsidies, using a 4.3% cost of capital (WACC) over a 30 year cost recovery period. Financial firm Lazard also updated its levelized cost of electricity report costing new nuclear at between $0.118/kWh and $0.192/kWh using a commercial 7.7% cost of capital (WACC) (pre tax 12% cost for the higher risk 40% equity finance and 8% cost for the 60% loan finance) over a 40 year lifetime, making it the most expensive privately financed non peaking generation technology other than residential solar PV. In August 2020, Exelon decided to close the Byron and Dresden plants in 2021 for economic reasons, despite the plants having licenses to operate for another 20 and 10 years respectively. On September 13, 2021, the Illinois Senate approved a bill containing nearly $700 million in subsidies for the state's nuclear plants, including Byron, causing Exelon to reverse the shutdown order.

Westinghouse 11-тараудағы банкрот

2017 жылдың 29 наурызында Toshiba компаниясы Westinghouse Electric Company компаниясын ядролық реакторларды салу жобаларынан 9 миллиард долларлық шығынға байланысты 11-ші тараудағы банкротқа жіберді. Бұл шығынға негізінен Джорджия штатындағы Вогтл және Оңтүстік Каролина штатындағы В.С. Саммерде салынып жатқан төрт AP1000 реакторының құрылысы себеп болды. АҚШ үкіметі АҚШ-та салынып жатқан, бірақ құрылысы кейінге шегерілген Вогтл ядролық реакторларын қаржыландыру үшін 8,3 миллиард долларлық несие кепілдіктерін берді. 2017 жылдың шілдесінде Оңтүстік Каролинадағы ең ірі екі энергетикалық компания – В.С. Саммер электр станциясының иелері жобаны тоқтатты. АҚШ-тың тағы бір жаңа ядролық энергия жеткізушісі General Electric жаңа ядролық станциялардың экономикалық тиімділігіне қатысты алаңдаушылық туғызғандықтан, ядролық операцияларын қысқартты. 2000-шы жылдары АҚШ-та көміртегі шығарындыларын шектеуге бағытталған үкіметтік шаралар мен қазба отынның құнының өсуіне байланысты ядролық энергияға қызығушылық қайта жанданды. Бірақ Westinghouse компаниясы банкротқа түскеннен кейін, тек екі жаңа ядролық реактор құрылыс кезеңінде қалды. Сонымен қатар, 1973 жылы құрылысы басталған, бірақ 1980 жылдары тоқтатылған Уоттс Бардың 2-ші блогы 2016 жылы аяқталып, пайдалануға берілді.

Мүмкін қайта өрлеу

2008 жылы «Шоу тобы» мен «Вестингхаус» Луизиана штатының Лейк-Чарльс қаласындағы Лейк-Чарльс портында «Вестингхаус AP1000» ядролық реакторының құрамдас бөліктерін жасау үшін зауыт салатыны туралы хабарланды. 2008 жылдың 23 қазанында «Northrop Grumman» және «Areva» компаниялары Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласында ядролық реакторларды салу зауытын салуды жоспарлап отырғаны туралы хабарлады. 2009 жылға қарай ЯҚК 26 жаңа реактор салуға өтінім алды, ал тағы 7 реактор салуға өтінім күтілуде. Осы реакторлардың алтауына тапсырыс берілді. Кейбір өтініштер әрбір инновациялық реактор жобасы негізінде алғашқы үш нысанға мемлекеттік жеңілдетулер үшін кезекте орын резервтеу үшін жасалды. Амори Ловинс «нарық күштері оны бірнеше жыл бұрын тоқтатты» деп қосты. Ловинс ядролық энергияға белсенді қарсы болды және 1970-ші жылдары оған қарсы күресті, бұл шығындардың өсуіне әсер етті. 2009 жылдың шілдесінде Виктория округінің атом электр станциясы жобасы қаржыландыру қиындықтарына байланысты кейінге қалдырылды. 2009 жылдан бастап «AmerenUE» Миссури штатындағы жоспарланған зауытты салу жоспарларын тоқтатты, себебі штат заң шығарушы органы зауыт аяқталғанға дейін тұтынушылардан жобаның кейбір шығындарын алуға рұқсат бермеді. «The New York Times» газетінде «қаржылық және нормативтік нақтылық» болмаса компания бұл іске кірісе алмайтыны айтылды. Бұрын «MidAmerican Energy Company» Айдахо штатының Пайетт округінде атом электр станциясын салудан бас тартуға шешім қабылдады. «MidAmerican» өз шешімінің басты факторы ретінде шығындарды атады. Федералды үкімет «Ядролық энергия 2010» бағдарламасы және Энергия саясаты заңы арқылы жаңа нысандар салуға бағытталған күш-жігерді үйлестіру арқылы дамуды ынталандырды. 2010 жылдың ақпанында президент Барак Обама Джорджия штатындағы «Vogtle» электр станциясында екі жаңа реакторға несие кепілдіктерін жариялады. «Біздің үмітімізше, бұл реакторлар көптеген жаңа ядролық жобалардың алғашқысы ғана болады», - деді Ақ үйдің Энергия және климаттық саясат кеңсесінің директоры Кэрол Брауннер. 2010 жылдың ақпанында Вермонт Сенаты 26-4 дауыспен Вермонт Янки ядролық электр станциясының 2012 жылдан кейін жұмысын тоқтатуға дауыс берді. Мемлекеттік заң бойынша, АЭС лицензиясын жаңартуды заң шығарушы органның екі палатасы да мақұлдауы керек. 2010 жылы кейбір компаниялар өздерінің өтінімдерін кері тартып алды. 2011 жылдың бірінші тоқсанында жаңаруға жарамды энергия АҚШ-тың жалпы энергия өндірісінің 11,7 пайызын құрады (2,245 квадриллион БТҰ энергия), ядролық энергиядан (2,125 квадриллион БТҰ) энергия өндірісін басып өтті. 2011 жылы 1997 жылдан бері АҚШ-та жаңаруға жарамды энергия көздері жалпы энергия өндірісінде ядролық энергиядан басым болды. 2011 жылдың тамызында TVA директорлар кеңесі «Bellefonte» ядролық электр станциясындағы бірінші реактордың құрылысын жалғастыруға дауыс берді. Сонымен қатар, Теннесси алқабы билігі «Bellefonte»-тегі алғашқы екі блоктың құрылысын қайта бастау туралы өтініш берді. 2012 жылдың наурызында көптеген мердігерлер жұмыстан босатылды, ал «Bellefonte 1»-дің соңғы құны мен уақыты басқа реактордағы жұмыстарға байланысты болады. 2012 жылдың ақпанында TVA «Watts Bar 2» жобасы бюджеттен асып, жоспардан қалып отырғанын мәлімдеді. Жаңадан бекітілген екі блок – «Vogtle» электр станциясының 3 және 4 бөлімдері. 2011 жылдың желтоқсанына қарай «Southern Company» екі жаңа ядролық блок құрылысын бастады. Олар 2016 және 2017 жылдары коммерциялық қуатты жеткізуге тиіс еді. «Southern» ірі құрылысқа рұқсат алғаннан кейін бір апта өткен соң, оннан астам топ кеңейту жобасын тоқтату үшін сотқа жүгінді, «жапондық «Фукусима Дайичи» ядролық реакторының апатынан кейін қоғамдық қауіпсіздік және экологиялық мәселелер ескерілмеген» деп мәлімдеді. 2012 жылдың шілдесінде сот ісі тоқтатылды. 2012 жылы ЯҚК 34 жыл ішінде алғаш рет екі қолданыстағы нысанда төрт жаңа ядролық реактордың құрылысына рұқсат берді. «Vogtle» зауытындағы екі реактордың алғашқы жаңа рұқсаттары 2012 жылдың ақпанында мақұлданды. ЯҚК төрағасы Грегори Ячко 2011 жылы Жапониядағы «Фукусима» ядролық апатынан туындаған қауіпсіздік мәселелерін келтіре отырып, жалғыз қарсы дауыс берді: «Мен «Фукусима» болмағандай, осы лицензияны беруді қолдамаймын». 2012 жылы Оңтүстік Каролинадағы «SCANA Virgil C. Summer» ядролық электр станциясындағы 2 және 3 блоктар бекітілді және олар 2017 және 2018 жылдары іске қосылады деп жоспарланды. Басқа реакторлар қарастырылып жатыр – Мэриленд штатындағы «Calvert Cliffs» ядролық электр станциясындағы үшінші реактор, Техас штатының оңтүстігіндегі ядролық электр станциясындағы үшінші және төртінші реакторлар, сондай-ақ Техаста екі, Флоридада төрт және Миссуриде біреуі. Алайда, бәрі кейінге қалдырылды немесе жойылды. Бұл шешім қалдық сақтау жоспарының жоқтығына негізделген. 2013 жылдың наурызында «Virgil C. Summer» ядролық электр станциясының 2-блогының негізгі бетон құйылды. 3-бөлімге арналған алғашқы бетон 2013 жылдың 4 қарашасында аяқталды. «Vogtle» электр станциясының 3-бөліміндегі құрылыс сол айда басталды. 4-бөлім 2013 жылдың қарашасында басталды. Алайда, «Westinghouse» банкротқа түскеннен кейін жоба тоқтатылды. 2015 жылы Энергия ақпараттық басқармасы ядролық энергияның АҚШ-тың жалпы энергия өндірісіндегі үлесі 2040 жылға қарай 19%-дан 15%-ға дейін төмендейтінін бағалады (Жоғары мұнай және газ ресурстары жағдайы). Алайда, 2040 жылға қарай жалпы өндіріс 24%-ға өскендіктен, ядролық энергияның абсолютті мөлшері шамалы өседі. 2017 жылы АҚШ Энергия ақпараттық басқармасы АҚШ-тың ядролық энергия қуатын 2016 жылғы 99,1 ГВт деңгейінен 2050 жылға қарай 76,5 ГВт-қа дейін 23%-ға төмендейтінін, ал электр өндірісіндегі ядролық энергия үлесі 2016 жылғы 20%-дан 2050 жылға қарай 11%-ға дейін төмендейтінін болжады. Төмендеудің себебі қолданыстағы бөлімдердің тоқтатылуы болады, бұл қазіргі уақытта құрылыс кезеңіндегі және күтілетін реакторлардың қуатын кеңейту арқылы өтемелі болады. «Blue Castle» жобасы 2023 жылы Юта штатының Грин-Ривер қаласының жанында құрылысын бастауға жоспарланған. Құрылыс аяқталғаннан кейін қос реактор да қолданысқа енгізілгеннен кейін, зауыт Грин-Риверден жылдық 1 миллиард куб метр суды пайдаланады. Бірінші реактор 2028 жылы, екінші реактор 2030 жылы іске қосылады. 2020 жылдың 23 тамызында Forbes басылымы «2020 жылғы Демократиялық партия платформасы» 1972 жылдан бері Демократиялық партияның ядролық энергия туралы жағымды айтқан алғашқы жағдайы екенін хабарлады. 2022 жылдың сәуір айында федералды үкімет 7 нысанды жабуға жоспарланған және жабу қаупі бар нысандарды жұмысын жалғастыруға ынталандыру үшін 6 миллиард долларлық субсидия бағдарламасын жариялады. Бұл қаражат 2021 жылдың қарашасында қабылданған Инфрақұрылымдық инвестициялар және жұмыс орындары заңынан қаржыландырылады. 2024 жылдың қаңтарында «Holtec International» АҚШ Энергия департаментінен «Palisades» ядролық электр станциясын қайта іске қосу үшін 1,5 миллиард доллар алғанын хабарлады. Мақсаты 800 МВт электр станциясын 2025 жылға қарай іске қосу. Бұл әрекетке президент Байденнің Калифорниядағы «Diablo Canyon» ядролық электр станциясын жұмыс істеуі үшін 1,1 миллиард долларлық бұрынғы несиесінің прецеденті бар.

In 2008, it was reported that The Shaw Group and Westinghouse would construct a factory at the Port of Lake Charles at Lake Charles, Louisiana to build components for the Westinghouse AP1000 nuclear reactor. On October 23, 2008, it was reported that Northrop Grumman and Areva were planning to construct a factory in Newport News, Virginia to build nuclear reactors. as of 2009, the NRC had received applications to construct 26 new reactors with applications for another 7 expected. Six of these reactors were ordered. Some applications were made to reserve places in a queue for government incentives available for the first three plants based on each innovative reactor design. Amory Lovins added that "market forces had killed it years earlier". It must be said that Lovins has been an active opponent of nuclear energy and fought against it in the 1970s, which contributed to increased costs

In July 2009, the proposed Victoria County Nuclear Power Plant was delayed, as the project proved difficult to finance. as of 2009, AmerenUE has suspended plans to build its proposed plant in Missouri because the state Legislature would not allow it to charge consumers for some of the project's costs before the plant's completion. The New York Times has reported that without that "financial and regulatory certainty" the company has said it could not proceed. Previously, MidAmerican Energy Company decided to "end its pursuit of a nuclear power plant in Payette County, Idaho." MidAmerican cited cost as the primary factor in their decision. The federal government encouraged development through the Nuclear Power 2010 Program, which coordinates efforts for building new plants, and the Energy Policy Act. In February 2010, President Barack Obama announced loan guarantees for two new reactors at Georgia Power's Vogtle Electric Generating Plant. The reactors are "just the first of what we hope will be many new nuclear projects," said Carol Browner, director of the White House Office of Energy and Climate Change Policy. In February 2010, the Vermont Senate voted 26 to 4 to block operation of the Vermont Yankee Nuclear Power Plant after 2012, citing radioactive tritium leaks, misstatements in testimony by plant officials, a cooling tower collapse in 2007, and other problems. By state law, the renewal of the operating license must be approved by both houses of the legislature for the nuclear power plant to continue operation. In 2010, some companies withdrew their applications. In the first quarter of 2011, renewable energy contributed 11.7 percent of total U. S. energy production (2.245 quadrillion BTUs of energy), surpassing energy production from nuclear power (2.125 quadrillion BTUs). 2011 was the first year since 1997 that renewables exceeded nuclear in US total energy production. In August 2011, the TVA board of directors voted to move forward with the construction of the unit one reactor at the Bellefonte Nuclear Generating Station. In addition, the Tennessee Valley Authority petitioned to restart construction on the first two units at Bellefonte. As of March 2012, many contractors had been laid off and the ultimate cost and timing for Bellefonte 1 will depend on work at another reactor TVA is completing – Watts Bar 2 in Tennessee. In February 2012, TVA said the Watts Bar 2 project was running over budget and behind schedule. The first two of the newly approved units were Units 3 and 4 at the existing Vogtle Electric Generating Plant. As of December 2011, construction by Southern Company on the two new nuclear units had begun. They were expected to be delivering commercial power by 2016 and 2017, respectively. One week after Southern received its license to begin major construction, a dozen groups sued to stop the expansion project, stating "public safety and environmental problems since Japan's Fukushima Daiichi nuclear reactor accident have not been taken into account". The lawsuit was dismissed in July 2012. In 2012, The NRC approved construction permits for four new nuclear reactor units at two existing plants, the first permits in 34 years. The first new permits, for two proposed reactors at the Vogtle plant, were approved in February 2012. NRC Chairman Gregory Jaczko cast the lone dissenting vote, citing safety concerns stemming from Japan's 2011 Fukushima nuclear disaster: "I cannot support issuing this license as if Fukushima never happened". Also in 2012, Units 2 and 3 at the SCANA Virgil C. Summer Nuclear Generating Station in South Carolina were approved, and were scheduled to come online in 2017 and 2018, respectively. Other reactors were under consideration – a third reactor at the Calvert Cliffs Nuclear Power Plant in Maryland, a third and fourth reactor at South Texas Nuclear Generating Station, together with two other reactors in Texas, four in Florida, and one in Missouri. However, these have all been postponed or canceled. This ruling was founded on the absence of a final waste repository plan. In March 2013, the concrete for the basemat of Block 2 of the Virgil C. Summer Nuclear Generating Station was poured. First concrete for Unit 3 was completed on November 4, 2013. Construction on unit 3 of Vogtle Electric Generating Plant started that month. Unit 4 was begun in November 2013. However, following Westinghouse's bankruptcy, the project was abandoned. In 2015, the Energy Information Administration estimated that nuclear power's share of U. S. generation would fall from 19% to 15% by 2040 in its central estimate (High Oil and Gas Resource case). However, as total generation increases 24% by 2040 in the central estimate, the absolute amount of nuclear generation remains fairly flat. In 2017, the US Energy Information Administration projected that US nuclear generating capacity would decline 23 percent from its 2016 level of 99.1 GW, to 76.5 GW in 2050, and the nuclear share of electrical generation to go from 20% in 2016 down to 11% in 2050. Driving the decline will be retirements of existing units, to be partially offset by additional units currently under construction and expected capacity expansions of existing reactors. The Blue Castle Project is set to begin construction near Green River, Utah in 2023. The plant will use of water annually from the Green River once both reactors are commissioned. The first reactor is scheduled to come online in 2028, with the second reactor coming online in 2030. On August 23, 2020, Forbes reported, that "[the 2020 Democratic Party platform] marks the first time since 1972 that the Democratic Party has said anything positive in its platform about nuclear energy". In April 2022, the Federal government announced a $6 billion subsidy program targeting the seven plants scheduled for closure as well as others at risk of closure, to attempt to encourage them to continue operating. It will be funded by the Infrastructure Investment and Jobs Act passed in November 2021. In January 2024 it was announced that Holtec International was receiving a $1.5 billion dollars from the U. S. Department of Energy to restart the Palisades nuclear plant. The goal is to have the 800 megawatt plant up and running by 2025. This move has precedent as the Biden administration has given a previous loan of $1.1 billion to keep the Diablo Canyon nuclear plant in California running.

Қауіпсіздік және апаттар

АҚШ-тағы атом электр станцияларын реттеуді Ядролық реттеу комиссиясы жүзеге асырады, ол елді 4 әкімшілік аймаққа бөледі.

Үш миль аралы

1979 жылғы 28 наурызда жабдықтардың істен шығуы және оператордың қателігі салдарынан Пенсильвания штатындағы Үш Майл аралы ядролық электр стансасында салқындатқыш сұйықтықтың жоғалуына және ішінара реакторлық оқиғаға себеп болды. Механикалық ақаулар электр станциясы операторларының жағдайды суыту сұйығының жоғалуы ретінде дұрыс танудағы сәтсіздігімен күрделенді, бұл жеткіліксіз оқытуға және адам факторына байланысты болды, мысалы, электр станциясының пайдаланушы интерфейсіндегі екіұшты басқару бөлмесі индикаторларына байланысты адам-компьютер өзара әрекеттесуінің дұрыс емес жобалануы. Апаттың ауқымы мен күрделілігі Met Ed қызметкерлері, Пенсильвания штатының шенеуніктері және АҚШ Ядролық реттеу комиссиясының (NRC) мүшелері мәселені түсінуге, жағдайды баспасөз бен жергілікті қоғамға жеткізуге, апаттың шұғыл эвакуацияны қажет ететінін анықтауға және, соңында, дағдарысты аяқтауға тырысқан бес күн ішінде анық болды. NRC-нің Сускеханна өзеніне 40 000 галлон радиоактивті суды құюға рұқсат беруі баспасөз бен қоғам тарапынан сенімсіздікке әкелді. Дүниежүзілік ядролық қауымдастығы TMI 2-дегі зақымдалған ядролық реактор жүйесін тазалауға шамамен 12 жыл кеткенін және бұл шараға шамамен 973 миллион АҚШ доллары жұмсалғанын мәлімдеді. Бенджамин К. Совакулдың 2007 жылғы ірі энергетикалық апаттар туралы алдын ала бағалауында TMI апаты салдарынан 2,4 миллиард долларлық мүлік зардап шеккені болжанды. Үш Майл аралындағы апаттың денсаулыққа тигізетін әсері көбінесе, бірақ барлығы емес, өте төмен деңгейде деп есептеледі. Апат әлем бойынша наразылықтарға ұласты. 1979 жылғы Үш Майл аралындағы апат АҚШ-тың ядролық қауіпсіздігі туралы сұрақтар тудырған маңызды оқиға болды. Бұрынғы оқиғалар да сондай әсер еткен, соның ішінде 1975 жылғы Браунс-Ферридегі өрт және 1976 жылғы үш GE ядролық инженерінің, «GE Үші» деп аталғандардың куәліктері. 1981 жылы жұмысшылар Диабло каньоны электр стансасының реакторларында құбырларды дұрыс орнатпай, сейсмикалық қорғау жүйелерін бұзды, бұл ядролық қауіпсіздікке деген сенімді одан әрі әлсіретті. Осы оқиғалардың барлығы 1970 және 1980 жылдары АҚШ ядролық өнеркәсібіне қолдауды азайтты. Ядролық реттеу комиссиясы FirstEnergy компаниясы қауіпсіз жұмыс үшін барлық қажетті техникалық қызмет көрсетуді жүргізе алуы үшін Davis–Besse электр стансасын 2004 жылдың наурызына дейін жапты. NRC FirstEnergy компаниясына коррозияға әкелген әрекеттері үшін 5 миллион доллардан астам айыппұл салды. Компания АҚШ Әділет министрлігімен жасасқан келісім бойынша қосымша 28 миллион доллар айыппұл төледі. Бұл көрсеткіш 2005 жылғы 0,24-тен жақсырақ, ол барлық өңдеуші өнеркәсіптер үшін 3,5 көрсеткіштен 14,6 есеге төмен еді. Алайда, АҚШ-тағы ядролық электр стансаларының операторларының төрттен бірінен астамы "реакторлардың қауіпсіздігіне қауіп төндіретін жабдықтардағы ақаулар туралы реттеуші органдарға дұрыс хабарламайды", - делінген Ядролық реттеу комиссиясының баяндамасында. 2009 жылдың ақпанынан бастап NRC жаңа электр станцияларының жобасында реактордың сақталуын, салқындату жүйелерінің жұмыс істеуін және пайдаланылған отын бассейндерінің қорғалуын қамтамасыз етуді талап етеді, егер ұшақ құлап түссе. Бұл мәселе 11 қыркүйек шабуылынан кейін назар аударды. Бұл ереже қазіргі уақытта жұмыс істеп тұрған 100 коммерциялық реакторға қолданылмайды. Алайда, ядролық электр станцияларының сақтау құрылыстары адамзат жасаған ең мықты құрылымдардың бірі болып табылады; тәуелсіз зерттеулер қазіргі станциялар үлкен коммерциялық ұшақтың соқтығысынан құрылымдық тұрғыдан зардап шекпейтінін көрсетті. Жақында реакторлардың ядролық флотының үлкен бөлігін қозғайтын қауіпсіздік мәселелеріне қатысты алаңдаушылықтар туды. 2012 жылы ядролық электр станцияларындағы қауіпсіздік мәселелерін қадағалайтын "Қорылысқан ғалымдар одағы" "радиоактивті материалдардың ағып кетуі реакторлардың 90 пайызында кең таралған проблема болып табылады, сондай-ақ ядролық апаттарға әкелуі мүмкін мәселелер де бар" деп мәлімдеді. АҚШ Ядролық реттеу комиссиясы АҚШ-тағы 65 ядролық объектінің 48-інен радиоактивті тритийдің ағып шыққанын хабарлады.

On March 28, 1979, equipment failures and operator error contributed to loss of coolant and a partial core meltdown at the Three Mile Island Nuclear Power Plant in Pennsylvania. The mechanical failures were compounded by the initial failure of plant operators to recognize the situation as a loss of coolant accident due to inadequate training and human factors, such as human computer interaction design oversights relating to ambiguous control room indicators in the power plant's user interface. The scope and complexity of the accident became clear over the course of five days, as employees of Met Ed, Pennsylvania state officials, and members of the U. S. Nuclear Regulatory Commission (NRC) tried to understand the problem, communicate the situation to the press and local community, decide whether the accident required an emergency evacuation, and ultimately end the crisis. The NRC's authorization of the release of 40,000 gallons of radioactive waste water directly in the Susquehanna River led to a loss of credibility with the press and community. The World Nuclear Association has stated that cleanup of the damaged nuclear reactor system at TMI 2 took nearly 12 years and cost approximately US$973 million. Benjamin K. Sovacool, in his 2007 preliminary assessment of major energy accidents, estimated that the TMI accident caused a total of $2.4 billion in property damages. The health effects of the Three Mile Island accident are widely, but not universally, agreed to be very low level. The accident triggered protests around the world. The 1979 Three Mile Island accident was a pivotal event that led to questions about U. S. nuclear safety. Earlier events had a similar effect, including a 1975 fire at Browns Ferry and the 1976 testimonials of three concerned GE nuclear engineers, the GE Three. In 1981, workers inadvertently reversed pipe restraints at the Diablo Canyon Power Plant reactors, compromising seismic protection systems, which further undermined confidence in nuclear safety. All of these well publicised events undermined public support for the U. S. nuclear industry in the 1970s and the 1980s. The Nuclear Regulatory Commission kept Davis–Besse shut down until March 2004, so that FirstEnergy was able to perform all the necessary maintenance for safe operations. The NRC imposed its largest fine ever—more than $5 million—against FirstEnergy for the actions that led to the corrosion. The company paid an additional $28 million in fines under a settlement with the U. S. Department of Justice. This is improved over 0.24 in 2005, which was still a factor of 14.6 less than the 3.5 number for all manufacturing industries. However, more than a quarter of U. S. nuclear plant operators "have failed to properly tell regulators about equipment defects that could imperil reactor safety", according to a Nuclear Regulatory Commission report. As of February 2009, the NRC requires that the design of new power plants ensures that the reactor containment would remain intact, cooling systems would continue to operate, and spent fuel pools would be protected, in the event of an aircraft crash. This is an issue that has gained attention since the September 11 attacks. The regulation does not apply to the 100 commercial reactors now operating. However, the containment structures of nuclear power plants are among the strongest structures ever built by mankind; independent studies have shown that existing plants would easily survive the impact of a large commercial jetliner without loss of structural integrity. Recent concerns have been expressed about safety issues affecting a large part of the nuclear fleet of reactors. In 2012, the Union of Concerned Scientists, which tracks ongoing safety issues at operating nuclear plants, found that "leakage of radioactive materials is a pervasive problem at almost 90 percent of all reactors, as are issues that pose a risk of nuclear accidents". The U. S. Nuclear Regulatory Commission reports that radioactive tritium has leaked from 48 of the 65 nuclear sites in the United States.

Қауіпсіздік және қасақана шабуылдар

АҚШ-тың 9/11 комиссиясы атом электр станцияларының 11 қыркүйек шабуылдарына бастапқыда қарастырылған нысаналардың бірі болғанын мәлімдеді. Егер террористік топтар ядролық электр станциясының қауіпсіздік жүйелеріне оралықтың балқыуына себеп болатындай зақым келтірсе және/немесе пайдаланылған отын бассейндеріне жеткілікті зақым келтірсе, мұндай шабуыл кең ауқымды радиоактивтік ластануға алып келуі мүмкін. Ғылыми зерттеуші Гарольд Фейвсон ядролық объектілерді қоғамға үлкен мөлшерде радиоактивті заттар таратуы мүмкін шабуылдардан ең жоғары деңгейде қорғау қажет деп жазды. Жаңа реактор конструкцияларында пассивті ядролық қауіпсіздіктің мүмкіндіктері қарастырылған, бұл көмектесуі мүмкін. АҚШ-та NRC барлық атом электр станцияларында (АЭС) кем дегенде үш жылда бір рет "Force on Force" (FOF) жаттығуларын өткізеді.

Уранмен жабдықтау

Халықаралық атом энергиясы агенттігінің 2012 жылғы баяндамасында былай делінген: «Қазіргі уран ресурстарының базасы 2035 жылға дейін және көре алатын болашақтағы қажеттіліктерді толық қамтамасыз етуге жеткілікті».

2013 жылдың басында әлемдегі анықталған қалдық уран ресурстары 5,90 миллион тоннаны құрады, бұл ағымдағы тұтыну деңгейінде әлемдік реакторларды 120 жылдан астам уақыт бойы қамтамасыз етуге жетеді, тіпті осы кезеңде қосымша уран кен орындары табылмайтын болса да. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, табылмай қалған уран ресурстары 7,7 миллион тоннаға бағаланды. Уран бағасын екі есеге өсіру 2013 жылғы анықталған қорды 7,64 миллион тоннаға дейін арттырады. 2003–2013 жылдар аралығында анықталған уран қоры (130 АҚШ доллары/кг бірдей бағамен) 2003 жылы 4,59 миллион тоннадан 2013 жылы 5,90 миллион тоннаға дейін өсті, яғни 28% артты.

Уран өндіру

АҚШ әлемдегі уран қоры бойынша төртінші орында тұр. АҚШ-тың ең маңызды уран қоры Нью-Мексико, Техас және Вайоминг штаттарында шоғырланған. АҚШ Энергетика министрлігінің бағалауынша, осы аймақтарда кем дегенде 300 миллион фунт уран бар. Ішкі өндіріс 1980 жылға дейін артты, бірақ уран бағасының төмендеуіне байланысты одан кейін күрт азайды. 2012 жылы АҚШ ядролық электр станцияларының қажеттілігіне 17% уран өндірді. Қалған бөлігі негізінен Канада, Ресей және Австралиядан импортталды. 2017 жылға қарай, АҚШ-тың батысында 4000-нан астам тастап кетілген уран кен орындары бар, олардың 520-сынан 1000-ға дейіні Навахо тайпасының жерінде, ал қалғаны басқа тайпалық жерлерде орналасқан.

Уран байыту

Қазіргі уақытта АҚШ-та коммерциялық түрде жұмыс істейтін бір ғана газдық центрифугамен байыту зауыты бар. URENCO компаниясы басқаратын Ұлттық байыту нысаны, Нью-Мексико штатының Юнис қаласының шығысында орналасқан, АҚШ-та соңғы 30 жылда салынған алғашқы уран байыту зауыты болды. Зауыт 2010 жылы уранды байытуды бастады. NRC екі қосымша газдық центрифуга зауытына лицензия берген, бірақ олар жұмыс істемейді. Огайо штатының Пиктаун қаласындағы Америкалық центрифуга зауыты 2007 жылы құрылысын бастады, бірақ 2009 жылы тоқтатты. Айдахо штатының Бонневилл округіндегі Игл-Рок байыту нысанына 2011 жылы лицензия берілді, бірақ құрылысы тоқтап тұр. Алдында (2008 жылы) Теннесси штатының Оук-Ридж қаласында болашақ центрифугалық байыту зауытын сынау бойынша жұмыстар жүргізілді. Жаңа зауыт Америкалық центрифуга зауыты деп аталатын еді, оның құны шамамен 2,3 миллиард АҚШ долларына бағаланды. 2015 жылдың 30 қыркүйегінен бастап, DOE Америкалық центрифуга жобасымен шартты тоқтатып, жобаны қаржыландыруды тоқтатты.

Қайта өңдеу

Ядролық қайта өңдеу, ядролық қару таратуға ықпал ету мүмкіндігі, ядролық терроризмге ұшырау қаупі, пайдаланылған отынды терең геологиялық қоймаға қалай және қайда орналастыру мәселесі, сондай-ақ отын циклымен салыстырғандағы экономикалық тиімділігі туралы дау-дамайлардың болуына байланысты саяси тұрғыдан даулы мәселе болып табылады. Обама әкімшілігі ядролық қару таратуға қатысты алаңдаушылықтарды келтіре отырып, пайдаланылған отынды қайта өңдеуге тыйым салды. Дегенмен, Қауіптенген Ғалымдар Одағының мәлімдемесіне сәйкес, террористер бұл материалдарды ұрлауы мүмкін, себебі қайта өңделген плутоний пайдаланылған отынға қарағанда аз радиотоксикалық болып келеді, демек, онымен жұмыс істеу әлдеқайда оңай. Бұған қоса, қайта өңдеудің жұмсалған отынды сақтаудан қымбатқа түсетіні айтылып жүр. Бостон Консалтинг Группы жүргізген зерттеуде қайта өңдеу шығындары жұмсалған отынды сақтаудан 6 пайызға жоғары екендігі көрсетілсе, ал Кеннеди атындағы Үкімет мектебінің зерттеуі қайта өңдеудің 100 пайызға қымбат екенін көрсеткен. Осы екі дерек ядролық қайта өңдеу мен MOX отынын өндірудің "бір реттік отын циклына" және терең геологиялық қоймаға орналастырумен салыстырғандағы есептеулерінің өте қиын екенін көрсетеді, нәтижелер тіпті бейтарап сарапшылар арасында да айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін, ал саяси немесе экономикалық мақсаттармен жетекшілікке алғандардың нәтижелері бұдан да әртүрлі болуы ықтимал. Сонымен қатар, уран нарығындағы құбылулар MOX отынын пайдалануды немесе қайта өңделген уранды қайта байытуды ұзақ мерзімді баға трендтеріне байланысты тиімді немесе тиімсіз ете алады.

Қалдықтарды жою

Жақында, өсімдіктер қартайып бара жатқанда, көптеген пайдаланылған отын сақтау бассейндері сыйымдылығына жақындады, бұл құрғақ сақтау нысандарының құрылымын да жеделдетті. Коммуналдық мекемелер мен үкімет арасында осы нысандардың құнына байланысты бірнеше сот процестері болды, себебі заң бойынша үкімет пайдаланылған отыннан асып түсетін іс-әрекеттердің төлемдерін жүзеге асыруға міндетті. Қазіргі таңда АҚШ-та шамамен 65 000 тонна ядролық қалдық уақытша сақтауда. 1987 жылдан бері Невада штатындағы Юка тауы ядролық қалдықтарды сақтау үшін ұсынылған орын болды, бірақ жоба көп жылдық дау-дамайлар мен заңдық тартыстардан кейін 2009 жылы тоқтатылды. Юка тауы жергілікті американдықтардың жерінде орналасқан және қасиетті саналады. Жергілікті американдықтар осы аймақта ядролық қалдықтарды сақтау нысандарының орналасуына келісім бермеді. 2018 жылдың маусым айында Трамп әкімшілігі мен Конгрестің кейбір мүшелері Юка тауының қайтадан пайдалануын ұсынды, бірақ Невада сенаторлары қарсылық білдірді. Мэн Янки, Коннектикут Янки және Ранчо Секо сияқты жерлерде реакторлар енді жұмыс істемейді, бірақ пайдаланылған отын кішкентай бетон және болаттан жасалған силос сақтағыштарында қалады, оларға күзеушілердің күтімі мен бақылауы қажет. Кейде ядролық қалдықтардың болуы өндірістік аландарды қайта пайдалануға кедергі келтіреді. Ядролық қалдықтарды сақтаудың ұзақ мерзімді шешімі болмаса, АҚШ-та ядролық қуаттың жаңаруы күмәнді. Тоғыз штат "сақтау шешімі табылғанша жаңа ядролық қуатты пайдалануға мораторий жариялады". Ядролық қуатты жақтаушылардың кейбіреулері АҚШ пайдаланылған отынды қайта өңдеуге арналған зауыттар мен реакторларды дамытуы керек деп санайды. Бірақ Американың ядролық болашағы жөніндегі сарапшылар тобы 2012 жылы "құны мен ядролық қарудың таралу қаупі ескерілгенде, ешбір қазіргі технология бұл мақсатқа жеткіліксіз" деді. "Ядролық қалдықтарды жер астындағы терең қоймаларда сақтаудың тиімділігі туралы халықаралық консенсус бар". Обама әкімшілігі ядролық қарудың таралуына қатысты алаңдаушылықтарды айта отырып, ядролық қалдықтарды қайта өңдеуге тыйым салды. АҚШ-тың Ядролық қалдықтар саясаты заңы, бұрын елдегі барлық ядролық электр станцияларынан жыл сайын 750 миллион долларлық төлемдер түсетін қор, 2017 қаржы жылының соңында 44,5 миллиард доллар жұмсалмаған қаражаты болды, содан кейін сот федералдық үкіметке коммуналдық мекемелерге коммерциялық пайдаланылған отын үшін орын бергенше қаражатты алуды тоқтатуды бұйырды. Көлденең тесіктер арқылы қалдықтарды жою – жер қыртысында бір шақырымнан астам тік және екі шақырымға дейін көлденең бұрғылау арқылы пайдаланылған ядролық отын, цезий-137 немесе стронций-90 сияқты жоғары деңгейлі қалдықтарды жою туралы ұсыныстарды қамтиды. Орналастыру және қайта алу кезеңінен кейін бұрғылау тесіктері толтырылып, герметикалық жабылады. Технологияны сынау 2018 жылдың қарашасында және 2019 жылдың қаңтар айында АҚШ-та орналасқан жеке компания жүргізді. Сынақтар көлденең тесіктерге сынақ контейнерін орналастыру және оны қайта алу мүмкіндігін көрсетті. Бұл сынақта жоғары деңгейлі қалдықтар қолданылмады.

Recently, as plants continue to age, many on site spent fuel pools have come near capacity, prompting creation of dry cask storage facilities as well. Several lawsuits between utilities and the government have transpired over the cost of these facilities, because by law the government is required to foot the bill for actions that go beyond the spent fuel pool. There are some 65,000 tons of nuclear waste now in temporary storage throughout the U. S. Since 1987, Yucca Mountain, in Nevada, had been the proposed site for the Yucca Mountain nuclear waste repository, but the project was shelved in 2009 following years of controversy and legal wrangling. Yucca Mountain is on Native American land and is considered sacred. Native Americans have not consented to having any nuclear waste plants placed in this area. In June 2018, the Trump administration and some members of Congress again began proposing using Yucca Mountain, with Nevada Senators raising opposition. At places like Maine Yankee, Connecticut Yankee and Rancho Seco, reactors no longer operate, but the spent fuel remains in small concrete and steel silos that require maintenance and monitoring by a guard force. Sometimes the presence of nuclear waste prevents re use of the sites by industry. Without a long term solution to store nuclear waste, a nuclear renaissance in the U. S. remains unlikely. Nine states have "explicit moratoria on new nuclear power until a storage solution emerges". Some nuclear power advocates argue that the United States should develop factories and reactors that will recycle some spent fuel. But the Blue Ribbon Commission on America's Nuclear Future said in 2012 that "no existing technology was adequate for that purpose, given cost considerations and the risk of nuclear proliferation". There is an "international consensus on the advisability of storing nuclear waste in deep underground repositories", The Obama administration has disallowed reprocessing of nuclear waste, citing nuclear proliferation concerns. The U. S Nuclear Waste Policy Act, a fund which previously received $750 million in fee revenues each year from the nation's combined nuclear electric utilities, had an unspent balance of $44.5 billion as of the end of FY2017, when a court ordered the federal government to cease withdrawing the fund, until it provides a destination for the utilities commercial spent fuel. Horizontal drillhole disposal describes proposals to drill over one kilometer vertically, and two kilometers horizontally in the earth's crust, for the purpose of disposing of high level waste forms such as spent nuclear fuel, Caesium 137, or Strontium 90. After the emplacement and the retrievability period, drill holes would be backfilled and sealed. A series of tests of the technology were carried out in November 2018 and then again publicly in January 2019 by a U. S. based private company. The test demonstrated the emplacement of a test canister in a horizontal drillhole and retrieval of the same canister. There was no actual high level waste used in this test.

Атом электр энергиясын өндіруде суды пайдалану

2011 жылы NREL электр энергиясын өндіруде су пайдалану туралы зерттеуде салқындату мұнаралары бар орташа ядролық электр станциясы мегаватт сағатына 672 галлон (галлон/МВт·сағ) тұтынатыны анықталды, бұл көмір станцияларына ұқсас, бірақ басқа өндіру технологияларына қарағанда жоғары, гидроэлектр станцияларынан (орташа резервуардың булану шығыны 4491 галлон/МВт·сағ) және күн энергиясын шоғырландыру станцияларынан (электр мұнаралары үшін 786 галлон/МВт·сағ, ал ойықты конструкциялар үшін 865 галлон/МВт·сағ) басқа. Бір реттік салқындату жүйесі бар ядролық станциялар тек 269 галлон/МВт·сағ тұтынады, бірақ 44 350 галлон/МВт·сағ суды алуды қажет етеді. Бұл бір реттік салқындату жүйесі бар ядролық станцияларды құрғақшылыққа осал етеді. 2008 жылы Associated Press жүргізген зерттеуде АҚШ-тағы 104 ядролық реактордың 24-і су тапшылығының ең ауыр деңгейін бастан өткеріп жатқан аймақтарда орналасқандығы анықталды. Олардың барлығы, екеуінен басқа, көлдер мен өзендердің жағалауында салынған және барлық Ранкин циклындағы электр станциялары сияқты, станциялардың турбиналарын айналдырғаннан кейін буды салқындату және конденсациялау үшін миллиардтаған галлон суды тартуға арналған су астындағы құбырларға сүйенеді. 2008 жылғы оңтүстік-шығыс құрғақшылығы кезінде реактордың қуаты қауіпсіздік мақсатында төмендетілді немесе тоқтатылды.

Зауытты пайдаланудан шығару

Энергия ресурстарының бағасы және әрбір атом электр станциясының экологиялық салдары станция соңғы пайдалы электр энергиясын өндіргеннен кейін де жалғаса береді. Ядролық реакторлар мен уран байыту объектілері тоқтатылуы керек, ал объектілер мен олардың бөліктері басқа мақсаттарда пайдалануға болатын қауіпсіз деңгейге қайта оралуы тиіс. Бір ғасырға дейін созылуы мүмкін салқындату кезеңінен кейін реакторлар бөлшектеледі және кішкентай бөліктерге бөлініп, соңғы кәдеге жіберу үшін контейнерлерге салынады. Бұл процесс өте қымбат, көп уақытты алады, жұмысшылар үшін қауіпті, табиғи ортаға зиянды және адам қателігіне, апаттарға немесе саботажға жаңа мүмкіндіктер ашады. Тоқтатуға қажетті жалпы энергия бастапқы құрылысқа қажетті энергиядан 50%-ға дейін артық болуы мүмкін. Көп жағдайда, тоқтату процесі 300 миллион доллардан 5,6 миллиард долларға дейін тұрады. Қайыршылық апатқа ұшыраған ядролық объектілерді тоқтату ең қымбат және уақытты көп талап етеді. АҚШ-та 13 реактор толығымен тоқтатылды және тоқтату кезеңінде, бірақ олардың ешқайсысы да процесті аяқтаған жоқ. АҚШ-та Ядролық қалдықтар саясаты заңы және Ядролық тоқтату қоры заңмен бекітілген, коммунальдық мекемелер болашақтағы тоқтатуды қаржыландыру үшін операция кезінде 0,1-0,2 цент/кВт-сағат жинақтайды. Олар Ядролық реттеу комиссиясына (NRC) тоқтату қорларының жай-күйі туралы үнемі есеп беруі керек. АҚШ-тағы барлық ядролық реакторларды тоқтатудың жалпы есептелген құнының шамамен 70%-ы жиналды (бір реакторлық бу турбинасының орташа құны 320 миллион доллар есебінен). 2011 жылғы мәліметтер бойынша, 13 реактор тұрақты түрде тоқтатылды және тоқтату кезеңінде. Реакторлар тоқтатылғанда, энергетикалық сектордың мүдделі тараптары оларды жаңартылатын энергия көздерімен емес, көмірмен немесе табиғи газбен ауыстыруға жиі көшкен. Өйткені, жел және күн сияқты жаңартылатын энергия көздерінен айырмашылығы, көмір мен табиғи газ тәулік бойы электр энергиясын өндіруге қолданылуы мүмкін.

The price of energy inputs and the environmental costs of every nuclear power plant continue long after the facility has finished generating its last useful electricity. Both nuclear reactors and uranium enrichment facilities must be decommissioned, returning the facility and its parts to a safe enough level to be entrusted for other uses. After a cooling off period that may last as long as a century, reactors must be dismantled and cut into small pieces to be packed in containers for final disposal. The process is very expensive, time consuming, dangerous for workers, hazardous to the natural environment, and presents new opportunities for human error, accidents or sabotage. The total energy required for decommissioning can be as much as 50% more than the energy needed for the original construction. In most cases, the decommissioning process costs between US$300 million to US$5.6 billion. Decommissioning at nuclear sites which have experienced a serious accident are the most expensive and time consuming. In the U. S. there are 13 reactors that have permanently shut down and are in some phase of decommissioning, but none of them have completed the process. In the United States a Nuclear Waste Policy Act and Nuclear Decommissioning Trust Fund is legally required, with utilities banking 0.1 to 0.2 cents/kWh during operations to fund future decommissioning. They must report regularly to the Nuclear Regulatory Commission (NRC) on the status of their decommissioning funds. About 70% of the total estimated cost of decommissioning all U. S. nuclear power reactors has already been collected (on the basis of the average cost of $320 million per reactor steam turbine unit). as of 2011, there are 13 reactors that had permanently shut down and are in some phase of decommissioning. When reactors are shut down, stakeholders in the energy sector have often not replaced them with renewable energy resources but rather with coal or natural gas. This is because unlike renewable energy sources such as wind and solar, coal and natural gas can be used to generate electricity on a 24 hour basis.

Өнеркәсіп және академиялық

Америка ядролық қоғамы (ANS) – ғылыми және білім беру ұйымы, құрамында академиялық және өнеркәсіптік мүшелер бар. Ұйым ядролық технология саласындағы көптеген материалдарды бірнеше журналда жариялайды. ANS-тің Солтүстік Американың жас буыны (NA YGN) сияқты бірнеше ұйымдары бар. Ядролық энергия институты (NEI) – өнеркәсіптік топ, ол лоббилік қызметпен, компаниялар мен станциялар арасында тәжірибе алмасумен айналысады және көптеген мекемелерге өнеркәсіп туралы деректер ұсынады.

Ядролық энергияға қарсы топтар

АҚШ-та шамамен алталуын ядролық энергияға қарсы топ жұмыс істейді немесе жұмыс істеген. Олардың ішінде: Abalone Alliance, Clamshell Alliance, Greenpeace USA, Энергия және қоршаған ортаны зерттеу институты, Қауіпсіз энергия үшін біріккен музыканттар, Ядролық бақылау институты, Ядролық ақпарат және ресурстар қызметі, Қоғамдық азаматтардың энергия бағдарламасы, Shad Alliance және Sierra Club. 1992 жылы Ядролық реттеу комиссиясының төрағасы: «Ядролық бақылау топтарының тілектері мен наразылықтарының арқасында агенттігіміз қауіпсіздік мәселелері бойынша дұрыс бағытқа итерілді» деді.

Талқылау

АҚШ-та ядролық энергияны пайдалану туралы қоғамдық және ғылыми пікірталастар кеңінен өрбіді, негізінен 1960 жылдардан 1980 жылдардың соңына дейін, сондай-ақ 2001 жылдан бастап «ядролық қайта жандану» туралы сөздер қозғалған кезден бері. Пікірталастар ядролық апаттар, радиоактивті қалдықтарды кез келген орынға орналастыру, ядролық қарулардың таралуы, ядролық экономика және ядролық терроризм сияқты мәселелер төңірегінде жүрді. Fairewinds Associates бас инженеры және бұрынғы ядролық энергетика саласының басшысы Арнольд Гундерсен үшінші буын атом реакторы саналатын Westinghouse AP1000 қауіпсіздігіне күмән келтірді. Ядролық химик және дәрігер Джон Гофман 1960 жылдары аз деңгейлі сәулеленуге ұшырау туралы алаңдаушылық білдірді және АҚШ-та коммерциялық ядролық энергияға қарсы болды. «Ядролық энергия: климаттық түзету ме, әлде ақымақтық па?» атты еңбегінде Rocky Mountain Institute физигі Амори Ловинс кеңейтілген ядролық энергияның «жаһандық жылынуға тиімді шешім емес екенін және үкіметтік үлкен субсидиялар мен қарқынды лоббилік әрекеттер болмаса, инвесторлар одан бас тартатынын» айтты. Патрик Мур (Greenpeace-тің ертедегі мүшесі және Greenpeace Canada-ның бұрынғы президенті) 1976 жылы ядролық энергияға қарсы сөйлеген, бірақ бүгін ол оны, жаңартылатын энергия көздерімен бірге қолдайды. Австралиялық «The Age» газетінде ол «Greenpeace қателеседі, біз ядролық энергияны қарастыруымыз керек» деп жазды. Оның пікірінше, жанармайға деген тәуелділікті азайту немесе парниктік газдар шығарындыларын төмендету үшін ядролық энергияны көбірек пайдалану қажет. Эколог Стюарт Брэнд «Жаһандық тәртіп» атты кітап жазды, онда ядролық энергия мен басқа да технологияларды жаһандық жылынумен күресу құралы ретінде пайдалану мүмкіндігі қарастырылған. Питтсбург университетінің физика профессоры Бернард Коэн ядролық энергияның басқа энергия түрлеріне қарағанда әлдеқайда қауіпсіз екенін есептейді. Президент Обама ядролық энергияны өзінің «барлық мүмкіндіктерді пайдалану» стратегиясының бір бөлігі ретінде қосты. 2010 жылы Халықаралық электр жұмысшыларының кәсіби одағына сөйлеген сөзінде ол ядролық энергияға деген бейілділігін 30 жылдан бері салынған алғашқы жаңа АҚШ атом электр стансасын салуға жол ашатын 8 миллиард долларлық несие кепілдігін мақұлдау арқылы көрсетті. 2012 жылы Фукусимадан кейінгі алғашқы мемлекеттік мәлімдемесінде Барак Обама Америкаға «барлық қол жетімді энергия көздерін дамытатын, барлық мүмкіндіктерді пайдаланатын стратегия қажет» деді, бірақ ядролық энергияны атаудан жаңылды. 2014 жылдың ақпан айында Энергетика министрі Эрнест Монис 1996 жылдан бері АҚШ-та салынған алғашқы екі жаңа ядролық реакторды салуға мүмкіндік беретін 6,5 миллиард долларлық несие кепілдіктерін жариялады. 2013 жылдың наурыз айында Қауіпкер ғалымдар одағының мәліметі бойынша, АҚШ-тың атом электр станцияларының үштен бірінен астамы соңғы үш жылда қауіпсіздікке байланысты оқиғаларға ұшырады, ал ядролық реттеушілер мен станция операторлары осындай оқиғалардың алдын алу үшін тексерулерді күшейтуі керек. «Pandora's Promise» — Роберт Стоунның 2013 жылы түсірген деректі фильмі. Онда экологиялық қорғаушылар қорқатын ядролық энергияның адамзаттың өсетін энергия қажеттілігін қанағаттандырудың және климаттың өзгеруінің күрделі мәселесін шешудің жалғыз мүмкін жолы екендігі туралы аргументтер келтірілген. Фильмде бірнеше танымал тұлғалар (олардың кейбіреулері бұрын ядролық энергияға қарсы болған, бірақ қазір оны қолдайды), соның ішінде: Стюарт Брэнд, Гвинет Крейвенс, Марк Линас, Ричард Роудс және Майкл Шелленбергерлер баяндалған. Ядролық қаруға қарсы белсенді Хеллен Кальдикотт қысқаша сөз сөйлейді. 2014 жылдан бастап АҚШ ядролық өнеркәсібі үш бұрынғы сенаторды жалдап, лоббилеудің жаңа шараларын бастады: демократ Эван Бейх, республикашыл Джудд Грегг және республикашыл Спенсер Абрахам, сондай-ақ президент Обаманың бұрынғы кеңесшісі Уильям М. Дейли. Бұл бастама «Nuclear Matters» деп аталады және газеттерде жарнамалық кампания басталды. Энергия әсері орталығының негізін қалаушы, 2040 жылға қарай таза көміртегі шығарындыларын қамтамасыз етуге бағытталған шешімдерді талдайтын зерттеу институты Брет Кугельмас: «Егер біз бүкіл әлем бойынша жаңа шығарындыларды тоқтатсақ та, бүгінгідей мөлшерде жылуды қосуды жалғастыра береміз» дейді. Энергия әсері орталығының зерттеулері ядролық энергияның таза көміртегі шығарындыларын қамтамасыз ете алатын және жаһандық жылынуды тиімді шеше алатын жалғыз энергия көзі екенін көрсетті.

There has been considerable public and scientific debate about the use of nuclear power in the United States, mainly from the 1960s to the late 1980s, but also since about 2001 when talk of a nuclear renaissance began. There has been debate about issues such as nuclear accidents, radioactive waste disposal, nuclear proliferation, nuclear economics, and nuclear terrorism. Arnold Gundersen, chief engineer of Fairewinds Associates and a former nuclear power industry executive, has questioned the safety of the Westinghouse AP1000, a proposed third generation nuclear reactor. John Gofman, a nuclear chemist and doctor, raised concerns about exposure to low level radiation in the 1960s and argued against commercial nuclear power in the U. S. In "Nuclear Power: Climate Fix or Folly", Amory Lovins, a physicist with the Rocky Mountain Institute, argued that expanded nuclear power "does not represent a cost effective solution to global warming and that investors would shun it were it not for generous government subsidies lubricated by intensive lobbying efforts". Patrick Moore (an early Greenpeace member and former president of Greenpeace Canada) spoke out against nuclear power in 1976, but today he supports it, along with renewable energy sources. In Australian newspaper The Age, he writes "Greenpeace is wrong — we must consider nuclear power". He argues that any realistic plan to reduce reliance on fossil fuels or greenhouse gas emissions requires increased use of nuclear energy. Environmentalist Stewart Brand wrote the book Whole Earth Discipline, which examines how nuclear power and some other technologies can be used as tools to address global warming. Bernard Cohen, Professor Emeritus of Physics at the University of Pittsburgh, calculates that nuclear power is many times safer than other forms of power generation. President Obama early on included nuclear power as part of his "all of the above" energy strategy. In a speech to the International Brotherhood of Electrical Workers in 2010, he demonstrated his commitment to nuclear power by announcing his approval of an $8 billion loan guarantee to pave the way for construction of the first new US nuclear power plant in nearly 30 years. Then in 2012, his first post Fukishima state of the union address, Barack Obama said that America needs "an all out, all of the above strategy that develops every available source of American energy," yet pointedly omitted any mention of nuclear power. But in February 2014, Energy secretary Ernest Moniz announced $6.5 billion in federal loan guarantees to enable construction of two new nuclear reactors, the first in the US since 1996. According to the Union of Concerned Scientists in March 2013 over one third of U. S. nuclear power plants suffered safety related incidents over the past three years, and nuclear regulators and plant operators need to improve inspections to prevent such events. Pandora's Promise is a 2013 documentary film, directed by Robert Stone. It presents an argument that nuclear energy, typically feared by environmentalists, is in fact the only feasible way of meeting humanity's growing need for energy while also addressing the serious problem of climate change. The movie features several notable individuals (some of whom were once vehemently opposed to nuclear power, but who now speak in support of it), including: Stewart Brand, Gwyneth Cravens, Mark Lynas, Richard Rhodes and Michael Shellenberger. Anti nuclear advocate Helen Caldicott appears briefly. As of 2014, the U. S. nuclear industry has begun a new lobbying effort, hiring three former senators — Evan Bayh, a Democrat; Judd Gregg, a Republican; and Spencer Abraham, a Republican — as well as William M. Daley, a former staffer to President Obama. The initiative is called Nuclear Matters, and it has begun a newspaper advertising campaign. Founder of the Energy Impact Center, a research institute analyzing solutions towards net negative carbon by 2040, Bret Kugelmass believes that “even if we achieved net zero new emissions globally, we’d continue to add extra heat at the same rate we are adding it today,” explaining that we need to remove the already existent carbon dioxide in our atmosphere in order to reverse climate change, not just stop the generation of new emissions. Research efforts conducted by the Energy Impact Center have concluded that nuclear energy is the only energy source that is capable of becoming net negative and effectively solving global warming.

Қоғамдық пікір

1994 жылдан бері АҚШ-тың ядролық энергияға қатысты пікірін жүйелі түрде сұрап отырған Gallup ұйымы 2016 жылдың наурызында алғаш рет көпшілік (54%) ядролық энергияға қарсы екенін, ал 44%-ы қолдайтынын анықтады. 2004-2015 жылдар аралығында жүргізілген сауалнамаларда көпшілік атом энергиясын қолдаған. Қолдау деңгейі 2010 жылы 62%-ға жетті, содан бері төмендеп келеді. CBS News сауалнамасына сәйкес, АҚШ-та ядролық энергияны қабылдаудың өсуі 2011 жылғы жапондық ядролық апаттардан кейін күрт төмендеді, АҚШ-та ядролық электр станцияларын салуға қолдау 1979 жылы Three Mile Island апатынан кейін болғаннан сәл төмендеді. Фукусимадағы ядролық төтенше жағдайдан кейін сауалнамаға қатысқандардың 43 пайызы ғана АҚШ-та жаңа электр стансаларын салуды мақұлдайтындарын айтты. 2011 жылдың қыркүйек айында Ядролық Энергия Институтының тапсырысымен жүргізілген сауалнамада "жауап берушілердің 62 пайызы АҚШ-та электр энергиясын өндірудің бір жолы ретінде ядролық энергияны пайдалануды қолдайтынын, ал 35 пайызы қарсы екенін" көрсетті. 2012 жылы Pew Research Center орталығының жүргізген сауалнамасына сәйкес, америкалықтардың 44 пайызы ядролық энергияны көбірек пайдалануды қолдаса, 49 пайызы қарсы болды. 2014 жылдың қаңтар айында Rasmussen жүргізген сауалнамада АҚШ сайлаушылары атом электр станцияларын салуға қатысты пікірлері шамалы айырмашылықпен екіге бөлінгені анықталды: 39% қолдайды, 37% қарсы, ал қателік маржасы 3% құрады. Ядролық энергия туралы білім мен таныстық деңгейі жоғарылауы технологияны қолдаудың артуымен байланысты. Энн Бисконти жүргізген зерттеу көрсеткендей, ядролық энергия туралы көбірек білетіндер оған оң көзқарасқа ие, сонымен қатар, ядролық электр станцияларына жақын тұратын адамдар жалпы халыққа қарағанда ядролық энергияны көбірек қолдайды. Халықтың қолдауының төмендеуі АҚШ-тағы көптеген станциялардың мерзімінен бұрын жабылуының себептерінің бірі болып саналады.