Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1937 жылы туған)
American artist (born 1937)
Роберт Мангольд (12 қазан 1937 жылы туған) – американдық минималистік суретші. Ол сонымен қатар кинорежиссер және сценарист Джеймс Мангольдтың әкесі.
Robert Mangold (born October 12, 1937) is an American minimalist artist. He is also father of film director and screenwriter James Mangold.
Ерте өмір және білім
Мангольд Нью-Йорк штатының Солтүстік Тонаванда қаласында дүниеге келген. Оның анасы Бланш – дүкенде тауар сатып алушы, ал әкесі Алойсиус Мангольд орган фабрикасында жұмыс істеген. Ол 1956-1959 жылдары Кливленд өнер институтында, содан кейін Нью-Хейвендегі Йель университетінде (BFA, 1961; MFA, 1963) білім алған. 1961 жылы ол Сильвия Плимакқа үйленді және олар Нью-Йоркке көшіп кетті. 1962 жылдың жазында Мангольд қазіргі заманғы өнер мұражайына күзетші болып жұмысқа қабылданды.
Mangold was born in North Tonawanda, New York. His mother, Blanche, was a department store buyer, and his father, Aloysius Mangold, worked at an organ factory. He first trained at the Cleveland Institute of Art from 1956 to 1959, and then at Yale University, New Haven, (BFA, 1961; MFA, 1963). In 1961 he married Sylvia Plimack, and they moved to New York. In the summer of 1962 Mangold was hired as guard at the Museum of Modern Art.
Жұмыс
"Роберт Мангольдтың суреттері", - деп жазды Майкл Киммельман 1997 жылы The New York Times газетінде, - "көргеннен гөрі сипаттау қиынырақ, және осының өзі олардың артықшылығы: олар жан-жақты зерделеуге шақырады, ал жақсы өнердің өзіндік сыйлығы осы – оның табиғатында жатыр". Оның туындылары көбінесе қарапайым элементтерден тұрады, олар күрделі тәсілдермен біріктіріледі. Мангольдтың жұмысы суреттің не болуы мүмкін деген қалыпты түсініктерге қарсы тұрады, ал оның туындылары көбінесе бейнелер емес, нысандар ретінде көрінеді. Элементтер жиі архитектуралық элементтермен байланысты, немесе сәулетшінің қолынан шыққандай сезім тудырады. Ол көбінесе кең сериялармен жұмыс істейді, олар суреттер мен қағазға салынған жұмыстарда да жалғасады. Мангольдтың ерте туындылары негізінен қабырғаға орнатылған, монохромды, бос тұрған құрылымдардан тұрды, мысалы, "Сұр терезе қабырғасы" (1964). 1968 жылы ол майлы бояудың орнына акрилді бояуды қолдана бастады, оны мезонит немесе фанераға бүркудің орнына жағу арқылы. Бір жыл ішінде ол осы өнеркәсіптік сипаттағы негіздерден кенепке ауысты. 1970 жылы пішінделген кенептермен жұмыс істей бастады, ал бір жылдан кейін кенепке бояуды бүркудің орнына жаға бастады. 1970 жылдардың ортасына қарай Мангольд контурлары кенептің жиектерімен және сызылған, сондай-ақ көрінетін сызықтардың үйлесімінен құралған, бірінің үстіне бірін қойып салынған пішіндерге көшті. 1975 жылы жасалған "Тіктөртбұрыш пен шеңбер" (A Rectangle and a Circle within a Square) Гонолулу өнер мұражайының коллекциясында осы нәзік геометриялық қатынастардың мысалы ретінде сақталған. 1994 жылғы серия екі панельді трапеция тәрізді жұмыстарға орналастырылған монохромды панельдерден тұрады, олардың түстері кейде үйлеседі, кейде қарама-қарсы келеді, терең апельсин, зәйтүн жасыл, қоңыр және сұр түстерін қамтиды. 2006/7 жылғы "Бағандық құрылым I – Бағандық құрылым XII" атты сериядағы 12 кенептің әрқайсысының ортасында 10 фут биіктігі мен 2 фут ені бар тік сүйек орналасқан, ол тік және көлденең сызықтармен бөлінген, ал жақтарында, әдетте жоғары жағында төртбұрыштар немесе үшбұрыштар бекітілген. 1994 жылы "Art in America" журналында Роберт Кушнер: "олардың орындалуының сыртқы тыныштығының астында тәжірибеге толы романтикалық сезім жатыр. Осы жасырын ағымның контрасты және көркемдік шеберліктің Аполлонийлік ұстанымы осы жаңа суреттерді қуатты әрі әсерлі етеді" деп жазды. Мангольд өзінің алғашқы гравюраларын 1972 жылы Crown Point Press-те жасады және мансабы бойында Pace Editions және Brooke Alexander Editions компанияларымен жұмыс істеді. Ол Буффалодағы Федералды сот павильонының вестибюлінде орналасқан монументальді түсті шыны панельдерді жобалады. Мангольд әйелі Сильвиямен бірге Нью-Йорктің Вашингтонвилл қаласында тұрады, ол да суретші. Олар кинорежиссер және сценарист Джеймс Мангольд пен музыкант Эндрю Мангольдтың ата-аналары.
“Robert Mangold’s paintings,” wrote Michael Kimmelman in The New York Times in 1997, “are more complicated to describe than they seem, which is partly what’s good about them: the way they invite intense scrutiny, which, in the nature of good art, is its own reward.” His works are comprised often of simple elements which are put together through complex means. Mangold's work challenges the typical connotations of what a painting is or could be, and his works often appear as objects rather than images. Elements refer often to architectural elements or have the feeling of an architect's hands. He almost always works in extensive series, often carried through both paintings and works on paper. Mangold's early work consisted largely of monochromatic free standing constructions displayed against the wall, such as Grey Window Wall (1964). In 1968 he began employing acrylic instead of oil paint, rolling rather than spraying it on Masonite or plywood grounds. Within the year, he moved from these more industrially oriented supports to canvas. In 1970 he began working with shaped canvases and within the year began brushing rather than spraying paint onto canvas. By the mid 1970s, Mangold moved on to overlapping shapes whose contours are formed by combinations of canvas edges and both drawn and implied lines. A Rectangle and a Circle within a Square from 1975, in the collection of the Honolulu Museum of Art is an example of these subtle geometric relationships. A 1994 series consisted of monochrome panels, deployed in two panel trapezoidal works whose colors, sometimes matching, sometimes contrasting, run to deep oranges, olive greens, browns and grays. In a 2006/7 series, entitled Column Structure I through Column Structure XII, the 12 canvases each have a central vertical trunk measuring 10 feet high and 2 feet wide that is subdivided by straight, horizontal lines and appended with squares or triangles that jut from the sides, usually near the top. In a 1994 review in Art in America, Robert Kushner wrote that “underneath the composure of their execution, there is an almost romantic vividness of experience. The contrast of this veiled undercurrent and the Apollonian restraint of the presentation make these new paintings both powerful and poignant.”
Mangold made his first prints in 1972 at Crown Point Press and has made prints throughout his career, working with Pace Editions and Brooke Alexander Editions. He designed the monumental colored glass panels contained in the Buffalo Federal Courthouse pavilion lobby. Mangold lives in Washingtonville, New York with his wife, Sylvia, who is also an artist. They are the parents of film director/screenwriter James Mangold and musician Andrew Mangold.
Көрмелер
1965 жылы Нью-Йорктегі еврей мұражайында «Минималды өнер» деп аталатын алғашқы маңызды көрме өтті, және Роберт Мангольд та оған қатысты. 1967 жылы ол Ұлттық өнер қорының грантын, ал 1969 жылы Гуггенхайм стипендиясын жеңіп алды. 1971 жылы Гуггенхайм мұражайында оның алғашқы жеке көрмесі өтті. Одан бері оның туындыларының маңызды музейлік көрмелері Сан-Диегодағы қазіргі заманғы өнер мұражайында (1974), Амстердамдағы Стеделик мұражайында (1982), Шаффхаузендегі Hallen für Neue Kunst (1993) және Париждегі Musée d’Orsay (2006) ұйымдастырылды. Ол 1979, 1983, 1985 және 2004 жылдары Уитни биенналында төрт рет қатысты.
In 1965, the Jewish Museum in New York held the first major exhibition of what was called Minimal art and included Robert Mangold. In 1967, he won a National Endowment for the Arts grant and in 1969, a Guggenheim Fellowship. In 1971, he had his first solo museum exhibition at the Guggenheim Museum. Major museum exhibitions of his work have since been held the Museum of Contemporary Art, San Diego (1974), the Stedelijk Museum in Amsterdam (1982), Hallen für Neue Kunst in Schaffhausen (1993), and Musée d’Orsay in Paris (2006). He has been featured in the Whitney Biennial four times, in 1979, 1983, 1985, and 2004.
Жинақтар
Чикаго өнер институты, Боннефантен мұражайы (Маастрихт, Нидерланды), Fundacío La Caixa (Барселона), Hallen für Neue Kunst (Шаффхаузен, Швейцария), Хиршхорн мұражайы және мүсіндер бағы (Вашингтон, округ Колумбия), Гонолулу өнер мұражайы, Дж. Пол Гетти қоры (Лос-Анджелес), Kunstmuseum Базель (Швейцария), Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Мадрид), Қазіргі заманғы өнер мұражайы (Нью-Йорк қаласы), Сан-Франциско заманауи өнер мұражайы, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайы (Нью-Йорк қаласы), Тейт жинағы (Лондон), Токио Метрополитен өнер мұражайы және Уитни американдық өнер мұражайы (Нью-Йорк қаласы) Роберт Мангольдтың туындыларын сақтайтын қоғамдық коллекциялардың арасында.
The Art Institute of Chicago, the Bonnefantenmuseum (Maastricht, Netherlands), Fundacío La Caixa (Barcelona), the Hallen für Neue Kunst (Schaffhausen, Switzerland), the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden (Washington, DC), the Honolulu Museum of Art, the J. Paul Getty Trust (Los Angeles), the Kunstmuseum Basel (Switzerland), the Los Angeles County Museum of Art, the Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Madrid), the Museum of Modern Art (New York City, the San Francisco Museum of Modern Art, the Solomon R. Guggenheim Museum (New York City), the Tate Collection (London), the Tokyo Metropolitan Art Museum, and the Whitney Museum of American Art (New York City) are among the public collections holding work by Robert Mangold.