Джон Белуши: Өмір мен трагедиясы

Кіріспе

1989 жылы Ларри Пирс түсірген фильм

Wired – 1989 жылы Ларри Пирс режиссерлік еткен, комедияшы және актер Джон Белушидің өмірбаянына арналған американдық фильм. Бұл фильм 1984 жылы Вашингтон Пост газетінің журналисі Боб Вудвордтың осы аттас кітабы негізінде жасалған және Buckaroo Banzai авторы Эрл Мак Раучтың сценарийі бойынша бейімделген. Фильмде Майкл Чиклис Белуши рөлінде кинодағы тұңғыш рет өнер танытады. Wired сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтсіз аяқталды. Фильм әлі DVD немесе Blu-ray форматында жарық көрмеген, ал International Video Entertainment компаниясы шығарған видеокассета қазірде басылымнан түсірілген.

Сюжет

Джон Белуши 1976 жылы Saturday Night Live бағдарламасында Killer Bees тобымен "I'm the King Bee" атты блюз әнін орындайды. 1982 жылдың наурыз айында ол артық дозадан көз жұмып, сот медициналық сараптама бюросына жіберіледі. Түннің қараңғысында, түсініксіз күш Джонды өлімнен қайтарады. Қайда екенін анықтаған соң, ол ауруханадан қашып, такси шақырады. Жүргізуші, Ангел Веласкес, Джонды таниды және ол ойнаған кейіпкерін еске алады; кокаинге тәуелді адам рөліндегі ол, шын мәнінде, оның өзі туралы болған, ал Ангел – Джонның қанатты серіктесі екенін ашады. Ол оны Шато Мармонтқа апарады, онда Джонның кеше қайтыс болғанын көреді. Ангелдің көмегімен Джон өмірін және есірткіге құмар болған кезде жасаған қателіктерін қайта баяндайды. Флэшбэктерде Джон 1960 жылдары The Ravens тобын құрудан бұрын Джуди Джеклинмен танысады. 1972 жылы Джон "Екінші қалада" "күлдіретінге дейін ауыртқысы келген" актерлерді даярлайды. Saturday Night Live бағдарламасының алғашқы эпизоды эфирге түсетін түнде Джон Арни Фромсонмен келісімшартқа отырып, оны өзінің менеджері етеді. Джон шоудың ең танымал жұлдызына айналады және комедиясын жақсарту үшін есірткілермен тәжірибе жасау үшін Кэти Смитпен кездеседі. Оның танымалдығы оған National Lampoon's Animal House фильмінде рөл береді. Жағажайда ойнап жүргенде Джон Джудиге үйлену ұсынысын жасайды, ол да келіседі. Джон укол салғаннан кейін терең ұйқыға кетеді, бұл оның әйелі Джуди мен досы, актер Дэн Айкройдты оятып, кокаинге жұмсаған ақшасы туралы әңгімелесуге мәжбүр етеді. Джон мен Дэннің достығы олардың дуэті The Blues Brothers-тің сәттілігіне бастайды, нәтижесінде фильмге бейімделеді, онда Джон түсірілімді аяқтау үшін көп мөлшерде кокаин қолданады; Джуди оның қолдануын бақылауға көмектесуге тырысқанына қарамастан, бұл режиссер Джон Лэндистің наразылығына ұшыратады. Есірткі қолдану оны Дэнмен, Арнимен және, әрине, Джудимен дауластырады, сондықтан ол оны тоқтатып, "Континентальдық бөлініс" фильмін түсіру кезінде жақсаруға шешім қабылдайды. Бірақ құштарлық оны жеңіп шығады және ол қайтадан есірткіге оралады. 1982 жылдың наурыз айында Кэти Смит көмегімен Джон инъекция арқылы басқа есірткі – спидболды сынап көруге шешім қабылдайды. Осы оқиғалардың арасында Джуди Боб Вудвордпен Джон Белушидің өмірі туралы кітап жазу туралы әңгімелеседі. Бастапқыда ол осы жобаға күмәмен қараса да, кейін оны іске асыруға келіседі. Ол Джуди, Арни және Кэтимен Джонмен болған тәжірибелері туралы сұхбат алады, бірақ Боб Джонның есірткіге неліктен құмар болғанына көбірек назар аударады. Джон мен Ангелдің көзімен, Джон Бобпен сөйлесуге тырысады. Дэнмен сөйлескеннен кейін Боб Шато Мармонттағы Джонның бөлмесіне барады, онда Джонның соңғы түніндегі ой-сезіміне түсінуге тырысады. Джон мен Ангел келісімге келеді: егер Джон флиперде жеңіске қол жеткізсе (The Blues Brothers тақырыбындағы флипер машинасы), ол тірі қалады. Айыныштысы, ол жеңіледі, бірақ ақыры көз жұмар алдында Бобпен сөйлесуге мүмкіндік алады. Боб пен Джон соңғысының есірткіге құмарлығы туралы пікір алмасады, Боб Джудидің оның іс-әрекеттерінен қаншалықты ауыр тигенін айтады, ал Джон кино және телеиндустрия оған қандай қысым көрсеткенін түсіндіреді. Уақыт өте келе Джон Бобқа "оның орнына тыныс ал" дейді, сол сәтте Бобтың санасында көз жұмады, комедиялық ортаның ирониялық уыттылығын білгеннен кейін ол сөзсіз қалады. Кэтимен сұхбаттасуда оған екеуінің жыныстық қатынаста болғандығы туралы сұрақ қойылады, ол: "Жоқ, ол әйеліне ғашық болды" деп жауап береді. Фильм Джон Белушидің SNL-де Джо Кокер рөлінде "You Are So Beautiful" әнін орындауымен аяқталады, ал экранда "Wired" деген атау пайда болады.

John Belushi sings the blues number "I'm the King Bee" with the Killer Bees on Saturday Night Live in 1976. In March 1982, he is found dead via overdose and sent to the coroner's office. As night passes, a mysterious force wakes John up from the dead. Figuring out where he is, he screams out of the hospital, and is picked up by a taxi. The driver, Angel Velasquez, notices John and names a character he played; the character, a man who is a coke addict, is actually about him, and reveals himself to be John's guardian angel. He takes him to Chateau Marmont where he sees that he died the previous night. With Angel, John goes through his life and the mistakes he made when drugs interfered. In flashbacks, John meets Judy Jacklin before he forms the band The Ravens in the 1960s. In 1972, John is trained at The Second City to "make them laugh until it hurts." On the night before the airing of the first episode of Saturday Night Live, John gets Arnie Fromson to manage him, signing a contract. John becomes one of the biggest stars on the show, and meets Cathy Smith to experiment on drugs to improve his comedy. His popularity gets him a feature film role in National Lampoon's Animal House. Playing on the beach, John accidentally asks Judy to marry him, and she accepts. John goes into deep sleep after taking a shot, which leads his wife Judy, and friend and actor Dan Aykroyd, to wake him up and discuss how much money he is spending on cocaine. John and Dan’s friendship sparks the success of their singing duo, The Blues Brothers, leading to the feature film adaptation, where John takes large amounts of cocaine to get through the filming; despite Judy trying to help him control his usage, it leads into fights with director John Landis. The drug use gets him into arguments with Dan and Arnie, and ultimately Judy, so he decides to lay it off and get better during the filming of Continental Divide. However, the urge is too much for him and he returns to drug usage. In March 1982, with the help of Cathy Smith, John decides to try a different drug by injection: a speedball. Intercut within all of this, Judy talks to Bob Woodward about making a book all about John Belushi's life. At first he isn't sure about doing it, but then decides to go ahead. He interviews Judy, Arnie, and Cathy about their experiences with John, but Bob begins to focus more on why John wanted to go on drugs. Seen by John and Angel, John tries to get himself to talk to Bob. After talking with Dan, Bob heads to John's room at the Chateau Marmont where he tries to piece together the mindset of John's final night alive was like. John and Angel make a bet: if John wins a pinball game (on a pinball machine themed after The Blues Brothers), he'll live. Sadly he loses, but gets to talk to Bob before he ultimately passes on. Bob and John argue over the latter's drug usage, with Bob pointing out Judy being hurt by his actions, while John explains the pressure the film and television industries had put on him. When the time passes, John tells Bob to "breathe for him," just as he passes on in Bob's mind, leaving him speechless after learning of the ironic toxicity of the comedic environment. Audio of an interview with Cathy has her asked if the two ever had a sexual relationship, which she replies, "No, he loved his wife". The movie ends with John Belushi as Joe Cocker singing "You Are So Beautiful" on SNL as the title "Wired" forms over the scene.

Өмірбаян

Белушидің жесірі Джудит және оның менеджері Берни Бриллштейн Боб Вудвордтан актер туралы деректі кітап жазуды сұрады. Вудворд, Белуши сияқты, Иллинойс штатының Уитон қаласынан шыққан және онымен ортақ достары болған; Белуши сондай-ақ Вудвордтың зерттеуші журналистикасының жанкүйері болған. Вудворд Белушидің отбасымен, достарымен және әріптестерімен сұхбаттасқанмен, кітапты басылымға жібермес бұрын Джудиттен рұқсат сұрамаған және алмаған. Белушидің жақын туыстары кітапты пайдаланушылық деп санайды және олар білген адамды дұрыс бейнелемейді деді. Дегенмен, «Wired» кітабы бестселлер болды, бірақ Белушидің отбасы мен достары оны сенсациялық және актердің жағымсыз, бір жақты портреті деп сынға алды. 2004 жылы Белушидің өмірбаянын жазған Таннер Колби кейінірек Вудвордтың кітабындағы көптеген оқиғалар рас болғанымен, Вудворд олардың мағынасын немесе контекстін түсінбеген немесе іздемегенін мәлімдеді. Вудворд 1984 жылы, кітап жарық көрген жылы, кітаптың кино құқықтарын сатуға тырысты, бірақ жобаға Голливудта қызығушылық аз болды. Вудворд кейінірек: «Голливудтың көп бөлігі бұл фильмнің түсірілуін қаламады, себебі онда шындық тым көп», – деді. Продюсерлер Эдвард С. Фельдман мен Чарльз Р. Микер ақырында фильмнің құқықтарын салыстырмалы түрде шамалы $300,000 сомаға сатып алды және үлкен студиялық қаржыландырудың болмауына байланысты фильмнің $13 миллиондық бюджетіне $1 миллион салды. Фильмнің қалған бөлігін Жаңа Зеландияның Lion Nathan конгломераты қаржыландырды. Вудворд фильмде аталмаған техникалық кеңесші ретінде жұмыс істеді; сценарийді Эрл Мак Рауч жазды, оның бұрынғы жұмыстары Мартин Скорсезедің «Нью-Йорк, Нью-Йорк» (1977) және ғылыми-фантастикалық комедиясы «The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension» (1984) фильмдерін қамтыды. Фильмді түсіру үшін Ларри Пирс шақырылды, ол әйелі Мэрилин Хассетті «Таудың екінші жағы» (1975), «Екі минут ескерту» (1976), «Таудың екінші жағы» 2-бөлімі (1978) және «Жыңғырлау ыдысы» (1979) фильмдерінде түсірген тәжірибелі кино және теледидар режиссері болды. Чиклис продюсерлерге Белуши рөлін таңдауға үш жыл кеткенін айтты. 25 жастағы Чиклис Бостон университетінде театр өнерінен диплом алуға бірнеше апта қалғанда, бұл рөлге кастинг туралы естіді: «Мен сынаққа бару үшін асықтым. Алғашқы 24 сағат ішінде мені әртүрлі адамдармен кездесу үшін 57 рет шақырды. Бұл менің алғаш рет оқыған фильмім. Бастапқыда мені үш рет шақырды, содан кейін 6-8 ай өтті, мені тағы шақырды, 2-3 рет орындауды сұрады, содан кейін шамамен 10 ай ештеңе болмады. Мен үмітімді жоғалтқан едім, содан кейін тағы да кастингке шақыру келді». Чиклис ақыры 200-ден астам актердің ішінде таңдалып, рөлді жеңіп алды және рөлге дайындалу үшін 30 фунт (13.6 кг) салмақ қосты. Көккөзді актер Белушиге көбірек ұқсау үшін қоңыр түсті контактты линзалар тақты.

Belushi's widow, Judith, and his manager, Bernie Brillstein, asked Bob Woodward to write a factual book about the actor to counter the speculation and rumors that had arisen after his death. Woodward, like Belushi, was from Wheaton, Illinois and had friends in common with him; Belushi had also been a fan of Woodward's investigative journalism. Although Woodward secured interviews with Belushi's family, friends and associates, he neither requested nor received approval from Judith before submitting his manuscript for publication. Those close to Belushi claimed that the book was exploitative and did not represent the man they knew. Nevertheless, Wired became a bestseller, albeit one that Belushi's family and friends publicly criticized for sensationalism and for what they perceived to be a negative and one sided portrait of the actor. Tanner Colby, who co wrote a biography of Belushi in 2004, later claimed that while many of the anecdotes in Woodward's book were true, Woodward missed, or did not seek out, their meaning or context. Woodward sought to sell the book's film rights as early as 1984—the year it was published—but he found little interest in Hollywood for the project. Woodward later claimed, "A large portion of Hollywood didn't want this movie made because there's too much truth in it." Producers Edward S. Feldman and Charles R. Meeker eventually bought the film rights for the relatively modest sum of $300,000, and, lacking major studio funding, put up $1 million of the film's $13 million budget themselves. The rest of the film's funding came from the New Zealand conglomerate Lion Nathan. Woodward served as an uncredited technical adviser on the film; the screenplay was written by Earl Mac Rauch, whose previous writing credits included Martin Scorsese's New York, New York (1977) and the science fiction comedy The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984). Hired to direct the film was Larry Peerce, a film and television veteran who had directed his wife Marilyn Hassett in the films The Other Side of the Mountain (1975), Two Minute Warning (1976), The Other Side of the Mountain Part 2 (1978), and The Bell Jar (1979). Chiklis claimed it took the producers three years to cast the role of Belushi. Then aged 25, Chiklis heard about auditions for the part when he was weeks away from picking up his theatre arts degree at Boston University: "I rushed down to try out In the first 24 hours, I was called back 57 times to see different people. It was the first movie I ever read for. I was called back three times at first, then six to eight months would go by and I'd be called again, asked to perform two to three times, then nothing for maybe 10 months. I'd just about given up hope, then I'd get another call for more auditions." Chiklis finally won the role after being chosen over 200 other actors, and he put on 30 pounds for the part. The blue eyed actor also wore brown contact lenses to more closely resemble Belushi.

Даму

"Wired" фильмінің адаптациясы кітабының күмәнді беделінен айрылуға тырыспады (жарнамалық материалдар "Wired" фильмін "Голливуд жасағысы келмеген фильм" деп сипаттады). Кітап сияқты, фильмге де Белушидің достары мен отбасы мүшелері, соның ішінде Джудит Белуши, Дэн Айкройд және Джим Белуши бойкот жариялады. Дегенмен, "Wired" көбінесе бастапқы материалдан ерекшеленді. Фильмде кітапта жоқ бірнеше ойдан шығарылған элементтердің енгізілуі сынға ұшырады, мысалы, қорғаушы періште кейіпкері және Вудвордтың өзінің кейіпкер ретінде қосылуы. Өндіріс кезінде фильм жасаушылар Белушидің "Saturday Night Live" бағдарламасының түпнұсқалық скетчтеріне құқықтарды ала алмады, сондықтан олар имитациялар жасауға мәжбүр болды, мысалы, "Самурай бейсболы". Алайда, сценарийшілер Белушидің әуесқойлықтарын фильмнің көріністері мен диалогтарына ұсынуға қол жеткізді. Фильм сонымен қатар Белушидің ойдан шығарылған қорғаушы періштесі оны жұмаққа емес, мүмкін тозаққа жіберуі мүмкін екендігін меңзейді. Фильмнің соңында Белуши Ингмар Бергманның "Жеті мөр" (1957) фильміндегі рыцарь мен Өлім арасындағы шахмат ойынының пародиісі болып табылатын пинбол ойынына келіседі. "Wired" фильмінің кейіпкерлері – нақты адамдар мен олардың айқын көшірмелерінің қосындысы. Джудит Белуши, Дэн Айкройд, Боб Вудворд және Кэти Смит, Белушидің өзі фильмде атымен көрінеді. Белушидің "Saturday Night Live" әріптестері Шеви Чейз, Гилда Раднер және Ларайн Ньюман туралы айтылады, бірақ олар көрінбейді. Белушидің басқа да нақты өмірдегі достары экранда бейнеленген, бірақ оларға ойдан шығарылған есімдер берілген; мысалы, Бриллштейн фильмде Алекс Рокконың "Арни Фромсон" кейіпкері арқылы бейнеленген, ал Белушидің күзетшісі Смоки Венделл Блейк Кларктың "Дасти Дженкинс" кейіпкері арқылы бейнеленген. Белушидің өмірінде және Вудвардтың кітабында маңызды рөл атқарған көптеген танымал тұлғалар (Роберт Де Ниро, Робин Уильямс, Эд Бегли-младший, Трит Уильямс, Кэрри Фишер және Стивен Спилберг) фильмде мүлдем көрсетілмейді. SNL продюсері Лорн Майклстың портреті актер Джо Урла ойнайды, бірақ рөл "Сценалық менеджер" деп көрсетілген. "Wired" фильміндегі бір көріністе Джо Строммердің "Love Kills" әні ойнайды, ол "Sid and Nancy" (1986) фильмінің саундтрегінен алынған, бұл танымал есірткіге тәуелді болған адам туралы тағы бір биографтық фильм, онда такси өмірден кейінгі өмірдің метафорасы ретінде бейнеленген. "Wired" фильмінің тағы бір көрінісінде Билли Престон өзінің рөлінде, Чиклиске Белушинің "You Are So Beautiful" әнін (Престонның да авторлық үлесі бар) Джо Кокер стилінде орындауына пианинода сүйемелдеу жасайды.

The film adaptation of Wired did little to separate itself from the book's dubious reputation (promotional material described Wired as "the film Hollywood didn't want made"). Like the book, the film was boycotted by several of Belushi's friends and family, including Judith Belushi, Dan Aykroyd and Jim Belushi. However, in many ways, Wired diverged from its source material. The film was criticized due to the addition of several fictional elements that were not present in the book, such as the guardian angel character, and the addition of Woodward himself as a character. Other difficulties for the filmmakers during production included their inability to obtain the rights to Belushi's original Saturday Night Live skits, and so they were forced to write imitations, e. g. "Samurai Baseball." However, the screenwriters did manage to work allusions and in jokes to Belushi's routines into scenes and dialogue in the film. The film also alludes to the fact that Belushi's fictional guardian angel may not be sending him to Heaven but possibly Hell in the film's ending, when Belushi agrees to a pivotal pinball game—a parody of the chess game between the Knight and Death in the Ingmar Bergman film The Seventh Seal (1957). The characters of Wired are a mixture of real life people and obvious facsimiles. Judith Belushi, Dan Aykroyd, Bob Woodward and Cathy Smith, in addition to Belushi himself, appear by name in the film. Belushi's Saturday Night Live co stars Chevy Chase, Gilda Radner and Laraine Newman are referred to but not seen. Other real life associates of Belushi's are depicted onscreen, but assigned fictional names; for example, Brillstein is represented in the film by Alex Rocco's character "Arnie Fromson", and Belushi's minder Smokey Wendell is represented by Blake Clark's character "Dusty Jenkins." Many real life celebrities who figured prominently in Belushi's life and in Woodward's book (including Robert De Niro, Robin Williams, Ed Begley Jr., Treat Williams, Carrie Fisher and Steven Spielberg) are not depicted in the film at all. An obvious portrait is made of SNL producer Lorne Michaels, played by actor Joe Urla, although the role is listed as "Stage Manager". One scene in Wired features Joe Strummer's song "Love Kills", from the soundtrack to Sid and Nancy (1986), another biopic about a celebrity drug casualty, and which features a taxicab as a metaphor for the afterlife. In another scene in Wired, Billy Preston appears as himself, playing a piano accompaniment to Chiklis as Belushi singing the song "You Are So Beautiful" (co written by Preston) in the style of Joe Cocker.

Шығару

"Wired" фильмінің түсірілім жұмысы 1988 жылдың мамырында басталды және сол жылдың күзінде аяқталды. 1988 жылдың соңында аяқталғанымен, ол 1989 жылдың тамызына дейін кең экранға шығарылмады. "Wired" фильмінің продюсерлері фильмді таратушы табуда қиындыққа тап болды, себебі көптеген ірі студиялар оны таратудан бас тартты. New Visions (кейін Тейлор Хакфорд басқарған) сияқты бірнеше тәуелсіз студиялар да одан бас тартты. Atlantic Entertainment "Wired" фильмін таратуға дайын болған, бірақ қаржылық мәселелерге байланысты бұл жоспар орындалмады, соның салдарынан Taurus Entertainment фильмді таратуға келісті. "Wired" 1989 жылдың мамырында Канн кинофестивалінде көрсетілді, фильмнің жалпы көрсетіліміне үш ай қалғанда. "Таймс" газетінің журналисі Джек Мэтьюс фильм фестивальдің ең көп күтілген фильмдерінің бірі болғанымен, аяғында "алқыс дауысы ысқырық пен наразылыққа ұшырады" деп жазды. Содан кейін Вудворд фильмдегі кейіпкер ретінде оның бейнесі туралы сұрақтармен бомбаланған қарсылық баспасөз конференциясына қатысты. "Post" газетінің Рита Кемпли Канн фестивалінің қабылдауын "Джон Белушидің қатыгез араларының шоғырына" теңеді.

Сыни қабылдау

"Wired" фильміне сын жауаптар көбінесе жағымсыз болды. Rotten Tomatoes сайтындағы 27 сынға негізделген "Wired" фильмінің жалпы мақұлдауы 4%-ды құрайды, ал орташа бағасы 3,5/10. Сайттың сыншыларының пікірі: "Драмаға айналдыруға тырысқан өмірін әуесқойлықпен пародизациялаған "Wired" фильмі Джон Белушидің естелігін дұрыс емес сценарий және классикалық қойылымдардың қажетсіз қайта жасалуымен қиратады". Леонард Мальтин "Wired" фильмін "өз жылының сәтсіздігі" және "ақылдылықты жоғалтатын" фильм деп айыптады. Мальтин Майкл Чиклистің "Белушиге ұқсағанын, бірақ "Saturday Night Live" көріністерінде оның комедиялық дарынын көрсетпегенін" және Дж.Т. Уолштің "Вудвард рөлінде онжылдықтың ең тұңғиық өрнегін сомдағанын" атап өтті. "Вашингтон пост" газетіне жазған Рита Кемпли фильмді "Mommie Dearest фильмінен бері ең ақымақ атақты адамның өмірбаяны" және "жанның бір грамын немесе қадір-қасиеттің бір бөлігі жоқ өмірбаяны" деп атады. Фантастикалық комедиялық драма ретінде жарнамаланған фильм бұл есімдердің ешқайсысына сай емес. Драма күлкілі, комедия әлсіз, ал қиял қанатсыз". Кемпли фильмнің режиссурасын "абсурдты", сценарийін "ақылға сыймайтын" деп сипаттады, сондай-ақ Майкл Чиклистің Белуши рөлін сынады: "Сэм Кинисон Белуши сияқты рөлді ойнар еді, ол әдепсіз, семіз, агрессивті және ашуға толы. Белушиге ұқсайтын Чиклис дебюттік фильмінде де өте мейірімді. Оның әдепсіздік бейнесінде Бэмби сияқты нәзіктік бар, күлкілі еркекке арналған ерекше әдемі реквием". "Вашингтон пост" газетіне жазған Дессон Хоу фильмнің "нағыз Белушидің отбасы, достары мен жанкүйерлеріне қажет пе екенін" ойлады. Әрине, Белуши есірткіге толы мөлшерде тәуелді болғаннан кейін қайтыс болған басқа да танымал тұлғалар сияқты мұқият қарауға лайық, бірақ бұл аутопсия қажетсіз болып көрінеді". Хоу Майкл Чиклистің Белуши рөлін орындауына мақтау білдірмеді: "Жеке Элмордан Джо Кокерге дейінгі таныс Белуши трюктерінің гистериялық ағынына қарамастан, Чиклис өзін құтқарудың барлық мүмкіндігін жіберіп алған сияқты. Ол жұмсақ болуы керек жерде қатты, күлкілі болуы керек жерде жайпақ және тірі болуы керек жерде өлі". Хоу сонымен қатар Вудвардтың фильмдегі бейнесі "Драгнет эпизодынан сүрініп шыққандай" екенін атап өтті. Роджер Хёрлберт Sun Sentinel газетінен де "Wired" фильміне 1½ жұлдыз берді, ол былай деп жазды: "Режиссер Ларри Пирс өзін Франк Капраның "Бұл керемет өмір" рөлінде көреді, немесе одан да жаманы, Чарльз Диккенс Рождестволық әңгімені қайта жазады. Шын мәнінде, фильмнің барысында Белуши одан да жағымсыз, ақымақ және өзін-өзі жойғыш болып көрінеді". The New York Times газеті үшін Кэрин Джеймс өзінің "Wired" фильміне берген шолуын "Wired фильмін кешіруге ешқандай себеп жоқ, өйткені ол Джон Белушидің бүкіл мансабынан ұзаққа созылған" деген сөздермен бастады, содан кейін "көргендер өздерінің поп-иконаларына қол сұғылғанын ұнатпайды, ал биографиялық фильмдерде мұндай қол сұғу сөзсіз болады. Көргендер мұндай фильмдерге өздері таныс деп санайтын адамдардың суреттерін әкеледі, ал олар бұл бейнеге сәйкес келмейтін фильмдерді үнемі қабылдамайды. Кез келген кеште көрермендер Белушиді әйгілі еткен "Saturday Night Live" шоуларының қайта көрсетілімдерін көре алады. "Wired" фильмінің жұлдызы Майкл Чиклис Белушиге қаншалықты ұқсаса да, оның "Killer Bee" және Джо Кокердің еліктеуі өте көрнекті, есте қаларлық, синдикатталған түпнұсқалармен салыстыруға келмейді". Ричард Корлис "Time" журналында фильмді шолып, Майкл Чиклистің "батыл перкуссиялық өнерін" ерекше атап өтті, бірақ фильмнің өзін "құс, ақымақ амбициялармен және жаман кармамен толған" деп сипаттады. Джефф Миллар "Houston Chronicle" газетіне жазған шолуында Майкл Чиклистің "Белушиге жеткілікті ұқсайтынын және оны Джон Белуши емес екенін білуге жеткілікті жақсы сомдайтынын" атап өтті. Майкл Уилмингтон "Los Angeles Times" газеті үшін Чиклис, Д'Арбанвилл және Гэри Грумс өнерлерін мақтады, бірақ фильм туралы жалпы алғанда аралас сезімде болды, "фильмдегі мүгедек кемшілік оның беткі батылдығы мен ішкі фанк араласқандығында жатыр. Ішінде ол үнемі жымиып тұрады". Роджер Эберт "Chicago Sun Times" газетінде "Бұл материалдан жақсы фильм жасаудың жолы болмады, әлі жоқ, өйткені бәрі Белушиді еске алады және оны ойнауға тырысатын кез келген актер салыстыру арқылы зардап шегеді" деп жазды. "Wired" фильміне 4 жұлдыздың 1½ жұлдызын беріп, Эберт "Wired" фильмінің "бұл материалмен айналысуға шынайы әрекет екенін, бірақ ол өте ұятсыз және бақытсыз фильм, өте ақымақ жазылған, өте ұятсыз режиссерлік және актерлік, ол ешқашан жерден көтеріле алмайды" деп атап өтті. Siskel & Ebert киношоуында Эберт Чиклистің "қолынан келгенін жасағанын" мойындады, ал оның әріптесі Джин Сискел Чиклис пен Грумс өте жақсы болғанын және фильмді жақсы режиссура мен жақсы сценариймен жасауға болатындығын айтты.

The critical response to Wired was almost uniformly hostile. Wired has an overall approval rating of 4% on Rotten Tomatoes based on 27 reviews, with an average rating of 3.5/10. The site's critics' consensus states: "A tasteless unintentional parody of the life it attempts to dramatize, Wired butchers John Belushi's memory with a misguided screenplay and unnecessary recreations of classic performances." Leonard Maltin condemned Wired as "the film fiasco of its year" and "mind numbingly wrongheaded." Maltin noted that Michael Chiklis "looks a little like Belushi but conveys none of his comic genius in some clumsy Saturday Night Live recreations" and that J. T. Walsh, "as Woodward, is an unintentional howl with the decade's most constipated performance." Writing for The Washington Post, Rita Kempley dismissed the film as "the silliest celebrity bio since Mommie Dearest" and "a biography without an ounce of soul or a shred of dignity. Billed as a fantasy comedy drama, it manages to be none of these. The drama is laughable, the comedy lame, the fantasy without wings." Kempley described the film's direction as "ludicrous", the script as "preposterous", and also criticized Michael Chiklis' portrayal of Belushi: "Sam Kinison might have played the part like Belushi, he's obscene, overweight, abusive and mad as hell. Chiklis, who does look and sound like Belushi, is rather cherubic in his movie debut. There's a Bambi ish quality to his portrait of debauchery, a strangely cute requiem for a funny man." Also writing for The Washington Post, Desson Howe wondered if the film is "what the real Belushi's family, friends and fans really need. Certainly Belushi deserves as much scrutiny as the next public figure who died after heavy drug use, but this autopsy seems unnecessary." Howe had no praise for Michael Chiklis' performance as Belushi: "Despite a histrionic outpouring of growls, snorts, yells and re creations of familiar Belushi shticks, from Jake Elmore to Joe Cocker, Chiklis seems to miss every opportunity to redeem himself. He's loud where he should have been soft, flat where he should have been funny and dead where he should have been alive." Howe also noted that the film version of Woodward "seems to have stumbled out of a Dragnet episode." Roger Hurlburt of the Sun Sentinel also gave Wired a 1½ star rating, writing that "we have director Larry Peerce thinking he's Frank Capra doing It's a Wonderful Life, or worse, Charles Dickens reworking A Christmas Carol As a film that relies on mystical scenes to join together fact, plus appearing and disappearing characters scattered among confusing time sequences, Wired is a movie of overkill. The fact is, Belushi becomes more unlikable, more idiotic and more pathetically self destructive as the film progresses." Caryn James for The New York Times began her Wired review with the words, "There is almost no excuse for Wired, a film so devastatingly dull that it seems longer than John Belushi's whole career", before adding "audiences do not like their pop icons tampered with, and in biographical films such tampering is inevitable. Audiences bring to such films vivid images of people they feel they know, and they have consistently rejected films that fail to reflect that image Any weeknight, viewers can turn on television reruns of the Saturday Night Live shows that made Belushi famous. And no matter how much Michael Chiklis, the star of Wired, resembles Belushi, his Killer Bee and his Joe Cocker imitation are no match for the highly visible, memorable, syndicated originals." Richard Corliss, in his review of the film for Time Magazine, singled out Michael Chiklis's "boldly percussive performance", but described the film itself as a "turkey, overstuffed as it is with mad ambitions and bad karma." In his review of Wired for the Houston Chronicle, Jeff Millar noted that Michael Chiklis "looks reasonably enough like Belushi, and he impersonates him well enough to make us frustratingly aware that he is not John Belushi In the sequences when he is asked to imitate Belushi the entertainer, he is desperately overmatched – any actor would be – against the close memory of a hugely idiosyncratic comic actor." Michael Wilmington for the Los Angeles Times praised the performances of Chiklis, D'Arbanville and Gary Groomes, but had mixed feelings about the film overall, noting that "the crippling flaw in the film lies in its mix of surface daring and inner funk. Inside, it keeps flinching." Roger Ebert for the Chicago Sun Times wrote that "Maybe there was no way to make a good movie out of this material, not yet, when everyone remembers Belushi and any actor who attempts to play him is sure to suffer by comparison." Awarding Wired 1½ stars out of 4, Ebert noted that Wired "is in some ways a sincere attempt to deal with the material, but it is such an ungainly and hapless movie, so stupidly written, so awkwardly directed and acted, that it never gets off the ground." In his syndicated movie review show Siskel & Ebert, Ebert did concede that Chiklis "did what he could" with his performance, while his partner Gene Siskel said that Chiklis and Groomes were very good and that the film could have been pulled off with better direction and a better script.

Отбасы мен достарының реакциясы

Белушидің досы Джон Лэндис, актерді National Lampoon's Animal House (1978) және The Blues Brothers (1980) фильмдерінде түсірген, оның есімін Wired фильміне қосудан бас тартты және жеке өміріне қол сұғу деп соққы берумен қорқытты. Бұл продюсерлерді фильмдегі кинорежиссердің атын жалпылама қоюға мәжбүр етті. Джон Снайдер сомдаған режиссер, "Блюз бауырлары" түсірілімінде Лэндиске өте ұқсайды. Ал ол түсірілім алаңынан өтіп бара жатқан сахнада фондық дыбыс ретінде тікұшақтың шуы естіледі (бұл Лэндистің "Твайлайт зона: Фильм" түсірілімінде болған қазалы тікұшақ апатына сілтеме). Фильмде режиссердің "Блюз бауырлары" түсірілімі кезінде кокаинге мас Белушидің бетіне соққы бергені де көрсетілген. Бұл оқиға Вудвардтың кітабының кіріспесінен тікелей алынған, бірақ Лэндис оны "рас емес" деп жоққа шығарды. Дэн Айкройд Wired фильміне ашық қарсы болды. MTV-дің "The Big Picture" бағдарламасына берген сұхбатында ол: "Мен қазір осы фильмді қарғыс ету үшін колдовствомен айналысатын адамдарды жұмысқа алдым. Оның көрсетілмейтін деңгейде қалуын тілеймін және барлық теріс энергияны жұмылдырып, оларға қарсы тозақтың барлық күштерін саламын. Шындығында, мен бұл туралы ойлағанмын" деді. Вудвордтың рөлін сомдаған Уолш, Айкройдпен бірге Loose Cannons (1990) комедиясындағы екінші рөлге шақырылды, бірақ Айкройд оның Wired-ке қатысқаны үшін фильмнен шығарды. Хабарға қарағанда, Уолш Loose Cannons-та екі күн жұмыс істеген, содан кейін жұмыстан босатылып, оның орнына Пол Косло қойылды, бұл фильмнің түсірілімін 125 000 долларға кешіктірді. Wired фильмі жарық көргеннен екі жыл өткен соң Джудит Белуши Вудвардтың еңбектерінде бейнеленген қайтыс болған күйеуінің бейнесін түзету үшін "Самурай жесірі" (1991) атты кітабын жазды. Ол сондай-ақ 2005 жылы Таннер Колбимен бірлесіп "Белуши: Биография" ауызша тарих кітабының авторы болды. Джудит 2013 жылы Entertainment Weekly журналына: "Майкл Чиклис айтқандай, жас кезінде оған [Wired] рөлі ұсынылып, ол оны үлкен мүмкіндік деп ойлады және ол сондай болды. Бірақ ол жақсы сценарийге ие болмағаны үшін өкінді, өйткені ол өзі жақсы актер еді" деді.

Belushi's friend John Landis, who directed the actor in the films National Lampoon's Animal House (1978) and The Blues Brothers (1980), refused to have his name incorporated into Wired and threatened to sue for invasion of privacy, causing the producers to label a generic name on the film director who appears in the film. As played by Jon Snyder, the director is an obvious lookalike of Landis during the Blues Brothers sequence, and in the scene where he is walking across the movie set, a helicopter can be heard in the background (a reference to the fatal helicopter accident that occurred when Landis filmed Twilight Zone: The Movie). The film also depicts the director punching a coked out Belushi in the face during the filming of The Blues Brothers. This event, recounted directly from the opening of Woodward's book, was dismissed by Landis as "not true". Dan Aykroyd was openly averse to Wired. During an interview for MTV's The Big Picture, he said, "I have witches working now to jinx the thing I hope it never gets seen and I am going to hurl all the negative energy I can and muster all my hell energies [against them]. My thunderbolts are out on this one, quite truthfully." Walsh, who played Woodward in Wired, was cast in a supporting role in the comedy Loose Cannons (1990) with Aykroyd, but Aykroyd had him removed from the film because of his participation in Wired. Walsh reportedly worked for two days on Loose Cannons before he was fired and replaced with Paul Koslo, causing the film a $125,000 production delay. Two years after the release of Wired, Judith Belushi wrote her book Samurai Widow (1991) to counter the image of her late husband portrayed in Woodward's work. She also co wrote the 2005 oral history book, Belushi: A Biography, with Tanner Colby. Judith told Entertainment Weekly in 2013, "Like Michael Chiklis said, when he was a young man and was offered that role in [Wired], he thought it was a great opportunity and it was. He was just unfortunate not to have a better script because he himself was fine."

Чиклистің мансабына әсері

"Wired" фильмі шығар алдында, New York Daily News газетінің Патрисия О’Хайр Чиклистің "қол жеткізе алмайтын қымбатқа" (яғни фильмнің табысымен байланысты) баруы мүмкін екенін болжады. "Miami Vice", "L.A. Law", "Murphy Brown" және "Seinfeld" сияқты эпизодтық телесериалдарда көптеген қонақ рөлдерді сомдағаннан кейін, Чиклис ABC арнасының полициялық драмасындағы Комиссар Тони Скали (1991–1996) және FX арнасының полициялық драмасындағы LAPD детективі Вик Макки (2002–2008) рөлдерін орындауы арқылы танымал болды. Оның кинодағы мансабы "Фантастикалық төртеу" (2005) және "Фантастикалық төртеу: Күміс серфердің пайда болуы" (2007) фильмдерінде Marvel супербатыры Бен "Нәрсе" Гримм рөлін ойнағаннан кейін жаңа деңгейге көтерілді.