Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SS генералы (1901–1985)
SS general (1901–1985)
Герман Август Фредрих Присс (24 мамыр 1901 – 2 ақпан 1985) – Вафен-СС әскерінің Германия генералы және Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі соғыс қылмыскері. 1943 жылғы ақпанда Теодор Эйке қайтыс болғаннан кейін ол «Өлім басы» (Totenkopf) СС дивизиясына қолбасшылық етті. 1944 жылғы 30 қазанда ол I СС танк корпусының командирі болып тағайындалды және оған «Арденн операциясы» шайқасында басшылық етті. Соғыстан кейін Присс Малмеди қырғынына қатысқандығы үшін соғыс қылмыстары бойынша сотталды және 20 жылға бас бостандығынан айырылды. Ол 1954 жылы Ландсберг түрмесінен босатылды.
Hermann August Fredrich Priess (24 May 1901 – 2 February 1985) was a German general in the Waffen SS and a war criminal during World War II. He commanded the SS Division Totenkopf ("Death's Head") following the death of Theodor Eicke in February 1943. On 30 October 1944 he was appointed commander of the I SS Panzer Corps and led it during the Battle of the Bulge. After the war, Priess was convicted of war crimes for his involvement in the Malmedy massacre, and was sentenced to 20 years imprisonment. He was released from the Landsberg Prison in 1954.
Мансап
1901 жылы туған Присс 1919 жылғы қаңтарда Германия империясының әскер қатарына ерікті болып кірді, ол Веймар республикасында Рейхсвер болып қайта құрылды. Версаль келісімінің шектеулеріне байланысты оның полкі таратылды. Содан кейін ол Фрайкорптар тобына қосылып, Эстония Тәуелсіздік соғысына қатысты. 1920 жылы ол қайтадан әскерге қайта оралды және 1931 жылғы маусымда қызметтен босатылды. 1944 жылғы 24 қазанда Присс Георг Кепплерден кейін I СС танк корпусының командирі болды. Ол бұл құраманы 6-шы танк армиясының құрамында Арденн шабуылында басқарды, ол Арденн шайқасы деп аталды. Шабуылдың мақсаты британдық және американдық әскерлердің шебін екіге бөлу болды, содан кейін немістер одақтастардың төрт армиясын қоршап, жоюға тырысты, Батыс Одақтастарын Ось державаларымен бейбіт келісімге келіссөздер жүргізуге мәжбүр етуді көздеді. I СС танк корпусының құрамында Жоахим Пайпер басқарған «Пайпер» шайқас тобы болды. Пайпердің басқаруындағы күштер Бельгияның Малмеди қаласының жанында 84 американдық әскери тұтқынды неміс әскерлерінің өлтіруіне жауапты болды, бұл Малмеди қырғыны деп аталатын соғыс қылмысы еді. Арденн шабуылынан кейін 6-шы СС танк армиясы Венгрияға ауыстырылды, онда ол Кеңес әскерінің шабуылына қарсы күресті. I СС танк корпусы 1945 жылғы ақпан айының басында Венгрияға келді. Сол жерде Присс өз күштерін «Оңтүстік жел» операциясына жұмылдырды, Дунай өзенінің жанындағы Эстергом қаласының маңында кеңестік әскерлер құрған Хрон көпір басын жойды, ақпан айының соңына дейін көпір басын толығымен талқандады. Содан кейін ол I СС танк корпусын «Көктемгі ояну» операциясында басқарды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы ірі неміс шабуылы болды. Балатон көлі маңында басталған шабуыл 1945 жылғы 6 наурызда басталды және 1945 жылғы 16 наурызда неміс әскерінің жеңілісімен аяқталды.
Born in 1901, Priess volunteered for military service in the army of the German Empire in January 1919, which was transformed to the Reichsheer in the Weimar Republic. Due to the limitations imposed by the Treaty of Versailles, his regiment was disbanded. He then joined the paramilitary group Freikorps and fought in the Estonian War of Independence. In 1920, he returned to the army and was discharged in June 1931. On 24 October 1944, Priess succeeded Georg Keppler as commander of I SS Panzer Corps. He led this formation, as part of the 6th Panzer Army, in the failed Ardennenoffensive, which was dubbed the Battle of the Bulge. The objective of the offensive was to split the British and American line in half, so the Germans could then proceed to encircle and destroy four Allied armies, forcing the Western Allies to negotiate a peace treaty with the Axis Powers. Subordinated to I SS Panzer Corps was Kampfgruppe "Peiper", led by Joachim Peiper. Peiper's command was responsible for the Malmedy massacre, a war crime in which 84 American prisoners of war were murdered by their German captors near Malmedy, Belgium. After the Ardennes offensive, the 6th SS Panzer Army was transferred to Hungary, where it fought against the advancing Soviet Army. The I SS Panzer Corps arrived in Hungary in early February 1945. There, Priess committed his forces in Operation Southwind against the Hron Bridgehead, a strong position formed by the Soviets over the Danube near the town of Esztergom, destroying the bridgehead by the end of February. He then commanded I SS Panzer Corps in Operation Spring Awakening, the last major German offensive of World War II. The attack, centered in the Lake Balaton area, began on 6 March 1945 and ended with a German defeat on 16 March 1945.
Соғыс қылмыстары бойынша сот және айыптау
1945 жылдың мамыр айында Присс АҚШ күштеріне тәслим болды. Ол Кинг лагеріндегі АҚШ армиясының тарихи бөлімінде жұмыс істей бастады. 1946 жылдың мамыр-шілде аралығында Дахау тұтқын лагерінде өткен Малмеди қырғынына қатысқандардың сот процесінде 73 айыпталушының бірі болды. Сепп Дитрих, Йоахим Пейпер және басқалармен бірге Присс 1944 жылдың 16 желтоқсаны мен 1945 жылдың 13 қаңтары аралығында 300-ден астам американдық әскери тұтқынды және 100 бельгиялық азаматты өлтіруге қатысқандығы айыбымен күйелді. Присс өзінің әскерлеріне "аса қатыгездік пен қаталдықпен" күресуге бұйрық бергені және "қорқыныш пен үрей толқынынан кейін әскерлерге ешқандай адамгершілік сезімге жол бермеу, кез келген қарсылықты үреймен басу" деген бұйрықтарды жеткізгені үшін кінәлі деп танылды. 16 шілдеде Присс 20 жылға бас бостандығынан айырылды. 1954 жылдың қазан айында Ландсберг түрмесінен мерзімінен бұрын босатылды. Присс 1985 жылы қайтыс болды.
In May 1945, Priess surrendered to the U. S. forces. He started working for the US Army Historical Division at the Camp King. From May–July 1946, he became one of 73 defendants at the Malmedy massacre trial held in the Dachau internment camp. Along with Sepp Dietrich, Joachim Peiper and others, Priess was charged with his complicity in murder of over 300 American POWs and 100 Belgian civilians between 16 December 1944 and 13 January 1945. Priess was found guilty of having ordered his men to fight with "reckless brutality and hardness", and relaying orders that the troops "were to be preceded by a wave of terror and fright, that no humane inhibitions were to be shown, and that every resistance was to be broken by terror." On 16 July, Priess was sentenced to 20 years imprisonment. In October 1954, he was released prior to serving his full sentence from the Landsberg Prison. Priess died in 1985.